آرش رضایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: بر اساس گزارش‌های منتشرشده در ۲۴ اکتبر ۲۰۲۶، وزارت کشور فرانسه شمار شرکت‌کنندگان در اعتراضات سراسری را حدود ۴۱۰ هزار نفر اعلام کرد، درحالی‌که اتحادیه ها رقم بسیار بالاتری ارائه دادند.
ادامه مطلب
سجاد عبادی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: کشورهایی که مستقیماً در میدان نبرد حضور ندارند نیز ممکن است هزینه جنگ را بپردازند؛ نه لزوماً با از دست دادن سرزمین یا نیروی نظامی، بلکه با افزایش هزینه واردات، اختلال در دسترسی به مواد اولیه، تغییر مسیرهای تجاری و بالا رفتن ریسک سرمایه‌گذاری.
ادامه مطلب
مرتضی شربیانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: در واقع انتخابات اسرائیل عملا به رقابتی بین جنگ‌طلب و جنگ‌طلب‌تر تبدیل شد که در آن تقریبا هیچ کسی طرفدار تشکیل دولت مستقل فلسطینی نبود.
ادامه مطلب
حسین دلیر در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: شواهد نشان می‌دهد که ایالات متحده پس از سال‌ها پیروی از راهبرد موازنه از راه دور، اینک مهار توان منطقه‌ای ایران را به مدار تصادم نزدیک‌تر کرده است.
ادامه مطلب
دمیر نظروف در یادداشتی اختصاصی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: اتروشف، رئیس سابق سرویس امنیت فدرال روسیه، طرفدار احیای تفکر شوروی، اقتصاد برنامه‌ریزی‌شده و ادامه جنگ علیه اوکراین و کشورهای بالتیک است. او معمولاً به عنوان "شاهین" اصلی کرملین شناخته می‌شود. چمزوف، رئیس روستک، نیز سابقه عضویت در کا گ ب را دارد و با پوتین در جمهوری دموکراتیک آلمان همکاری داشته است. چمزوف یک "کبوتر" و یک لیبرال سیستمی محسوب می‌شود. او طرفدار گرم شدن روابط با غرب است و تمایل به مصالحه در مورد اوکراین دارد. می‌بینم که اختلاف بین دو شخصیت بانفوذ در روسیه مدت‌هاست که از مرزهای روسیه فراتر رفته و اکنون به بخشی از مبارزه جهانی بین انرژی سبز و دیکتاتوری نفت و گاز تبدیل شده است.
ادامه مطلب
محمدمهدی سیدناصری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: امنیت برای یک کودک، تنها این نیست که کشورش در برابر حمله خارجی قدرت دفاع داشته باشد؛ امنیت یعنی بتواند بدون ترس از جنگ رشد کند، به آموزش باکیفیت دسترسی داشته باشد، از سلامت جسمی و روانی برخوردار شود و برای آینده خود افق روشنی ببیند. اگر قرار است از آینده ایران دفاع کنیم، باید بپرسیم آیا کودکان این سرزمین در سیاست‌گذاری‌های امروز، به‌عنوان صاحبان اصلی آن آینده، جایگاه شایسته‌ای دارند؟
ادامه مطلب
اسلام ذوالقدرپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: ابهام فزاینده در روابط بین‌الملل که بیشتر بر مؤلفه‌های قانون زور بنیان شده، سه‌گانه جنگ – آتش‌بس – صلح را به دوگانه جنگ و آتش‌بس کاهش داده است.
ادامه مطلب
فاطمه خادم شیرازی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: بسته شدن الشیب آزمونی جدی برای استقلال سیاسی بغداد است. آیا عراق می‌تواند در برابر فشار خارجی منافع ملی و روابط همسایگی خود را حفظ کند؟
ادامه مطلب
مسعد سلیتی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: بر اساس برنامه اعلام‌شده، نشست سران اپک قرار است روزهای ۱۸ و ۱۹ نوامبر در شنژن برگزار شود. اما فارغ از اینکه این نشست در نهایت برگزار شود یا نه، یک پرسش مهم برای ایران مطرح است: اگر قدرت‌های بزرگ در حال گفت‌وگو درباره نظم امنیتی آینده جهان باشند، جایگاه ایران در این نظم کجاست؟
ادامه مطلب
مریم وریج کاظمی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: شاید چنین به نظر می رسد اسرائیل در احیای روابط با کشورهای عربی (از مراکش تا کشورهای حاشیه جنوبی خلیج فارس)، برای حفظ یک سیاست خارجی متعادل با اولویت حفظ منافع اقتصادی – تجاری موفق عمل کند اما کماکان رویارویی با دو رقیب از جهان اسلام غیر عرب یعنی ترکیه و ایران برای این رژیم چالش های نوظهوری ایجاد خواهد کرد.
ادامه مطلب