آرش رضایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: به نظر هدف ترامپ در قبال ایران را نمی‌توان صرفاً این دانست که: ایران را نابود کنیم یا با ایران توافق کنیم. هدف عملی‌تر احتمالاً این است: ایران را به نقطه‌ای برسانند که هزینه ادامه وضع موجود برای تهران از هزینه دادن امتیازات راهبردی بیشتر شود. این همان جایی است که تفاوت ترامپ دوم با "فشار حداکثری" دوره اول آشکار می‌شود.
ادامه مطلب
کلمبیا به مدت ۵۰ سال روابط دیپلماتیک با ایران داشت، اما دولت جدید مایل است برای همسویی بیشتر با واشینگتن و تل‌آویو، این روابط را کنار بگذارد.
ادامه مطلب
فرانسیس فوکویاما می‌نویسد: وزیر امور خارجه، مارکو روبیو، در روز ۷ اکتبر در «پنیکس» (Pnyx) در آتن سخنرانی کرد؛ مکانی درست زیر پارتنون که من نیز چند سال پیش در آنجا سخنرانی کرده بودم.
ادامه مطلب
توافق در مورد گازوئیل میان روسیه و امریکا لزوماً به معنای یک معامله سیاسی گسترده‌تر نیست و همچنین انتقال موضع ایران به معنای دستیابی به توافق نیست.
ادامه مطلب
نخست وزیر بریتانیا از متحدان بین‌المللی خواست تا تحریم‌ها علیه روسیه را تشدید کنند و از ولادیمیر پوتین، رئیس جمهوری روسیه، خواست تا پیش از سفر زلنسکی به داونینگ استریت، با آتش‌بس در حوزه انرژی موافقت کند. این اولین سفر رئیس جمهوری اوکراین به یک پایتخت اروپایی از زمان لغو موقت تحریم‌های دیزل روسیه توسط دونالد ترامپ در جمعه گذشته خواهد بود.
ادامه مطلب
ذوالفقار صادقی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: مارک روبیو با تمسک به تاریخ مشروعیت سازی می‌کند و ترامپ وقیحانه از محو تمدن ایران حرف می‌زند، اما یادشان رفته که تاریخ تمرین دیدن روندهاست و نه وقایع و با این موضع‌گیری‌ها ناخواسته کمک می‌کنند تا مردم ایران حافظه جمعیشان را بازیابی کنند که علت تسخیر آتن خوی تجاوزگری ایرانیان نبوده است، حاصل توطئه و ایجاد آشوب در بخشی از غرب امپراتوری هخامنشی بوده و سزای آن کمتر از نابودی توطئه‌گران نمی‌توانست باشد.
ادامه مطلب
فرهاد قادری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: تا این لحظه، هم اظهارات الشرع و هم قرائن منتشرشده نشان می‌دهد که دمشق ترجیح می‌دهد از منازعه لبنان فاصله بگیرد و مسیر ثبات‌سازی را دنبال کند، نه مشارکت در گشودن جبهه‌ای دیگر.
ادامه مطلب
کیومرث اشتریان در یادداشتی می‌نویسد: پس از تلاش‌های ناکام ترامپ و اسرائیل برای به میان کشیدن پای اروپا در تجاوز به ایران، اینک روبیو در نقش تئوریسین جنگ، به تاریخ و فلسفه پناه برده است. او در پی آن است که جنگ‌های کهن را به دستمایه‌ای هویتی برای امروز آمریکا و اروپا تبدیل کند.
ادامه مطلب
امیرعلی ابوالفتح در یادداشتی می‌نویسد: در حال حاضر اغلب برآوردهای نظامی و اطلاعاتی حکایت از آن دارد که ایالات متحده در تدارک حمله دیگری به ایران است که احتمالا از دو جنگ قبلی، هم به لحاظ کمی و هم به لحاظ کیفی، شدیدتر خواهد بود. ترامپ در آخرین روز جنگ ۴۰ روزه تهدید کرد تمدن ایران را نابود خواهد کرد. این تهدید به نابودی کامل ایران، البته عملیاتی نشد و اگر هم روزی رخ دهد، به نابودی تمدنی که در برابر حمله مقدونیه، اعراب، مغول ها، تیموری ها و استعمارگران اروپایی ایستادگی کرد، نخواهد انجامید.
ادامه مطلب
محسن عوضوردی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: همه چیز از زمان ورود ترامپ به کاخ سفید، با «تاخیری چهار ساله، برای دومین‌بار» آغاز شد؛ ورودی که در ظاهر، نقاب انتقام به چهره زده بود.
ادامه مطلب
سید محمدکاظم سجادپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: دیدار شی جین‌پینگ، رئیس جمهوری چین، از ایالات متحده در روزهای ۲۳ تا ۲۵ سپتامبر ۲۰۲۶ (۱ تا ۳ مهر ۱۴۰۵) منجر به کاهش تنش مخصوصاً تنش‌های تجاری بین آمریکا و چین شد. این سفر، پرماجرا بود و توجه رسانه‌ای قابل توجهی را به خود اختصاص داد.
ادامه مطلب
در طول زمان نتایج انتخابات‌های در آمریکای لاتین میان چپ و راست نوسان داشته است. اما اکنون همه آنها در حال چرخش به راست هستند؛ و بزریل به عنوان پهناورترین کشور منطقه، استمرار این روند را چند روز قبل به شکلی چشمگیر نشان داد. برزیل اکنون صحنه بزرگ‌ترین بازگشت راست‌گرایان از زمان انتخاب مجدد خودِ ترامپ، است.
ادامه مطلب
پیروز غفرانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: راه چاره مقابله با این خطر بزرگ را نمی توان صرفا در برنامه ریزی فردی و ارتقای سواد رسانه ای و گسترش رویکرد انتقادی آحاد جامعه جستجو کرد. نمی توان نسل های آتی را فریب خورده یا سطحی یا ... تلقی کرد و برایشان نسخه نوشت. نمی توان انتظار داشت با تکنیک هایی که بقای نظام های ارزشی قبلی اعم از بومی و ملی و جهانی را به شکلی انفعالی دنبال می کنند، در مقابل سیل جدید و پارادایم نوین ایستادگی کرد.
ادامه مطلب
کوروش احمدی در یادداشتی می‌نویسد: به نظر می‌رسد که با اعلام ترامپ در شنبه گذشته مبنی بر اینکه «آنها پیشنهادی دادند، اما من آن را رد کردم»، فعلا این پنجره بسته شده باشد. البته آقای عراقچی گفت که ایران همچنان منتظر پاسخ از کانال میانجیگران است.
ادامه مطلب
امیرعلی ابوالفتح در یادداشتی می‌نویسد: سفر هفته گذشته شی، نخستین سفر رسمی دولتی وی به واشنگتن پس از بیش از یک دهه بود و در شرایطی انجام شد که روابط این دو قدرت بزرگ اقتصادی و نظامی جهان با تنش‌های عمیق تجاری، فناورانه و ژئوپلیتیک همراه شده است.
ادامه مطلب
سجاد عابدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: جنگ امریکا و اسرائیل علیه ایران در ذات خود «محکوم به آمریکای انتخاباتی بر آمریکای حکمرانی» بود؛ اما اکنون همان جنگ در حال بلعیدن چشم‌انداز انتخاباتی جمهوری‌خواهان است. پرسش اصلی این است که چگونه یک جنگ که برای ساختن «توهم پیروزی» راه‌اندازی شد، به بده‌بستان انتخاباتی تبدیل شده است.
ادامه مطلب
امیر بی‌پروا در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: دونالد ترامپ را می‌توان به‌خاطر سیاست‌هایش نقد کرد و نمی توان از او دفاع کرد. اما دفاع از رفتار شخصی و اخلاق عمومی او غیر ممکن است.
ادامه مطلب
کیومرث اشتریان در یادداشتی می‌نویسد: اینک می‌توان گفت آمریکا در پی رودررو قراردادن ایران با کل جهان است و این از سخنان اخیر ترامپ در سازمان ملل کاملا آشکار است. او در سخنانش ابتدا مدعی است ذخایر بزرگ ایران از موشک و پهپاد و تجهیزات نظامی برای کشورهای منطقه تهدید محسوب می‌شوند و اینکه «رژیم» جمهوری اسلامی ۷۰ هزار نفر از شهروندان خود را کشته است تا این معنا را برساند که حکومت ایران هم برای منطقه تهدید است و هم برای مردم خودش.
ادامه مطلب
سامان موسوی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: در آستانه دیدار دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا، با شی جین‌پینگ، رئیس‌جمهوری چین، در واشینگتن، سیاست‌گذاران آمریکایی نباید جاه‌طلبی‌های چین را دست‌کم بگیرند. سیاست خارجی چین در دوران شی جین‌پینگ بر جلب حمایت کشورهای جنوب جهانی متمرکز است و در عین حال، هدف بلندمدت تصرف تایوان و دستیابی به برتری جهانی را دنبال می‌کند.
ادامه مطلب
محمدرضا ریاحی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: بررسی حوزه‌ی اطلاق مفهومی قدرت بیان گر آن است که ترامپ برای صدارت جمهوری‌خواهان در کنگره‌ی یکصدوبیستم از رهیافت های چندگانه قدرت استفاده می‌کند.
ادامه مطلب
اسلام ذوالقدرپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: الگوی دوگانه دیپلماسی عمومی و قدرت نرم مقابل قدرت سخت و قانون زور ایالات متحده امریکا را در دو داستان از کنش شهید هوارد باسکرویل و ستیزه‌جویی تمدنی ترامپ علیه ایران در محورهای زیر می‌توان کنکاش کرد.
ادامه مطلب
فرهاد قادری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: برای درک ابعاد این تحول، می‌توان از نظریه‌ی رئالیسم تهاجمی بهره گرفت که بر نقش «نقاط خفه‌کننده» در معادلات قدرت تأکید دارد. تنگه هرمز از این منظر، نه فقط یک گذرگاه اقتصادی، بلکه اهرم حیاتی ایران برای بازدارندگی و چانه‌زنی راهبردی بوده است. ایالات متحده با انتقال بخشی از جریان نفت به خشکی، عملاً در تلاش است تا این اهرم را خنثی کند و برای نخستین بار از جنگ جهانی دوم تاکنون، وابستگی زنجیره‌ی تأمین انرژی به یک آبراهِ تحت نفوذ دشمن را بشکند. در این چارچوب، خط‌لوله‌ی مذکور نه یک پروژه‌ی اقتصادی، که یک «سلاح زیرساختی» برای تغییر موازنه‌ی قوا به نفع واشینگتن و متحدانش محسوب می‌شود.
ادامه مطلب
محمدرضا لشینی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: بررسی مجموعه‌ای از تحلیل‌های منتشرشده در Foreign Affairs، Le Monde، Defense Priorities، CEBRI، Brookings، CFR، FDD، Washington Institute، Survival و دیگر مراکز و نشریات غربی نشان می‌دهد که میان «موفقیت عملیاتی» آمریکا و «پیروزی راهبردی» آن فاصله قابل‌توجهی وجود دارد. حتی برخی از معتبرترین تحلیلگران آمریکایی و اروپایی از شکست سیاست وادارسازی، تغییر اهداف جنگ و پیامدهای معکوس حمله علیه ایران سخن گفته‌اند.
ادامه مطلب
محمدعلی مهتدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: بنابراین آنچه در تنگه هرمز رخ می‌دهد، اگر درست فهمیده شود، صرفاً مسئله ایران و آمریکا نیست. مسئله، پایان تدریجی دوره‌ای است که در آن یک قدرت می‌توانست با حضور ناوهای خود، امنیت آبراه‌ها و مسیرهای انرژی را تقریباً به تنهایی تعریف کند.البته تنگه هرمز را نباید «شکست آمریکا» به معنای فروپاشی قدرت آن دانست. تعبیر دقیق‌تر شاید «شکست انحصار قدرت» باشد.
ادامه مطلب
محمدکاظم سجادپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: آنچه در ونزوئلا در دوران دوم ترامپ رخ داد، بازگشت به استعمار کهن و سنتی است. اما اینکه این پدیده دوام خواهد آورد یا نه، پرسشی است که جواب راحتی ندارد.
ادامه مطلب
رضا معصومی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: ائتلاف انتخاباتی ترامپ از دو لایه متفاوت تشکیل شده است: هسته ایدئولوژیک مگا که رأی‌اش را بر پایه هویت و نه محاسبه اقتصادی می‌دهد، و لایه‌ای گسترده‌تر و شکننده‌تر متشکل از رأی‌دهندگان مستقل و کشاورزان – روستاییان که وفاداری‌شان تاریخی، اما مشروط به عملکرد اقتصادی مستقیم بوده است.
ادامه مطلب
سید جواد جمالی نوشت: آنچه مسلم است، این است که ترامپ و مشاورانش دچار خطای تعمیم شده‌اند. آنها با اتکا بر قدرت بالای نظامی آمریکا، سرنوشت ایران را مشابه سرنوشت کشورهایی مانند لیبی، عراق و ونزوئلا قلمداد می‌کردند و از این‌رو در دام خطای تعمیم گرفتار شدند.
ادامه مطلب
رئیس‌جمهور آمریکا به پنتاگون دستور داد دامنه رزمایش‌های مشترک نظامی با کره جنوبی را کاهش دهد. ترامپ در پیامی در شبکه اجتماعی تروث‌سوشال نوشت: «با توجه به رابطه بسیار خوبی که با کیم جونگ اون، رهبر کره شمالی، دارم، از اینکه ایالات متحده سال‌ها پیش پذیرفته است در رزمایش‌های مشترک نظامی با کره جنوبی شرکت کند، راضی نیستم».
ادامه مطلب
سید محمد عیسی‌نژاد و پرهام مداح در یادداشت مشترکی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسند: چرا ایالات متحده به‌رغم حفظ برتری ساختاری در موازنه قدرت سخت، در مواجهه با جمهوری اسلامی ایران همواره در آستانه «تهدید حداکثری» متوقف شده و از ورود به یک منازعه نظامی فراگیر و پربسامد پرهیز کرده است؟ آیا این الگو بازتاب نوعی تزلزل تاکتیکی در حلقه تصمیم‌گیری دونالد ترامپ است، یا از دگرگونی در عقلانیت راهبردی واشنگتن، منطق اجبار متقابل و محدودیت‌های تبدیل قدرت قهری به نظم سیاسی پایدار حکایت دارد؟
ادامه مطلب
سید محمدکاظم سجادپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: چگونه می‌توان انتخابات میان دوره‌ای آمریکا را مورد تجزیه و تحلیل قرار داد و نسبت آن را با جنگ و تجاوز آن کشور علیه میهن ما بررسی کرد؟
ادامه مطلب