با در نظر گرفتن خروجهای چشمگیر و لحن تقابلی، دولت ترامپ بهصورت گزینشی در نهادهایی مشارکت داشته است که آنها را از نظر راهبردی مفید میداند.
ادامه مطلب
بشیر اسماعیلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: پذیرش مرگ مؤلف در سیاست بینالملل، به ما هشدار میدهد که گاهی «سیاست خارجی» آنقدرها که ما اصرار داریم پیچیده و سیستماتیک نیست.
ادامه مطلب
حسین داورزنی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: بر اساس گزارشی که در درگاه اینترنتی Theweek منتشر شده، این موضوع برای هند، خبر بدی خواهد بود زیرا این توافق: به معنای کاهش قدرت و حضور ایالات متحده و متحد نزدیکش اسرائیل در غرب آسیاست. هند روابط تجاری و نظامی قابل توجهی با ایالات متحده و اسرائیل دارد.
ادامه مطلب
احسان اقبال سعید در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: منطق باز کردن پای نظامیان ایالات متحده به خلیج فارس در ابتدا مهار عراق و اخراجش از کویت و کل منطقه عربی بود و حقیقت آن مقابله با ایران انقلابی و توان درونزا و بومی آن که ناباور هم به نظر می رسید. این همه پایگاه و پیمان برای روزی بود که به روایت ملک عبدالله در اسناد ویکیلیکس سرمار چموش منطقه (اشاره ملک عبدالله به ایران) کوبیده شود اما با حمله از پایگاه های آمریکا در عربستان و دیگر کشورهای منطقه ایران تمام محاسبات و البته تعارفات پیشین را کنار نهاد و بخشی از توان و ارادهی خود را نشان داد. واکنش آمریکا در دفاع از هر آنچه غیر اسرائیلی باشد البته قابل پیش بینیست اما برای دخیل بستگان به واشینگتن و هزینه و لابی گرانقیمت و البته رقص شمشیر و تعاریف پرطمطراق غربیان از ثروتمندان سعودی و خلیج فارس ناباور بود... ناباور محض
ادامه مطلب
ذوالفقار صادقی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: جنگ ۱۲ روزه و ۴۰ روزه، ورای روایتها و داوریها، یک واقعیت سیاسی بنیادین را آشکار کرد: در لحظه خطر مرز اصلی سیاست نه میان خطوط سیاسی قدرت طلب، بلکه میان آنان است که در کنار ایران ایستادهاند (ای ایران بخوان) و نه آنان که با سکوت، تردید، توجیه یا همراهی، به متجاوز میدان دادند.
ادامه مطلب
نبی سنبلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: جنگ ها در ابتدا شکل یک بحران غیر منتظره دا رند اما کم کم از حالت بحران خارج می شوند و به یک نظم تبدیل می شوند.
ادامه مطلب
علی اصغر بصیری جم در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: سازمان ملل هنوز با جامعه ملل یکسان نیست و از ظرفیتهای حقوقی، نهادی و جهانی گستردهتری برخوردار است. با این حال، تجربه جنگهای جاری نشان میدهد که خطر اصلی لزوماً فروپاشی این سازمان نیست؛ بلکه فرسایش تدریجی اعتماد به نظام امنیت جمعی و کاهش توان سازمان ملل در ایفای مهمترین مأموریت خود است.
ادامه مطلب
تفاهمنامه ژوئن و برنامه اقدام مشترک (JPOA) سال ۲۰۱۳، نمونههای کاملاً مشابهی نیستند؛ با این حال، محدود بودن عامدانه مفاد و دقت و جزئینگری سنجیدهشده در تنظیم توافق اخیر میتواند برای واشنگتن و تهران، در شرایطی که هر دو در حال بررسی امکان آغاز دور جدیدی از مذاکرات مستقیم هستند، درسهای محتاطانه و ارزشمندی به همراه داشته باشد.
ادامه مطلب
صارم شیراوند در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: از منظر نظامی، این حملات نشاندهنده تحول مهم در توانمندیهای دفاعی و تهاجمی اوکراین است. توسعه پهپادهای دوربرد و سامانههای بومی، امکان هدف قرار دادن تأسیسات راهبردی روسیه در عمق سرزمینی این کشور را فراهم کرده و نشان میدهد که اوکراین توانسته است بخشی از شکاف قدرت سخت میان خود و روسیه را از طریق نوآوریهای فناورانه و جنگ نامتقارن جبران کند.
ادامه مطلب
اولیا جلالی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: شادروان دکتر شیرخانی، معاون پیشین دانشگاه تهران، در توصیفی دقیق و کوتاه، تاجیکان را «ایرانیان بیرونمرزی» مینامید؛ تعبیری که نشان میدهد مرزبندیهای سیاسی تحمیلشده توسط استعمارگران در سدههای پسین، تنها خطوطی اداری بوده اند و نتوانستهاند ریشههای مشترک فرهنگی و زبانی را از یکدیگر جدا کنند.
ادامه مطلب