علی رحیمیپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: تحلیل نقشه راه واشینگتن در قبال ایران، بدون درک جایگاه محوری رقابت با چین ناقص است. در ذیل، با الهام از چارچوبهای تئوریک روابط بینالملل، به واکاوی این مسئله میپردازیم که سیاست آمریکا نسبت به ایران، عمدتاً تابعی از الزامات مهار چین است.
ادامه مطلب
سید علی موجانی گفت: ایران به دنبال جنگ نیست، اما در دفاع از خود تردید نخواهد کرد. تجربههای تاریخی نشان داده است که بیثباتی گسترده، بهویژه در منطقهای حساس مانند خاورمیانه، پیامدهایی فراتر از پیشبینیهای اولیه خواهد داشت.
ادامه مطلب
مسعود رضائی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: تاریخ نشان میدهد که پیروزی بیرونی، در صورت بیتوجهی به ظرفیت و بنیانهای داخلی قدرت، میتواند به فرسایش درونی و سقوط کشورها بینجامد.
ادامه مطلب
مجید صیادنورد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: صراحتاً اگر امریکا طی این مدت – از فردای آتشبس تیرماه تا یک ماه اخیر – که کابوس جنگ را بر سرزمین اهورایی ایران زمین برافراشته و بر طبل جنگ میکوبد، راه نفوذی برای تهاجم و وارد کردن ضربهای به دولتمردان و مناطق هدفگذاری شده خویش پیدا کرده بود؛ در حمله تردیدی روا نمی داشت!؟ آنچه تردید استراتژیست های ایالات متحده را باعث شده، موج دوم حملات ایران است!
ادامه مطلب
بهرام مرادی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: اسرائیل در این ابتکار تلاش میکند «تهدید» را به متغیر پیونددهنده ائتلافها بدل سازد؛ نه آنکه صرفاً در واکنش به تهدیدهای موجود، به دنبال ائتلافسازی باشد.
ادامه مطلب
محسن شریفخدائی نوشت: ژنو بار دیگر به صحنهای بدل شده که در آن امید و نگرانی، دیپلماسی، تهدید و بیاعتمادی در هم تنیدهاند. شهری که دههها میزبان پیچیدهترین بحرانهای جهانی بوده، اکنون شاهد دور تازهای از گفتوگوهای غیرمستقیم میان ایران و آمریکاست؛ گفتوگوهایی که نهتنها بر سر آینده برنامه هستهای ایران، بلکه بر سر شکلدهی به توازن قدرت در خاورمیانه و حتی آینده روابط دو کشور جریان دارد.
ادامه مطلب
محمد سجاد نوروزی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: توافقهای عادیسازی روابط میان رژیم صهیونیستی و برخی کشورهای عربی، عملاً به ایجاد یک کمربند ژئوپلیتیکی همسو با واشینگتن در جنوب و جنوبغرب ایران منجر شده است.
ادامه مطلب
نیروهایی که امریکا به منطقه گسیل داشته فاقد تفنگداران دریایی، نیروهای عملیات ویژه (SOF) برای حملات یا عملیات زمینی و لجستیک برای یک کمپین هوایی گسترده است. همچنین بسیار کوچکتر از آن چیزی است که ایالات متحده در سالهای ۱۹۹۱ و ۲۰۰۳ علیه عراق برای عملیاتهای رزمی بزرگ و تغییر رژیم استفاده کرد.
ادامه مطلب
محمد محمودیکیا در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: مجموعه تحولات میدانی و راهبردی نشان میدهد که اگرچه تهدید نظامی آمریکا جدی است، اما جمهوری اسلامی با تقویت بازدارندگی، مدیریت هوشمندانه بحرانها و بهرهگیری از ظرفیتهای همکاری با قدرتهای شرقی، توانسته است معادله را به گونهای تغییر دهد که هرگونه ماجراجویی نظامی با هزینههای سنگین و غیرقابل محاسبه برای مهاجم همراه باشد.
ادامه مطلب
حسین دلیر در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: آنچه امروز پیش روی ماست، فرجام دیپلماسی تعهدمحور کلاسیک است. باید با واقعبینی تمام اذعان کرد که جهان سیاست به عصر پسا-تضمین وارد شده است؛ دورهای که در آن توافقها، شکننده و بهغایت لغزان منعقد میشوند.
ادامه مطلب