آیا کارنامه نتانیاهو واقعاً ادعای او مبنی بر دگرگون کردن بنیادین چهره منطقه و آغاز «عصر اسرائیل» در خاورمیانه را تأیید میکند؟ آیا او واقعاً به اهداف راهبردیای که برای تحقق آنها تلاش میکرد، دست یافته است؟
ادامه مطلب
مسعد سلیتی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: سیاست خارجی را نمیتوان صرفاً رابطهای میان دولتها دانست. هنگامی که این سیاست با جنگ، تحریم، توافق، تجارت، مهاجرت یا انزوای بینالمللی گره میخورد، مستقیماً به زندگی شهروندان تبدیل میشود.
ادامه مطلب
رضا حاجی محمدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: آنچه در این مقطع اهمیت راهبردی دارد، تمایز دقیق میان سیاست موازنهگرایانه سنتی قزاقستان و همسویی راهبردی واقعی با محور تلآویو-واشنگتن است؛ تمایزی که نتیجه آن تعیین میکند آیا ایران با یک همسایه محتاط اما همچنان قابل تعامل روبهروست یا با کشوری که بهتدریج در معادله امنیتی غرب علیه تهران ادغام میشود.
ادامه مطلب
جلال خوشچهره در یادداشتی مینویسد: همچنین نگاه و تمرکز ترامپ به دیدار آتی خود با «شیجینپینگ» در ایالات متحده نشان از آن دارد که واشنگتن به درستی دریافته پکن از جایگاهی که در گذشته برای سیاست خارجی خود در روابط بینالملل و حتی منطقهای قائل بود عبور کرده و حالا میخواهد به پشتوانه توانمندیهای اقتصادی وقدرتمندی نظامیاش، همچنین قدرت نرمی که طی دهههای اخیر به جامعه جهانی بروز این بار اما نقش مداخلهگرایانه خود را در تحولات جهانی و منطقهای از جمله خاورمیانه نشان دهد.
ادامه مطلب
روح الله سوری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در حقیقت هدف آمریکا رساندن طرف عربستانی به این نتیجهگیری است که برای حمایت از این کشور در برابر حوثیهاباید حاضر به دادن امتیازاتی باشد. این امتیازات اکنون میتواند شامل همراهی بیشتر عربستان با طرح صلح ابراهیم و اتخاذ رویکرد مناسبتر از سوی این کشور نسبت به جنگ آمریکا علیه ایران باشد.
ادامه مطلب
پیروز غفرانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: این مقاله به بررسی مبانی نظری استعمار شناختی دیجیتالی می پردازد و طی آن روش ها و تکنیک های استعمار را در بسترهایی مثل آموزش، استخراج زبان و پلتفرم های اجتماعی در قالب کارخانه های توجه، ردیابی می کند. مقاله تحلیل میکند که چگونه زیرساختهای دیجیتالی معاصر، اعم از اتاقهای پژواک الگوریتمی، سیستمهای هوش مصنوعی، استخراج دادهها، و کارخانههای توجه، کارایی عملکرد و پویاییهای طراحی شده از سوی نظام استعماری را تشدید کرده و اشکال جدیدی از مهندسی افکار عمومی توسط قطبی سازی نگاه ملت های جوامع هدف و ارزیابی مستمر شناختی آنها ایجاد کردهاند.
ادامه مطلب
با وجود خسارات سنگین نظامی و زیرساختی ناشی از عملیات «خشم حماسی» در اوایل سال ۲۰۲۶ و ترور برخی مقامات ارشد، توانمندی هستهای ایران به عنوان اهرم اصلی چانهزنی راهبردی تهران دستنخورده باقی مانده است.
ادامه مطلب
آرش رضایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: این مقاله استدلال میکند که هرچند تصمیمگیرندگان آمریکایی غالباً دلایل «عقلانی» را برای توسل به زور ارائه میدهند—از جمله مقابله با تهدیدهای امنیتی، حفظ اعتبار، یا منافع بشردوستانه—اما موفقیت پایدار سیاسی و استراتژیک، نیازمند بیش از یک توجیه عقلانی اولیه است. شواهد از این موارد نشان میدهد که فقدان راهبرد سیاسی منسجم پس از مداخله، ابهام در هدفگذاری، و اتکای بیش از حد به فرضهای اثباتنشده دربارهی پیامدهای سیاسی، اغلب مانع از دستیابی به نتایج مطلوب بلندمدت شده است.
ادامه مطلب
مهدی باقری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: با این حال، بررسی تاریخ سیاست خارجی آمریکا نشان میدهد که میان این اصل حقوقی و عملکرد واشینگتن در بسیاری از مقاطع، فاصلهای جدی وجود داشته است.
ادامه مطلب
کوروش احمدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: علت اینکه غربیها دوباره میخواهند موضوع را از شورای حکام به شورای امنیت بفرستند این است که میخواهند یک «پروسه دو مسیری» (Two-Track Process) ایجاد کنند.
ادامه مطلب