حسین اصبغی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: تسلط اقتصادی چین بر یکی از بحرانی ترین نقاط جهان و پیشی گرفتن اقتصاد این کشور از آمریکا و مخاطرات مربوط به افول ایالات متحده در سلسله مراتب قدرت و حاکمیت جهانی، مهمترین دلایل تهاجم آمریکا و اسرائیل به ایران به شمار میرود.
ادامه مطلب
سیروس حاجیزاده در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: مشارکت دولت لبنان در دور دوم مذاکرات مستقیم با اسرائیل (آوریل ۲۰۲۶)، در ادبیات رسمی به مثابه «بازیابی حاکمیت» تفسیر میشود؛ این نگاشت بر پایه نظریههای وابستگی ساختاری، استدلال میکند که این روند در عمل نوعی «عقبنشینی تاریخی» از موضع کنشگری مستقل است. این فرآیند نشان میدهد که دولت لبنان، نه به عنوان یک کنشگر مقتدر، بلکه به عنوان «وکیل مدافعِ مضطر» یا «پوشش قانونی» برای مدیریت پیامدهای تقابل نظامیِ حزبالله وارد مذاکره شده است. نقش تعیینکننده حزبالله به عنوان بازیگر غیردولتی مسلح، تمامی فضای دیپلماتیک را به یک «دیکته از بالا» تبدیل کرده است؛ جایی که مذاکره نه ابزاری برای حل مناقشه، بلکه مکانیزمی برای مشروعیتبخشی به واقعیتهای تغییر یافته میدانی و ادغام اجباری لبنان در ترتیبات هژمونیک آمریکایی – اسرائیلی است.
ادامه مطلب
برهان حشمتی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: شواهد تاریخی، حقوقی، سیاسی و عملکردهای پیشین نشان میدهد که نیکول پاشینیان صلاحیت حقوقی و اخلاقی برای «حاتمبخشی» درباره آینده قراباغ کوهستانی و نادیده گرفتن حقوق ساکنان بومی و صاحبان تاریخی آن را ندارد. قراباغ/ آرتساخ همانگونه که ایران نیز بارها تاکید کرده بخشی از خاک جمهوری آذربایجان است ولی این بهمعنای تایید حق باکو برای پاکسازی قومی قراباغ، از بین بردن آثار تاریخی و دینی این منطقه و تضییع حقوق اقلیت ارمنی این منطقه که رهبر شهید ایران بر امنیت آنها در جریان جنگ دوم قراباغ تاکید کرده بود، نیست.
ادامه مطلب
جنگ ایران بار دیگر روند تصمیمگیری پادشاهی را کند کرده، زیرا رهبری در حال ارزیابی مجدد استراتژی بلندمدت خود است. عربستان به خوبی میداند که نتیجه این درگیری هرچه باشد، آینده منطقه را حداقل برای دو دهه آینده تعیین خواهد کرد.
ادامه مطلب
سجاد عابدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: هرگونه توافق احتمالی میان ایران و ایالات متحده، فراتر از مسائل هستهای و موشکی، اکنون باید بر یک «نظم نوین سایبری» متمرکز باشد. این نوشتار به بررسی ابعاد تخصصی امنیت سایبری ایران در بستر دیپلماسی با آمریکا میپردازد.
ادامه مطلب
سید حجت سیداسماعیلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: اکثریت جامعه در سالهای اخیر بر این باور است که هرگونه توافق یا کاهش تنش میان ایران و آمریکا باید همراه با بازخوانی مسئولیتها، شفافسازی تاریخی و پاسخگویی افرادی باشد که طی دههها با منافع ملی زاویه داشتهاند.
ادامه مطلب
فاطمه خادم شیرازی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: بنبست نه محصول یک اختلاف ساده، بلکه نتیجهی جمع شدن چندین متغیر در سوی آمریکا و اسرائیل است. آغاز خشونتبار درگیری، طرح مطالبات نامشروع، فشار ناشی از بحران انرژی، انزوای بینالمللی، بحران داخلی، و در نهایت سطحی از بیاعتمادی که حتی زبان مذاکره را از معنا تهی کرده است، همگی به این وضعیت دامن زدهاند.
ادامه مطلب
محمد محمودی کیا در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی ۲۵ نکته و ملاحظه را درباره مذاکرات جاری میان ایران و امریکا در بحبوحه جنگ و آتشبس موجود برشمرده است.
ادامه مطلب
رضا معصومی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: آمریکا بدون اعطای تضمینی به ایران، ادعا میکند که خواهان ادامهی وضعیت بدون جنگ است، اما در عمل همزمان سه اقدام خصمانه را حفظ کرده است: محاصرهی دریایی خلیج فارس و دریای عمان، توقیف دو کشتی ایرانی در هفتههای اخیر و بازسازی و بهروزرسانی تجهیزات نظامی خود در پایگاههای قطر، بحرین و امارات.
ادامه مطلب
مقصود عهدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: جمهوری اسلامی ایران با ایستادگی مقابل آمریکا و اسرائیل علاوه بر حفظ تمامیت ارضی خود به نوعی جلوی فروپاشی و تجزیه سایر کشورهای منطقه در آینده را نیز گرفته است.
ادامه مطلب