تحریم ظریف؛ پایش را بشکن
کامبیز نوروزی در یادداشتی می نویسد: تحریم ظریف توسط آمریکا، مانند کار بازیکنی است که در زمین مسابقه قادر به مهار حریف نیست و تلاش می کند قلم پای او را هدف بگیرد تا حریف از بازی خارج شود.
ادامه مطلب
کامبیز نوروزی در یادداشتی می نویسد: تحریم ظریف توسط آمریکا، مانند کار بازیکنی است که در زمین مسابقه قادر به مهار حریف نیست و تلاش می کند قلم پای او را هدف بگیرد تا حریف از بازی خارج شود.
ادامه مطلب
نعمت اله مظفرپور، پژوهشگر حوزه فلسفه سیاسی و دیپلماسی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی نوشته است که بخشی از آرمان ها و اهداف تاریخی جمهوری اسلامی ایران مانند نظام سازی، تمدن سازی، عدالت و آزادی، جنبش نرم افزاری و حتی استقلال سیستماتیک و مقاومت همه بعدی با سنت های کنونی سیاست خارجی حاصل نمی شود و لذا نظام ارزشی سیاست خارجی ما و «ایدآل مقاومت» شایسته یک بازبینی نوین اصول گرایانه است.
ادامه مطلب
جلال خوشچهره در یادداشتی می نویسد: اگرچه هنوز به روشنی نمیتوان ادعا کرد که بریتانیا به یکباره و ناخواسته در معرکه تنش روابط ایران و امریکا داخل شده، اما به هرحال دو ناو «اچ اماس دانکن» و «مونتروز» این کشور به همراه دیگر ناوهای دولتهای اروپایی در آبهای خلیجفارس خواهند بود.
ادامه مطلب
سید جواد طباطبائی می نویسد: اگر بتوان یک اصل خدشهناپذیر در تاریخ مارکسیسم پیدا کرد، به احتمال بسیار، همین تکیه بر جهل به عنوان دلیل در همه مباحثی است که پیروان مارکس چیز چندانی درباره آن نمیدانند.
ادامه مطلب
شهره پولاب در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: مسکو و پکن اوراسیا را به عنوان حیاط خلوت استراتژیک خود در نظر گرفته و ابتکارات بلندپروازانه ای مانند اتحادیه اقتصادی اوراسیا و کمربند اقتصادی جاده ابریشم را برای تقویت نفوذ خود در منطقه انجام می دهند. هر دو قدرت بزرگ اوراسیایی حضور غرب را با متحدانش در دو سوی اوراسیا تهدیدی برای محدود کردن و نهایتا تضعیف قدرت خود می پندارند. این حضور برای چین با ژاپن و کره جنوبی در آسیای شرقی و ناتو و اتحادیه اروپا برای روسیه در سمت غرب اوراسیا درک می شود.
ادامه مطلب
محمد حسین ادیب در یادداشتی مینویسد: در هر نوع وزن کشی در عوامل موثر بر نرخ دلار نباید تبدیل ایران از کشوری «نفت پایه» به کشوری «گاز پایه» را نادیده گرفت.
ادامه مطلب
حمید رضا جلایی پور در یادداشتی می نویسد: مطالعه متن کتاب آبراهامیان نگاهی متفاوت از روند تغییرات و توسعه و چالش های اخیر جامعه ایران ارائه میدهد که با بعضی از کلیشههای فضای مجازی (یا کلیشههای مروج سرزنش ملی) در تضاد است.
ادامه مطلب
مجتبی لشکربلوکی در یادداشتی مینویسد: فرض کنید در مورد یک مساله ملی مثلا تبدیل ایران به هاب ارتباطی منطقه، من یک درک از مساله دارم و تو درک دیگری. با هم از طریق گفت وگو به درک مشترک می رسیم اگر نرسیدیم از طریق رای گیری و انتخابات به تصمیم مشترک می رسیم. بنابراین یا با گفت وگو به درک مشترک و یک تصمیم مرضی الطرفین می رسیم یا اینکه نمی توانیم یکدیگر را با گفت وگو قانع کنیم و اینجاست که باید رای گیری کنیم و هر چه جمع گفت را بپذیریم. جامعه ای که اعضای آن احساس کنند همه در آن نقش دارند و احساس کنند که می توانند با یکدیگر یا به درک مشترک برسند یا به تصمیم مشترک دیگر، به فکر انقلاب و تخریب و خیانت به دیگران و دسیسه نمی افتند.
ادامه مطلب
علیرضا اکبری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: جمهوری اسلامی ایران، در یک بازی زیرکانه، هوشمندانه و پر خطر، تاکتیک مقابله را در "تغییر زمین بازی" دنبال کرد. ایران با ترکیب قوا و امتیازات ویژه خود، شرایط بحران را به نحو تحسین برانگیزی دگرگون کرد.
ادامه مطلب
ماندانا تیشه یار در مطلبی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: از دید روس ها، اگرچه دوران جنگ سنتی به پایان رسیده، اما جنگ برای تضعیف حریف و نه نابودی کامل آن، همچنان در دستور کار آمریکایی ها جای دارد و از این رو می توان همچنان انتظار داشت که آشوب و بی نظمی ساخته دست آمریکا، موجب بی ثباتی ساختار سامانه جهانی شود.
ادامه مطلب