اسلام ذوالقدرپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: دگرگونی این سه حوزه، به گونهای است که نظم پیشین فروپاشیده اما نظم جدیدی نیز شکل نگرفته است. در چنین شرایطی است که نظام جهانی آشوبناک و جهان آشفته پدیدار میشود.
ادامه مطلب
محمدمهدی سیدناصری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: بحث حقوقی جدی این نیست که «تحریم بد است» یا «تحریم خوب است». پرسش دقیقتر این است که تحریم در چه شرایطی، با چه دامنهای، با چه آثار قابل پیشبینی و با چه سازوکارهای حفاظتی اعمال شده است؟
ادامه مطلب
غفور کریمی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: توطئهها و تجاوزات نظامی و امنیتی که به قصد تحدید نفوذ و مهار راهبردی ایران طراحی شده بودند، در عمل به کاتالیزور توسعه درونزای فناوریهای نوین دفاعی، ارتقای همافزایی محور مقاومت در گستره فرامرزی و شکلگیری شبکههای نوین همگرایی در جنوب جهانی مبدل شدهاند. این تحول ساختاری، نه تنها گزینههای نظامی جبهه استکبار را در آینده با ناکارآمدی و انسداد بنیادین روبرو خواهد ساخت، بلکه الگویی نوین از بازدارندگی شبکهای، هوشمند و مبتنی بر ایمان و دانش بومی را برای جهان به ارمغان میآورد.
ادامه مطلب
مسعد سلیتی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: سیاست خارجی را نمیتوان صرفاً رابطهای میان دولتها دانست. هنگامی که این سیاست با جنگ، تحریم، توافق، تجارت، مهاجرت یا انزوای بینالمللی گره میخورد، مستقیماً به زندگی شهروندان تبدیل میشود.
ادامه مطلب
کوروش احمدی در یادداشتی مینویسد: یکی از نکات مثبت این دو نشست برای ایران، اعلامیه مشترک منتشره بعد از نشست سران سازمان همکاری شانگهای بود. در این نشست به صراحت «حملات نظامی علیه قلمرو جمهوری اسلامی ایران که موجب تلفات شمار زیادی از غیرنظامیان و خسارات مهم به اقتصاد کشور شده»، محکوم شده است.
ادامه مطلب
رسول سوری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: این یادداشت با تحلیل ابعاد اقتصادی، امنیتی- سیاسی و تأثیر آن بر نظم منطقهای، چالشها و فرصتهای فراروی این شراکت را در کنار سناریوهای محتمل پیش رو بررسی میکند.
ادامه مطلب
علی رضوانپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: جنگ اقتصادی ترامپ علیه ایران، ابزاری تهاجمی برای تغییر رفتار ایران و مهار نفوذ منطقهای آن است. این سیاستها اگرچه فشارهای سنگینی بر اقتصاد ایران وارد کرده، اما نتایج مورد انتظار ترامپ را بهطور کامل محقق نکرده است.
ادامه مطلب
علی امیدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در این یادداشت، نقصان استدلالهای مخالفان با تکیه بر محاسبات ریاضی و براهین سیاسی – حقوقی واکاوی میشود و بر ضرورت تصویب آن تأکید میشود.
ادامه مطلب
مسعود رضائی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: آزمون واقعی اصلاحات امنیتی پس از جنگ، نه افزایش تعداد نهادهای نظارتی و ایجاد محدودیتهای مضاعف، بلکه ترویج نگاه و عملکرد حرفهای با در نظر گرفتن واقعیتهای میدانی جامعه و اصالت دادن به علوم اجتماعی است که نخبگان سیاسی بتوانند اطلاعات ناخوشایند را بشنوند، فرضیههای خود را به چالش بکشند و میان «نفوذ» و «ارتباط» تمایز حرفهای قائل شوند.
ادامه مطلب
علی محرابی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در دکترین نظامی – امنیتی، اگر خلیج فارس «محیط دفاع نزدیک و منع دسترسی» تعریف شود، مکران «محیط دفاع پیشرونده» است. انتقال بخشی از ظرفیتهای لجستیکی، صنعتی، دریایی و تجاری به این ساحل اقیانوسی، در صورت بروز بحران در خلیج فارس، تداوم بقای اقتصادی و امنیتی کشور را تضمین میکند.
ادامه مطلب
جهانبخش رشیدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: کشور ایران، به دلیل موقعیت ژئوپولتیکی و جایگاه استراتژیک خود، همواره هدف حملات نامتقارن بوده که با ظهور هوش مصنوعی و کلاندادهها، ماهیت این تهدیدات تغییر کرده است.
ادامه مطلب
مجید روحی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: عبور از «تله تحلیلی» مستلزم بازگشت به تحلیل واقعگرایانه، توجه همزمان به فرصتها و محدودیتهای داخلی و خارجی، تقویت فضای نقد تخصصی و پرهیز از پیشفرضهای غیرقابل آزمون است.
ادامه مطلب
احسان اقبال سعید در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: منطق باز کردن پای نظامیان ایالات متحده به خلیج فارس در ابتدا مهار عراق و اخراجش از کویت و کل منطقه عربی بود و حقیقت آن مقابله با ایران انقلابی و توان درونزا و بومی آن که ناباور هم به نظر می رسید. این همه پایگاه و پیمان برای روزی بود که به روایت ملک عبدالله در اسناد ویکیلیکس سرمار چموش منطقه (اشاره ملک عبدالله به ایران) کوبیده شود اما با حمله از پایگاه های آمریکا در عربستان و دیگر کشورهای منطقه ایران تمام محاسبات و البته تعارفات پیشین را کنار نهاد و بخشی از توان و ارادهی خود را نشان داد. واکنش آمریکا در دفاع از هر آنچه غیر اسرائیلی باشد البته قابل پیش بینیست اما برای دخیل بستگان به واشینگتن و هزینه و لابی گرانقیمت و البته رقص شمشیر و تعاریف پرطمطراق غربیان از ثروتمندان سعودی و خلیج فارس ناباور بود... ناباور محض
ادامه مطلب
سید رضا تقوینژاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: این که ما بخواهیم تمام آسیبهایی که آمریکا از اوایل انقلاب تاکنون به صورت مستقیم و غیر مستقیم به ما وار کرده را در میدان مذاکرات مربوط به تنگه هرمز جبران کنیم منبعی جز بینش سیاسی ضعیف، یا اهداف شوم سیاسی ندارد؛ چرا که آسیب های انسانی، اقتصادی، اجتماعی و... که صرفا آمریکا از جنگ ۱۲ روزه تاکنون به کشور ما وارد کرده نه در یک توافق که در چندین توافق بینالمللی نیز به طور کامل قابل جبران نیست.
ادامه مطلب
روحالله سوری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: نگاه منافع محور به روابط خارجی کلید رهایی سیاست خارجی از انحصارات و استثنائات است. ماندن در تجربیات تاریخی باعث خواهد شد که سیاست خارجی نسبت به دیدن آینده نابینا شود.
ادامه مطلب
شهرام شمالی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: اجلاس وزرای خارجه سازمان همکاری شانگهای در بیشکک، فراتر از یک همگرایی صرف امنیتی، سکوی پرتابی برای پیوند امنیت منطقهای با منافع اقتصادی و راهبردی کشور است؛ میدانی تازه که بستر مناسبی برای تحقق منافع ملی، توسعه همهجانبه مناسبات اقتصادی و تحکیم امنیت جمعی فراهم میآورد.
ادامه مطلب
مسعود رضائی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: این دغدغه ظرف یک سال گذشته، همزمان با عادی شدنِ تشدید حملههای نظامی به زیرساختهای هستهای ایران پررنگتر شده است؛ به نحوی که بخشی از نخبگان سیاسی و امنیتی در تهران، همراه با طیفی از افکار عمومی، خروج فوری از NPT را به عنوان پاسخی منطقی به آنچه شکست رژیم منع اشاعه در حفاظت از حقوق اعضا تلقی میکنند، مطرح کردهاند.
ادامه مطلب
محمدرضا لشینی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: هدف پژوهش حاضر، تحلیل تطبیقی دکترینهای پدافند هوایی شرق و غرب و ارزیابی کارآمدی راهبرد دفاعی جمهوری اسلامی ایران در مواجهه با الگوهای نوین نبرد هوایی است. پرسش اصلی مقاله این است که آیا راهبرد بازدارندگی موشکی و جنگ نامتقارن، پاسخ کافی و پایداری به چالشهای ساختاری نیروی هوایی ایران در برابر برتری هوایی غرب فراهم میکند؟
ادامه مطلب
دنیس راس در یادداشتی مینویسد: برای باز نگه داشتن دوباره تنگه هرمز پس از آخرین پیچ و خم بحران ایران، دولت ترامپ باید از یک سو تلاشهای خود برای اعمال محاصره را از سر بگیرد و از سوی دیگر، آن را با رویکردی دیپلماتیکتر و مبتنی بر اجماع و همکاری بینالمللی همراه سازد.
ادامه مطلب
امیرحسین عسگری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در شرایطی که یک دولت با توسل به زور علیه تمامیت سرزمینی و حاکمیت دولت دیگر اقدام میکند، چارچوب حقوقی حاکم بر بهرهبرداری از آبراههای راهبردی نیز متأثر از وضعیت مخاصمه قرار میگیرد.
ادامه مطلب
سید حجت سیداسماعیلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: اگر بخواهیم معنای سیاسی و اجتماعی این تشییع را در یک عبارت فشرده کنیم، باید گفت: مراسم تشییع رهبر شهید، خود به یک رفراندوم بزرگ ملی و فراملی تبدیل شد؛ رفراندومی که در آن مردم نه با صندوق رأی، بلکه با حضور، اشک، شعار، همراهی و وفاداری خود سخن گفتند.
ادامه مطلب
سلیمان گلپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: از منظر نظریهٔ سیستمهای نیکلاس لومان، مراسم خاکسپاری رهبر فقید را میتوان نمونهای روشن از «همبافتسازی ساختاری» (Structural Coupling) میان دو سیستم دین و سیاست دانست.
ادامه مطلب
رضا معصومی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: دشمن با انجام تجاوزات نظامی محدود، مستمر و هدایتشده، زمین بازی را به نحوی طراحی کرده است که پاسخهای موشکی و پهپادی ایران نیز به ناچار محدود، خطکشیشده، زمانبندیشده و در نتیجه کاملاً «پیشبینیپذیر» شود.
ادامه مطلب
سید علی موسوی خلخالی مینویسد: تشییع رهبر شهید جمهوری اسلامی در ایران و عراق پیام سیاسی مهمی در بردارد که پژواکش در پایتختهای کشورهای جهان خواهد پیچید.
ادامه مطلب
سعید پورعلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: سیاست خارجی مطلوب نه صرفاً با زبان تهدید پیش میرود و نه فقط با ادبیات مصالحه. کشوری که بخواهد در معادلات منطقه و جهان اثرگذار باشد، باید هم قدرت ایستادگی داشته باشد و هم مهارت گفتوگو. باید هم مقتدر باشد و هم دیپلمات. هم بر اصول خود پای بفشارد و هم زبان جهان را بفهمد.
ادامه مطلب
علی ربیعی در یادداشتی مینویسد: در این تشییع، بسیاری از دیدگاههای انقلابی، جریانهای فکری و سیاسی و همچنین چالشهایی که میان نظامهای سلطهگر و آرمانهای استقلالطلبانه و آزادیخواهانه شکل گرفته بود، دوباره معنا پیدا میکنند. از این منظر، بدرقه «رهبر شهید» را باید فراتر از یک رویداد فردی دانست. این مراسم، در واقع بدرقه بخشی از حافظه تاریخی یک جامعه است؛ حافظهای که پر از فراز و نشیبها، تجربههای تلخ و شیرین و تلاشهای پیوسته برای تحقق آرمانهاست.
ادامه مطلب
مراسم تشییع باشکوه رهبر شهید انقلاب، تنها پایان زندگی یک رهبر نبود، بلکه رویدادی بود که پیامهای مهمی درباره آینده ایران، استمرار محور مقاومت، نقش منطقهای جمهوری اسلامی و معادلات جدید قدرت در غرب آسیا به همراه داشت.
ادامه مطلب
مراسم باشکوه تشییع پیکر رهبر شهید انقلاب اسلامی، با حضور میلیونی و پرشور مردم قدرشناس و انقلابی از مسیرهای اعلامشده در تهران آغاز شد.
ادامه مطلب
علی بمان اقبالی زارچ در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: یکی از مهمترین محورهای اندیشه امام خامنهای، ارائه الگویی جایگزین برای نظم موجود جهانی است. این الگو بر اصولی همچون عدالت، استقلال، آزادی، کرامت انسان و توحید استوار بوده و برخلاف نظم مبتنی بر سلطه، قدرت را ابزاری برای خدمت به انسان و نه وسیلهای برای استثمار ملتها میداند.
ادامه مطلب
فاطمه خادم شیرازی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: اگر امروز از نفوذ و عمق راهبردی ایران سخن گفته میشود، این اقتدار برخاسته از بالهای علمی همان ققنوس است. او خود را در زبان صنایع پیشرفته، فناوری نانو، زیستفناوری و دانش هستهای صلحآمیز بازتولید کرده است تا نشان دهد هویت ملی میتواند در قامت یک قدرت علمی تبلور یابد.
ادامه مطلب