مرتضی بنانژاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: قطر نمونهای از تحول مفهوم قدرت در نظام بینالملل معاصر است؛ کشوری که با تکیه بر موقعیت ژئوپلیتیک، منابع اقتصادی، سیاست خارجی فعال و توانایی ایجاد ارتباط میان بازیگران مختلف، توانسته است خود را به یک بازیگر مؤثر در معماری قدرت خاورمیانه تبدیل کند.
ادامه مطلب
بقایی در پاسخ به این پرسش که آیا نشست شما با کشورهای منطقه خلیج فارس تنها برای اطلاعرسانی درباره نتایج گفتوگوها با عمان خواهد بود یا میتوان آن را آغاز مرحله جدیدی پس از تجاوز آمریکا و اسرائیل به ایران دانست؟ و آیا ایران پیشنهاد یا نقشه راهی برای ساماندهی روابط با کشورهای خلیج فارس در نظر دارد؟ گفت: نشست فعلاً به تعویق افتاده و امروز برگزار نمیشود، اما حتماً چنین نشستی میتوانست گامی حتی کوچک در مسیر احیای گفتوگو بین ایران و کشورهای حوزه خلیج فارس باشد. البته فقط بحث ایران و آن کشورها نیست، خود آن کشورها هم نیاز دارند با یکدیگر گفتوگو کنند. شما در جریان هستید که برخی اختلافها که در بین این کشورها بسیار جدی است، زمینهساز بسیاری از مسائل در منطقه ما بوده، از جمله در یمن. این گفتوگو صرفاً نیاز ایران و کشورهای حاشیه جنوبی خلیج فارس نیست؛ بلکه نیازی است که بین همه این کشورها وجود دارد. این فرصت فعلاً از دست رفت. امیدواریم که همه به صورت جدی تلاش کنند برای احیای این فرصت یا ایجاد فرصتی مشابه.
ادامه مطلب
علی خوشرو در یادداشتی مینویسد: سخنرانی شی جینپینگ به ارائه تصویری گستردهتر از نظم جهانی اختصاص داشت. در این سخنرانی، توسعه اقتصادی، فناوریهای نوین بهویژه هوش مصنوعی، همکاریهای صنعتی و علمی، تجارت، زنجیرههای تأمین، اصلاح حکمرانی جهانی، چندجانبهگرایی، نقش سازمان ملل متحد و افزایش صدای کشورهای جنوب جهانی جایگاه مهمی داشتند. مسئله امنیت و صلح نیز در کنار این موضوعات قرار داشت و شی بر ضرورت مخالفت با منطق جنگ سرد، مداخله خارجی و تحمیل اراده یک قدرت بر دیگر کشورها تأکید کرد.
ادامه مطلب
اسلام ذوالقدرپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: الگوی دوگانه دیپلماسی عمومی و قدرت نرم مقابل قدرت سخت و قانون زور ایالات متحده امریکا را در دو داستان از کنش شهید هوارد باسکرویل و ستیزهجویی تمدنی ترامپ علیه ایران در محورهای زیر میتوان کنکاش کرد.
ادامه مطلب
جهانبخش رشیدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: طی اسناد فنی و بخشنامههای رسمی نام «خلیج فارس» را به عنوان تنها عنوان استاندارد و بینالمللی پذیرفتهشده اعلام کرده است.
ادامه مطلب
فرهاد قادری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: برای درک ابعاد این تحول، میتوان از نظریهی رئالیسم تهاجمی بهره گرفت که بر نقش «نقاط خفهکننده» در معادلات قدرت تأکید دارد. تنگه هرمز از این منظر، نه فقط یک گذرگاه اقتصادی، بلکه اهرم حیاتی ایران برای بازدارندگی و چانهزنی راهبردی بوده است. ایالات متحده با انتقال بخشی از جریان نفت به خشکی، عملاً در تلاش است تا این اهرم را خنثی کند و برای نخستین بار از جنگ جهانی دوم تاکنون، وابستگی زنجیرهی تأمین انرژی به یک آبراهِ تحت نفوذ دشمن را بشکند. در این چارچوب، خطلولهی مذکور نه یک پروژهی اقتصادی، که یک «سلاح زیرساختی» برای تغییر موازنهی قوا به نفع واشینگتن و متحدانش محسوب میشود.
ادامه مطلب
محمدرضا لشینی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: بررسی مجموعهای از تحلیلهای منتشرشده در Foreign Affairs، Le Monde، Defense Priorities، CEBRI، Brookings، CFR، FDD، Washington Institute، Survival و دیگر مراکز و نشریات غربی نشان میدهد که میان «موفقیت عملیاتی» آمریکا و «پیروزی راهبردی» آن فاصله قابلتوجهی وجود دارد. حتی برخی از معتبرترین تحلیلگران آمریکایی و اروپایی از شکست سیاست وادارسازی، تغییر اهداف جنگ و پیامدهای معکوس حمله علیه ایران سخن گفتهاند.
ادامه مطلب
مهدی باقری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: واقعیتی تلخ وجود دارد که نمیتوان از کنار آن گذشت؛ گاه بخشی از همین نیروها مرتکب تخلف و حتی جرایمی میشوند که مستقیماً اعتبار مأموریت سازمان ملل و اعتماد جامعه میزبان را هدف قرار میدهد.
ادامه مطلب
علی اصغر بصیری جم در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: هدف اعلامشده سیاست فشار، تغییر رفتار جمهوری اسلامی است. اما هرچه هزینههای اقتصادی، نظامی و سیاسی ادامه وضعیت موجود افزایش پیدا کند، یک پرسش مهمتر مطرح میشود: اگر تهران عقبنشینی نکند، چه گزینهای برایش باقی میماند؟
ادامه مطلب
محمدعلی مهتدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: بنابراین آنچه در تنگه هرمز رخ میدهد، اگر درست فهمیده شود، صرفاً مسئله ایران و آمریکا نیست. مسئله، پایان تدریجی دورهای است که در آن یک قدرت میتوانست با حضور ناوهای خود، امنیت آبراهها و مسیرهای انرژی را تقریباً به تنهایی تعریف کند.البته تنگه هرمز را نباید «شکست آمریکا» به معنای فروپاشی قدرت آن دانست. تعبیر دقیقتر شاید «شکست انحصار قدرت» باشد.
ادامه مطلب