انتخاب سردبیر

تأکید بر گسترش همکاری‌های استانی، معرفی واقع‌بینانه فرهنگ ایران و تقویت پیوندهای تمدنی دو ملت

حضور هر قدرت خارجی تنها به حوزه‌های اقتصادی محدود نمی‌ماند

محمد اسدی موحد، رایزن فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در ارمنستان در پاسخ به پرسشی درباره به طرح TRIPP تأکید کرد که پاسخ وی به این موضوع، از منظر فرهنگی است. به گفته وی، حضور هر قدرت یا بازیگر خارجی معمولاً تنها به حوزه‌های اقتصادی و زیرساختی محدود نمی‌ماند و ممکن است با برنامه‌ها، ارزش‌ها و فعالیت‌های فرهنگی و اجتماعی نیز همراه باشد.

ادامه مطلب

جنگ به مثابه بقای امپراطوری راست‌گرایان

چرا احتمال یک دوره جنگ شدید دیگر، می‌تواند بالا باشد؟

محسن عوضوردی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: ترامپ اکنون در بزرگترین آزمون خود قرار گرفته است. او باید توافقی چنان سترگ انجام دهد که روایت این توافق، با اختلاف بتواند روایت رسانه‌های منتقد را مهار کند.

ادامه مطلب

چگونه ایران و اوکراین در دو سوی یک معمای امنیتی قرار گرفتند؟

الگوی اسرائیلی اوکراین در قبال ایران

مسعود رضائی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: برای تهران، مسئله اصلی دیگر صرفاً مدیریت روابط با اوکراین نیست، بلکه جلوگیری از تلاقی دو جبهه امنیتی است. اگر رقابت با کی‌یف به بخشی از رویارویی گسترده‌تر ایران با آمریکا و اسرائیل تبدیل شود و کشورهای اروپایی آشکارا در صف مقابله با ایران قرار گیرند، تهران ناگزیر خواهد بود منابع دیپلماتیک، اطلاعاتی و نظامی خود را میان چند بحرانِ هم‌زمان توزیع کند؛ وضعیتی که می‌تواند آزادی عمل آن را در خاورمیانه و تنگه هرمز کاهش داده و هزینه‌های بازدارندگی را به‌طور محسوسی افزایش دهد.

ادامه مطلب

نگاهی به یک سال اخیر

سه خطای راهبردی تهران

داود مرادیان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: در سیاست خارجی، کشورها همیشه به دلیل کمبود قدرت شکست نمی‌خورند؛ گاه به دلیل نادرست فهمیدن واقعیت شکست می‌خورند. آنها ممکن است توان رقیب را بیش از اندازه بزرگ یا کوچک ببینند، نیت او را اشتباه بخوانند، یا تصور کنند که طرف مقابل همان‌گونه رفتار خواهد کرد که خود انتظار دارد.

ادامه مطلب

آثار و پیامدهای احتمالی حمله به کشتی تجاری ایرانی چیست؟!

گذار خزر از «حاشیه امن» به «فضای بازدارندگی متراکم

صارم شیراوند در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: حمله به کشتی تجاری ایرانی در دریای خزر، بیش از آنکه صرفا خسارت به یک شناور باشد، نشانه تغییر جایگاه ژئوپلیتیکی خزر است. این حادثه نشان می‌دهد که جنگ‌های معاصر از طریق پهپادهای دوربرد، اطلاعات ماهواره‌ای و هدف‌گیری شبکه‌های لجستیکی، مرز میان جبهه و پشت جبهه، نظامی و تجاری، و بازیگر مستقیم و شریک ادعایی را مبهم ساخته‌اند.

ادامه مطلب

دست ناتو به خزر رسیده است؟!

قفقاز جنوبی؛ خلیج فارسِ آینده اوراسیا

مسعود امیری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: اگر دست روسیه از طریق ایران به باب‌المندب رسیده، دست ناتو نیز از طریق اوکراین به خزر رسیده است.

ادامه مطلب

فرصت‌ها و راهبردها

پویایی دستگاه دیپلماسی در گذرگاه شانگهای

شهرام شمالی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: اجلاس وزرای خارجه سازمان همکاری شانگهای در بیشکک، فراتر از یک همگرایی صرف امنیتی، سکوی پرتابی برای پیوند امنیت منطقه‌ای با منافع اقتصادی و راهبردی کشور است؛ میدانی تازه که بستر مناسبی برای تحقق منافع ملی، توسعه همه‌جانبه مناسبات اقتصادی و تحکیم امنیت جمعی فراهم می‌آورد.

ادامه مطلب

موضع ایران چه می‌تواند باشد

رقابت ترکیه و رژیم صهیونیستی؛ آزمونی برای تسلط بر نظم جدید منطقه

رسول سوری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: شواهد نشان می‌دهد که دو طرف در حال مدیریت رقابت در چارچوب بازدارندگی متقابل هستند و اگرچه لفاظی‌ها تند است، اما احتمال رویارویی نظامی مستقیم در کوتاه‌مدت اندک به نظر می‌رسد.

ادامه مطلب

با لابی اسرائیل و تردید امریکا

حجاز هسته‌ای نخواهد شد

احسان اقبال سعید در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: یک برنامه اتمی ویترینی با سروصدای بسیار بزرگ ایجاد خواهد شد که البته اسرائیلی‌ها همان را هم با غرولوند احتمالا هماهنگ خواهند کرد و پشتش امتیازات بیشتری هم از سعودی و هم از ایالات متحده خواهند گرفت؛ البته در اسرئیل این ناخوشایندی ممکن است توسط طیف‌های تندروتر کار را به جاهای باریکتر هم بکشاند. 

ادامه مطلب

(به انگیزه شهادت رهبری نظام و جمعی از مسئولان و فرماندهان و مردم مظلوم وطن

وقتی قدرت، انسان را فراموش می‌کند

عیسی محمدحسینی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: آنچه این روزها بیش از هر چیز اندوه‌بار است، تنها فقدان چهره‌های برجسته یک کشور نیست، بلکه یادآوری این حقیقت است که در هر منازعه و جنگی، این جان انسان‌هاست که گرفته می شود. هیچ نظریه‌ای نمی‌تواند اشک مادری را که فرزندش را از دست داده است، توضیح دهد و هیچ محاسبه راهبردی، فقدان انسان‌های بزرگ که منشاء خیرند را پر نمی‌کند. اگر سیاست، انسان را نبیند دیگر سیاست نیست، صرفاً مدیریت قدرت است.

ادامه مطلب