بهنام وکیلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: ، نگرانی اصلی چین در مسئله افغانستان انجام مسئولیتهای خود بهعنوان یک کشور بزرگ است. چین بهعنوان یک قدرت جهانی مسئولیت و وظیفه دارد که به صلح و ثبات بینالمللی کمک کند. افغانستان یک کشور همسایه است و پکن تلاش خواهد کرد تا اقدامات سازندهای را برای حل مشکلات همسایگان خود انجام دهد.
ادامه مطلب
سید علی موسوی خلخالی می نویسد: مقتدی صدر هیچ گاه نه از قدرت کناره می گیرد و نه به راحتی عرصه را خالی می کند. بلکه برای قبضه قدرت و بلعیدن کامل کیک قدرت حتی به زور و خونریزی، نقشه ها دارد و از هم اکنون به فردای بعد از انتخابات می اندیشد.
ادامه مطلب
یعقوب یسنا در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: زبان ما از نخستین شکلگیری مردم ایرانی واحد و یگانه بوده و همیشه با وصف داشتن لهجهها و گویشهای محلی، یک زبان واحد و محوری داشتهایم. امروز، زبان فارسی زبان واحد و محوری ما است.
ادامه مطلب
دانیل باخمان در گفت وگو با نشریه سوئیسی تاگس آنزایگر درباره فاجعه سیل اخیر در اروپا می گوید: صحبت در این باره در مرحله کنونی دشوار است، چرا که من هم فقط آن چه رسانه ها گزارش می دهند را دنبال می کنم. اما تعداد زیاد قربانیان باعث نگرانی من شده است. باید پرسید که چه هشدارهایی داده شده است و چقدر این هشدارها جدی گرفته شده اند.
ادامه مطلب
محمد حسینی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: همسایگان افغانستان از نزدیک تحولات این کشور را رصد می کنند و ایران؛ روسیه و چین گرچه از حضور آمریکاییها و متحدان غربی این کشور در افغانستان ناراضی اند اما همزمان از خروج غیرمسئولانه نیروهای خارجی نیز خوشحال نیستند و نگران سرازیر شدن مشکلات این کشور مانند ناامنی، مهاجرین بیشتر، افزایش تولید و قاچاق مواد مخدر و .... به داخل مرزهای خود هستند.
ادامه مطلب
آرمان سلیمی در یادداشتی می نویسد: در موقعیت کنونی نیز به نظر میرسد مقتدی از ورود به عرصه انتخابات در قالب فعلی واهمه دارد و نگران متحمل شدن شکست جریان وابسته به خود است. در وضعیت کنونی، ائتلاف سائرون به عنوان جریان تحت حمایت و پوشش صدر با ۵۴ کرسی بیشترین آراء را در پارلمان تحت کنترل دارد؛ لذا به نظر میرسد مقتدی صدر از این امر واهمه دارد که در صورت مشارکت در انتخابات این آراء به شدت تنزل پیدا کنند؛ زیرا نمایندگان یا نزدیکان او در دولت به ویژه در وزارت بهداشت و درمان این کشور عملکرد مثبتی نداشتهاند و این مساله حتما از نگاه و در تبلیغات انتخاباتی دیگر گروه های سیاسی مورد تاکید قرار خواهد گرفت.
ادامه مطلب
محمد علی سبحانی، سفیر سابق ایران در قطر و لبنان و از نزدیکان علی اکبر متحشمی پور می گوید: آقای محتشمی پور یک فرد بسیار با صداقت، شجاع و کاملا هماهنگ با دیپلماسی بود. ایشان هم فرمانده دیپلماسی و هم فرمانده میدان بود و همین نظر امام را اجرا کرد. افراد زیادی از مردم لبنان به ایشان بعد از نظر امام مراجعه کردند و ایشان هم با روی باز از همه استقبال کرد.
ادامه مطلب
عبدالساده نیسی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: مناسبات تهران و کابل همواره دوستانه بوده و ایران از جمله کشورهایی است که در تجاوز شوروی به افغانستان به این کشور کمک کرد و همچنین میزبانی ۴۰ ساله ایران از مهاجران افغانستانی نیز قابل توجه است. طی چهار دهه گذشته، شمار زیادی از افغان های مهاجر مقیم در جمهوری اسلامی ایران، در بخش های مختلف به ارتقای اندوخته های علمی خود پرداخته اند و پس از آنکه به افغانستان بازگشتهاند، در رشتههای خود مشغول فعالیت هستند.
ادامه مطلب
امیرهوشنگ کریمی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: طبعا ً کارامدی و تخصص و تجربه برای مدیریت و راهبری امر خطیر سیاست خارجی، یک ضرورت و پیش فرض به نظر می رسد. معذالک بررسی سوابق وزرای امور خارجه قدرت های بزرگ و کشورهای مطرح در عرصه دیپلماسی و سیاست جهانی مانند آمریکا، روسیه، انگلیس و امثالهم اتفاقا ً بصیرت های متفاوتی خلاف پیش فرض تخصص و تجربه ارائه می دهد. اینکه تقریبا ً هیچ یک از وزرای امور خارجه این کشورها، قبل از انتصاب سابقه کار و فعالیت در وزارت امور خارجه نداشته و حداکثر اینکه تجربه فعالیت در یک سازمان بین المللی مانند سازمان ملل را در کارنامه حرفه ای خود داشته اند. در این زمینه می توان به سرگئی لاورف، وزیر امور خارجه کنونی روسیه و یا کاندولیزای رایس وزیر امور خارجه دولت جرج بوش اشاره کرد که صرفا ً با توشه فعالیت در سازمان ملل توانستند به منصب وزارت امور خارجه کشورشان دست یابند. یا در مورد وزرای امور خارجه انگلیس به ضرس قاطع هیچ کدام حتی همین سابقه و تجربه را نیز نداشته اند.
ادامه مطلب
لیلی ماه نعمانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: هزار برگ دفتر و دیوان را هم که ورق زنیم، هزار تفسیر هم که از متون کهن به دست آوریم، آن چه از پس هزار پرده رخ می نمایاند، عمق تاریخی پیوند این دو خطه است. مگر می شود بلخ، غور، کابل، هرات و نیمروز را از تاریخ اوستایی و شاهنامه ای ایران بزرگ مجزا دانست؟ مگر می شود عکس رخ یار را در آئینه هم نبینیم؟
ادامه مطلب