جلال خوشچهره می نویسد: صراحت «برهم صالح»، رئیس جمهوری و «عادل عبدالمهدی»، نخست وزیر عراق در حفظ حریم کشور متبوع خود در منازعه میان ایران و امریکا تا حدود زیادی آب پاکی را روی دستهای امریکا، اسرائیل، عربستان و امارات متحده عربی ریخت. مقامهای طراز اول عراق اعلام کردهاند که کشورشان شریک آنان علیه تهران نخواهد بود.
ادامه مطلب
محمود سریع القلم در یادداشتی می نویسد: در سال ۱۹۸۵ ویتنام درآمد سرانه ۲۳۰ دلار داشت در حالیکه در سال ۲۰۱۷ آن را به ۲۳۴۳ دلار رسانده و امیدوار است در سال ۲۰۲۰، درامد سرانه خود را به ۳۰۰۰ دلار برساند. در حالی که ویتنام سی سال پیش یکی از کشور های فقیر جهان محسوب می شد، امروز ۹۵ درصد مردم آن کشور به همه خدمات شهری و عمومی دسترسی دارند و دولت امیدوار است تا سال آینده طبقه متوسط را به ۳۳ میلیون نفر (حدود یک سوم) بر ساند.
ادامه مطلب
نصرت الله تاجیک در یادداشتی اختصاصی برای دیپلماسی ایرانی بر این باور است: سناریوی اصلی و کنونی سیاست خارجی ایران در مقابل اروپا باید این باشد که چطور می تواند مشکلات و مسائلی که با اروپایی ها داریم را در بُعد سیاست خارجی و روابط بین الملل به گونه ای مدیریت کند که این دو موضوع با یکدیگر مخلوط نشوند. یعنی اگر چه ایران و اروپا در مسائل مختلف از جمله در مسائل موشکی، حقوق بشر و منطقهای با یکدیگر اختلاف نظر دارند، اما نباید هیچ گاه این مشکلات را با برجام و موضوع هسته ای مخلوط نماید. این سناریو در سیاست های رسانه ای و دیپلماتیک ما نیز تاثیر خواهد گذاشت و اجازه نمی دهد برای خود یک جبهه تنش زا باز نمائیم.
ادامه مطلب
شهره پولاب در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: در دنیای چند قطبی امروز کشورهای کوچک می توانند از طریق موقعیت های استراتژیک خود نقش آفرینی کنند که اگر واشنگتن در همکاری با آنها غفلت کند، آنها آماده اند تا به سوی متحدان، شرکا و سرمایه گذاران دیگری حرکت کنند و در این میان کشورهایی هم هستند که به منظور گسترش قدرت ژئوپلیتیک خود فرصتها را در غفلت رقیب جستجو می کنند.
ادامه مطلب
محمد حسین ملائک در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: سفر آقای ظریف به عراق از این زاویه اهمیت زیادی در روابط خارجی ایران دارد و شاید بعد از مذاکرات مربوط به "برجام" ایشان مهمترین سفر و مذاکره خارجی مشارالیه باشد.
ادامه مطلب
سید احمد حسینی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: ناگفته پیداست روی آوری به دیپلماسی پیشدستانه صرفاً محدود به دستگاه وزارت امور خارجه نبوده و همه ساختارها و نهادهای کشور را در بر می گیرد و همه آنها باید بر اساس دستورالعمل های روشنی که تدوین و ابلاغ می شود نقش خود را در رویارویی همهجانبه کنونی ایفا کرده و افق دید و رویکرد خود را نسبت به صحنه و شرایطی که در آن قرار داریم بالا ببرند.
ادامه مطلب
افشار سلیمانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: ایران باید با یک استراتژی نوین در قبال همسایگان، منطقه و نظام بین الملل تنش زدایی پیشه کند و مانع شکل گیری اتحاد منطقه ای و بین المللی علیه خود شود و بهانه به دست امریکا و دیگر سلطه گران ندهد و از اهرمهای اقتدار ملی در سیاست خارجی بهره برداری ایجابی کند و در راستای ورود به پیمانهای منطقه ای همسود گام بردارد.
ادامه مطلب
محمود سریع القلم در یادداشتی می نویسد: مهمترین اجماع کلان هیات حاکمه اندونزی این است که: باید تا می توان از محیط اقتصادی و فرصت های سرمایه گذاری موجود جهانی بهره برداری کرد. علاوه بر این، آنها به این نتیجه رسیده اند که بدون مزیت نسبی در اقتصاد منطقه ای و بین المللی، نمی توان عموم شاخص های اقتصادی را بهبود بخشید.
ادامه مطلب
مرتضی سلطانپور می نویسد: بررسی ها نشان می دهد که چهره های مطرح در فضای سیاسی کره جنوبی دارای گرایش های متفاوف با دیدگاه های سنتی گذشته هستند. حتی آنان که در اردوگاه محافظه کاران قرار دارند تلاش می کنند مبنای مترقی تری از مطالبات مردم با توجه به تحولات بین المللی ارائه دهند. درواقع این افراد بیشتر بر توسعه حقوق بشر، حقوق زنان، محیط زیست، رشد اقتصاد دیجیتالی، از بین بردن فساد، شفافیت و همزیستی مسالمت آمیز مدرن در سیاست خارجی و به نوعی فاصله گرفتن نرم و مدبرانه از وابستگی های سیاسی و امنیتی به قدرت های بزرگ به دلیل بهتر شدن شرایط اقتصادی و رفع تنش ها در شبه جزیره را دنبال می کنند.
ادامه مطلب
بهاء الدین بازرگانی گیلانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: اتحادیه و ناتو دو نهاد اساسی دنیای غرب هستند. مجموعا اروپایی ها اعتماد خود را به دولتمرد جدید کاخ سفید از دست داده اند و خوب می دانند که او فقط به پول فکر می کند، نه ارزشی می شناسد و نه دوست را از دشمن تشخیص می دهد. او به دلیل مناقشات پیش و پا افتاده و ناکارآمدی، اصلا در موقعیتی نیست که درصدد نجات ارزش های غربی که سخت به مخاطره افتاده، برآید و حداکثر بتواند فکری به حال آینده کشور خویش کند.
ادامه مطلب