۸ ماه زمامداری
علی موسوی خلخالی می نویسد: اگر محمد شیاع السودانی بتواند از گردنه های سیاسی به خوبی عبور کند و همین سیر صعودی فعلی را حفظ کند می توان انتظار داشت دولت او تا انتخابات پیش رو در قدرت بماند و مشکلی جدی برایش به وجود نیاید.
ادامه مطلب
علی موسوی خلخالی می نویسد: اگر محمد شیاع السودانی بتواند از گردنه های سیاسی به خوبی عبور کند و همین سیر صعودی فعلی را حفظ کند می توان انتظار داشت دولت او تا انتخابات پیش رو در قدرت بماند و مشکلی جدی برایش به وجود نیاید.
ادامه مطلب
شوکت میرضیایف، رئیسجمهوری ازبکستان دیروز یکشنبه در اولین سفر رسمی خود از زمان به قدرت رسیدن به تهران سفر کرد. در این سفر که به دعوت رسمی سیدابراهیم رئیسی، رئیس جمهوری کشورمان، انجام شد دو طرف برای چهارمین بار در دو سال گذشته با یکدیگر دیدار داشتند. از آخرین سفر رئیسجمهوری ازبکستان به ایران بیش از ۲۰ سال گذشته است. تا پیش از این، آخرین سفر رئیسجمهور ازبکستان به تهران در سال ۱۹۹۲ توسط اسلام کریماف انجام گرفته بود. شهریور گذشته نیز رئیس جمهوری اسلامی ایران پس از ۱۸ سال سفری به این کشور آسیای مرکزی داشت.
ادامه مطلب
سید رحمان موسوی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی درباره بحران جمعیت و پیر شدن این کشور می پردازد. البته این یادداشت در دو بخش برای مخاطبان دیپلماسی ایرانی تهیه شده است. در قسمت اول به بسته حمایتی بی سابقه در ژاپن برای افزایش نرخ زاد و ولد و در بخش دوم به چرایی شکست سیاست های خانوادگی ژاپن خواهیم پرداخت.
ادامه مطلب
علی موسوی خلخالی در یادداشتی می نویسد: تصویب بودجه عراق دستاوردی مهم برای دولت محمد شیاع السودانی، نخست وزیر عراق است. او که بیش از همه بر تثبیت و استقرار وضعیت سیاسی کشور، و همچنین ثبات دولتش اصرار دارد، با حمایت جدی از تدوین بودجه و تصویب آن در مجلس، تلاش کرد تا یکی از مهمترین چالش های مهم دولت های گذشته عراق را که نقشی موثر در بی ثبات شدن دولت ها داشته است، رفع کند تا یکی از دغدغه های اصلی اش حل شده باشد.
ادامه مطلب
احمد قاسم زاده در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: ازبکستان از نظر موقعیت جغرافیایی و ژئوپلیتیکی از موقعیت بسیار حساس و ویژهای در قلب آسیای مرکزی برخوردار است و با هر چهار کشور این منطقه یعنی قزاقستان، تاجیکستان، قرقیزستان و ترکمنستان دارای مرز مشترک است. هیچ کشوری در آسیای مرکزی از این ویژگی جغرافیایی برخوردار نیست. به همین دلیل، عموماً از ازبکستان بهعنوان «وزنه تعادل ژئوپلیتیکی» در منطقه آسیای مرکزی نام برده می شود؛ البته با وجود چنین مزیت شایان توجه ژئوپلیتیکی، ازبکستان کشوری با شرایط محصور در خشکی مضاعف است و برخلاف کشورهای محصور در خشکی که برای دسترسی به آبهای آزاد بینالمللی و سایر نقاط جهان حداقل باید از یک کشور عبور کنند، ازبکستان ناچار است از هر چهار مسیر جغرافیایی حداقل از دو کشور عبور کند که این امر شرایط خاص ترانزیتی و اقتصادی را به این کشور تحمیل کرده است.
ادامه مطلب
احسان موحدیان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: نباید به دروغ گویی اردوغان در مورد اتصال راه آهن و جاده از ایران به باکو و ترکیه توجه کرد. ترکیه صد سال است راه آهن ایران در مرز رازی را به راه آهن سراسری خود وصل نمی کند تا کریدور ایران به اروپا شکل نگیرد، ترکیه و باکو در برابر احداث خط لوله انتقال گاز ترکمنستان از مسیر ایران هم کارشکنی می کنند و لذا هرگز ایران را در هیچ طرح کلان اقتصادی این چنینی شریک نمی کنند که وحدت جهان ترکشان خدشه دار شود!
ادامه مطلب
اسلام ذوالقدرپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: الگوی روابط ایران و آژانس انرژی اتمی که خود پیامد الگوی رفتاری قدرتهای بزرگ بهویژه امریکا و اروپا با ایران در ۲۰ سال گذشته بوده، اکنون و در آستانه احیای برجام از اهمیت بیشتری برخوردار شده است. اهمیت این الگوی رفتاری آژانس انرژی اتمی را میتوان در سخنان حضرت آیت الله خامنهای، رهبر معظم انقلاب، در دیدار اخیر با دانشمندان، متخصصان، کارشناسان و مسئولان صنعت هستهای ایران مشاهده کرد.
ادامه مطلب
رامین فخاری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: سود دو قطبی ظریف – امیرعبداللهیان و یا باقری کنی – عراقچی صرفاً به نفع اسرائیل و جریانهای تندروی جمهوریخواه در ایالاتمتحده آمریکاست و ضررش متوجه کارگران ایرانی، مستاجران ایرانی و قشر متوسط و فقیر ایرانی است.
ادامه مطلب
ابوالفضل خرم روز در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی به بررسی ظهور چین به عنوان یک قدرت جهانی می پردازد و به فراز و فرودهای آن از زمان مائو تسه تونگ تا عصر حاضر یعنی جهش اقتصادی چین را مورد وتجزیه و تحلیل قرار می دهد.
ادامه مطلب
غفور کریمی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: برخلاف دوره زمانی طالبان اول که نظامی جایگزین در افغانستان با عنوان ائتلاف شمال وجود داشت و بسیاری از دولت ها، آن حکومت را به عنوان نماینده مردم افغانستان شناسایی کرده بودند، این بار سخن از شناسایی حکومت رقیب طالبان نیست بلکه بسیاری از کشورها اعلام کرده اند که منتظر رویکرد عمل گرایانه طالبان می مانند و پس از آن در مورد شناسایی امارت اسلامی افغانستان، تصمیم خواهند گرفت، انتظاری که بی شک با تفکرات دگم و جزم گرایانه این گروه تضاد کامل دارد.
ادامه مطلب