ذوالفقار صادقی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: بخش بزرگی از توطئه جهانی شکسته شده و این حاصل ایستادگی این ملت بزرگ و فرزندانش در صحنههای مختلف است. باید مواظب مکر دشمنان قدرتمند و قسم خورده بود، باید توجه داشت که دیپلماسی ادامه جنگی است در پشت میز و گلولههای آن دربازی کلمات نهفته است و مثل جنگ سخت از قواعدی پیروی میکند.
ادامه مطلب
غفور کریمی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: بدون شک در جهان امروز تنها زبان قابل فهم برای ایالات متحده و اسرائیل زبان زور و آتش است؛ همان زبانی که اکنون ایران به خوبی با آن سخن میگوید.
ادامه مطلب
مسعود رضائی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: این دغدغه ظرف یک سال گذشته، همزمان با عادی شدنِ تشدید حملههای نظامی به زیرساختهای هستهای ایران پررنگتر شده است؛ به نحوی که بخشی از نخبگان سیاسی و امنیتی در تهران، همراه با طیفی از افکار عمومی، خروج فوری از NPT را به عنوان پاسخی منطقی به آنچه شکست رژیم منع اشاعه در حفاظت از حقوق اعضا تلقی میکنند، مطرح کردهاند.
ادامه مطلب
عبدالناصر نورزاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: یکی از مهم ترین درس های رویداد یفتل، ضرورت بازنگری در نگاه مقاومت به مقوله جغرافیاست. جغرافیا به خودی خود مزیت آفرین نیست، مگر آنکه به درستی در خدمت یک راهبرد قرار گیرد.
ادامه مطلب
تحلیلگران بر این باورند که اقلیم کُردستان عراق به ریاست «نیچیروان بارزانی» در پی آن است تا خود را به عنوان میانجی منطقهای توانمندی مطرح کند. این اقلیم از شبکه روابط متوازن با ایالات متحده، ایران، ترکیه و دولت مرکزی عراق بهره میبرد و در عین حال، از پیشینهای سیاسی برخوردار است.
ادامه مطلب
احمد رشیدی نژاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: اتحادیه اروپا به دلیل وابستگی انرژی، چین به خاطر کریدورهای دریایی جاده ابریشم، و روسیه به دلیل از دست دادن سهم خود در بازار انرژی، همگی در معرض فشار قرار میگیرند و آمریکا و اسرائیل به عنوان هسته مرکزی یک کارتل فراگیر انرژی و ترانزیت ظاهر میشوند. پرسشی که حامیان منطقهای باید از خود بپرسند این است که آیا پرورش «هیولایی استراتژیک» با اشتهای سیریناپذیر سرزمینی، سرانجام به امنیت آنان خواهد انجامید یا آنان نخستین قربانیانی خواهند بود که له میشوند.
ادامه مطلب
وی در پاسخ به پرسش دیپلماسی ایرانی درباره سفر علی الزیدی، نخستوزیر عراق به ایران که به گفته مقامات عراقی قرار است آخر هفته به تهران سفر کند و این که این سفر بلافاصله بعد از سفر او به امریکا و قطر انجام میشود و اینکه گفته میشود حامل پیامی برای کاهش تنش میان ایران و امریکاست، گفت: «این سفر سفری دوجانبه است. همانطور که میدانید رابطه ما با عراق بسیار بااهمیت است. ما همواره برای ثبات، رفاه، استقلال و حاکمیت عراق ارزش ویژهای قائل بودهایم. ما از هیچ اقدامی برای ارتقای سطح دوجانبه و کمک به صیانت و حاکمیت استقلال عراق با احترام گذاشتن به روندهای داخلی عراق فروگذار نکردهایم. در حالی که دیگران چنین احترامی به این روند نداشتهاند. امریکاییها همیشه رفتارشان توام با ارعاب و تهدید بوده است. سفر آقای الزیدی به ایران بسیار مهم است. ما پیشاپیش به ایشان خوشامد میگوییم و مطمئنیم که این سفر میتواند به روند رو به گسترش روابط دو کشور کمک کند. قرار است در این سفر درباره موضوعات مختلف تجاری، اقتصادی، فرهنگی و مرزی بحث و گفتوگو شود. تصور میکنم در این سفر چند یادداشت تفاهم نیز امضا شود که جزئیات آن بعدا اعلام خواهد شد.»
ادامه مطلب
دنیس راس در یادداشتی مینویسد: برای باز نگه داشتن دوباره تنگه هرمز پس از آخرین پیچ و خم بحران ایران، دولت ترامپ باید از یک سو تلاشهای خود برای اعمال محاصره را از سر بگیرد و از سوی دیگر، آن را با رویکردی دیپلماتیکتر و مبتنی بر اجماع و همکاری بینالمللی همراه سازد.
ادامه مطلب
امیرحسین عسگری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در شرایطی که یک دولت با توسل به زور علیه تمامیت سرزمینی و حاکمیت دولت دیگر اقدام میکند، چارچوب حقوقی حاکم بر بهرهبرداری از آبراههای راهبردی نیز متأثر از وضعیت مخاصمه قرار میگیرد.
ادامه مطلب
فرهاد قادری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: شاید مهمترین دستاورد این سفر، نه امضای قراردادهای نفتی، که ارسال این پیام به بازیگران منطقهای بود که عراق مصمم است روابط خارجی خود را با رویکردی جدید تنظیم کند؛ رویکردی که در آن، جایگاه عراق نه به عنوان میدان نبرد، که به عنوان شریکی اقتصادی برای غرب تعریف میشود.
ادامه مطلب