درک لیبرت، نویسنده، در کتاب خود که در سال ۲۰۰۶ با عنوان «جرأت و فتح: عملیات ویژه و سرنوشت ملتها، از آشیل تا القاعده» منتشر شد، نسبت به این وسوسه هشدار میدهد و خاطرنشان میکند که سوءاستفاده از عملیات ویژه، آنها را «در خط مقدم مدیریت سالهای پس از جنگ قرار میدهد و هزینه شخصی سردرگمیهای بوروکراتیک و بیکفایتی در سطح کابینه را میپردازد».
ادامه مطلب
سید محمدکاظم سجادپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: سند استراتژی دفاعی آمریکا که اخیراً منتشر شده، تمرکز را بر امنیت سرزمین آمریکا و نیمکره غربی و مناطق پیرامونی آمریکا قرار میدهد. در این سند، تهدیدات آمریکا در مقایسه با سند پیشین تفاوتهای قابل ملاحظهای مشاهده میشود.
ادامه مطلب
مرتضی بنانژاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: آمریکای لاتین از منظر تاریخی همواره بخشی از حوزه نفوذ سنتی ایالات متحده تلقی شده است. از دکترین مونرو تا دوران جنگ سرد، این منطقه نهتنها بهعنوان یک حیاط خلوت ژئوپلیتیک، بلکه بهمثابه سپری امنیتی برای هژمونی آمریکا عمل میکرد.
ادامه مطلب
وقتی جنگ شروع میشود، تجارت پایان مییابد. همین فرض، زیربنای نظریه صلح تجاری آشناست که میگوید هرچه کشورها بیشتر با یکدیگر تجارت کنند، احتمال جنگیدن آنها علیه یکدیگر کمتر میشود. اما همانطور که واضح است که حتی سطوح بالای وابستگی متقابل اقتصادی، احتمال خصومت بین کشورها را از بین نمیبرد، به همین ترتیب، کشورهایی که در حال جنگ هستند نیز میتوانند روابط تجاری خود را حفظ کنند. کشورها اغلب حتی زمانی که در جنگ هستند، به تجارت با یکدیگر ادامه میدهند.
ادامه مطلب
سید وحید کریمی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: آقای ترامپ آیا هیچ اندیشیدهاید که در تحلیل آیندگان از دوره شما؛ چه ارثیه سیاسی به جا خواهید گذاشت؟ در کنار اختلافاتی که با جمهوری اسلامی ایران دارید به سیاست کلان در خاورمیانه فکر کنید و لطفا بر این باور باشید که با زور نمیتوان جای ظالم و مظلوم را تغییر داد.
ادامه مطلب
ترامپ تا کجا حاضر است پیش برود؟ ترامپ ممکن است بتواند با ایران به عنوان یک استثنا در سند استراتژی دفاع ملی رفتار کند، نه به عنوان آزمایشی برای آن.
ادامه مطلب
اگرچه ترامپ علاقه کمی (یا هیچ علاقهای) به تلاش برای گذار دموکراتیک ابراز نکرده، مارکو روبیو، وزیر امور خارجه، که مدتهاست از طرفداران تغییر رژیم در کوبا و ونزوئلاست، پس از حمله به کنگره، طرح کلی یک برنامه سه مرحلهای گستردهتر را ارائه داد: ثبات، بهبود و در نهایت گذار سیاسی – اما هیچ جدول زمانی ارائه نکرد. در واقع، ایجاد حمایت از حقوق بشر، احیای نهادهای دموکراتیک و ایجاد فضای سیاسی منجر به انتخابات معتبر برای دادن نقش معنادار به ونزوئلاییها در تعیین آینده خود و ایجاد پایه جدیدی از حاکمیت قانون که به جذابتر شدن سرمایهگذاریهای جدید در کشور کمک میکند، ضروری است. برای وقوع چنین تغییر سیاسی چه چیزی لازم است؟
ادامه مطلب
کیوان محلهای در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: این مقاله در پی آن است تا با بررسی سیاستهای دوران ترامپ، نشان دهد که این دوره را باید حلقهای مهم و شتابدهنده در گذار به یک نظم چندقطبی جدید دانست، نظمی که در آن قدرت میان بازیگران متعدد و متنوعی توزیع شده است.
ادامه مطلب
کتایون لامعزاده در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: حضور زنان در رأس قدرت سیاسی، نشانهای مهم از تغییرات اجتماعی و سیاسی قرن بیستویکم است، اما نه بهمعنای پایان سیاست مردسالارانه و نه تضمینکننده اصلاحات پایدار.
ادامه مطلب
علی اصغر بصیری جم در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: بدون شک، دوران ترامپ در تاریخ روابط بینالملل نقطهعطفی است که هیچگاه نمیتوان آن را نادیده گرفت. او با اقدامات خود، بسیاری از اصول کهن دیپلماسی و حقوق بینالملل را به چالش کشیده و بهطور واضح ساختارهای جهانی را دگرگون کرده است.
ادامه مطلب