کوروش احمدی می نویسد: اقدام ترامپ به ربودن یک رئیس کشور از محل زندگیاش، جهان را تکان داده است. او پیش از این نیز نشان داده بود که احترامی برای قواعد نظام بینالمللی لیبرال که حاکمیت ملی و اصل برابری و تمامیت ارضی کشورها مطابق منشور ملل متحد در مرکز آن است، قائل نیست.
ادامه مطلب
حمله در کاراکاس و ربودن رئیس جمهور نیکولاس مادورو، دراماتیکترین حادثه بود. اما این تحولات دیگری را به دنبال داشت که نشاندهنده میزان تغییری است که دولت ایالات متحده در نظم جهانی – و در جوامع نزدیکترین شرکای خود – به دنبال آن است.
ادامه مطلب
فرزاد محمدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: دیدگاهها و رویکردهای امنیتی مطرح شده در دوره دوم ریاستجمهوری ترامپ، متکی بر مبانی واقعگرایی تهاجمی، محاسبات صرفاً ابزاری، گرایش به عمل یکجانبه و امنیتیسازی تمامعیار مناسبات اقتصادی است. در این پارادایم، آمریکای جنوبی نه بر پایه اصول و هنجارهای دموکراتیک یا همپیمانی فکری و ایدئولوژیک، که صرفاً از منظر معیارهای هزینه-فایده ارزیابی میشود.
ادامه مطلب
طلای سیاه ونزوئلا که روزگاری به دلیل وضع تحریمهای اقتصادی اهرم فشار واشنگتن علیه کاراکاس بود، اکنون به پروژه عظیم بازسازی از طرف شرکتهای نفتی آمریکایی و اروپایی بدل میشود؛ چرخشی استراتژیک برای احیای اقتصادی که حیات و مماتش به این بشکههای نفت وابسته است. نفت ونزوئلا سالهاست در کانون جنگ فرسایشی ایالات متحده علیه نیکلاس مادورو سوسیالیست قرار داشت. دولتهای مختلف آمریکا از این صادرات حیاتی این کشور بهعنوان اهرم فشار استفاده کردند؛
ادامه مطلب
ونزوئلا، سرزمینی که بزرگترین ذخایر اثباتشده نفت جهان را دارد، دچار چرخههای تراژیک ادواری مختلفی شده است؛ از اوجگیری در تولید تا تأسیس اوپک تا دو موج ملیسازی در دوران پرز و چاوز تا اینکه در دوران مادورو رسما تولیدش به پایینترین حد ممکن سقوط کرد.
ادامه مطلب
روبیو که اکنون به عنوان مشاور امنیت ملی نیز خدمت میکند، به ترامپ نزدیکتر شده و سیاست تهاجمی جدیدی را علیه مادورو تدوین کرده که ونزوئلا و ایالات متحده را در آستانه رویارویی نظامی قرار داده است.
ادامه مطلب
این حملات، که ظاهراً عملیاتی برای تغییر رژیم بودند، پس از حملات دیگری در روز کریسمس انجام شد، زمانی که دونالد ترامپ، رئیس جمهوری آمریکا، حملات هوایی به نیجریه و سومالی و حمله پهپادی سیا به ونزوئلا را تصویب کرد.
ادامه مطلب
مقابله با تروریسم یک وظیفه جمعی و یک تعهدی است که همه کشورهای منطقه دارند. این که این تحولات به چه معناست واقعیت این است که تا زمانی که ناامنی و اشغال کشورها در منطقه وجود داشته باشد زمینه برای رشد گروههای تکفیری مهیاست. این باید یک نگرانی مشترک برای همه کشورهای منطقه باشد. ترکیه کشور همسایه ماست و روابط دیرینه و نزدیک با آن داشتهایم. ما از دیرباز با ترکیه در مبارزه با تروریسم همکاری داشتهایم. اخیرا هم مقامات ارشد دفاعی ترکیه از ایران دیدن کرده بودند. بنابراین همکاریهای امنیتی با تروریسم مسبوق به سابقه است و برای حفظ امنیت و ثبات در منطقه باید با قوت ادامه پیدا کند.
ادامه مطلب
ذلفا معیل می نویسد:بازداشت مادورو، ونزوئلا را به فهرست کشورهایی میافزاید که ایالات متحده به طور مستقیم در آنها رهبرانِ در قدرت را سرنگون کرده یا در دورهای نهچندان دور باعث برکناری آنها شده است؛ امری که نشاندهنده الگویی مستمر از مداخلات است که فشارهای نظامی، حقوقی و دیپلماتیک را با یکدیگر ترکیب میکند. آخرین بازداشت حدود ۲۰ سال پیش بود که آمریکا انجام داد و آن شخص صدام حسین رئیسجمهور عراق بود.
ادامه مطلب
فرانسیسکو رودریگز در گفتوگو با فارن افرز میگوید: فکر نمیکنم ورود ایالات متحده به کشور دیگری و ربودن رهبر آن، هر چقدر هم که آن رهبر شرور باشد، نتیجه خوبی باشد. فکر نمیکنم این یک استراتژی سیاسی خوب باشد. این امر برخی از قوانین اساسی حاکم بر روابط بین کشورها را تضعیف میکند و بنابراین جهان را خطرناکتر میکند.
ادامه مطلب