نیروانا مهرآیین در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: بر اساس اصول بنیادین حقوق بینالملل و حقوق مخاصمات مسلحانه، صرف آغاز شلیک گلوله معیار شروع جنگ نیست. ایجاد تهدید قریبالوقوع، محاصره نظامی، استقرار آرایش تهاجمی و نمایش قدرت نظامی در مجاورت مرزهای یک کشور، میتواند آغاز عملی مخاصمه تلقی شود.
ادامه مطلب
علیرضا سلطانی می نویسد: در هفتههای گذشته، همزمان با افزایش محسوس فعالیتهای نظامی ایالات متحده پیرامون ایران، بار دیگر سناریوی رویارویی نظامی واشنگتن و تهران به صدر تحلیلهای امنیتی و سیاسی منطقه بازگشته است.
ادامه مطلب
این همگرایی تشدید رسانهای، سیگنالهای نظامی و مانورهای دیپلماتیک نشان میدهد که مرحله فعلی مربوط به اعلام جنگ نیست، بلکه مربوط به مدیریت احتمال آن است.
ادامه مطلب
محسن شریف خدایی نوشت:پیشنهاد اخیرواشنگتن به هند و چین برای جایگزینی نفت ایران و روسیه با نفت ونزوئلا، در امتداد همان راهبردی باشد که سالهاست در قبال تهران دنبال میشود: کاهش حداکثری درآمدهای نفتی، محدود کردن عمق راهبردی ایران در خلیج فارس و دریای عمان، و در عین حال باز نگه داشتن «دیپلماسی و مذاکره» برای واداشتن تهران به پذیرش توافقی جدید. این ترکیبِ ظاهراً متناقض از فشار و دعوت، در واقع قلب چیزی است که در ادبیات روابط بینالملل «دیپلماسی اجباری» نامیده میشود؛ یعنی استفاده همزمان از تهدید و امکان توافق، برای تغییر رفتار طرف مقابل بدون رفتن به جنگ تمامعیار.
ادامه مطلب
واشینگتن نباید تهدیدهای ترامپ برای حمله به ایران را عملی کند. در این مرحله، چنین حملاتی، که چند هفته پس از خشونتها انجام میشود، کمتر به سرنگونی نظام مربوط میشود و بیشتر به آرام کردن منتقدان تندروی دولت در داخل امریکا مربوط میشود. هیچ کس، از جمله ترامپ، نمیداند که حملات چه تأثیری بر روان کسانی که در برابر جمهوری اسلامی مقاومت میکنند و کسانی که از آن حمایت میکنند، خواهد داشت. حملات ایالات متحده شاید معترضان را تحریک کند، اما این حملات در عین حال میتوانند هم بهراحتی به چرخهای از خشونت منجر شوند که میتواند هرج و مرج را نیز تسریع کند. یک نتیجهی نامشخص علیه یک نظام آسیبدیده و در تنگنا قرار گرفته، میتواند شرایطی را که به جنگ داخلی سوریه منجر شد، تکرار کند و کشور و منطقه را بیشتر بیثبات کند.
ادامه مطلب
محمدرضا عبدالهپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: ترکیه پس از سناریوی خود ساخته انسداد ژیوپلیتیک ایران در مرزهای شمال غرب و قفقاز، هم اینک قلمرو غربی کشور و به عبارتی عمق ژئوپلیتیک آسیای غربی ایران را ابتدا در سوریه و قطعا و متعاقبا در عراق و مشخصا در موصل و کرکوک مورد هدف قرار خواهد داد.
ادامه مطلب
پس از نبردهای سرنوشتساز ژانویه ۲۰۲۶ در شمال سوریه، دمشق و نیروهای کُرد بر سر توافقی جامع برای ادغام کامل نظامی، امنیتی و اداری مناطق شمال شرق در حاکمیت مرکزی به تفاهم رسیدند.
ادامه مطلب
مصونیت در برابر انتقام ایران چیزی نیست که دولت امریکا بتواند در حال حاضر به آن اطمینان داشته باشد، اگرچه نمیتوان یک قمار خطرناک را رد کرد.
ادامه مطلب
چین به عنوان بزرگترین خریدار نفت منطقه، بیش از هر کشوری از «بیثباتی» متنفر است، اما همزمان، بیش از هر بازیگر دیگری از «تضعیف هژمونی آمریکا» سود میبرد. اما پکن در صورت بروز درگیری، کدام سمتِ تاریخ خواهد ایستاد؟
ادامه مطلب
محمد مونسان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: فرض کنیم اگر یک ناو هواپیمابر در فاصله یکهزار کیلومتری سواحل دشمن بایستد، هواپیماها مجبورند مسافت رفت و برگشت ۲هزار کیلومتری را فقط تا سواحل طی کنند لذا با محدودیت نفوذ در خاک دشمن خود مواجه میشوند. لذا آنها مجبورند هرچه بیشتر به سواحل دشمن نزدیک شوند (۳۰۰ – ۲۰۰ کیلومتر) که در اینصورت با پدافند و آفند دریایی دشمن مواجه میشوند. لذا تهاجم جنگندهها از ناوهای هواپیمابر تنها در صورتی شروع میشود که پدافند هوایی و دریایی قبلا سرکوب شده باشد و ناوها بتوانند با اطمینان بیشتری به سواحل نزدیک شوند.
ادامه مطلب