کوروش احمدی در یادداشتی می‌نویسد: در پی انتقادات گسترده از ترامپ به خاطر امضای یادداشت تفاهم و مسیر راحتی که برای خروج او از آن توافق فراهم شد، ظاهرا اکنون ترامپ خواستار توافق متفاوتی است که هر امتیازی از جانب آمریکا را به دریافت امتیازی در مورد برنامه هسته‌ای از جانب ایران موکول کند. ایران ظاهرا با چنین فرمولی موافق نیست؛ چرا‌که معنای آن بی‌ارزش‌شدن کارت تنگه است.
ادامه مطلب
سید محمدکاظم سجادپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: دیدار شی جین‌پینگ، رئیس جمهوری چین، از ایالات متحده در روزهای ۲۳ تا ۲۵ سپتامبر ۲۰۲۶ (۱ تا ۳ مهر ۱۴۰۵) منجر به کاهش تنش مخصوصاً تنش‌های تجاری بین آمریکا و چین شد. این سفر، پرماجرا بود و توجه رسانه‌ای قابل توجهی را به خود اختصاص داد.
ادامه مطلب
محمدعلی مهتدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: ممکن است سرباز آمریکایی از پایگاه‌های عراق خارج شده باشد، اما نفوذ آمریکا از راه‌های دیگری همچنان ادامه داشته باشد. نمونه روشن آن را می‌توان در ماجرای اخیر تحریم ایران و ممنوعیت پرواز هواپیماهای ایرانی به فرودگاه‌های عراق مشاهده کرد.
ادامه مطلب
پیروز غفرانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: راه چاره مقابله با این خطر بزرگ را نمی توان صرفا در برنامه ریزی فردی و ارتقای سواد رسانه ای و گسترش رویکرد انتقادی آحاد جامعه جستجو کرد. نمی توان نسل های آتی را فریب خورده یا سطحی یا ... تلقی کرد و برایشان نسخه نوشت. نمی توان انتظار داشت با تکنیک هایی که بقای نظام های ارزشی قبلی اعم از بومی و ملی و جهانی را به شکلی انفعالی دنبال می کنند، در مقابل سیل جدید و پارادایم نوین ایستادگی کرد.
ادامه مطلب
محمدمهدی مظاهری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: اظهارات مقامات آمریکایی مبنی بر تعیین خط قرمز برای پکن در خصوص ایران و در مقابل، تاکید رسمی شی جین‌پینگ صرفاً بر «ضرورت کاهش بحران و لزوم بازگشت به دیپلماسی و گفتگو»، نشان می‌دهد پکن حاضر به پذیرش دستور کار واشینگتن در قبال خاورمیانه نیست و هرگونه ادعا درباره «معامله پکن و واشینگتن بر سر ایران» فاقد پایه راهبردی است.
ادامه مطلب
کوروش احمدی در یادداشتی می‌نویسد: به نظر می‌رسد که با اعلام ترامپ در شنبه گذشته مبنی بر اینکه «آنها پیشنهادی دادند، اما من آن را رد کردم»، فعلا این پنجره بسته شده باشد. البته آقای عراقچی گفت که ایران همچنان منتظر پاسخ از کانال میانجیگران است.
ادامه مطلب
سید محمدکاظم سجادپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: در اجلاس‌های مجمع عمومی، سران و نمایندگان ۱۹۳ عضو سازمان ملل متحد حاضر شده و دیدگاه‌های خود را بیان می‌کنند و در این میان، رئیس جمهور ما درخشید.
ادامه مطلب
محمد طاهری در یادداشتی می‌نویسد: جهان امروز با جهانی که سازمان ملل پس از جنگ جهانی دوم در آن شکل گرفت، تفاوت زیادی دارد. رقابت قدرت‌های بزرگ شدت گرفته است، جنگ در چند منطقه ادامه دارد، و فناوری‌هایی چون هوش مصنوعی با سرعتی بیش از سازوکارهای حکمرانی بین‌المللی پیش می‌روند. آنتونیو گوترش نیز از عمیق‌تر شدن شکاف‌های ژئوپلیتیک، افزایش نابرابری و فرسایش اعتماد سخن گفت. از این زاویه، مشکل سازمان ملل را نمی‌توان تنها به ضعف یک نهاد نسبت داد؛ این سازمان تا حد زیادی بازتاب مناسبات قدرت در جهان است.
ادامه مطلب
پیروز غفرانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: در پنج مقاله قبلی این سلسله مقالات به برخی از جریانات بزرگ بین المللی در عرصه زمامداری حوزه های کسب و کار و نحله های فکری غالب اشاره شد. جریان های اصلی سه گانه نظام سرمایه داری، مدل های روسی و چینی مورد بحث و بررسی قرار گرفت، در این مقاله به نقش و سیاست های زمامداری بنگاهی اروپا و خاصه اروپای غربی منهای انگلستان پرداخته می شود. کشور انگلستان، علی‌رغم قرارداشتن در قاره اروپا، به علت تفاوت های ماهوی با قواعد حاکم بر قاره اصلی، به بررسی ای مجزا نیاز دارد که در مقالات بعدی به آن پرداخته خواهد شد.
ادامه مطلب
کوروش احمدی در یادداشتی می‌نویسد: در شرایطی که فعالیت شورای امنیت در مورد تحریم‌های قبلی ایران با مشکل جدی مواجه است، امید غرب این است که با ارجاع مجدد پرونده ایران به شورای امنیت که در اوایل سپتامبر توسط شورای حکام آژانس انجام شد، فشار بیشتری را بر چین و روسیه در شورای امنیت وارد کند.
ادامه مطلب