جنگ با ایران

پست‌های ترامپ و هگست؛ اسناد علنی یک سیاست جنایت‌بار علیه زیرساخت‌های غیرنظامی ایران

ویرانی به‌مثابه پیام سیاسی جدید

امیر بی‌پروا در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: پست‌های دونالد ترامپ و بازنشر تصاویر حملات از سوی پیت هگست را نمی‌توان صرفاً «اطلاع‌رسانی»، «تبلیغات جنگی» یا «لفاظی سیاسی» نامید. در بستری که پل‌ها، خطوط راه‌آهن، تأسیسات برق و برج مراقبت دریایی یک بندر هدف حمله قرار گرفته‌اند، این پست‌ها بخشی از رفتار جنگی دولت آمریکا محسوب می‌شوند. آنها هدف، قصد، رضایت از نتیجه و استمرار یک سیاست را به نمایش می‌گذارند: استفاده از نابودی زیرساخت‌های ضروری زندگی مردم ایران برای تحمیل اراده سیاسی واشنگتن.

ادامه مطلب

واقعیت‌های جنگ آمریکا علیه ایران؛

چرا واشینگتن با یک بن‌بست راهبردی روبه‌رو شده است؟ جدید

سید حجت سیداسماعیلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: در رویارویی اخیر آمریکا با ایران نیز، مجموعه‌ای از تحولات نظامی، سیاسی، اقتصادی و رسانه‌ای نشان می‌دهد که معادلات از چارچوب اولیه فراتر رفته است. این جنگ دیگر تنها یک رویارویی نظامی نیست، بلکه عرصه‌ای برای سنجش قدرت بازدارندگی، تاب‌آوری، انسجام ملی، جنگ روایت‌ها و توان مدیریت بحران است.

ادامه مطلب

فتوحات ناممکنیه!*

خطوطی پیرامون توافق مکه جدید

احسان اقبال سعید در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: منطق باز کردن پای نظامیان ایالات متحده به خلیج فارس در ابتدا مهار عراق و اخراجش از کویت و کل منطقه عربی بود و حقیقت آن مقابله با ایران انقلابی و توان درونزا و بومی آن که ناباور هم به نظر می رسید. این همه پایگاه و پیمان برای روزی بود که به روایت ملک عبدالله در اسناد ویکیلیکس سرمار چموش منطقه (اشاره ملک عبدالله به ایران) کوبیده شود اما با حمله از پایگاه های آمریکا در عربستان و دیگر کشورهای منطقه ایران تمام محاسبات و البته تعارفات پیشین را کنار نهاد و بخشی از توان و اراده‌ی خود را نشان داد. واکنش آمریکا در دفاع از هر آنچه غیر اسرائیلی باشد البته قابل پیش بینیست اما برای دخیل بستگان به واشینگتن و هزینه و لابی گرانقیمت و البته رقص شمشیر و تعاریف پرطمطراق غربیان از ثروتمندان سعودی و خلیج فارس ناباور بود... ناباور محض

ادامه مطلب

آنچه تاریخی شد

روابط بین‌الملل و جنگ ایران و آمریکا جدید

ذوالفقار صادقی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: جنگ ۱۲ روزه و ۴۰ روزه، ورای روایت‌ها و داوری‌ها، یک واقعیت سیاسی بنیادین را آشکار کرد: در لحظه خطر مرز اصلی سیاست نه میان خطوط سیاسی قدرت طلب، بلکه میان آنان است که در کنار ایران ایستاده‌اند (ای ایران بخوان) و نه آنان که با سکوت، تردید، توجیه یا همراهی، به متجاوز میدان دادند.

ادامه مطلب

روایت، سود، و عادی سازی

چرا جنگها با دوام می شوند؟ جدید

نبی سنبلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: جنگ ها در ابتدا شکل یک بحران غیر منتظره دا رند اما کم کم از حالت بحران خارج می شوند و به یک نظم تبدیل می شوند.

ادامه مطلب

بنادر، دیپلماسی تجاری و مدیریت تنش

دکترین ژئواکونومیک ایران در شرایط تصاعد بحران

علی محرابی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: اهمیت راهبردی این دکترین زمانی مضاعف می‌شود که به وابستگی ساختاری تجارت جهانی به دریا توجه شود. بر اساس داده‌های کنفرانس تجارت و توسعه سازمان ملل متحد، بیش از ۸۰ درصد از حجم تجارت جهانی کالا از طریق خطوط مواصلاتی دریایی جابه‌جا می‌شود؛ آن‌هم در دورانی که زنجیره‌های تأمین با شکنندگی، فشارهای ژئوپلیتیک و ریسک‌های ناشی از تغییر مسیر ناوگان‌ها مواجه‌اند.

ادامه مطلب

نگاهی به یک سال اخیر

سه خطای راهبردی تهران

داود مرادیان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: در سیاست خارجی، کشورها همیشه به دلیل کمبود قدرت شکست نمی‌خورند؛ گاه به دلیل نادرست فهمیدن واقعیت شکست می‌خورند. آنها ممکن است توان رقیب را بیش از اندازه بزرگ یا کوچک ببینند، نیت او را اشتباه بخوانند، یا تصور کنند که طرف مقابل همان‌گونه رفتار خواهد کرد که خود انتظار دارد.

ادامه مطلب

هنوز جنگ نشده است

بازی جنگ ۱۲ روزه و رمضان

صادق ملکی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: ترامپ، مردی که یک روز فریاد جنگ و روز دیگر نوید صلح سر می‌دهد در کنار غیر قابل پیش‌بینی بودن، با به بازی گرفتن مرگ و زندگی، صلح و جنگ، درصدد است پیروز از میدانی خارج شود که خویش از دلایل به بن‌بست کشیدن آن بوده است.

ادامه مطلب

نماتی درباره مصاحبه معاون رئیس جمهوری امریکا

ونس و تنش‌های چندلایه با ایران

سید محمدکاظم سجادپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: در مصاحبه سه ساعته با جوروگان، تقریباً از هر دری سخن گفته شده ولی هیچ‌کدام از آنها بدون حساب و کتاب نیست؛ از مسائل مهاجرت، کارگری، مناسبات اجتماعی و طیف‌های درونی حزب جمهوریخواه گرفته تا مباحث سیاست خارجی و البته جنگ با ایران.

ادامه مطلب

اهداف تهران چیست

استراتژی ایران در بازتعریف نظم جدید در خاورمیانه

محمد صالح سراج در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: ایران تلاش می‌کند بر اساس نظریه «وابستگی – توسعه‌نیافتگی» که معتقد است برای غلبه بر توسعه‌نیافتگی، قطع رابطه با سلطه بیرونی ضروری است، منطقه به سمت «نظم بدون وابستگی به هژمون» حرکت کند.

ادامه مطلب

بخش بزرگی از توطئه شکست خورده است

خصم امریکایی و یادآوری شش نکته

ذوالفقار صادقی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: بخش بزرگی از توطئه جهانی شکسته شده و این حاصل ایستادگی این ملت بزرگ و فرزندانش در صحنه‌های مختلف است. باید مواظب مکر دشمنان قدرتمند و قسم خورده بود، باید توجه داشت که دیپلماسی ادامه جنگی است در پشت میز و گلوله‌های آن دربازی کلمات نهفته است و مثل جنگ سخت از قواعدی پیروی می‌کند.

ادامه مطلب

بازدارندگی در غرب آسیا بازتعریف شده است

پایان دوران ترورهای بی‌هزینه

غفور کریمی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: بدون شک در جهان امروز تنها زبان قابل فهم برای ایالات متحده و اسرائیل زبان زور و آتش است؛ همان زبانی که اکنون ایران به خوبی با آن سخن می‌گوید. 

ادامه مطلب

جنگ نامتقارن، بازدارندگی موشکی و محدودیت‌های قدرت هوایی کلاسیک در خاورمیانه

نبرد بر فراز آسمان

محمدرضا لشینی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: هدف پژوهش حاضر، تحلیل تطبیقی دکترین‌های پدافند هوایی شرق و غرب و ارزیابی کارآمدی راهبرد دفاعی جمهوری اسلامی ایران در مواجهه با الگوهای نوین نبرد هوایی است. پرسش اصلی مقاله این است که آیا راهبرد بازدارندگی موشکی و جنگ نامتقارن، پاسخ کافی و پایداری به چالش‌های ساختاری نیروی هوایی ایران در برابر برتری هوایی غرب فراهم می‌کند؟

ادامه مطلب

فقط زور کافی نیست

سه گزینه پیش روی ترامپ برای پایان دادن به جنگ

دنیس راس در یادداشتی می‌نویسد: برای باز نگه داشتن دوباره تنگه هرمز پس از آخرین پیچ‌ و خم بحران ایران، دولت ترامپ باید از یک سو تلاش‌های خود برای اعمال محاصره را از سر بگیرد و از سوی دیگر، آن را با رویکردی دیپلماتیک‌تر و مبتنی بر اجماع و همکاری بین‌المللی همراه سازد.

ادامه مطلب

فشارهای امریکا نتیجه ندارد

محدودیت‌های خلع سلاح گروه‌های مسلح طرفدار ایران

آیا شرایط داخلی و منطقه‌ای لازم برای خلع سلاح پایدار در واقع در عراق یا لبنان وجود دارد؟

ادامه مطلب

ضرورت عبور از روایت جنگ به روایت صلح

پلی برای صلح بسازیم

صادق ملکی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: ملت‌ها و نظام‌های سیاسی اگر از تاریخ به‌جای پل، اهرم انتقام بسازند، جنگ‌ها دائمی و پایان‌ناپذیر خواهد بود. آلمان، ژاپن، ویتنام و.... در تاریخ نمانده و با تغییر نگاه برای ملت و کشور به روایتی تن دادند که نه جنگ، بلکه زندگی و توسعه را برای آنان به ارمغان آورده است.

ادامه مطلب

گواهی برای خروج ایالات متحده از خاورمیانه

جنگ ایران برای آمریکا باخت بود، اما توافق آتش‌بس برد است

نتیجه تحقیرآمیز جنگ علیه ایران، گواه دیگری است بر اینکه ایالات متحده باید از خاورمیانه خارج شود.

ادامه مطلب

الگویی که برای فرار از مشکلات داخلی در پیش گرفته‌اند

بقای رهبران ناامید در چشم انداز جنگ ایران

اسلام ذوالقدرپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: بقا و اقتدار، انگاره هر سیاستگذار و حکمران در نظام جهانی است. انگاره‌ای که برای بقا و اقتدار خود به هر ابزار، تاکتیک و سیاستی متوسل شده، هزینه‌های سنگین بر خود و دیگر بازیگران وارد می‌کنند. بخش مهمی از این همبستگی بقا و اقتدار را می‌توان با عنوان الگوی راهبران ناامید در بسیاری از کشورها دید و ترسیم کرد.

ادامه مطلب

گذار از امنیتی‌سازی ایران به تمدنی‌سازی

تهدید در گفتمان ترامپیسم

رضا معصومی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: هم‌زمان با جنگ ۲۰۲۶، بخش مهمی از رسانه‌ها، نهادهای محافظه‌کار و چهره‌های نزدیک به ترامپیسم، ایران را نه‌تنها عامل بی‌ثباتی منطقه‌ای، بلکه تهدیدی علیه «تمدن غربی»، «نظم مبتنی بر ارزش‌های یهودی ـ مسیحی» و حتی «آینده جهان آزاد» توصیف کردند. این نوع ادبیات را می‌توان در مواضع چهره‌هایی نظیر مایک جانسون، تد کروز، مایک هاکبی و همچنین در گزارش‌ها و یادداشت‌های منتشرشده در اندیشکده‌هایی مانند Heritage Foundation و Hudson Institute مشاهده کرد که پس از گسترش درگیری‌های ایران و اسرائیل، بر ضرورت مقابله قاطع با ایران برای حفظ نظم منطقه‌ای و امنیت اسرائیل تأکید داشتند. اهمیت این گزاره‌ها صرفاً در محتوای سیاسی آن‌ها نیست، بلکه در نوع بازنمایی ایران نهفته است؛ زیرا ایران در این گفتمان به‌عنوان یک تهدید «وجودی» برای نظم مطلوب غرب بازتعریف می‌شود. 

ادامه مطلب

گذار از توازن وحشت به توازن قدرت

باز تعریف امنیت ملی ایران در سایه تهاجم معکوس

جهانبخش رشیدی در این یادداشت به بررسی تحولات اخیر در روابط ایران با قدرت‌های جهانی، به‌ویژه حمله ایالات متحده و اسرائیل، در پرتو راهبرد «تهاجم معکوس» تهران می‌پردازد. 

ادامه مطلب

موضوعاتی که هنوز محل بحث هستند

ابهامات تفاهم‌نامه ایران و ترامپ

استیون کوک، کارشناس ارشد مطالعات خاورمیانه در شورای روابط خارجی (CFR) گفت: «ما قبلاً اینجا بوده‌ایم تا بفهمیم طرف‌ها نمی‌توانند شکاف‌های باقی‌مانده را پر کنند. مذاکرات در مورد مسائل باقیمانده، به‌ویژه در مورد برنامه هسته‌ای ایران، طولانی و دشوار خواهد بود.»

ادامه مطلب

سرگردانی ما مقابل دشمنان

بدفهمی جنگ ۴۰ روزه یا جنگ ۴۰ ساله؟

اسلام ذوالقدرپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: جنگ‌های دوگانه ۱۴۰۴ علیه ایران، نشان داد که دشمنان منطقه‌ای و جهانی، دهه‌ها برای چنین تهاجمی برنامه‌ریزی و تمرین داشتند. بنابراین نامیدن این جنگ‌ها با عنوان ۱۲ روزه و ۴۰ روزه، گونه‌ای ساده‌سازی راهبرد دشمنان و گرفتاری ایران در مرداب سیاست تهاجمی دیگر بازیگران نظام جهانی است.

ادامه مطلب

آغاز راه سخت دیپلماسی برای رسیدن به توافق

امضای تفاهم‌نامه همه‌چیز نیست

سید علی موسوی خلخالی می‌نویسد: امضای تفاهم‌نامه ایران و امریکا که قرار است روز جمعه انجام شود، پایان کار نیست بلکه در حقیقت آغاز یک فرایند سخت برای رسیدن به توافق میان ایران و امریکاست. همان توافقی که ناامیدی از دستیابی به آن، دو جنگ یک ساله‌ی اخیر امریکا و اسرائیل علیه ایران را سبب شد.

ادامه مطلب

بررسی عوامل تصمیم به حمله به ایران (بخش آخر)

تصمیم ترامپ برای حمله به ایران بر أساس کدام الگو قابل بررسی است؟

تصمیمات او اغلب عناصری را شامل می‌شود که وقتی جداگانه به نظر می‌رسند متناقض به نظر می‌رسند، اما وقتی با هم در نظر گرفته می‌شوند، قابل درک‌تر می‌شوند.

ادامه مطلب

یادداشت اختصاصی روزنامه‌نگار روس برای دیپلماسی ایرانی

با این سکوت فراگیر چه کسی مقصر اتفاقات است؟

دمیر نظروف در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: همان طور که یک سال پیش اتفاق افتاد، و همانطور که مرحوم اربکان اظهار داشت، ایران در نبرد خود تنهاست. چرا؟ پاسخ ساده اما عمیق است.

ادامه مطلب

در حالی که بحران فعلی سایه انداخته است

نیاز به تغییر پارادایم در روابط خارجی

حسین ملائک در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: انتظارات و فرضیات همه طرف‌ها از یکدیگر در عمل باعث شده است که شرایط جنگی با شدت و ضعف در تمامی جبهه‌ها برقرار شود اما آتش گسترده متوقف شده باشد. این شرایط نمی‌تواند ادامه یابد. 

ادامه مطلب

در سایه تشدید تنش‌های اسرائیل و امریکا با ایران

آیا مذاکرات به نتیجه می‌رسد؟

دیپلماسی همچنان در بن‌بست است زیرا آتش‌بس با ایران از هم می‌پاشد. تهدید یک درگیری تمام عیار، سوالات مهمی را در مورد چشم‌انداز مذاکرات، نوع توافق پیشنهادی و وضعیت‌های نهایی بالقوه مطرح می‌کند.

ادامه مطلب

بررسی عوامل تصمیم به حمله به ایران (بخش پنجم)

اتحادها و محدودیت‌های داخلی

ترامپ و نتانیاهو مدت‌هاست که دیدگاه‌های مشترکی در مورد ایران، بازدارندگی منطقه‌ای و تردید نسبت به تعامل دیپلماتیک با تهران دارند. در طول هر دو دوره ریاست جمهوری ترامپ، رابطه بین این دو رهبر اغلب به طور غیرمعمول شخصی‌سازی شده به نظر می‌رسید و تقویت سیاسی متقابل، سیاست منطقه‌ای را شکل می‌داد. این پویایی با نقش جارد کوشنر، داماد ترامپ، که در دولت اول ترامپ، در کنار چهره‌هایی مانند استیو ویتکاف در ابتکارات دیپلماتیک بعدی، وظیفه عناصر اصلی پرونده اسرائیل – فلسطین و خاورمیانه را بر عهده داشت، تقویت شد.

ادامه مطلب

پیشنهادی که نمی‌توان رد کرد

هنر معامله در خاورمیانه

امیرحسین عسگری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: منطق راهبردی ایجاب می‌کند که تهران به جای مدیریت صرف بحران، به دنبال طراحی ابتکاری دیپلماتیک باشد که بتواند از موقعیت دشوار کنونی، فرصتی برای بازتعریف روابط با غرب و کاهش هزینه‌های تقابل بسازد.

ادامه مطلب

بررسی رویارویی دو کشور با متخاصمان

تایوان و اسرائیل و رفتار سیاست خارجی

وحید کریمی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: مقایسه رفتاری در مناقشه تایوان بین امریکا و چین می‌تواند کمک‌کننده به رفتار سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران در رابطه با امریکا باشد.

ادامه مطلب