تناقضات موجود
پاکستان و طالبان؛ بازی از کنترل خارج شده است؟ جدید
عبدالناصر نورزاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد:
ادامه مطلباخبار اصلی
شی جینپینگ واقعاً از ترامپ چه میخواهد؟
کمک شی به ترامپ، ممکن یا ناممکن جدید
سامان موسوی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در آستانه دیدار دونالد ترامپ، رئیسجمهوری آمریکا، با شی جینپینگ، رئیسجمهوری چین، در واشینگتن، سیاستگذاران آمریکایی نباید جاهطلبیهای چین را دستکم بگیرند. سیاست خارجی چین در دوران شی جینپینگ بر جلب حمایت کشورهای جنوب جهانی متمرکز است و در عین حال، هدف بلندمدت تصرف تایوان و دستیابی به برتری جهانی را دنبال میکند.
ادامه مطلب
از دکترین دفاع هشتساله تا تثبیت اقتدار در نظم چندقطبی
پیوستار مقاومت جدید
غفور کریمی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: توطئهها و تجاوزات نظامی و امنیتی که به قصد تحدید نفوذ و مهار راهبردی ایران طراحی شده بودند، در عمل به کاتالیزور توسعه درونزای فناوریهای نوین دفاعی، ارتقای همافزایی محور مقاومت در گستره فرامرزی و شکلگیری شبکههای نوین همگرایی در جنوب جهانی مبدل شدهاند. این تحول ساختاری، نه تنها گزینههای نظامی جبهه استکبار را در آینده با ناکارآمدی و انسداد بنیادین روبرو خواهد ساخت، بلکه الگویی نوین از بازدارندگی شبکهای، هوشمند و مبتنی بر ایمان و دانش بومی را برای جهان به ارمغان میآورد.
ادامه مطلب
تحلیلی بر اظهارات و جاهطلبیهای نخستوزیر اسرائیل
آیا رؤیای نتانیاهو برای بازطراحی خاورمیانه فروپاشیده است؟ جدید
آیا کارنامه نتانیاهو واقعاً ادعای او مبنی بر دگرگون کردن بنیادین چهره منطقه و آغاز «عصر اسرائیل» در خاورمیانه را تأیید میکند؟ آیا او واقعاً به اهداف راهبردیای که برای تحقق آنها تلاش میکرد، دست یافته است؟
ادامه مطلب
نگاهی به مفاهیم و تعاریف
شهروند ایرانی در سیاست خارجی کجاست؟ جدید
مسعد سلیتی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: سیاست خارجی را نمیتوان صرفاً رابطهای میان دولتها دانست. هنگامی که این سیاست با جنگ، تحریم، توافق، تجارت، مهاجرت یا انزوای بینالمللی گره میخورد، مستقیماً به زندگی شهروندان تبدیل میشود.
ادامه مطلب
از دیپلماسی موازنه تا آزمون همسویی راهبردی
قزاقستان در معادله ایران و اسرائیل کجاست؟! جدید
رضا حاجی محمدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: آنچه در این مقطع اهمیت راهبردی دارد، تمایز دقیق میان سیاست موازنهگرایانه سنتی قزاقستان و همسویی راهبردی واقعی با محور تلآویو-واشنگتن است؛ تمایزی که نتیجه آن تعیین میکند آیا ایران با یک همسایه محتاط اما همچنان قابل تعامل روبهروست یا با کشوری که بهتدریج در معادله امنیتی غرب علیه تهران ادغام میشود.
ادامه مطلب
چن از رویکرد سنتی در روابط خارجی عبور میکند
رویکرد جدید پکن در دیپلماسی در قبال ایران جدید
جلال خوشچهره در یادداشتی مینویسد: همچنین نگاه و تمرکز ترامپ به دیدار آتی خود با «شیجینپینگ» در ایالات متحده نشان از آن دارد که واشنگتن به درستی دریافته پکن از جایگاهی که در گذشته برای سیاست خارجی خود در روابط بینالملل و حتی منطقهای قائل بود عبور کرده و حالا میخواهد به پشتوانه توانمندیهای اقتصادی وقدرتمندی نظامیاش، همچنین قدرت نرمی که طی دهههای اخیر به جامعه جهانی بروز این بار اما نقش مداخلهگرایانه خود را در تحولات جهانی و منطقهای از جمله خاورمیانه نشان دهد.
ادامه مطلب
چرا کسی به سود عربستانیها وارد نشد؟
آمریکا، حوثیها و پیمان مکه
روح الله سوری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در حقیقت هدف آمریکا رساندن طرف عربستانی به این نتیجهگیری است که برای حمایت از این کشور در برابر حوثیهاباید حاضر به دادن امتیازاتی باشد. این امتیازات اکنون میتواند شامل همراهی بیشتر عربستان با طرح صلح ابراهیم و اتخاذ رویکرد مناسبتر از سوی این کشور نسبت به جنگ آمریکا علیه ایران باشد.
ادامه مطلب
استعمار شناختی دیجیتالی
تاملی در راهکارهای مقابله با تکنیک های هوشمند شکل دهی افکار عمومی
پیروز غفرانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: این مقاله به بررسی مبانی نظری استعمار شناختی دیجیتالی می پردازد و طی آن روش ها و تکنیک های استعمار را در بسترهایی مثل آموزش، استخراج زبان و پلتفرم های اجتماعی در قالب کارخانه های توجه، ردیابی می کند. مقاله تحلیل میکند که چگونه زیرساختهای دیجیتالی معاصر، اعم از اتاقهای پژواک الگوریتمی، سیستمهای هوش مصنوعی، استخراج دادهها، و کارخانههای توجه، کارایی عملکرد و پویاییهای طراحی شده از سوی نظام استعماری را تشدید کرده و اشکال جدیدی از مهندسی افکار عمومی توسط قطبی سازی نگاه ملت های جوامع هدف و ارزیابی مستمر شناختی آنها ایجاد کردهاند.
ادامه مطلب
اهرم اتمی تهران فرونریخت
توانمندی هستهای همچنان ابزار چانهزنی ایران
با وجود خسارات سنگین نظامی و زیرساختی ناشی از عملیات «خشم حماسی» در اوایل سال ۲۰۲۶ و ترور برخی مقامات ارشد، توانمندی هستهای ایران به عنوان اهرم اصلی چانهزنی راهبردی تهران دستنخورده باقی مانده است.
ادامه مطلب