امیرعلی ابوالفتح در یادداشتی می‌نویسد: سفر هفته گذشته شی، نخستین سفر رسمی دولتی وی به واشنگتن پس از بیش از یک دهه بود و در شرایطی انجام شد که روابط این دو قدرت بزرگ اقتصادی و نظامی جهان با تنش‌های عمیق تجاری، فناورانه و ژئوپلیتیک همراه شده است.
ادامه مطلب
سجاد عابدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: جنگ امریکا و اسرائیل علیه ایران در ذات خود «محکوم به آمریکای انتخاباتی بر آمریکای حکمرانی» بود؛ اما اکنون همان جنگ در حال بلعیدن چشم‌انداز انتخاباتی جمهوری‌خواهان است. پرسش اصلی این است که چگونه یک جنگ که برای ساختن «توهم پیروزی» راه‌اندازی شد، به بده‌بستان انتخاباتی تبدیل شده است.
ادامه مطلب
فرزاد احمدی دوازده امامی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: ایران در نقطه اتصال چند حوزه مهم ژئوپلیتیکی قرار دارد. خلیج فارس و دریای عمان در جنوب، آسیای مرکزی و حوزه خزر در شمال، قفقاز و آناتولی در شمال غرب و شبه‌قاره هند در شرق، مجموعه‌ای از مناطق مهم را شکل داده‌اند که ایران در میان آنها قرار گرفته است. این موقعیت بالقوه به ایران امکان می‌دهد یکی از مهم‌ترین حلقه‌های اتصال میان خلیج فارس، آسیای مرکزی، قفقاز، ترکیه، اروپا و اقیانوس هند باشد.
ادامه مطلب
فرهاد قادری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: دیپلماسی در این پرونده هنوز زنده است؛ تنها نیازمند زبانی تازه برای بیان همان حقایق قدیمی. و شاید در همین نیاز به «زبان تازه»، کلید درک تحولات آینده نهفته باشد: نه متن، بلکه روایت.
ادامه مطلب
امیر بی‌پروا در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: دونالد ترامپ را می‌توان به‌خاطر سیاست‌هایش نقد کرد و نمی توان از او دفاع کرد. اما دفاع از رفتار شخصی و اخلاق عمومی او غیر ممکن است.
ادامه مطلب
علی اصغر بصیری جم در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: مسئله اصلی برای ریاض دیگر صرفاً آینده حکومت یمن نیست؛ بلکه امنیت سرزمینی، صادرات انرژی و اعتبار راهبردی عربستان است.
ادامه مطلب
دمیر نظروف در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: طبق تحقیقات جاناتان کارل، روزنامه‌نگار، بوریس اپستین اکنون ۴۴ سال دارد و در مسکو متولد شده است. اپستین به همراه اریک، پسر ترامپ، در دانشگاه جورج تاون تحصیل کرد و در سال ۲۰۱۶ برای کمپین ریاست جمهوری جمهوری‌خواهان کار کرد، اما پس از انتخابات ۲۰۲۰ به مشاوری واقعاً نزدیک تبدیل شد. او وقتی ترامپ به عنوان اولین رئیس جمهور سابق تاریخ که چهار بار متهم شد، در دادگاه‌ها او را همراهی کرد. از آن زمان، بوریس به مشاور حقوقی ارشد ترامپ تبدیل شده است.
ادامه مطلب
مایکل سی. هوروویتس در فارن افرز می‌نویسد: دلایل متعددی برای عملکرد غافلگیرکننده و موفقیت‌آمیز ایران وجود دارد. نخست آنکه این کشور مدت‌ها برای مقابله با حملات آمریکا و اسرائیل برنامه‌ریزی کرده بود و آمادگی داشت تا پس از کشته شدن رهبران ارشد، ساختار حکومتی خود را بازسازی کند. ایران همچنین توانست با واردات کالاهای کافی، از فروپاشی کامل اقتصاد خود در شرایط محاصره دریایی توسط آمریکا جلوگیری کند. اما یکی از مهم‌ترین عوامل، برخورداری جمهوری اسلامی از زرادخانه‌ای بزرگ متشکل از پهپادها و موشک‌های ارزان‌قیمت و در عین حال دقیق بود. این تسلیحات، حملات متقابل ایران را کارآمد ساخت و به این کشور امکان داد تا با بستن تنگه هرمز، از تشدید درگیری از سوی آمریکا مانع شود و بازدارندگی ایجاد کند.
ادامه مطلب
نیروانا مهرآیین در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: سخن عمان درباره تنگه هرمز، اگر جدی گرفته شود، می‌تواند به همین پرسش بنیادی منتهی شود: آیا حقوق بین‌الملل یک قاعده مشترک برای همه ملت‌هاست یا ابزاری است که هر قدرت، آن را در جایی که به سودش است مطالبه می‌کند؟ پاسخ به این پرسش، بیش از آنکه به ایران یا هر کشور دیگری مربوط باشد، به آینده اعتبار نظم بین‌المللی مربوط است. اگر قرار است قانون جایگزین زور شود، قانون باید برای همه یکسان باشد؛ زیرا قانونی که اجرای آن به قدرت صاحبانش وابسته باشد، پیش از آنکه نظم ایجاد کند، بی‌اعتمادی تولید خواهد کرد.
ادامه مطلب
اسلام ذوالقدرپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: دگرگونی این سه حوزه، به گونه‌ای است که نظم پیشین فروپاشیده اما نظم جدیدی نیز شکل نگرفته است. در چنین شرایطی است که نظام جهانی آشوبناک و جهان آشفته پدیدار می‌شود.
ادامه مطلب