جهانبخش رشیدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: طی اسناد فنی و بخشنامه‌های رسمی نام «خلیج فارس» را به عنوان تنها عنوان استاندارد و بین‌المللی پذیرفته‌شده اعلام کرده است.
ادامه مطلب
فرهاد قادری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: برای درک ابعاد این تحول، می‌توان از نظریه‌ی رئالیسم تهاجمی بهره گرفت که بر نقش «نقاط خفه‌کننده» در معادلات قدرت تأکید دارد. تنگه هرمز از این منظر، نه فقط یک گذرگاه اقتصادی، بلکه اهرم حیاتی ایران برای بازدارندگی و چانه‌زنی راهبردی بوده است. ایالات متحده با انتقال بخشی از جریان نفت به خشکی، عملاً در تلاش است تا این اهرم را خنثی کند و برای نخستین بار از جنگ جهانی دوم تاکنون، وابستگی زنجیره‌ی تأمین انرژی به یک آبراهِ تحت نفوذ دشمن را بشکند. در این چارچوب، خط‌لوله‌ی مذکور نه یک پروژه‌ی اقتصادی، که یک «سلاح زیرساختی» برای تغییر موازنه‌ی قوا به نفع واشینگتن و متحدانش محسوب می‌شود.
ادامه مطلب
غدیر نبی‌زاده در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: در روابط بین‌الملل، کشورها بر اساس منافع و محاسبات خود تصمیم می‌گیرند، نه بر اساس انتظارات سایر کشورها. طبیعی است که منافع ملی ایران و هند در بسیاری از حوزه‌ها با یکدیگر هم‌پوشانی داشته باشند، اما این هم‌پوشانی به معنای یکسان بودن آن‌ها نیست. همان‌گونه که ایران در مواجهه با بحران‌های منطقه‌ای بر اساس منافع و ملاحظات خود تصمیم می‌گیرد، هند نیز سیاست خارجی خود را بر اساس مجموعه‌ای از منافع امنیتی، اقتصادی، انرژی، ژئوپلیتیکی و راهبردی تعریف می‌کند.
ادامه مطلب
محمدرضا لشینی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: بررسی مجموعه‌ای از تحلیل‌های منتشرشده در Foreign Affairs، Le Monde، Defense Priorities، CEBRI، Brookings، CFR، FDD، Washington Institute، Survival و دیگر مراکز و نشریات غربی نشان می‌دهد که میان «موفقیت عملیاتی» آمریکا و «پیروزی راهبردی» آن فاصله قابل‌توجهی وجود دارد. حتی برخی از معتبرترین تحلیلگران آمریکایی و اروپایی از شکست سیاست وادارسازی، تغییر اهداف جنگ و پیامدهای معکوس حمله علیه ایران سخن گفته‌اند.
ادامه مطلب
عبدالناصر نورزاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: آنچه امروز در برلین در حال رخ دادن است، بنابراین، صرفاً یک دیدار دیپلماتیک نیست؛ بلکه بخشی از یک معادله بزرگ‌تر میان امنیت، مهاجرت، حقوق بشر و آینده جایگاه طالبان در نظام بین‌المللی است.
ادامه مطلب
مهدی باقری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: واقعیتی تلخ وجود دارد که نمی‌توان از کنار آن گذشت؛ گاه بخشی از همین نیروها مرتکب تخلف و حتی جرایمی می‌شوند که مستقیماً اعتبار مأموریت سازمان ملل و اعتماد جامعه میزبان را هدف قرار می‌دهد.
ادامه مطلب
فاطمه خادم شیرازی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: مسکو امروز کوریل را دیگر نه موضوع مناقشه، بلکه دژ مستحکم ناوگان اقیانوس آرام و کلید کنترل شاهراه دریانوردی شمال تعریف می‌کند.
ادامه مطلب
علی اصغر بصیری جم در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: هدف اعلام‌شده سیاست فشار، تغییر رفتار جمهوری اسلامی است. اما هرچه هزینه‌های اقتصادی، نظامی و سیاسی ادامه وضعیت موجود افزایش پیدا کند، یک پرسش مهم‌تر مطرح می‌شود: اگر تهران عقب‌نشینی نکند، چه گزینه‌ای برایش باقی می‌ماند؟
ادامه مطلب
غفور کریمی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: دولت عربستان باید بداند که هیچ راه‌حل پایداری از مسیر حملات بیشتر، محاصره فراگیر یا فشار بر زندگی مردم عادی به دست نخواهد آمد.
ادامه مطلب
علی رضوان‌پور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: جنگ اقتصادی ترامپ علیه ایران، ابزاری تهاجمی برای تغییر رفتار ایران و مهار نفوذ منطقه‌ای آن است. این سیاست‌ها اگرچه فشارهای سنگینی بر اقتصاد ایران وارد کرده، اما نتایج مورد انتظار ترامپ را به‌طور کامل محقق نکرده است.
ادامه مطلب