اروپا

از استیلای برق آسای طالبان بر افغانستان تا ضرورت دیپلماسی روشن گری برای اروپا
شوک آمریکا به شرکای یورآتلانتیک (بخش پایانی)

از استیلای برق آسای طالبان بر افغانستان تا ضرورت دیپلماسی روشن گری برای اروپا

علی بمان اقبالی زارچ در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: اگرچه اتحادیه اروپا یکی از موفق ترین تجربه هـای صـلح جهـانی اسـت و در بـسیاری از طرح های صلح سازی در مناطق مختلف جهان حضور تاثیرگـذار داشـته اسـت، امـا برآینـد و نتیجه بیش از دو دهه تلاش و کمـک هـای توسـعه ای جامعـه جهـانی و اتحادیـه اروپـا بـه افغانستان، ناامید کننده است و آمارهای ذکر شده در بـالا بـا هیچکـدام از اهـداف و معیارهای ذکر شده در نظریات صلح سازی هم خوانی ندارد . البته محققان و پژوهشگران این حوزه دلایل متعددی را در توضیح عدم موفقیت و ناکامی سیاست های جـاری بـرای تعمیـق صلح، ثبات و توسعه در افغانستان ارائه می دهند.

ادامه مطلب
چرا اتحادیه اروپا شهروندان افغانستان را می برد؟
مهاجرین، ناجی «خودکشی جمعیتی» قاره سبز:

چرا اتحادیه اروپا شهروندان افغانستان را می برد؟

علی مفتح در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: زاران شهروند افغانستان با پروازهای اضطراری از فرودگاه کابل به کشورهای آمریکایی و اروپایی منتقل شدند و هزاران نفر دیگر توانسته اند با تسهیل شرایط برای کشورهای اشغالگر (سابق) ویزا دریافت کنند. این در حالی است که سازمان های مردم نهاد و بسیاری از احزاب اروپایی کارزارهای خود را برای انتقال تعداد بیش تری از افراد ادامه می دهند. در این مقاله سعی خواهیم کرد تا نگاهی به انگیزه های اتحادیه اروپا برای این مسئولیت پذیری ناگهانی بیاندازیم و به دنبال پاسخی برای این سوال باشیم: چرا کشورهای اروپایی شهروندان افغانستان را می برند؟

ادامه مطلب
ترکیه، روسیه و جایگاه ویژه ای که دریای سیاه پیدا کرده است
معادلات جهانی دست خوش تغییر

ترکیه، روسیه و جایگاه ویژه ای که دریای سیاه پیدا کرده است

محمد یزدان پناه در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: درواقع، بهره برداری ترکیه از انرژی موجود در دریای سیاه با تقویت موضع این کشور در سطح جهانی، هم حفظ آنکارا در داخل اتفاق ناتو را دشوار می سازد و هم روابط دوجانبه اش با روسیه را پیچیده تر می کند. برآیند این عوامل، حاکی از افزایش اهمیت ژئواکونومیکی  و ژئواستراتژیکی دریای سیاه در سیاست جهانی در سال های های پیش روست.  

ادامه مطلب
از استیلای برق آسای طالبان بر افغانستان تا شوک آمریکا به شرکای یورآتلانتیک
اروپا نگران تحولات است (بخش اول)

از استیلای برق آسای طالبان بر افغانستان تا شوک آمریکا به شرکای یورآتلانتیک

علی بمان اقبالی زارچ در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: واقعا معلوم نیست چرا یک ملت و یک سرزمین این گونه باید به آوردگاهی برای رقابت و تسویه حساب قدرت های بزرگ جهانی تبدیل شود. آیا افغانستان به دیاری نفرین شده در هزاره سوم تبدیل شده است؟ پاسخ هر چه باشد، هزینه انسانی این حوادث از میان انسان های بی گناه افغانی تامین می شود؟ 

ادامه مطلب
چرا به اندیشکده ها احساس نیاز می شود؟
اندیشکده‌ها و دیپلماسی عمومی

چرا به اندیشکده ها احساس نیاز می شود؟

عابد اکبری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: امروزه نظرات تکمیلی و مهم رهبران جهان در باره آینده اقتصاد جهانی، گرمایش زمین، آینده ائتلاف‌ها و اتحادها و مسائل مربوط به امنیت بین‌الملل در اندیشکده‌ها مطرح می‌شود. آنها این کار را از طریق گزارش‌های عمومی، کنفرانس‌هایی که در مطالب بالا به آنها اشاره شد، سمینارها و پادکست‌ها و دیگر شیوه‌های انتشار اخبار و دانش در روابط بین‌الملل انجام می‌دهند. برای مثال کنفرانس امنیتی مونیخ  و اجلاس داووس تا حد زیادی حاصل ایده‌های اندیشکده‌ای است که امروز به عنوان بهترین فروم‌های سطح اول جهانی مطرح هستند.

ادامه مطلب
بایدن با سیاست افغانستان خود عرصه را به جانسون تنگ کرد
دردسر سقوط کابل برای لندن

بایدن با سیاست افغانستان خود عرصه را به جانسون تنگ کرد

در بریتانیا، خروج آشفته از افغانستان با بحران سوئز در سال ۱۹۵۶ قیاس می شود که طی آن، با تحقیر مجبور به خروج از مصر شد چون نتوانسته بود جمال عبدالناصر، رهبر ملی گرای آنجا، را از قدرت برکنار کند. مشکل این است که بریتانیا درباره زمان یا تاکتیک های خروج از افغانستان حرف چندانی برای گفتن نداشت و این در حالی است که پس از ایالات متحده، دومین تلفات بالا در میان کشورهای غربی در جنگ افغانستان را متحمل شده. این مساله خجالت آور سبب تلخی کام و دلخوری مقامات انگلیسی از جمله نخست وزیر بوریس جانسون از رئیس جمهوری جو بایدن شده است. برخی می گویند رفتار بایدن شبیه دونالد ترامپ است که اهمیتی به متحدان آمریکا نمی داد. روری استوارت، وزیر سابق بریتانیا با تجربه طولانی در امور افغانستان، گفت: «او تنها متحدان افغان آمریکا را تحقیر نکرد؛ او متحدان غربی آمریکا را نیز با به نمایش گذاشتن ناتوانی آنها، تحقیر کرد.»

ادامه مطلب
لیونل مسی، قطر و نبرد خلیج فارس برای قدرت نرم فوتبالی
قرارداد پاری سن ژرمن با اسطوره فوتبال، آخرین بازی قدرت دوحه در بحبوحه بازی های جام جهانی ۲۰۲۲ است

لیونل مسی، قطر و نبرد خلیج فارس برای قدرت نرم فوتبالی

ناصر الخلیفی، تاجر قطری و رئیس پاری سن ژرمن هم حضوری برجسته، از مذاکرات اولیه انتقال تا کنفرانس مطبوعاتی مورد انتظار مسی در پاریس داشته است. خلیفی ریاست «سرمایه گذاری ورزشی قطر (QSI)» را بر عهده دارد که این باشگاه فرانسوی را در سال ۲۰۱۱ خریداری کرده و با خرج بیش از یک میلیارد دلار از آن زمان تاکنون، آن را به یکی از بهترین تیم های اروپا تبدیل کرده است. «سرمایه گذاری ورزشی قطر» زیرمجموعه صندوق ثروت ملی این کشور است که توسط خانواده آل ثانی تاسیس و اداره می شود. دوحه تنها ۱۶ ماه قبل از جام جهانی ۲۰۲۲ در قطر قراردادی را با بزرگترین بازیکن تمام دوران به امضا رسانده است – این کشور باز هم از فوتبال برای قدرت نمایی در عرصه جهانی استفاده کرد.

ادامه مطلب
الگو سازی نوین در همکاری با اروپا
اهمیت برند سازی با تمرکز بر دانش بنیان ها (بخش ۴۳)

الگو سازی نوین در همکاری با اروپا

علی بمان اقبالی زارچ در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: برآوردها نشان می‌دهد شرکت‌های دانش‌بنیان ایران، از ابتدای شکل‌گیری تا پایان سال ۱۳۹۷ رقمی معادل ۶ هزار میلیارد تومان فروش داشته‌ و تلاش چشمگیری را برای داشتن سهم در صادرات کشور به کار برده اند و براساس آخرین آمار صادراتی؛ مجموعه ۴۵۰ شرکت دانش بنیان یعنی ۷ درصد از کل دانش بنیان ها در کنار حدود ۲۰۰ مرکز رشد و حدود ۲۰۰ شتاب دهنده و مرکز رشد خصوصی؛ ، به حدود یک میلیارد دلار صادرات دست پیدا کرده اند و توسعه صادرات محصولات دانش‌بنیان در کنار مزیت‌های قابل ذکری چون افزایش رقابت‌پذیری شرکت‌ها، کمک به توسعه فناوری و…، می‌تواند مسیر توسعه روابط تجاری و صادرات سایر محصولات با برندهای ایرانی را تسهیل کند.

ادامه مطلب
میزان محبوبیت روس ها در کشورهای مختلف چقدر است؟
بازتاب رفتار سیاسی دولتمردان بر مواجهات توریستی با گردشگران

میزان محبوبیت روس ها در کشورهای مختلف چقدر است؟

محمود خدمتگزار در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: روسیه شاید در بلوکِ قدرت، حرفی برای گفتن داشته باشد، ولی به گواهیِ تاریخِ دیروز و امروزش، در میانِ همسایگان و نیز دیگر نقاط جهان، محبوبیتی ندارد و این را نه رویِ صفحاتِ کاغذ یا شبکه های مجازی که در مناسباتِ فردی و اجتماعیِ مردمِ جهان با توریست ها و گردشگرانِ روسی به رایُ العین می توان دید. هیچ ملّتی، خاطره هایِ تلخ و ناخوشایند از دولتی دیگر را جدا از مردمانش به حساب نمی آورَد و اینجاست که افکار عمومی، باید دولت ها را بر صلح و دوستی ترغیب کند تا تبعات و پیامدهایِ گزنده و آزاردهندة ستمکاری و تجاوزِ دولتمردان، گریبانِ شهروندانش را در جاهای دیگر نگیرد.

ادامه مطلب