اردال گوزل، روزنامهنگار ترکیهای در یادداشتی که در اختیار دیپلماسی ایرانی قرار گرفته است، مینویسد: بازگشت تعداد زیادی از ایرانیان به کشورشان با وجود مخالف بودنشان با بسیاری از مسائل جاری در کشورشان، یادآور این جمله است که: «اگر موضوع وطن باشد، بقیه، جزئیات است.»
ادامه مطلب
بشیر اسماعیلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: جنگ اخیر ما، میتواند تلنگری برای تقویت میهن پرستی و شناخت دوباره هویت ما باشد. هویتی که سالها با خود تحقیری و دیگرنژادپرستی برخی از افراد، لطمه دیده اینک وقت ترمیم آن است.
ادامه مطلب
احسان موحدیان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: بدیهی است که نمیتوان همه ملت ایران را با یک سبک برگزاری تجمعات با خود همراه کرد. ایران الآن در شرایطی است که باید برای یک مدت طولانی به ارائه نمایش وحدت و همبستگی ادامه دهد و بدیهی است که برای جلوگیری از خستگی یا کاهش انگیزه مردم و افزودن گروههای تازه به این تجمعات باید طرحهایی نو در انداخت که طمع دشمن برای کلنگی کردن ایران را به حداقل برساند و خنثی کند.
ادامه مطلب
صادق ملکی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: ایران جدید نوید تحقق کامل آشتی ملی، تداوم و تقویت میان میدان و خیابان، پیامآور امنیت، صلح و توسعه برای همه منطقه و تعامل با جهان بر اساس احترام متقابل خواهد بود.
ادامه مطلب
ناصرالدین حیدری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: این تصور که یک «دولت – تمدن» را میتوان با بمباران به عصر حجر بازگرداند، نادیده گرفتن پنج هزار سال تاب آوری است؛ تمدنی که از فجایعی به مراتب بزرگتر از مهمات مدرن جان سالم به در برده است.
ادامه مطلب
حسن عبدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: شکاف دادهای باعث شده تصویر برخی تحلیلهای بیرونی از جامعه ایران، با واقعیت متحول امروز همخوان نباشد. وقتی دادهها قدیمی، ناقص یا تکمنبعی باشند، تحلیل دچار خطای شناختی میشود؛ یعنی برداشت حاصل، تصویری نادرست یا سادهشده از جامعه ارائه میکند.
ادامه مطلب
محمدمهدی ملکی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: اندیشکدههای غربی و صهیونیستی، سالهاست که بر نقشههای تجزیهطلبانه تمرکز کردهاند و معتقدند که تشدید تنشهای قومی میتواند به فروپاشی داخلی منجر شود. با این حال، تاریخ نشان داده که ملت ایران در برابر چنین توطئههایی، با حفظ انسجام خود، ایستادگی کرده و این تلاشها را ناکام گذاشته است.
ادامه مطلب
علی مفتح در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: یکی از پیامدهای هرجومرج، تاثیر آن بر لایههای هویتی و روایتی جوامع هدف است. در شرایط ثبات، جوامع قادر به تولید و بازتولید روایتهای ملی، خاطرات جمعی، و الگوهای هویتی نسبتا پایدار هستند. اما هرجومرج این توانایی را از بین میبرد. آشوب داخلی، مرزهای «ما» و «آن ها» را محو و بازتعریف میکند. دشمن، دیگر نه آن قدرت خارجی دور، که همسایه، همشهری، یا حتی خویشاوندی است که به جناح یا قطب رقیب پیوسته است.
ادامه مطلب
بهاءالدین بازرگانی گیلانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در منطقه بزرگ و راهبردی اورآسیا، روسیه دومین قدرت نظامی دنیا در سرزمین ویرانشده اوکراین، با مجموعه ممالک اروپای غربی به مدت حدود چهار سال در جنگ است و تمام رفاه و رونق و امنیت هفتاد هشتاد سالۀ قاره را به خطر انداخته است. در غرب آسیا، آمریکای لاتین، شرق دور، گرین لند، قطب شمال و سایر مناطق همه درصدد نفوذ، تغییر مرزهای جغرافیایی، طمعورزی و دستبردهای علنی به منابع و ذخائر، تسلیح بیمحابا، پرکردن زرادخانهها و برهم زدن قواعد و نظامات مستقر چندین دههای پس از جنگ جهانی هستند. اینک میز بازیِ نابرابرِ چیده شده، بیش از همه توسط میزبان، ایالات متحده، بههم زده میشود.
ادامه مطلب
مجید صیادنورد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: نکته حائز اهمیت اینکه طی ماه های اخیر و بعد از تهاجم رژیم صهیونی سایه تعلیق جنگ بر متغیرهای پیش گفته نیز ضریب بسیار بیشتری اعمال کرده و این ناامیدی به بنبست روانی – ذهنیشده منتهی شده است.
ادامه مطلب
محمد بیدگلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: سیاست واژهای است که همیشه در ایران به آن منفی نگاه میشده، «سیاست پدر و مادر ندارد» جملهای است که حتی در این سالها به یکی از ضربالمثل ایرانیها تبدیل شده است. در لغتنامه دهخدا سیاست به معنی تدبیر، مصلحت و دوراندیشی آمده است. موریس دوورژه از علمای علم سیاست، سیاست را علم قدرت نامیده است، اما اکثر مردم برای این واژه بار منفی قائل هستند، بسیاری بر این باورند، کسانی که با سیاست سر و کار دارند، رابطهای با اخلاق ندارند. برای این ادعای خود هم مثالهای فراوانی میآورند که یکی از آنها جنگهای بیشمار تاریخ بشریت از جمله جنگ اول و دوم جهانی است، جنگهایی که حاصل زیادهخواهی سیاستمداران بوده است. در جامعه امروز ما حداقل در بین عوام واژه سیاست و واژه سیاستزدگی به یک معناست و تفاوت چندانی باهم ندارند، برای تبیین مسئله میتوان دلایل زیادی را لیست کرد، از جمله اینکه در ایران هنوز حزب به معنای واقعی آن شکل نگرفته و عرصه سیاست عمدتاً براساس تمایلات فردی استوار است تا قاعده و قانون یا آییننامه، البته نه اینکه قانون نباشد، بلکه جنبه تزئینی پیدا میکند و بیشتر منافع شخص یا اشخاص ملاک عمل قرار میگیرد و در کل کارها سیستمی پیش نمیرود.
ادامه مطلب
نیروانا مهرآیین در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: این تحولات در شرایطی رخ میدهد که موضوع معیشت و تأمین نیازهای اساسی، به یکی از اصلیترین دغدغههای بخش قابل توجهی از جامعه تبدیل شده و بازتاب گستردهای در افکار عمومی داشته است.
ادامه مطلب
نباید از انعطافپذیری اساسی سیستم غافل شد. دولت هنوز سرویسهای امنیتی قابل اعتماد و سازمانهای اطلاعاتی همپوشان را کنترل میکند. و مخالفان نتوانستهاند یک ساختار منسجم یا یک رهبری قابل تشخیص ایجاد کنند. جمهوری اسلامی ایران از مزایای زیادی برخوردار است.
ادامه مطلب
سیدحجت سیداسماعیلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: مقاله حاضر با رویکردی تحلیلی و مستند به بررسی پدیدهی اپوزیسیون خارجنشین، گروههای تروریستی شرق کشور و چهرههای ضدایرانی فردی میپردازد و نشان میدهد چگونه شبکهای از جریانهای سیاسی، رسانهای و امنیتی در خارج از مرزها، در پیوند با قدرتهای بیگانه، تلاش میکنند منافع ملی ایران را تضعیف کنند. نتیجه پژوهش آن است که جمهوری اسلامی ایران، در خارج از کشور، با اپوزیسیون ملی و مستقل روبهرو نیست، بلکه با شبکهای از مزدوران و وطنفروشان سازمانیافته مواجه است.
ادامه مطلب
محمد مونسان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: عُقلای سیاسی، اُمرای نظامی، علمای دانشگاهی و قُدمای حکمرانی باید بنشینند و تفکر کنند که برای بقای کشور، کدام تفکر را برای ادامه نحوه حکمرانی برگزینند.
ادامه مطلب
محمد بیدگلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: قرآن کریم در سورههای مختلف از جمله فاطر و نحل، انسان را به مطالعه تاریخ فرامیخواند و او را موتور محرکه تاریخ میداند و اعتقاد دارد که انسانها تاریخ خویش را میسازند. قرآن مجید به ما میگوید نگاه کنید و از گذشته تاریخ، درس بگیرید. به نظر میرسد توجه جدی اسلام به تاریخ باعث ایجاد علومی از جمله علم رجال، علم حدیث و علم اخبار شده است.
ادامه مطلب
عثمان عباسی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: قدردانی از مردم فقط با بیان نیست، با اصلاح است. اگر این همبستگی، نتیجه درک و وفاداری مردم است، پایداری آن منوط به احترام، شفافیت و مشارکت دادن مردم در تصمیمهاست.
ادامه مطلب
زهرا اله دادیان فلاورجانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در واقع شروع عملیات نابخردانه نتانیاهو برای تجاوز به خاک مقدس ایران بهمثابه بنزینی بود، که بر فروپاشی اسراییل ریخته شد و نارضایتیها را افزایش داد و آمار فرار اسراییلیها را افزایش داد و زمینه را برای فروپاشی داخلی هموارتر کرد.
ادامه مطلب
مجید صیادنورد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: اگر در حمله صدام به ایران، ترکیبی از ملی گرایی ایرانی با غلظت و تغلب ایدئولوژی اسلام شیعی موجب مقاومت ایرانیان در نبرد فرسایشی هشت ساله شد؛ در تهاجم وحشیانه و ناجوانمردانه صیهونیست ها و امریکا علیه ایرانیان، هویت ملی ایرانی بیشترین نقش را برای تقویت انسجام ایرانیان داخلی و خارج نشین، ایفا کرده است.
ادامه مطلب
امیرحسین عرب پور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: عنصر مهم این جنگ که به وضوح خود را روز به روز بیشتر به نمایش میگذارد، تفاوت هویت ملی در ایران اسلامی و در سرزمین های اشغالی است.
ادامه مطلب
کیومرث اشتریان در یادداشتی می نویسد: واکنشهای شخصیتها و فعالان سیاسی در برابر حمله اسرائیل به ایران بیش از هر چیز نشان میدهد که همبستگی ملی در پی حمله اسرائیل افزایش یافته است. با هر استدلال اخلاقی، نظامی و سیاسی که به موضوع بنگریم، توصیهای جز این نخواهیم داشت که باید مقاومت کرد و پاسخ متقابل را به اسرائیل داد.
ادامه مطلب
ایشان سخنان زورگویانه آمریکاییها و مطالبه تصرف یا به نام زدن بخشی از کشورها را جلوهای از باطن زشت، خشن، غارتگر و سلطهگر مستکبرین و شبکه پیچیده صهیونیسم خواندند و افزودند: آنها نمیتوانند این واقعیت را تحمل کنند که ملت ایران با ایستادن روی پای خود و اعتراض به ظلم و تجاوز آنها، حکومتی تشکیل داده که با گذشت ۴۶ سال، روز به روز قویتر شده است.
ادامه مطلب
سید محمدمهدی سیدناصری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: تحریمهای اقتصادی اعمالشده توسط آمریکا، بهویژه در حوزههای بانکی و مالی، تأثیرات منفی قابلتوجهی بر دسترسی ایران به کالاها و خدمات اساسی داشته است. این محدودیتها بهطور مستقیم و غیرمستقیم بر حقوق کودکان ایرانی تأثیر گذاشته و به نقض حقوق بنیادین آنها منجر شده است.
ادامه مطلب
سید احمد کاظمی موسوی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در ایران امروز کسی نمی گوید و نمی نویسد که ترک ها، به رغم شکستی که در چالدران به ایران دادند، ادعا دارند که ما زبان فارسی به هند و سیام و سنگاپور بردیم، و تاتارها بودند که سه سده فارسی را زبان رسمی دولت هند اعلام کردند که نفوذش هنوز باقی است. ترکها بودند که کتب و نوشته های تاریخی ایران را بهتر از خود ایرانیان حفظ کردند. کسی جایی نمی خواند که هندیان فرهنگشناس هنوز فارسی را بسان یک زبان فاخر (sophisticated) می نگرند و در سخنان خود عبارات زیبایی از شعر سعدی و بیدل را به عنوان شاهد می آورند.
ادامه مطلب
شوجان پرویز در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: دولت جمهوری اسلامی ایران باید دقت و توجه بکند که جوانان کشور چه می خواهند و نیازهایشان را برآوردند کند و برای جوانان یعنی نسل جدید خواستههایشان را فراهم کند. جوانان ثروت ارزشمند و قدرت یک جامعه و کشور هستند، آنها می توانند یک کشور را بسازند، آنها در آینده در همه سطوح کشور نقشه مهمی ایفا خواهند کرد.
ادامه مطلب
غلامرضا مصدق در یادداشتی می نویسد: شدت شوکه شدن تعداد زیادی از خارجیان در مواجهه اولین برخورد با ایران به حدی است که در بازگشت به کشورشان خود را مکلف می دانند با معرفی ایران واقعی به پاک کردن این تصویر منفی کمک کنند.
ادامه مطلب
کیوان محلهای در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: پس از عملیات موفق وعده صادق ۱ و ۲ همه جهان و به ویژه رژیم صهیونیستی و ایالات متحده آمریکا، با تجربه گوشه ای از توانایی وسیع اقتدار نظامی ایران متوجه دقت، پیشرفت و قدرت موشکها و پهپادهای ایرانی در نقطه زنی، رادار گریزی و حجم آن شدند و برای اولین بار افسانه و دروغ نفوذ ناپذیری و عظمت پدافند دفاعی شان به صورت فزاینده ای زیر سوال رفت.
ادامه مطلب
علی ربیعی در یادداشتی می نویسد: وجدان جمعی جامعه ایران از اساس در مسائل انسانی، به خصوص در مورد آنان که دغدغه حل مشکلات مردم را دارند، تاثر عمیقتر و همدلی و همسویی نابتری را نشان میدهد.
ادامه مطلب
امیر ناظمی می نویسد: سیاست در ایران تا همین امروز با ناسزاگویی پیوند خورده است، چه آنانی که حنجره میشوند برای گفتن «مرگ بر ..» این و آن و چه آنهایی که کامنت و ریپلای میشوند در شبکههای اجتماعی. ناسزاگویی نه تنها فایدهای ندارد، بلکه پیامدهایی تاسفبار بلندمدتی هم دارد.
ادامه مطلب
فرشاد عادل در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: ایران را پیش از هر چیز باید سرزمینی دید که جغرافیای ویژهاش در شکلدهی به فرهنگی منحصر به فرد اصلی ترین بازیگر بوده است. سرزمینی که از طریق سواحل جنوبشرقی با فرهنگهای هندی ارتباط داشت، از شمالشرق در معرض تماس با فرهنگهای شرق دور و آیینهای شمنیستی بود، به واسطهی آسیای صغیر با فرهنگ عظیم یونانی مواجهه داشته و از سوی غرب متاثر از جهان پهناور ادیان ابراهیمی بوده است.
ادامه مطلب