معادله واشینگتن برای تهران و سناریوی جنگ جدید
اسرائیل کشورهایی با وحدت ملی گسترده و ساختارهای مرکزی قوی در منطقه نمیخواهد. استراتژی آن در لبنان، عراق و سوریه این فرض را اثبات میکند.
ادامه مطلب
اسرائیل کشورهایی با وحدت ملی گسترده و ساختارهای مرکزی قوی در منطقه نمیخواهد. استراتژی آن در لبنان، عراق و سوریه این فرض را اثبات میکند.
ادامه مطلب
طبق شایعات، جنجالهای جلسه چهارشنبه گذشته در کاخ سفید بسیار پرشور بود، زیرا نتانیاهو آشفته شد، اما ترامپ کوتاه نیامد. این در حالی است که مفسران پیشبینی میکردند ترامپ، مانند بسیاری از رهبران جهان امروز، در برابر باجگیری موساد بر سر ماجرای اپستین آسیبپذیر است.
ادامه مطلب
دمیر نظروف در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: من گمان میکنم که انگلصفتی «اسرائیلیها» در آمریکای لاتین با تلاشی برای جلوگیری از ایجاد پروژه «آندینیا»* مرتبط است، پروژهای که به گفته برخی از نخبگان آمریکایی، به یک «اسرائیل جدید» در منطقه آمریکای لاتین تبدیل میشود تا اجرای «دکترین مونرو ۲٫۰» را تسهیل کند.
ادامه مطلب
تجربه استراتژیک خلیج فارس نشان میدهد که بزرگترین خطر در بحرانهای منطقهای کمتر در وقوع جنگ و بیشتر در عادیسازی لفاظیهای قبل از آن نهفته است. وقتی گفتمان رویارویی به امری عادی تبدیل میشود، خویشتنداری استراتژیک تضعیف میشود و حاشیه محاسبات اشتباه گسترش مییابد. با این حال، ارزیابی هوشیارانه از پویاییهای فعلی نشان میدهد که اکثر بازیگران کلیدی تشخیص میدهند که هزینههای جنگ امروز بسیار فراتر از هرگونه دستاورد استراتژیک قابل قبول است.
ادامه مطلب
وحید افراسیابان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: این گزارش، در مقام تحلیلی جامع و استراتژیک، با تمرکز بر پیامدهای میانمدت و بلندمدت، به واکاوی لایههای درهمتنیده قدرت، ادراک و تقابل در یکی از حساسترین مقاطع تاریخ معاصر خاورمیانه میپردازد. مقطعی که در آن، تغییرات محیطی و محاسبات بازیگران، چشمانداز امنیتی منطقه را بیش از هر زمان دیگر پیچیده ساخته است.
ادامه مطلب
احمد رشیدینژاد نوشت: اگر روزی جنگی میان ایران و آمریکا شعلهور شود، در ذهن بسیاری از ایرانیان و حتی مردم دیگر کشورها یک انتظار شکل میگیرد: اینکه چین و روسیه باید پشت ایران بایستند. این انتظار نه از تحلیلهای پیچیده، بلکه از غریزهای تاریخی سرچشمه میگیرد؛ غریزهای که میگوید هر هژمون برای مقابله با رقیبش باید صف متحدانش را کامل کند. اما تجربه سالهای اخیر نشان داده چین و تا حدی روسیه، برخلاف این تصور عمومی، در بزنگاهها- همچون سوریه و ونزوئلا- عقب مینشینند و ترجیح میدهند نظارهگر باشند. این «عقبنشینی آگاهانه» همان نقطهای است که مدل چین را از تمام هژمونهای پیشین متمایز میکند و پرسشهای مهمی درباره آینده نقش جهانی آن برمیانگیزد.
ادامه مطلب
این مقاله به بررسی اقدامات احتمالی حزب الله در صورت بروز درگیری بین ایالات متحده و ایران، از جمله مداخله تمام عیار با قدرت آتش گسترده، مشارکت محدود به یک منطقه خاص یا عدم تمایل به هرگونه درگیری، میپردازد.
ادامه مطلب
علی رحیمیپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی با بررسی جامع یادداشتهای تحلیلی ارائهشده در سایت دیپلماسی ایرانی، به این نتیجه میرسد که آنچه ایران با آن مواجه است، صرفاً یک تهدید خطی یا مجموعهای از بحرانهای منفصل نیست، بلکه اجرای یک «راهبرد فرسایش ترکیبی» هوشمندانه و چندلایه از سوی ایالاتمتحده و متحدانش است.
ادامه مطلب
سید محمد حسینی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: دیدبانی عرصه دیپلماسی منطقهای نشان میدهد، ترکیه، عراق، عربستان، قطر، عمان و مصر، کنشگران صلح یا بازدارنده جنگ هستند و اسرائیل آشکار و برخی از زیرقدرتها در منطقه، به صورت پنهانی، کنشگران جنگ و یا شتابدهندگانِ جنگ محسوب میشوند. منافع و انگیزههای هر یکی از این کنشگران چیست؟
ادامه مطلب
با اعلام رسمی خروج کامل تمامی نیروهای امریکاییِ عضو ائتلاف بینالمللی مبارزه با داعش از پایگاه «عینالاسد» در استان الانبار در غرب عراق، اکنون نگاهها به سمت پایگاه «حریر» در استان اربیل معطوف شده است که آخرین مرکز استقرار نیروهای امریکایی عراق به شمار میرود.
ادامه مطلب