آسیا و آفریقا

پایان یک ایدئولوژی دیگر
چگونه تعامل با جهان ممکن می شود؟!

پایان یک ایدئولوژی دیگر

محمود سریع القلم در یادداشتی می نویسد: تنها راهِ اثبات شدۀ تولیدِ ثروت به معنای توانایی و مازاد (Surplus)، ارتباط و یادگیری جهانی است. در این رابطه، متونِ بسیار غنی مربوط به مبادله (Trade)، ادلۀ فراوان تاریخی عرضه می کند. منابعِ قدرت و ثروت در جهانِ امروز بسیار متکثر شده اند و کشورهای کوچک و بزرگ فرصت دارند تا در این بازار متنوع و بزرگ، توانایی های خود را به نمایش بگذارند. بدون ثروت و مازاد نه فرهنگِ بومی حفظ می شود و نه امنیت ملی تأمین می گردد. ایدئولوژی عدمِ تعامل مجبور می شود امنیت الیگارشی را بر تولید ثروت اولویت دهد. ثروت و مازاد، ثبات سیاسی نیز به همراه می آورد. در مقابل، ایدئولوژی عدمِ تعامل، سیاست و زندگی را سینوسی و بی ثبات می کند.

ادامه مطلب
سند همکاری ایران و چین و نقدی بر یک انتخاب
چرا رفتار ما در تعامل با چین پخته نیست؟

سند همکاری ایران و چین و نقدی بر یک انتخاب

سید محمد حسین ملائک در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: وقتی موضوع همکاری ۲۵ ساله دو کشور مطرح شد این گونه به نظر می رسید که سیستم سیاسی موجود با احساس بلوغ کافی در خود وارد یک همکاری بلند مدت با کشوری مهم چون چین شده است. اگرچه محتوای منتشر شده پیش نویس "تفاهم نامه" و تنوع موضوعات "همکاری" نشان می داد که دیدگاه طرف ایرانی از یک انسجام مشخص برخوردار نیست و هدفمندی خاصی را غیر از فروش نفت دنبال نمی کند، این امید می رود که این نقیصه در این ۸ ماه گذشته بر طرف و در سفر مهرماه آقای ظریف به چین متن متوازن تری با طرف چینی رد و بدل شده باشد. 

ادامه مطلب
نقدی بر یادداشت «ناگفته های جنگ قره باغ»
در پاسخ به آنچه پیدا و آنچه پنهان است

نقدی بر یادداشت «ناگفته های جنگ قره باغ»

آرسن نظریان در یادداشتی که برای دیپلماسی ایرانی از هلند نوشته است، می نویسد: مقاله مورد نقد ما باوجود نگاشته شدن توسط روزنامه نگار مجرب و سردبیر تارنمایی که ظاهرا باید بر امور دیپلماسی اشراف و احاطه داشته باشد، دارای اشتباهات فاحشی از لحاظ اطلاعات مورد استفاده است که نشان می دهد نویسنده، مثل اکثریت اصحاب رسانه ای ایران، از اخبار و اطلاعات فقط یک طرف مناقشه، یعنی جمهوری آذربایجان، استفاده کرده و هیچ توجهی به آنچه طرف دیگر می گوید نداشته است.

ادامه مطلب
ترکیه در جنگ آذربایجان و ارمنستان چه می کند؟
جنگ قره باغ؛ تعارض ایده ئولوژیک یا جنگ منافع

ترکیه در جنگ آذربایجان و ارمنستان چه می کند؟

امیر سجادی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: جنگ فعلی میان آذربایجان و ارمنستان عرصه خوبی را برای راستی آزمایی دو دیدگاه مزبور فراهم کرده است. قرار گرفتن ترکیه، کشوری سنی مذهب با زمامدارانی دارای تمایلات اسلام سَلَفی و از جنس قرائت اخوان المسلمین در کنار آذربایجان، کشوری شیعی مذهب با رهبرانی به لحاظ فکری لائیک، گویاترین دلیل بر ابطال دیدگاه «سیاست بسط ایده ئولوژیک اسلام اخوانی» توسط زمامداران آنکارا است.

ادامه مطلب
روابط پکن با تل آویو و اعراب و لزوم سیاست ورزی راهبردی تهران
جمهوری اسلامی ایران باید تکلیف خود را در رابطه با چین معلوم کند

روابط پکن با تل آویو و اعراب و لزوم سیاست ورزی راهبردی تهران

حسام الدین حجت زاده در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: تهران تاکنون سیاست سکوت را در برابر گرم شدن کم سابقه روابط دولت «شی» با رژیم صهیونیستی و دولت های عرب منطقه در حوزه های اقتصادی، سیاسی و نظامی در پیش گرفته است. پرسش اساسی این است که جمهوری اسلامی ایران از چه منطق استراتژیک یا سیاستی راهبردی در این زمینه پیروی می کند؟ در پاسخ باید گفت که به نظر می رسد سیاست ایران در قبال روابط چین با رقبای تهران در غرب آسیا نه راهبردی بلکه تاکتیکی است.

ادامه مطلب
چین برد، هند باخت
در قمار ترامپ برای در هم شکستن ایران

چین برد، هند باخت

هند دریافته که دارد در قمار دولت دونالد ترامپ در آسیا و سیاست «اعمال فشار حداکثری» آن در قبال ایران می بازد. خسارت ها ممکن است از برخی جهات قابل جبران نباشد چرا که چین در حال افزایش حضور و گسترش نفوذ خود در ایران برای پر کردن خلاء ناشی از تحریم های ایالات متحده است. بندر چابهار ایران در امتداد دریای عمان ابتدا قرار بود توسط هند توسعه یابد و به «موتور رشد» هر دو کشور تبدیل شود. اکنون ۴ سال از امضای توافق اولیه گذشته و مشکلات هند در برقراری تعادل در روابط با ایران و ایالات متحده و همچنین نزدیکی فزاینده ایران با چین، این توافق را به خطر انداخته است. سوال این است که آیا هند هنوز فرصتی برای بازگشایی «دروازه طلایی خود به افغانستان و منطقه آسیای میانه» دارد یا خیر؟

ادامه مطلب
اصل «حق تعیین سرنوشت» در مناقشه ناگورنو- قره باغ
تاملی بر پیچیدگی‌های حقوقی و اجرایی

اصل «حق تعیین سرنوشت» در مناقشه ناگورنو- قره باغ

ولی کوزه گر کالجی در یادداشتی می نویسد: رجوع به  اصل «حق تعیین سرنوشت»  از جمله مطرح ترین راه حل‌های حقوقی برای حل و فصل مسالمت آمیز مناقشه ناگورنو- قره باغ در سه دهه گذشته به شمار می‌رود تا ارامنه قره باغ درباره آینده سرنوشت سیاسی خود از جمله ادامه وضعیت خودمختاری در جمهوری آذربایجان (همانند دوران حاکمیت اتحاد جماهیر شوروی)، استقلال در قالب جمهوری آرتساخ (وضعیت دوفاکتو سه دهه گذشته) و یا الحاق به ارمنستان تصمیم بگیرند.

ادامه مطلب
ترکیه عامل بی ثباتی قفقاز است؟
مناقشه شوم ناگورنو-قره باغ

ترکیه عامل بی ثباتی قفقاز است؟

درگیری طولانی مدت قره باغ بین ارمنستان و آذربایجان که به روزهای پایانی اتحاد جماهیر شوروی بر می گردد، به جنگ جهانی نخواهد انجامید و تاثیری هم در منافع حیاتی قدرت های بزرگ جهان نخواهد داشت. اما توجه ها را به نقطه ای از دنیای نابسامان پس از جنگ سرد جلب می کند که ایالات متحده بیش از سه دهه پیش رهبری را در آنجا بر عهده داشت. ایالات متحده و قدرت های منطقه ای اروپایی که از زمانی از مناسبات در مناطق اینچنینی محافظت می کردند، اکنون عقب نشینی کرده اند و در برابر قدرت های نوظهور مانند روسیه و ترکیه که می خواهند نقش بزرگی در جهان چند قطبی ایفا کنند، وحدت عمل ندارند.

ادامه مطلب
اقتصاد ضعیف مانع از سیاست خارجی فعالانه ترکیه نمی شود
انگیزه های غیرمتداول اردوغان در حمایت از باکو

اقتصاد ضعیف مانع از سیاست خارجی فعالانه ترکیه نمی شود

از زمان آغاز دور جدید خصومت ها در ناگورنو-قره باغ، اظهارات آنکارا با باقی جامعه بین المللی تفاوت قابل توجهی داشته است: سازمان ملل، اتحادیه اروپا و حتی روسیه و ایران خواستار آتش‌ بس شدند، اما ترکیه حمایت بی قید و شرط خود از جمهوری آذربایجان را مطرح کرد و گفت بدون یک راه حل دوام آوردنی آتش بس بی معناست. این موضع گیری ترکیه نشان دهنده یک تغییر گسترده تر در سیاست خارجی این کشور مبتنی بر اعتماد از دست رفته به دیپلماسی بین المللی، تمایل بیشتر به مشارکت مستقیم در درگیری های منطقه ای با هدف دستیابی به ارتباط و نفوذ و تمایل به سرمایه گذاری روی محبوبیت داخلی ناشی از این اقدامات است.

ادامه مطلب