سفیر ایران در تفلیس در گفتوگویی اختصاصی که در اختیار دیپلماسی ایرانی قرار گرفته است
هیچکس از جنگ سود نمیبرد/ عقلانیت راهبردی ادامه مسیر دیپلماسی است
دیپلماسی ایرانی: این روزها سایه جنگ بر کشورمان سنگینی میکند. لشگرکشی ایالات متحده به منطقه و پر کردن محیط پیرامونی ایران با انواع تسلیحات نظامی و جنگنده سبب شده است تا بیم حملهای جدید از سوی دولت امریکا علیه کشورمان تقویت شود. این در حالی است که در عین وجود این تهدید مذاکرات غیرمستقیم ایران و امریکا نیز در جریان است و قرار است دور سوم آن پنجشنبه در ژنو برگزار شود. در این رابطه سید علی موجانی، سفیر کشورمان در گرجستان مصاحبهای را با تفلیس نیوز انجام داده که در اختیار دیپلماسی ایرانی قرار داده است که در ادامه میخوانید:
آقای سفیر، اجازه دهید از مهمترین موضوع یعنی سایه جنگ آغاز کنیم. نیروهای آمریکا در آمادهباش هستند و هر لحظه ممکن است درگیری آغاز شود. در عین حال ایران پاسخ خود را به پیشنهادهای اخیر آمریکا ارائه کرده است. به نظر شما چه کسی در این وضعیت دست برتر را دارد؟
واقعیت این است که هیچکس از جنگ سود نمیبرد. طی هفتههای گذشته سطح آمادهباش افزایش یافته، اما در کنار آن مسیر دیپلماسی نیز فعال بوده است. ما تحولات را با دقت و خویشتنداری دنبال میکنیم.
ایران کشوری با سابقه تاریخی طولانی و تجربههای امنیتی متنوع است. راهبرد ما روشن است: دفاع قاطع از امنیت ملی در کنار ترجیح جدی به راهحل سیاسی.
پیروزی در چنین شرایطی نه در آغاز درگیری، بلکه در جلوگیری از آن تعریف میشود.
برای جلوگیری از جنگ نیاز به توافق است. مذاکرات هستهای میان ایران و آمریکا تا چه حد پیش رفته است؟
تحلیل بسیاری از ناظران این است که در اصول پایهای، پیشرفتهای مهمی حاصل شده است. موضوع محوری برای ایالات متحده اطمینان از عدم دستیابی ایران به سلاح هستهای است.
موضع ایران نیز روشن بوده است: در دکترین امنیتی ما، سلاحهای کشتار جمعی جایگاهی ندارند. وقتی درباره اصل موضوع تفاهم وجود دارد، این خود گام بزرگی محسوب میشود. یعنی نصف راه طی شده است.
آنچه باقی میماند، گفتوگو درباره سازوکارهای اجرایی، راستیآزمایی، چارچوب همکاریها، مشارکتها، تجارت و سرمایهگذاری برای آینده است.
اگر توافق حاصل نشود چه؟ آیا احتمال درگیری را جدی میدانید؟
تصمیمگیری در واشینگتن به نهادهای آمریکایی مربوط است. آنچه میتوانم بگویم این است که هرگونه درگیری، ابعاد منطقهای خواهد داشت و هزینههای آن محدود به یک طرف نخواهد بود.
ایران به دنبال جنگ نیست، اما در دفاع از خود تردید نخواهد کرد. تجربههای تاریخی نشان داده است که بیثباتی گسترده، بهویژه در منطقهای حساس مانند خاورمیانه، پیامدهایی فراتر از پیشبینیهای اولیه خواهد داشت.
از نگاه ما، عقلانیت راهبردی ایجاب میکند مسیر دیپلماسی ادامه یابد.
ایران میگوید از جنگ استقبال نمیکند اما از آن هراسی هم ندارد. این اعتماد به نفس از کجا میآید؟
هر کشوری که تجربههای دشوار امنیتی را پشت سر گذاشته باشد، به توان دفاع از خود اطمینان پیدا میکند. ایران نیز در دهههای گذشته تحت فشارها و تهدیدهای مختلف بوده و ساختار دفاعی خود را تقویت کرده است.
اما اعتماد به نفس دفاعی به معنای ترجیح جنگ نیست. قدرت بازدارندگی دقیقاً برای جلوگیری از جنگ طراحی میشود.
اگر بخواهید در یک جمله جمعبندی کنید؟
ما در اصول اساسی به پیشرفتهایی رسیدهایم و آمادهایم گفتوگو درباره مراحل بعدی را ادامه دهیم. ترجیح ایران آن است که در منطقه ما سرمایهگذاری، تجارت و همکاریهای اقتصادی گسترش یابد، بازار ایجاد شود. اینکه منابع انسانی و اقتصادی صرف درگیری شود، نتیجه نامطلوبی دارد. اگر فرصت شد به داخل باغ سفارت انگلستان در تهران سری بزنید. آنجا ۵۰۰ سربازی که در جنگ جهانی دوم و هنگام اشغال ایران کشته شدند، دفن هستند. هیچ کشوری دوست ندارد به جای صنعت و تجارت، قبرستان دیگری را میراث ببرد.
نظر شما :