لی جیانان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: ربات‌هایی که امروز در کارخانه‌های ایتالیا، آلمان و سایر کشورهای اروپایی مشغول جوشکاری، مونتاژ و جابه‌جایی قطعات هستند، اغلب ساخت چین‌اند.
ادامه مطلب
ایمنی هوش مصنوعی می تواند به یکی از مهم ترین مسائل در دوره مقدماتی تبدیل شود و ائتلاف های جدیدی ایجاد کند که شکاف سنتی میانه رو – ترقی‌خواه را از بین ببرد.
ادامه مطلب
ماریا انگستروم در این یادداشت می‌نویسد: ما با مروری کوتاه بر نسخه غربی روشنگری تاریک و نظریه پردازان اصلی آن، با تمرکز ویژه بر الهیات سیاسی پیتر تیل، شروع می کنیم. سپس چندین شباهت کلیدی بین روشنگری تاریک و ایده های انقلاب محافظه کار روسیه را بیان می کنیم. در نهایت، ما یک تحلیل اولیه از اولین رویداد رسمی ارائه می دهیم که منعکس کننده آرمان نخبگان محافظه کار روسیه برای همسویی با متفکران تاریک روشنگری غربی است: مجمع آینده ۲۰۵۰، که در تاریخ ۹ – ۱۰ ژوئن ۲۰۲۵ در مسکو برگزار شد.
ادامه مطلب
ابوالفضل حسینی نیک در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: اختلال در تنگه هرمز نشان داد که چگونه یک بحران ژئوپلیتیکی در یک نقطه جغرافیایی محدود می‌تواند آثار خود را به زنجیره‌های تأمین، بازار انرژی، حمل‌ونقل، درآمدهای دولت و در نهایت معیشت جوامع منتقل کند. اهمیت این تحول تنها در افزایش قیمت نفت یا کاهش صادرات انرژی نیست؛ مسئله اصلی، آشکار شدن میزان وابستگی اقتصادهای منطقه به زیرساخت‌ها و مسیرهایی است که امنیت آنها همواره تحت تأثیر رقابت‌های سیاسی و نظامی قرار دارد.
ادامه مطلب
علی رحیمی‌پور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: ایران و متحدان منطقه‌ای‌اش (حملات مستمر انصارالله به تأسیسات آرامکو و بازدارندگی علیه کشتیرانی دریای سرخ) با ابزارهای کم‌هزینه، عدم‌قطعیت پرهزینه ایجاد می‌کنند؛ منطق راهبردی‌شان نه پیروزی نظامی، بلکه تحمیل تدریجی «خون‌ریزی» است تا هزینه‌های امنیتی و فشار تورمی طرف مقابل تحمل‌ناپذیر شود.
ادامه مطلب
سجاد عبادی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: کشورهایی که مستقیماً در میدان نبرد حضور ندارند نیز ممکن است هزینه جنگ را بپردازند؛ نه لزوماً با از دست دادن سرزمین یا نیروی نظامی، بلکه با افزایش هزینه واردات، اختلال در دسترسی به مواد اولیه، تغییر مسیرهای تجاری و بالا رفتن ریسک سرمایه‌گذاری.
ادامه مطلب
مریم وریج کاظمی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: شاید چنین به نظر می رسد اسرائیل در احیای روابط با کشورهای عربی (از مراکش تا کشورهای حاشیه جنوبی خلیج فارس)، برای حفظ یک سیاست خارجی متعادل با اولویت حفظ منافع اقتصادی – تجاری موفق عمل کند اما کماکان رویارویی با دو رقیب از جهان اسلام غیر عرب یعنی ترکیه و ایران برای این رژیم چالش های نوظهوری ایجاد خواهد کرد.
ادامه مطلب
آرشام رئیسی‌نژاد در یادداشتی می‌نویسد: گسترش روابط اقتصادی با چین می‌تواند وابستگی نامتقارن جدیدی ایجاد کند. اگر افزایش تجارت و سرمایه‌گذاری با تمرکز بیشتر صادرات، واردات، فناوری یا تامین مالی بر یک شریک همراه شود، منافع اقتصادی ممکن است همزمان با افزایش آسیب‌پذیری شکل گیرند. اهمیت این وابستگی به سهم تجاری چین محدود نمی‌شود؛ دشواری جایگزینی بازار، نهاده، فناوری یا منابع مالی تعیین‌کننده است. بنابراین روابط جدید باید به گسترش گزینه‌های اقتصادی ایران، تنوع‌بخشی به شرکا و مسیرها و افزایش قابلیت جایگزینی میان آنها کمک کنند.
ادامه مطلب
احسان موحدیان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: ضرورت شکل‌گیری یک «کمربند بهداشتی» در برابر توسعه‌طلبی ترکیه، باکو و کارفرمایان غربی-اسرائیلی آنها، ایجاب می‌کند که ایران راهبرد خود را بر دو پایه استوار کند: پیوند راهبردی با چین به‌عنوان قدرت محور شرق، و بازسازی نفوذ منطقه‌ای بر اساس منطق دوگانه فرهنگ ایرانی اسلامی و حمایت از جبهه مقاومت.
ادامه مطلب
سجاد عابدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: در انتخابات‌های پیشین، دروغ‌های سیاسی ابزاری برای جذب رای بودند، اما هوش مصنوعی مولد (Generative AI) بازی را تغییر داده است. ظهور «دیپ‌فیک‌ها» (Deepfakes) در سطح پیشرفته، باعث شده تا مرز میان حقیقت و توهم از بین برود.
ادامه مطلب