پیام حیدرقزوینی نوشت: در چهلمین سالگرد تأسیس رژیم اسرائیل در سال ۱۹۸۸، انتشار چند اثر از سوی تعدادی از مورخان و نویسندگان اسرائیلی مورد توجه زیادی قرار گرفت و صورتبندی تازهای از روند و تشکیل اسرائیل به دست داد.
ادامه مطلب
جهانبخش رشیدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: احترام به واقعیت ایران، پذیرش وزن منطقهای آن، پایبندی واقعی به اصول مذاکره و کنار گذاشتن ابزارهای غیردیپلماتیک، شرط اولیه هر تحول مثبت در این مسیر است. در غیر این صورت، آنچه تکرار خواهد شد نه دیپلماسی، بلکه چرخهای فرساینده از سوء فهم، فشار، واکنش و بیاعتمادی است؛ چرخهای که طی دهه های گذشته تاکنون بارها آزموده شده و ناکارآمدی آن بر کسی پوشیده نیست.
ادامه مطلب
رضا معصومی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: ایران معمولاً تلاش کرده در چهارچوبی مشخص، منطقی و قابل پیشبینی عمل کند؛ یعنی حتی در شرایط فشار نیز خواستههای معینی را مطرح کرده و از مواضع رسمی خود خارج نشده است. اما پرسش اساسی اینجاست: چرا این روند همواره یکطرفه باقی مانده است؟ چرا آمریکا میتواند همزمان تهدید کند و مذاکره بخواهد، اما ایران باید صرفاً در موضع دفاعی باقی بماند؟ و مهمتر از آن، چرا ایران نباید متناسب با هر تهدید، هزینهای واقعی و ملموس برای طرف مقابل تعریف کند؟
ادامه مطلب
فاطمه خادم شیرازی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: به نظر میرسد پکن و اسلامآباد با این ابتکار عمل، بیش از آن که درصدد یک توافق صلحِ جامع باشند، تلاش میکنند برای جلوگیری از ناامنیهای منطقهای به پروژههای کلانِ زیرساختی چین مدیریتِ وضع موجود را در دست بگیرند.
ادامه مطلب
صادق ملکی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: طرفین جنگ و کشورهای پیرامونی هم بیش از جنگ، به توافق تمایل دارند. این أرادهای است که میتواند بر جنگ غلبه کند.
ادامه مطلب
محمد یوسفوند در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: اثر اصلی جنگ بر ایران نه فقط در سطح خسارتهای نظامی یا جابهجایی موازنه قوا، بلکه در سطح معنا و راهبرد آشکار میشود. جنگ به دولت امکان میدهد دشمن را ساختاریتر تعریف کند، هویت ملی و انقلابی را به یکدیگر نزدیکتر سازد، ابزارهای سخت و نرم امنیتی را بازچینش کند و آینده مطلوب خود را با زبانی تازه صورتبندی کند.
ادامه مطلب
غفور کریمی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: اکنون که ایران توانسته تسلط خود بر تنگه هرمز را به منصه ظهور رسانده و به مراحل نهایی نزدیک کرده با این اقدام، که در چهارچوب حقوق بینالملل دریایی و اصول شناختهشده حاکمیت سرزمینی انجام شده، سبب شده است جامعه جهانی بهتدریج نقش این دولت در مدیریت ایمن و منظم این گذرگاه حیاتی را به رسمیت بشناسد.
ادامه مطلب
سید محمدمهدی سیدناصری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: تعطیلی یا محدودسازی مراکز آموزشی ایرانی در امارات، صرفاً یک اختلاف اداری یا تصمیم فنی نبود؛ این رخداد، نشانه ورود منازعات ژئوپلیتیکی به حساسترین بخش حیات انسانی یعنی «حق یادگیری کودک» بود.
ادامه مطلب
علیرضا پورعلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: ترامپ نقض کرامت ملت ایران را فقط در قالب تهدید و تحقیر در کلام خدشه دار نمی کند. او با اقدامات عملی و خشونتآمیز از جمله، ترور رهبر و شخصیتهای برجسته ایران، به هویت و آرامش روانی جامعه آسیب می زند.
ادامه مطلب
البته، هیچ قیاس تاریخی بینقص نیست و تفاوتهای آشکار زیادی بین درگیریهای ایران و ویتنام وجود دارد: مناطق مختلف، ایدئولوژیهای مختلف، بازه زمانی بسیار کوتاهتر، عدم اعزام نیروی زمینی یا سربازگیری ایالات متحده، عدم تغییر در دولتها، فناوری پیشرفته نظامی و موارد دیگر. با این حال، تقارنهای قابل توجهی در ساختارهای این دو درگیری وجود دارد. و همین امر در مورد جنگ اوکراین نیز صادق است که ساختاری متقارن با جنگ کره دارد. و از آنجا که ساختارها انتخابهای سیاستگذاران را محدود میکنند، شناخت این الگوها سرنخهایی در مورد چگونگی پایان جنگها ارائه میدهد.
ادامه مطلب