آمریکا - آرشیو

گذار از امنیتی‌سازی ایران به تمدنی‌سازی

تهدید در گفتمان ترامپیسم

رضا معصومی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: هم‌زمان با جنگ ۲۰۲۶، بخش مهمی از رسانه‌ها، نهادهای محافظه‌کار و چهره‌های نزدیک به ترامپیسم، ایران را نه‌تنها عامل بی‌ثباتی منطقه‌ای، بلکه تهدیدی علیه «تمدن غربی»، «نظم مبتنی بر ارزش‌های یهودی ـ مسیحی» و حتی «آینده جهان آزاد» توصیف کردند. این نوع ادبیات را می‌توان در مواضع چهره‌هایی نظیر مایک جانسون، تد کروز، مایک هاکبی و همچنین در گزارش‌ها و یادداشت‌های منتشرشده در اندیشکده‌هایی مانند Heritage Foundation و Hudson Institute مشاهده کرد که پس از گسترش درگیری‌های ایران و اسرائیل، بر ضرورت مقابله قاطع با ایران برای حفظ نظم منطقه‌ای و امنیت اسرائیل تأکید داشتند. اهمیت این گزاره‌ها صرفاً در محتوای سیاسی آن‌ها نیست، بلکه در نوع بازنمایی ایران نهفته است؛ زیرا ایران در این گفتمان به‌عنوان یک تهدید «وجودی» برای نظم مطلوب غرب بازتعریف می‌شود. 

ادامه مطلب

پیوند ورزش و روابط بین‌الملل

ترامپ رویداد ورزشی را هم سیاسی می‌کند

سید محمدکاظم سجادپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: آغاز جام جهانی فوتبال در آمریکا، کانادا و مکزیک در ژوئن ۲۰۲۶ (خرداد ۱۴۰۵)، بی‌تردید یکی از پرمناقشه‌انگیزترین رخدادهای نه فقط ورزشی، بلکه سیاسی است.

ادامه مطلب

ترامپ و رویاهای بزرگ

آیا آمریکا هنوز توان بازطراحی جهان را دارد؟

رسول عبدالهیان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: ترامپ همچنان رویای بازگرداندن آمریکا به موقعیت «ابرقدرت بلامنازع» را دنبال می‌کند، اما واقعیت این است که جهان جدید، دیگر به‌ سادگی تسلیم اراده یک قدرت واحد نمی‌شود.

ادامه مطلب

جام جهانی ۲۰۲۶ در حالی آغاز می‌شود که مکزیک با چالش‌های غیرفوتبالی مواجه است

مکزیک؛ فوتبال، اقتصاد و جنگ با کارتل‌ها

جام جهانی ۲۰۲۶ در شرایطی با دیدار مکزیک و آفریقای جنوبی در ورزشگاه تاریخی آزتکا آغاز می‌شود که فضای پیرامون این مسابقه بسیار فراتر از یک رقابت فوتبالی است. مکزیک برای سومین بار در تاریخ، میزبانی جام جهانی را تجربه می‌کند و نخستین کشوری است که به چنین رکوردی دست یافته است.

ادامه مطلب

درباره تصویب قطعنامه پایان جنگ در مجلس نمایندگان ایالات متحده

دکترین امتناع قضایی سازی مسائل سیاسی در دیوان عالی فدرال

عباس ترابی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی درباره مفهوم حقوقی "دکترین امتناع قضایی سازی مسائل سیاسی در دیوان عالی فدرال" معتقد است که قضات دیوان عالی برای مصون ماندن از شائبه دخالت نهاد قضائی دیوان عالی در سیاست و پرهیز از ورود به اختلافاتی که گاه و بی گاه فی مابین کنگره و کاخ سفید روی می دهد، در قالب یک دکترین با عنوان امتناع قضایی می خواهند سیاست و مسائل مرتبط با آن را به خود کنگره و کاخ سفید واگذار کرده و از ورود به چنین موضوعاتی که ماهیتا سیاسی هستند و ارتباطی با مسائل و موضوعات حقوقی-قضایی ندارند خودداری کنند. حال در این میان و با تصویب قطعنامه پایان جنگ در مجلس نمایندگان، اگرچه دموکرات های کنگره راه طولانی برای موظف ساختن رئیس‌جمهور به ترک مخاصمه با جمهوری اسلامی دارند و در این راه باید چنین قطعنامه ای در صحن علنی مجلس سنا نیز به رأی گذاشته شود و در صورت تصویب باید برای تبدیل شدن به قانون به کاخ سفید ارسال شده تا رئیس‌جمهور در صورت تمایل با امضای خود این قطعنامه را به مصوبه قانونی تبدیل کند. اما نیک می دانیم که دونالد ترامپ از امضای چنین قطعنامه ای خودداری کرده و آن را وتو خواهد نمود و برای نادیده انگاشتن وتوی رئیس‌جمهور باید قطعنامه مذکور در هر یک از صحن های علنی مجلس نمایندگان و سنا به طور مجزا جائز دو سوم آرای نمایندگان شود تا این قطعنامه بدون امضای رئیس‌جمهور به قانون تبدیل شود. 

ادامه مطلب

بررسی عوامل تصمیم به حمله به ایران (بخش چهارم)

سیاست بوروکراتیک و اقدامات صرفا محدود به خواسته‌های آقای رئیس جمهور

به نظر می‌رسد کابینه دوره دوم ترامپ نسبت به دوره اول او در برابر غرایز ریاست جمهوری مقاومت کمتری داشته است. در حالی که هشدارهایی در مورد تلافی‌جویی و تشدید تنش‌های منطقه‌ای ارائه شد، اما به یک مانع نهادی قاطع تبدیل نشد. در مقایسه با دولت اول ترامپ، جایی که چهره‌هایی مانند جیمز متیس، اچ. آر. مک مستر و جان کلی گهگاه به عنوان نیروهای تعدیل‌کننده عمل می‌کردند، به نظر می‌رسد ساختار دوره دوم از نظر ایدئولوژیکی بیشتر با غرایز رئیس جمهوری همسو بوده و کمتر مایل به به‌چالش کشیدن مستقیم ترجیحات استراتژیک اوست.

ادامه مطلب

آنچه واشینگتن در قبال تهران دنبال می‌کند

پشت پرده سیاست سینوسی ترامپ

جلال خوش‌چهره در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: درواقع آنچه ترامپ از مفهوم توافق با تهران دنبال می‌کند وادار ساختن آن به تن دادن به همه آن چیزی است که مفهومی جز تسلیم ندارد.

ادامه مطلب

از چهره ضدآمریکایی تا شریک جدید ترامپ در ونزوئلا

چگونه رودریگز قدرت را قبضه کرد؟

پیش از آنکه مقام‌های کاخ سفید یک بعدازظهرِ اخیر کاخ ریاست‌جمهوری را ترک کنند، رئیس‌جمهور موقت ونزوئلا، دلسی رودریگز، به آنها کیسه‌های هدیه آبی‌رنگی داد که نام خودش روی آنها درج شده بود.

ادامه مطلب

بررسی عوامل تصمیم به حمله به ایران (بخش اول)

چه شد جنگ شد؟!

سیاست خارجی ترامپ از طبقه‌بندی دقیق سر باز می‌زند. رویکرد او استراتژیک اما بداهه، مبتنی بر نهاد اما مبتنی بر رهبر است و به همان اندازه که توسط ادراک و شخصیت شکل می‌گیرد، توسط تحلیل ساختاریافته نیز شکل می‌گیرد. بنابراین، درک تصمیم ایران مستلزم لایه‌بندی چارچوب‌های متعدد به جای تکیه بر یک مدل توضیحی واحد است.

ادامه مطلب

وزیر جنگ آمریکا در ترازو

افراط‌گرایی و جنگ‌سالاری

سید محمدکاظم سجادپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: تردیدی نیست و همه گزارش‌ها این موضوع را تائید می‌کنند که در تیم امنیت ملی ترامپ، پیت هگست، بیشترین نقش و حمایت از تصمیم ترامپ در تجاوز به کشور ما را داشته و علاوه بر حمایت همه‌جانبه از تصمیم ترامپ، طی دوران جنگ عمده‌ترین حامی، توجیه‌کننده و اجراکننده تصمیمات جنگی بوده است. اما این پرسش مطرح است که هگست کیست و از چه سابقه‌ای برخوردار است؟ مروری کوتاه بر سرگذشت او، فاجعه‌ای که از آن بعنوان «پدیده ترامپ و نه صرفاً شخص ترامپ» در آمریکا و جهان ایجاد کرده را روشن می‌کند.

ادامه مطلب