یکی از مسائل بحث برانگیز درخصوص قرارداد تسلیحاتی جدید امریکا و رژیم صهیونیستی، زمان آن است، چرا که انتخاب این مقطع زمان تردیدهایی درخصوص قصد امریکا برای طولانی کردن جنگ در غزه ایجاد میکند.
ادامه مطلب
سینا عمادی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: در نگاه به صلح، ایدئولوژی بسیار اهمیت دارد. ممکن است از نگاه یک ایدئولوژی، صلح به معنای سستی یا حتی خیانت به آرمانها تعبیر شود؛ اما از نظر گروهی دیگر صلح به معنای دیپلماسی و گفت وگو و تساوی معنا دهد. در اینجا به دنبال تعریف صلح و گزارههای آن نیستیم که خود بحث جداگانه اقتضا میکند و صلح به معنای عام آن مورد نظر است. صلح در معنای عام به معنای اقدام عده یا گروهی برای پایان دادن به مناقشات و برقراری روابط مبتنی بر دیپلماسی مورد توجه است.
ادامه مطلب
نوید کمالی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: یکی از چالشهای عمدهای که رژیم صهیونیستی در مواجهه با این وضعیت با آن روبهروست، عدم قطعیت و ابهام در خصوص زمان و نحوه پاسخ ایران است. این ابهام، به ویژه در شرایطی که اسرائیل با بحرانهای متعدد داخلی و خارجی دست و پنجه نرم میکند، فشارهای سنگینی را بر سیاستمداران و نهادهای امنیتی این رژیم وارد کرده و میکند. دقت کنیم در حالی که برخی از تحلیلگران اسرائیلی و آمریکایی از یک واکنش قریبالوقوع سخن میگویند، تأخیر در واکنش ایران و عدم وضوح در خصوص ماهیت آن، اسرائیل را در شرایطی قرار داده که تمرکز و توانمندیهای امنیتیاش به شدت تحت تأثیر قرار گرفته است.
ادامه مطلب
مرادعلی غلامی نهوجی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: حدود ۱۱ماه از شروع نسل کشی در غزه می گذرد. یکی از طولانی ترین جنگهای نابرابر تاریخ که طی آن چند قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل متحد برای پایان دادن به کشتارجمعی و تخریب هدفمند در غزه را ایالات متحده آمریکا با حق تبعیض وتو بلا اثر کرده است.
ادامه مطلب
اسلام ذوالقدرپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: اصرار برخی کارشناسان و سیاسیون تندروی ایران به واکنش فوری و شدید ایران به اسرائیل با عنوان پاسخ ترور شهید اسماعیل هنیه در تهران، بدون توجه به پیامدها و اثربخشی این پاسخ فوری که البته کارایی چندانی در بازسازی پرستیژ بین المللی ایران نخواهد داشت، با کنش عملگرایانه و دوراندیشی سیاستگذاران ارشد و رهبری انقلاب همراه شده، ایران از پاسخ پرهزینه اما بیهوده اجتناب کرده است.
ادامه مطلب
محمدعلی مهتدی در یادداشتی می نویسد: به نظر می رسد که محور مقاومت، انگشت روی ماشه، در انتظار زمان مناسب برای شلیک، با توجه به عامل غافلگیری است. باید دید دور جدید مذاکرات میانجی ها در قاهره به چه نتایجی خواهد انجامید.
ادامه مطلب
فرید زکریا در یادداشتی می نویسد: تقریبا با هر معیاری که بررسی کنیم، سیاست واشنگتن در قبال ایران شکست خورده است. هادی کحالزاده، پژوهشگری از دانشگاه برندایس Brandeis University، در مطالعهای دقیق به نتیجه مهمی رسیده است: "رژیمِ تحریمهای گسترده عواقب ناگواری برای طبقه متوسط ایران داشته و موجب شده است که آنها اعتماد خود را به سیاستمداران اصلاحطلبی که از دور جدید دیپلماسی حمایت کرده بودند، از دست بدهند. تندروهای ایرانی خروج آمریکا از توافق هستهای ۲۰۱۵ را دلیلی برای اثبات درستی نگاه خود در مخالفت با "گفت وگو به عنوان یک فریب" تبلیغ کردند. همانطور که شرکتهای اروپایی و دیگر شرکتهای بینالمللی خروج از ایران را آغاز کردند ... تندروها درهای کشور را به روی سرمایهگذاران چینی باز کردند و از منافع تجاری وفادار به خود خواستند که این خلاء را پر کنند."
ادامه مطلب
حسن حمزه در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: در دنیای پرتلاطم سیاست و اقتصاد بینالملل، گاهی تصمیماتی که در نگاه اول ساده و حتی کماهمیت به نظر میرسند، میتوانند نشانگر تحولاتی عمیق و استراتژیک باشند. استخدام ۱۷۵ معلم زبان چینی توسط عربستان سعودی، از این دست تصمیمات است. این اقدام، که در ظاهر تنها یک سیاست آموزشی به نظر میرسد، در واقع بازتابی از تغییرات بنیادین در نگرش استراتژیک ریاض به جهان پیرامون و جایگاه خود در نظم نوین جهانی است.
ادامه مطلب
استفان والت در یادداشتی می نویسد: چه چیزی این افول چشمگیر در درایت راهبردی اسرائیل توضیح میدهد؟ یکی از عوامل مهم، احساس غرور و مصونیتی است که از حمایت و احترام ایالات متحده به خواستههای اسرائیل ناشی میشود. اگر قدرتمندترین کشور جهان، شما را در هر شرایطی حمایت کند، لاجرم نیاز به تفکر دقیق درباره اقدام هایتان کاهش مییابد. علاوه بر این، گرایش اسرائیل به اینکه خود را به عنوان یک قربانی ببیند و هر مخالفتی با سیاستهایش را به یهودستیزی نسبت دهد هم کمکی نمیکند زیرا این امر درک رهبران اسرائیل و مردم آنها را از چگونگی شعله کشیدن دشمنی به دلیل اقدامات خودشان، دشوارتر میکند. دوران طولانی حکومت نتانیاهو بهعنوان نخستوزیر که بیشترین زمان خدمت را در تاریخ اسرائیل دارد نیز بخشی از مشکل است، بهویژه از آنجایی که اقدامات او تا حد زیادی ناشی از منافع شخصی است و نه فقط دغدغه مصالح کشورش (یعنی تمایل او به فرار از زندانی شدن بهدلیل فساد). علاوه بر این، نفوذ فزاینده راست مذهبی – که دیدگاههای آخرالزمانی آنها در سیاست خارجی اخیراً در مقالهای نگرانکننده در هاآرتص خلاصه شده است – فرمولی برای فاجعه به وجود میآورد.
ادامه مطلب
احمد وخشتیه در یادداشتی می نویسد: بیش از ۱۰ روز میگذرد که نیروهای ارتش اوکراین وارد منطقه کورسک در غرب روسیه شدهاند و همچنان دو پرسش کلیدی پررنگ است: نخست اینکه کییف با چه هدفی چنین تصمیم مخاطرهآمیزی گرفته است و مهمتر اینکه روسیه چه پاسخی خواهد داد؟ بنابراین همهچیز در یک سایه و روشن قرار دارد که آیا اوکراین به زانوی روسیه شلیک کرده یا در یک خطای محاسباتی پای خود را هدف قرار داده است؟
ادامه مطلب