سید محمد شفیعی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: واکنش ایران به تحولات اخیر را میتوان در قالب تلاشی برای بازتعریف توازن بازدارندگی در خلیج فارس نیز در نظر گرفت. گسترش دامنه پاسخ به کشورهایی فراتر از بازیگران سنتی درگیری، نشاندهنده این است که تهران در حال ارسال این پیام است که هرگونه تهدید علیه زیرساختهای حیاتیاش، فارغ از منشأ دقیق آن، میتواند با پاسخ مستقیم مواجه شود.
ادامه مطلب
مجید افشانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: همانطور که رو برگرداندن سربازان از جبههی نبرد، خیانت به وطن تعبیر میشود؛ سکوت، کوتاهی و اهمالکاری افراد مؤثر در جنگ روایتها نیز گناهی نابخشودنی است.
ادامه مطلب
وی در پاسخ به پرسش دیپلماسی ایرانی که آیا این وضعیت نه جنگ نه صلح و عدم امکان پیشبینی نسبت به هر کدام از آنها و این که آیا با این تحلیل موافقید که این وضعیت بیش از همه به سود اسرائیل است، گفت: «بله. کاملا موافقم.»
ادامه مطلب
محمدمهدی سیدناصری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: اگر جامعه بتواند آرامش، امید و اعتماد را در ذهن کودکان حفظ کند، در حقیقت پایههای فردایی پایدار و انسانی را بنا نهاده است. کودکان امروز، معماران فردای ایراناند؛ حفظ آرامش روانی آنان، سرمایهگذاری برای آیندهای امنتر، آگاهتر و انسانیتر است.
ادامه مطلب
علی رحیمیپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: ایران با آگاهی از هزینههای جنگ و نیز نقاط قوت راهبردی خود، چارچوبی چهارگانه را برای هر گونه مذاکره یا پایان بحران تعریف کرده است که این چارچوب نه خواستهای تاکتیکی، بلکه خطوط قرمز راهبردی محسوب میشود و هرگونه ترتیبات امنیتی جدید در منطقه باید بر اساس آن شکل بگیرد.
ادامه مطلب
محمد بیدگلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: بزرگترین ضربه محسوس دونالد ترامپ به ایالات متحده آمریکا و جهان: افزایش نفوذ جمهوری اسلامی ایران بر اقتصاد جهان با تسلط بر تنگه هرمز، تضعیف جایگاه نظامی آمریکا در جهان، بی اعتمادی و عدم همراهی متحدان آمریکا از جمله کشورهای عضو ناتو و در نهایت فروپاشی اخلاقی آمریکا دانست که تهدیداتی را درباره نابود کردن تمدن ایران زمین مطرح کرد.
ادامه مطلب
سخنگوی وزارت امور خارجه در پاسخ به پرسش دیپلماسی ایرانی مبنی بر اینکه با توجه به این که در چند هفته اخیر وزیر امور خارجه تماسهای زیادی با همتایانش از کشورهای منطقه و خارج از منطقه تماس داشته است، آیا غیر از پاکستان کشورهای دیگری هم نقش میانجی در تبادل پیام بین ایران و آمریکا ایفا میکنند و ممکن است کشورهای دیگری مثل ترکیه یا قطر یا مصر یا حتی رافائل گروسی، مدیرکل آژانس به مذاکرات بپیوندند؟ گفت: «طبیعی است کشورها با ما و واشینگتن صحبت کنند و تلاشهای خود را برای کاهش تنش به کار گیرند ولی تنها میانجی که تبادل پیام انجام میدهد تنها پاکستان است که اخبار آن را میشنوید.»
ادامه مطلب
فاطمه خادم شیرازی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: جنگ ۱۴۰۴ نشان داد که در جهان امروز، امنیت تنها با سامانههای دفاعی ساخته نمیشود؛ بلکه با روایتهایی شکل میگیرد که مردم و دولتها درباره قدرت، مقاومت و آینده خود میسازند و باور میکنند.
ادامه مطلب
احسان اقبال سعید در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: دفاع ملی و میهنی و این قدرتی که نیروهای مسلح در برابر یک ابرقدرت نشان دادند و پیوستگی ملی ما و درجهای از تمدن و مدنیت که نشان دادیم آتیه حکمرانی در ایران را چابکتر و جوانتر و متناسب با ظرفیتها و البته پیچیدگیهای یک کشور کهن در خاورمیانهای تازه خواهد کرد؛ خاورمیانهای که معمارش نه کیسینجر و نه پایان تاریخ فوکویاما و نه البته معمارش منسفیلد و برنارد لوئیس صهیونیست خواهند بود.
ادامه مطلب
کاوه فرازمند و محمد پویا قاسمی در یادداشت مشترکی برای دیپلماسی ایرانی مینویسند: در این یادداشت برمیگردیم به شصت سال پیش زمانی که یک آبراهه دیگر در آن سوی خاورمیانه بسته شده بود، آن هم نه برای چند هفته، بلکه برای هشت سال. مطالعه و بازخوانی پیشینه تاریخچه انسداد معابر بینالمللی دریانوردی یادآورد میشود که معابر دریایی بیش از آنکه بین المللی باشند بیشتر از همه وجهی ملی دارند و در صورت اراده دولت های ملی به انسداد تنگه های بین المللی حتی ابرقدرت ها ناچار به پذیرش شرایط دولتهای ملیاند، آنچه در ادامه مطرح می شود سرگذشت انسداد ۸ ساله «کانال سوئز و ناوگان زرد» است که درست در عکس العمل به تجاوز اسرائیل به صحرای سینا به وقوع پیوسته است.
ادامه مطلب