زهرا ملکی راد و محمدمهدی سیدناصری در یادداشت مشترکی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسند: اگر «منافع عالیه کودک» صرفاً یک شعار اخلاقی بود، دولت‌ها می‌توانستند هرگاه با مصلحت دیگری مواجه شدند، آن را کنار بگذارند. اما هنگامی که این مفهوم به یک تعهد حقوقی تبدیل می‌شود، دولت باید نشان دهد که در تصمیم خود، آثار تصمیم بر کودکان را شناسایی، ارزیابی و در فرآیند تصمیم‌گیری لحاظ کرده است.
ادامه مطلب
عبدالناصر نورزاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: پرسش اصلی درباره پیمان مکه این نیست که آیا این توافق «ناتوی اسلامی» است یا خیر؛ پرسش مهم‌تر این است که این پیمان در حال ساختن چه نوع معماری امنیتی در منطقه است و افغانستان در این معماری چه نقشی خواهد داشت.
ادامه مطلب
تصمیم‌گیری‌های ایران به‌طور معروف مبهم است و هنوز خیلی زود است که به طور قطعی بگوییم که جنگ چگونه تفکر استراتژیک تهران را تغییر می‌دهد. با این حال، به نظر می رسد درس هایی که جمهوری اسلامی ایران تاکنون گرفته، طیفی از سناریوها را نشان می‌دهد که ممکن است دنبال شوند.
ادامه مطلب
احسان هوشمند در یادداشتی می‌نویسد: این نخستین باری نیست که سازمان‌ها و گروه‌های سیاسی مستقر در خارج از کشور بر حقوق بشر و حق اساسی حیات تأکید می‌کنند و بر مبنای آن به نقد و رد رویکردهای جاری توسط سیستم سیاسی مستقر می‌پردازند بلکه این دست سازمان‌ها در دهه گذشته همواره بر حقوق بشر پرداخته و رویه خود را در راستای تعمیق ارزش‌های مرتبط با حقوق بشر ارزیابی کرده‌اند.
ادامه مطلب
جنگ نشان داد که نیروهای موشکی و پهپادی خود ایران می توانند با هدف قرار دادن کشورهای خلیج فارس و قطع صادرات انرژی منطقه از طریق تنگه هرمز، تأثیر بسیار بیشتری داشته باشند. هدف این رویکرد مستقیم، پیروزی متعارف نیست، بلکه ایجاد بازدارندگی است.
ادامه مطلب
اطلاع‌رسانی ایالات متحده در مورد حملات ایران نیز به‌شدت کاهش یافته است. با وجود گزارش‌هایی مبنی بر جراحت سطحی هشت تفنگدار دریایی آمریکا در پی حمله موشکی ایران به یک کشتی تجاری در اواسط سپتامبر، ایالات متحده نه اظهار نظر رسمی درباره این رویداد داشته و نه اقدام تلافی‌جویانه‌ای علیه ایران انجام داده است. با توجه به انتخابات میان‌دوره‌ای پیش‌رو، برای واشینگتن منافع بیشتری دارد که به جای جلب توجه به تداوم حملات ایران، بر تحولات مثبتی همچون بهبود جریان نفت خام تمرکز کند.
ادامه مطلب
زهرا الطائی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: اهمیت تاریخی ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۶ نه صرفاً در خروج آخرین سرباز آمریکایی، بلکه در بازتعریف الگوی رابطه میان عراق و آمریکا و گذار از "حضور نظامی" واشنگتن به "حضور امنیتی" نهفته است.
ادامه مطلب
ایوب حطاویان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: در نظریه آشوب، سیستم‌های پیچیده و غیرخطی به گونه‌ای عمل می‌کنند که تغییرات کوچک در برخی نقاط و شرایط اولیه می‌تواند مسیر تحولات آینده را به شکل قابل‌توجهی دگرگون کند.
ادامه مطلب
«محور مقاومت» حاصل، صرفاً ایدئولوژیک نبود. این یک پاسخ راهبردی بود به آنچه رهبران ایران به عنوان انزوای دائمی ژئوپلیتیکی می‌دانستند.
ادامه مطلب
محمدمهدی ملکی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: حضور دیپلماتیک آمریکا در بغداد و اربیل ادامه دارد و واشنگتن نیز تأکید کرده که همکاری‌های اطلاعاتی، آموزشی و امنیتی با عراق ادامه خواهد یافت، اما این همکاری دیگر مبتنی بر استقرار نیروی نظامی در داخل عراق نیست.
ادامه مطلب