آمریکا

اختارها و روندها تغییر می‌کنند؟

نقطه عطف روابط امریکا و اسرائیل جدید

سید محمدکاظم سجادپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: در کنار سخنان ونس، صحنه نظامی لبنان و تداوم عملیات رژیم صهیونیستی بعد از امضای تفاهم‌نامه ایران و آمریکا و توئیت‌ها و پیام‌های شخصی ترامپ در مورد نتانیاهو، پرسشی جدّی و قابل ملاحظه را به ذهن متبادر می‌کند و آن اینکه روابط آمریکا و اسرائیل چگونه قابل تجزیه و تحلیل است؟

ادامه مطلب

دو زلزله مهیب، بحران اقتصادی و سیاسی در کاراکاس را عمیق‌تر کرد

ونزوئلا زیر آوار جدید

شهرهای شمال ونزوئلا پس از دو زمین‌لرزه پیاپی، به صحنه جست‌وجوی بی‌وقفه میان آوار تبدیل شده‌اند. همسایه‌ها در محله‌های آسیب‌دیده کنار هم ایستاده‌اند، خاک و بتن را با دست کنار می‌زنند و دنبال نشانی از عزیزان گمشده می‌گردند. مقام‌های ونزوئلا می‌گویند شمار رسمی قربانیان تا ‌ روز جمعه به بیش از ۶۰۰ نفر رسیده و دست‌کم چهار هزار و ۳۰۰ نفر زخمی شده‌اند. کارلوس آلوارادو، وزیر بهداشت ونزوئلا، این آمار را در گفت‌وگو با رسانه دولتی اعلام کرد، اما همین عدد هم پایان ماجرا نیست؛ هزاران نفر هنوز مفقود گزارش شده‌اند و عملیات نجات ادامه دارد.

ادامه مطلب

رهبر جدید حزب دموکرات کیست؟

این ساده‌لوح تمام‌عیار

الکساندریا اُکاسیو کُرتِز، عضو مجلس نمایندگان ایالات متحده از حوزه انتخابیه ۱۴ ایالت نیویورک تجسم حزب دموکراتِ امروز محسوب می‌شود.

ادامه مطلب

گذار از امنیتی‌سازی ایران به تمدنی‌سازی

تهدید در گفتمان ترامپیسم

رضا معصومی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: هم‌زمان با جنگ ۲۰۲۶، بخش مهمی از رسانه‌ها، نهادهای محافظه‌کار و چهره‌های نزدیک به ترامپیسم، ایران را نه‌تنها عامل بی‌ثباتی منطقه‌ای، بلکه تهدیدی علیه «تمدن غربی»، «نظم مبتنی بر ارزش‌های یهودی ـ مسیحی» و حتی «آینده جهان آزاد» توصیف کردند. این نوع ادبیات را می‌توان در مواضع چهره‌هایی نظیر مایک جانسون، تد کروز، مایک هاکبی و همچنین در گزارش‌ها و یادداشت‌های منتشرشده در اندیشکده‌هایی مانند Heritage Foundation و Hudson Institute مشاهده کرد که پس از گسترش درگیری‌های ایران و اسرائیل، بر ضرورت مقابله قاطع با ایران برای حفظ نظم منطقه‌ای و امنیت اسرائیل تأکید داشتند. اهمیت این گزاره‌ها صرفاً در محتوای سیاسی آن‌ها نیست، بلکه در نوع بازنمایی ایران نهفته است؛ زیرا ایران در این گفتمان به‌عنوان یک تهدید «وجودی» برای نظم مطلوب غرب بازتعریف می‌شود. 

ادامه مطلب

پیوند ورزش و روابط بین‌الملل

ترامپ رویداد ورزشی را هم سیاسی می‌کند

سید محمدکاظم سجادپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: آغاز جام جهانی فوتبال در آمریکا، کانادا و مکزیک در ژوئن ۲۰۲۶ (خرداد ۱۴۰۵)، بی‌تردید یکی از پرمناقشه‌انگیزترین رخدادهای نه فقط ورزشی، بلکه سیاسی است.

ادامه مطلب

ترامپ و رویاهای بزرگ

آیا آمریکا هنوز توان بازطراحی جهان را دارد؟

رسول عبدالهیان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: ترامپ همچنان رویای بازگرداندن آمریکا به موقعیت «ابرقدرت بلامنازع» را دنبال می‌کند، اما واقعیت این است که جهان جدید، دیگر به‌ سادگی تسلیم اراده یک قدرت واحد نمی‌شود.

ادامه مطلب

جام جهانی ۲۰۲۶ در حالی آغاز می‌شود که مکزیک با چالش‌های غیرفوتبالی مواجه است

مکزیک؛ فوتبال، اقتصاد و جنگ با کارتل‌ها

جام جهانی ۲۰۲۶ در شرایطی با دیدار مکزیک و آفریقای جنوبی در ورزشگاه تاریخی آزتکا آغاز می‌شود که فضای پیرامون این مسابقه بسیار فراتر از یک رقابت فوتبالی است. مکزیک برای سومین بار در تاریخ، میزبانی جام جهانی را تجربه می‌کند و نخستین کشوری است که به چنین رکوردی دست یافته است.

ادامه مطلب

درباره تصویب قطعنامه پایان جنگ در مجلس نمایندگان ایالات متحده

دکترین امتناع قضایی سازی مسائل سیاسی در دیوان عالی فدرال

عباس ترابی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی درباره مفهوم حقوقی "دکترین امتناع قضایی سازی مسائل سیاسی در دیوان عالی فدرال" معتقد است که قضات دیوان عالی برای مصون ماندن از شائبه دخالت نهاد قضائی دیوان عالی در سیاست و پرهیز از ورود به اختلافاتی که گاه و بی گاه فی مابین کنگره و کاخ سفید روی می دهد، در قالب یک دکترین با عنوان امتناع قضایی می خواهند سیاست و مسائل مرتبط با آن را به خود کنگره و کاخ سفید واگذار کرده و از ورود به چنین موضوعاتی که ماهیتا سیاسی هستند و ارتباطی با مسائل و موضوعات حقوقی-قضایی ندارند خودداری کنند. حال در این میان و با تصویب قطعنامه پایان جنگ در مجلس نمایندگان، اگرچه دموکرات های کنگره راه طولانی برای موظف ساختن رئیس‌جمهور به ترک مخاصمه با جمهوری اسلامی دارند و در این راه باید چنین قطعنامه ای در صحن علنی مجلس سنا نیز به رأی گذاشته شود و در صورت تصویب باید برای تبدیل شدن به قانون به کاخ سفید ارسال شده تا رئیس‌جمهور در صورت تمایل با امضای خود این قطعنامه را به مصوبه قانونی تبدیل کند. اما نیک می دانیم که دونالد ترامپ از امضای چنین قطعنامه ای خودداری کرده و آن را وتو خواهد نمود و برای نادیده انگاشتن وتوی رئیس‌جمهور باید قطعنامه مذکور در هر یک از صحن های علنی مجلس نمایندگان و سنا به طور مجزا جائز دو سوم آرای نمایندگان شود تا این قطعنامه بدون امضای رئیس‌جمهور به قانون تبدیل شود. 

ادامه مطلب

بررسی عوامل تصمیم به حمله به ایران (بخش چهارم)

سیاست بوروکراتیک و اقدامات صرفا محدود به خواسته‌های آقای رئیس جمهور

به نظر می‌رسد کابینه دوره دوم ترامپ نسبت به دوره اول او در برابر غرایز ریاست جمهوری مقاومت کمتری داشته است. در حالی که هشدارهایی در مورد تلافی‌جویی و تشدید تنش‌های منطقه‌ای ارائه شد، اما به یک مانع نهادی قاطع تبدیل نشد. در مقایسه با دولت اول ترامپ، جایی که چهره‌هایی مانند جیمز متیس، اچ. آر. مک مستر و جان کلی گهگاه به عنوان نیروهای تعدیل‌کننده عمل می‌کردند، به نظر می‌رسد ساختار دوره دوم از نظر ایدئولوژیکی بیشتر با غرایز رئیس جمهوری همسو بوده و کمتر مایل به به‌چالش کشیدن مستقیم ترجیحات استراتژیک اوست.

ادامه مطلب

آنچه واشینگتن در قبال تهران دنبال می‌کند

پشت پرده سیاست سینوسی ترامپ

جلال خوش‌چهره در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: درواقع آنچه ترامپ از مفهوم توافق با تهران دنبال می‌کند وادار ساختن آن به تن دادن به همه آن چیزی است که مفهومی جز تسلیم ندارد.

ادامه مطلب