بقایی درباره احتمال سفر علی لاریجانی، دبیر شورای عالی امنیت ملی کشورمان، به عمان گفت: «این خبر را تایید نمیکنم، اطلاعی ندارم و باید این خبر را راستیآزمایی کنم.»
ادامه مطلب
محمد مونسان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: ار به جایی رسیده که دیگر موضوع هستهای را «پیش غذا» هم نمیدانند و میگویند نه تنها هیچ تحریمی رفع نمیشود، بلکه ایران برای بمباران نشدن باید قدرت موشکی و منطقهای و امنیت داخلی خود (در برابر مشتی زامبیهای وحشی آموزش دیده) را نیز واگذار کند.
ادامه مطلب
قباد آرش در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: به طور خلاصه، نیچروان بارزانی در بحران ژانویه ۲۰۲۶، یک دیپلماسی چندلایه و هماهنگ را رهبری کرد. او با فرانسه، به عنوان یک شریک اروپایی حامی حقوق کردها، مستقیماً بر سر تضمینهای قانون اساسی رایزنی کرد. با آمریکا، به عنوان هماهنگکننده اصلی صحنه سوریه، وارد همکاری تنگاتنگ برای مدیریت بحران شد و در نهایت، با ترکیه، با هوشمندی تمام و از طریق کانالهای مناسب، مسیری را طراحی کرد که نگرانیهای امنیتی آنکارا را با خواستههای کردها در چارچوب وحدت سوریه آشتی دهد. این مثلث دیپلماتیک، معمای پیچیدهای بود که بارزانی توانست آن را رمزگشایی کند و راه را برای گفتگوهای بعدی هموار سازد.
ادامه مطلب
ترامپ روز پنجشنبه با تعیین جدول زمانی برای حملات، ریسکها را افزایش داد، اما همچنین اظهار داشت که دیپلماسی هنوز امکانپذیر است.
ادامه مطلب
فاطمه خادم شیرازی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: مقامات آمریکایی با تکیه بر ادبیات نظامی، نمایش قدرت و دعوتهای مشروط به مذاکره، در پی تحمیل اراده خود بر ایران بودند. در چنین فضایی، رهبر انقلاب با تبیین منطق واقعی قدرت و افشای بیمنطقی تهدید، چارچوب گفتمانی سیاست خارجی جمهوری اسلامی را بازتعریف کردند.
ادامه مطلب
محمدعلی مهتدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: این پرسش همچنان پابرجاست که چگونه اپستین با چنین سابقهای توانست در حلقههای بسته سیاست، اقتصاد و حتی نهادهای علمی و فرهنگی آمریکا و اروپا رفتوآمد داشته باشد، بیآنکه نظارت مؤثری مانع ادامه فعالیتهای او شود؟
ادامه مطلب
عبدالناصر نورزاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: آنچه اکنون در افغانستان جریان دارد، صرفاً بحران دولت یا ایدئولوژی نیست؛ بلکه تجسم میدانی برخورد دو دکترین بزرگ است: "دکترین نونازیسم ناتویی" در برابر " دکترین تمدنی اوراسیایی".
ادامه مطلب
علی مفتح در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: یکی از پیامدهای هرجومرج، تاثیر آن بر لایههای هویتی و روایتی جوامع هدف است. در شرایط ثبات، جوامع قادر به تولید و بازتولید روایتهای ملی، خاطرات جمعی، و الگوهای هویتی نسبتا پایدار هستند. اما هرجومرج این توانایی را از بین میبرد. آشوب داخلی، مرزهای «ما» و «آن ها» را محو و بازتعریف میکند. دشمن، دیگر نه آن قدرت خارجی دور، که همسایه، همشهری، یا حتی خویشاوندی است که به جناح یا قطب رقیب پیوسته است.
ادامه مطلب