جنگ رمضان و ظهور ایران جدید

دیپلماسی ایرانی: خداوند را شاکریم که در این مرحله از جنگ و آتش‌بس توانستیم با عقلانیت مدیریت جنگ و بحران را با اقتدار و هوشیاری در هماهنگی کامل میان میدان و خیابان به سرانجام برسانیم و از منظر ملی و افکار عمومی جهان پیروز شویم.

ما به عنوان ایران با حفظ بالاترین سطح هوشیاری وارد مذاکرات اسلام‌آباد شدیم و مطالبات معقول خود را در قبال خون شهدای جنگ و خسارات وارده و .... مطرح و پیگیری کرده‌ایم و بر آن پافشاری خواهیم کرد. ایران پس از جنگ رمضان، ایران پیش از جنگ رمضان نخواهد بود و دشمنان با مد نظر قرار دادن این نکته اساسی به میز مذاکره خواهند آمد. برای ایران در نگاه بلند اگر امکان دستیابی به صلح پایدار و... فراهم شود، استقبال از آن می‌تواند نوید ایرانی باشد که شایسته نام اوست.

ایران جدید نوید تحقق کامل آشتی ملی، تداوم و تقویت میان میدان و خیابان، پیام‌آور امنیت، صلح و توسعه برای همه منطقه و تعامل با جهان بر اساس احترام متقابل خواهد بود.

ایران پساجنگ تلاش خواهد کرد در سیاست داخلی، منطقه‌ای و جهانی به‌جای نگاه به گذشته تلخ، در سیاست و راهبردی ایجابی چشم‌اندازی را ترسیم کند که صلح و توسعه در یک همراهی و همکاری در تمامی عرصه ها و برای همه باشد.

ایران پسا جنگ دست دوستی خود را به همه کشورهای جهان که قائل به احترام و منافع متقابل هستند می‌گشاید و اطمینان دارد اگر اراده شکل بگیرد نه تنها زخم‌های وارده التیام خواهد یافت، بلکه پایان جنگ می‌تواند پایه‌گذار یک همکاری مشترک و منطقه‌ای باشد و توسعه و رفاه را برای همه ایرانیان و مردم منطقه به ارمغان آورد.

با تغییر استراتژی‌ها، تحولات پسا جنگ رمضان در خاورمیانه می‌تواند چون اروپا و شرق دور پس از جنگ، آغازگر دوره جدید صلح پایدار و توسعه متوازن برای همه کشورهای و زمینه‌ساز ظهور خاورمیانه جدید باشد.

نکته 

جنگ پیروز ندارد. مخصوصا زمانی که بخشی از آن ابعاد داخلی و درون تمدنی دارد.

پس از این جنگ، خاورمیانه، این سرزمین نفرین شده در نگاه سلبی، می‌تواند با اتخاذ سیاست ایجابی و پذیرش تفاوت‌ها، نوید صلح و تمدنی شود که میراث‌دار آن بوده است. باشد که این چنین شود.

دقت شود که در روند آتش‌بس دو طرف جنگ از تحقیر، مانور روی پیروزی مطلق و.... خودداری کنند تا آتش‌بس در مذاکرات با رویکرد برد – برد در اندازه ظرفیت و امکان دستیابی به صلح پایدار و... منجر شود.