مهمترین نکتهای که از نشست ترامپ ـ نتانیاهو در فلوریدا بیرون آمد این بود که هیچ معامله ساده و مستقیم میان واشنگتن و اسرائیل در خاورمیانه وجود ندارد. اسرائیل همچنان فضای مانور خود را حفظ کرده است، اما پیام اصلی دیدار فلوریدا تداوم وضعیت موجود منطقهای بود.
ادامه مطلب
نباید از انعطافپذیری اساسی سیستم غافل شد. دولت هنوز سرویسهای امنیتی قابل اعتماد و سازمانهای اطلاعاتی همپوشان را کنترل میکند. و مخالفان نتوانستهاند یک ساختار منسجم یا یک رهبری قابل تشخیص ایجاد کنند. جمهوری اسلامی ایران از مزایای زیادی برخوردار است.
ادامه مطلب
علیاکبر رضایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: ونزوئلا و ایران هر دو تحت تحریمهای گسترده و فشار بینالمللی قرار دارند و نفت و محصولات نفتی ستون اصلی قدرت اقتصادی آنها به شمار میآید. این رویداد نشان میدهد که کنترل منابع انرژی و مسیرهای صادرات نفت، امروز به یک اهرم فشار مستقیم در سیاست بینالملل تبدیل شده است.
ادامه مطلب
سید محمد حسینی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: دولت ترامپ با ترویج زورمندی در نظام بین الملل؛ فرایند تزلزل نظم کهن پی ریزی شده توسط امریکا پس از جنگ جهانی دوم را نیز تسریع کرده است و به استقبال نظم جدیدی میرود که بدون شک در آن قدرت فائقه نیست و باید به تقسیم قدرت با اروپا؛ چین و روسیه رضایت دهد. در این فرایند گذار؛ ترویج نظامی گری لاجرم پای امریکا را به بحران های متعدد نظامی آینده باز خواهد کرد و فرایند افول هژمونی و حتی زورمندی امریکا را تسریع خواهد کرد. با این همه از منظر ما ایرانیان؛ حمله شبانه و خارج از عرف دولت ترامپ به ونزوئلا حامل پیام های خطرناکی در کوتاه مدت برای ما خواهد بود.
ادامه مطلب
علی رحیمیپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: ایران امروز نه یک تماشاگر که یکی از کانونهای اصلی این «جنگ پراکنده» است. فشار حداکثری اقتصادی، تحریک ناآرامیهای داخلی، فعالسازی گروهکهای مرزی و تلاش برای انزوای منطقهای، همه وجوه مختلف یک استراتژی یکپارچه فرسایشی هستند.
ادامه مطلب
این حملات، که ظاهراً عملیاتی برای تغییر رژیم بودند، پس از حملات دیگری در روز کریسمس انجام شد، زمانی که دونالد ترامپ، رئیس جمهوری آمریکا، حملات هوایی به نیجریه و سومالی و حمله پهپادی سیا به ونزوئلا را تصویب کرد.
ادامه مطلب
بنیاد هابیلیان در یادداشتی که در اختیار دیپلماسی ایرانی گذاشته است، مینویسد: چرا این گروهک با سماجت بر یک راهبرد شکستخورده پافشاری میکند؟ پاسخ در یک ضرورت حیاتی نهفته است: بقا. ویتنامیسازی امروز برای منافقین، یک انتخاب تاکتیکی نیست، بلکه تنها راه زنده ماندن سازمان است.
ادامه مطلب
فریدون علیمازندرانی، حسن فتاحی و مصطفی روستایی در یادداشت مشترکی برای دیپلماسی ایرانی مینویسند: خاورمیانه از جمله معدود مناطقی در جهان است که «هیچ معماری امنیت جمعی» در آن وجود ندارد. نه اتحادیهی دفاعی، نه سازوکار منطقهای برای مدیریت بحران، و نه هیچ نهاد مشترکی که بتواند حملهی یک قدرت به قدرت دیگر را با سازوکارهای حقوقی مهار کند. در چنین فضایی، امنیت کشورها بر «بازدارندگی خودمحور» استوار است؛ یعنی هر کشور باید آنقدر قدرت داشته باشد که دشمن را از تهاجم منصرف کند.
ادامه مطلب
مقابله با تروریسم یک وظیفه جمعی و یک تعهدی است که همه کشورهای منطقه دارند. این که این تحولات به چه معناست واقعیت این است که تا زمانی که ناامنی و اشغال کشورها در منطقه وجود داشته باشد زمینه برای رشد گروههای تکفیری مهیاست. این باید یک نگرانی مشترک برای همه کشورهای منطقه باشد. ترکیه کشور همسایه ماست و روابط دیرینه و نزدیک با آن داشتهایم. ما از دیرباز با ترکیه در مبارزه با تروریسم همکاری داشتهایم. اخیرا هم مقامات ارشد دفاعی ترکیه از ایران دیدن کرده بودند. بنابراین همکاریهای امنیتی با تروریسم مسبوق به سابقه است و برای حفظ امنیت و ثبات در منطقه باید با قوت ادامه پیدا کند.
ادامه مطلب
محمد مونسان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: واقعا چه تلخ و غافلگیر کننده است که کشورهایی برای دفاع از آسمان خود، دلگرم به این سامانه هستند ولی در روز مبادا چیزی جز ناکارآمدی و غافلگیری نصیب آنها نمیشود.
ادامه مطلب