قفقاز جنوبی از یک نظم منطقه‌ای که ساختار آن درگیری و نقش‌های استراتژیک ثابت است به سمت نظمی که با اتصال، رقابت و تنوع تعریف می‌شود، حرکت می‌کند. پیروزی‌های آذربایجان در سال‌های ۲۰۲۰ و ۲۰۲۳ مناقشه‌ای را که مدت‌ها روابط بین سه کشور را شکل داده بود، از بین برد و به باکو آزادی بیشتری برای شکل‌دهی به دستور کار منطقه‌ای داد.
ادامه مطلب
ارزش اصلی این توافق در آن است که هر پنج کشور پذیرفته‌اند مشکلات دریای خزر را نمی‌توان به‌صورت جداگانه حل‌وفصل کرد.
ادامه مطلب
سیروس حاجی‌زاده در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: این نگاشت با عبور از رویکردهای توصیفی، به بررسی این گزاره می‌پردازد که نبرد واقعی در سودان، نه بر سر تصرف پست‌های دولتی، بلکه بر سر کنترل شبکه‌های درآمدی غیررسمی و توزیع مجدد نفوذ در عرصه منطقه‌ای است.
ادامه مطلب
مرتضی بنانژاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: یکی از ویژگی‌های برجسته سیاست خارجی چین را باید در مفهوم «استقلال راهبردی» جست‌وجو کرد؛ استقلالی که به معنای مخالفت دائمی با ایالات متحده نیست، بلکه به معنای امتناع از پذیرش خودکار ترجیحات قدرت مسلط و حفظ آزادی عمل در انتخاب میان همکاری، سکوت، بی‌طرفی، موازنه‌سازی و مخالفت است.
ادامه مطلب
رویکرد چین به خاورمیانه فراتر از سفر شی به واشنگتن مهم است. اگر نظم منطقه‌ای جدیدی از خاکستر مناقشه بیرون می‌آید، همان طور که برخی تحلیل‌گران پیشنهاد می‌کنند، قدرت اقتصادی و جاه‌طلبی سیاست خارجی چین به این معنی است که اگر بخواهد می‌تواند نقش مهمی در نظم جدید ایفا کند.
ادامه مطلب
عبدالناصر نورزاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: ارتش پاکستان هشدار داده که اگر طالبان از حملات در خاک این کشور جلوگیری نکند، اسلام‌آباد «حربه‌های قدیمی» خود را فعال خواهد کرد و از هر حدی فراتر خواهد رفت.
ادامه مطلب
سامان موسوی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: در آستانه دیدار دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا، با شی جین‌پینگ، رئیس‌جمهوری چین، در واشینگتن، سیاست‌گذاران آمریکایی نباید جاه‌طلبی‌های چین را دست‌کم بگیرند. سیاست خارجی چین در دوران شی جین‌پینگ بر جلب حمایت کشورهای جنوب جهانی متمرکز است و در عین حال، هدف بلندمدت تصرف تایوان و دستیابی به برتری جهانی را دنبال می‌کند.
ادامه مطلب