سید رضا قزوینی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: پیام جدید آیت الله خامنه ای درخصوص همسایگان جنوبی را میتوان به سه بخش تقسیم کرد. توصیه و دعوت، گله و انتقاد و در نهایت ارائه راه حل.
ادامه مطلب
کاوه فرازمند و محمد پویا قاسمی در یادداشت مشترکی برای دیپلماسی ایرانی مینویسند: در این یادداشت برمیگردیم به شصت سال پیش زمانی که یک آبراهه دیگر در آن سوی خاورمیانه بسته شده بود، آن هم نه برای چند هفته، بلکه برای هشت سال. مطالعه و بازخوانی پیشینه تاریخچه انسداد معابر بینالمللی دریانوردی یادآورد میشود که معابر دریایی بیش از آنکه بین المللی باشند بیشتر از همه وجهی ملی دارند و در صورت اراده دولت های ملی به انسداد تنگه های بین المللی حتی ابرقدرت ها ناچار به پذیرش شرایط دولتهای ملیاند، آنچه در ادامه مطرح می شود سرگذشت انسداد ۸ ساله «کانال سوئز و ناوگان زرد» است که درست در عکس العمل به تجاوز اسرائیل به صحرای سینا به وقوع پیوسته است.
ادامه مطلب
عبدالناصر نورزاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: آنچه امروز در خاورمیانه رخ میدهد را نمیتوان صرفاً به عنوان شکست نظامی یا سیاسی یکی از طرفها تعبیر کرد. این وضعیت بیش از هر چیز یک شکست فرسایشی در سطح سیستمی است؛ شکستی که در چارچوب ناکارآمدی ساختار موجود نظم جهانی رخ میدهد. در واقع، ضعف سیستمی در مدیریت رقابتهای جهانی و وابستگی بیش از حد به ائتلافهای شکننده، زمینهساز چنین بحرانهایی شده است. این بحران امنیتی در سایه بازیهای نامتقارن، محاسبات اشتباه و زمانبندیهای نادرست به ابعادی جهانی رسیده است.
ادامه مطلب
چهار روز از توافق آتشبس دو هفتهای میان تهران و واشنگتن میگذرد؛ توافقی که از بامداد ۱۹ فروردین ۱۴۰۵ و پس از ۴۰ روز جنگ تحمیلی محور آمریکا-اسرائیل علیه ایران و با میانجیگری پاکستان حاصل شد. با این حال آنچه امروز شنبه، پیشروی منطقه قرار دارد، بیش از آنکه تصویری از ثبات باشد، صحنهای از تعلیق شکننده میان میدان و دیپلماسی است. درحالیکه قرار است طی ساعات آینده مذاکراتی حساس در اسلامآباد آغاز شود، نشانههای متناقضی از میزان پایبندی طرفها و بهویژه ایالات متحده و اسرائیل به آتشبس و حتی اصل آغاز گفتوگوها به چشم میخورد.
ادامه مطلب
سجاد عابدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: مذاکرات در اسلامآباد، صرفاً یک گفتوگوی دیپلماتیک نیست، بلکه تلاش برای جلوگیری از یک برخورد اتمی یا فروپاشی نظم انرژی جهان است.
ادامه مطلب
صادق ملکی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: اگر نظام از این مقطع سخت به سلامت عبور کند بر این نظرم که مدل قالیباف برای اداره ایران در حال و آینده در حکمرانی مدل چینی مبتنی بر توسعه اقتصادی و آزادی اجتماعی است.
ادامه مطلب
نیروانا مهرآیین در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: تحولات نشان میدهد که معادله آتشبس در منطقه هنوز کامل نشده است. در واقع، آنچه روی میز دیپلماسی قرار دارد تنها زمانی میتواند به یک آرامش واقعی تبدیل شود که میدانهای درگیری نیز خاموش شوند؛ و در این میان، لبنان بیش از هر نقطه دیگری به میدان آزمون جدی این آتشبس تبدیل شده است.
ادامه مطلب
سید حجت سیداسماعیلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: ایران با درک محدودیتهای نیروی هوایی خود در برابر رقبای منطقهای و فرامنطقهای، استراتژی «بازدارندگی نامتقارن» را بر پایه موشکهای بالستیک و کروز بنا نهاد. این توانمندی باعث شده است که هزینه هرگونه اقدام نظامی علیه خاک ایران به شدت بالا برود. در واقع، موشکها به ابزاری برای تحمیل «عقلانیت اجباری» به بازیگران مهاجم تبدیل شدهاند که این خود سنگ بنای ثبات در نظم جدید است.
ادامه مطلب
احسان موحدیان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: بدیهی است که نمیتوان همه ملت ایران را با یک سبک برگزاری تجمعات با خود همراه کرد. ایران الآن در شرایطی است که باید برای یک مدت طولانی به ارائه نمایش وحدت و همبستگی ادامه دهد و بدیهی است که برای جلوگیری از خستگی یا کاهش انگیزه مردم و افزودن گروههای تازه به این تجمعات باید طرحهایی نو در انداخت که طمع دشمن برای کلنگی کردن ایران را به حداقل برساند و خنثی کند.
ادامه مطلب
در ۱۲ مارس، دونالد ترامپ، رئیس جمهور، در یک پست در رسانههای اجتماعی نوشت: "ایالات متحده بزرگترین تولیدکننده نفت در جهان است، بنابراین وقتی قیمت نفت بالا میرود، ما پول زیادی به دست میآوریم." با این حال، در کنفرانس ۱۰ هزار نفری CERAWeek در هوستون، از ۲۳ تا ۲۷ مارس، هیچ کس در مورد قیمت بالای نفت صحبت نکرد. در عوض، بحثها بیشتر در مورد چگونگی تأثیر درگیری در ایران بر بازارها و شکل دادن به آینده سیستم انرژی جهانی بود. این مطلب ترکیبی از چیزهایی است که در رویدادهای رسمی و گفتوگوهای خصوصی شنیدهام، به همراه افکار خودم در مورد معنای همه اینها یک ماه پس از درگیری با ایران.
ادامه مطلب