سید محمدکاظم سجادپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: رژیم صهیونیستی در دو سال گذشته به هفت کشور منطقه تعرض نظامی کرده، از راهاندازی اسرائیل بزرگ سخن گفته و به هیچ چارچوبی پایبند نبوده است. نباید فراموش کرد که در ذات ایدئولوژی صهیونیسم، خشونت قرار دارد. اما نتانیاهو، خشونتپرستی افراطی است.
ادامه مطلب
عباس عبدالخانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: تجربه نظام بینالملل نشان میدهد که میانجیگری در عصر چندقطبی شدن قدرتها، دیگر یک کنش خنثی و فنی نیست، بلکه بخشی از معماری رقابت ژئوپلیتیک است.
ادامه مطلب
اردال گوزل، روزنامهنگار ترکیهای در یادداشتی که در اختیار دیپلماسی ایرانی قرار گرفته است، مینویسد: بازگشت تعداد زیادی از ایرانیان به کشورشان با وجود مخالف بودنشان با بسیاری از مسائل جاری در کشورشان، یادآور این جمله است که: «اگر موضوع وطن باشد، بقیه، جزئیات است.»
ادامه مطلب
مقصود عهدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: جمهوری اسلامی ایران با ایستادگی مقابل آمریکا و اسرائیل علاوه بر حفظ تمامیت ارضی خود به نوعی جلوی فروپاشی و تجزیه سایر کشورهای منطقه در آینده را نیز گرفته است.
ادامه مطلب
فاطمه خادم شیرازی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: آمریکا و اسرائیل با بهرهگیری از عملیات اطلاعاتی و روانی، اعمال فشارهای اقتصادی، نفوذ سیاسی، تحریک شکافهای اجتماعی و استفاده هدفمند از نارضایتیهای داخلی، تلاش میکنند مستقیماً بر نقاط ضعف ساختار جامعه تمرکز کنند.
ادامه مطلب
ابوالفضل حسینی نیک در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: آن چنان که میتوان از آینده خاورمیانه برداشت کرد، درصورت باقی ماندن خاورمیانه در وضعیت فعلی و تبدیل شدن به یک صلح مسلحانه در منطقه، البته باتوجه به سختی دسترسی به اطلاعات، باید گفت آینده خاورمیانه بهخصوص برای عربستان و امارات در مسیری جدید خواهد بود.
ادامه مطلب
سید محمدکاظم سجادپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در ادامه بحث روانشناسی سیاسی این تجاوز و شناخت روانشناسانه ترامپ، پرسش محوری این نوشتار آن است که ترامپ چگونه تصمیم به جنگ گرفت؟
ادامه مطلب
فرهاد قادری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: آتشبس فعلی که در بستر مذاکرات گستردهتر میان آمریکا و ایران شکل گرفته، بیش از آنکه پاسخی به درخواست صلح از سوی طرفین درگیر باشد، زائیده محاسبات ژئوپلیتیک واشنگتن و تهران است.
ادامه مطلب
احسان موحدیان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: بدیهی است که نمیتوان همه ملت ایران را با یک سبک برگزاری تجمعات با خود همراه کرد. ایران الآن در شرایطی است که باید برای یک مدت طولانی به ارائه نمایش وحدت و همبستگی ادامه دهد و بدیهی است که برای جلوگیری از خستگی یا کاهش انگیزه مردم و افزودن گروههای تازه به این تجمعات باید طرحهایی نو در انداخت که طمع دشمن برای کلنگی کردن ایران را به حداقل برساند و خنثی کند.
ادامه مطلب
علی موسوی خلخالی مینویسد: اگر ایالات متحده همین الآن آتشبس اعلام کند و از جنگ خارج شود، جمهوری اسلامی ایران برنده آشکار این میدان است.
ادامه مطلب
سید حمداله اکوانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: سیاست مرد دیوانه تنها زمانی به نتیجه میرسد که یک طرف کاملا عقلانیت خود را از دست بدهد و به جنگی تمامعیار وارد شود که برای هر دو طرف فاجعهبار است. ترامپ به دنبال آن است که ایران را به چنین اشتباهی وادارد. اما راهبرد ایران – که میتوان آن را در چارچوب ابرسیاست تعریف کرد – دقیقاً در مقابل این دام قرار میگیرد: ابتدا با تغییر میدان نبرد از «جنگ نظامی» به «جنگ قیمتها»، و در صورت لزوم، با تغییر منطق از «بازدارندگی محدود» به «بازدارندگی مبتنی بر نابودی متقابل».
ادامه مطلب
با اقدام زودهنگام و بزرگ، به نظر میرسد ایران درسهایی از درگیریهای قبلی آموخته است. ایران و اسرائیل ابتدا در سال ۲۰۲۴ از مرز درگیری آشکار بین دو کشور عبور کردند و در آوریل و اکتبر درگیریهای مستقیمی داشتند. سپس، ایالات متحده در جنگ دوازده روزه ژوئن ۲۰۲۵ به اسرائیل پیوست. این درگیریها با تشدید محدود، تلافیجویانه، مدت زمان کوتاه و پایان از پیش تعیینشده مشخص میشدند. این بار متفاوت است. حتی قبل از شروع درگیری، تهران اعلام کرد که جنگ دوازده روزه را تکرار نخواهد کرد. به نظر میرسد ایران که با تهدید تغییر رژیم مواجه است و به جلوگیری از حملات آینده مصمم است، به سمت تشدید بیحد و حصر درگیریها رو آورده است.
ادامه مطلب
سید احمد کاظمی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: با توجه به زیرساختهای گسترده انرژی رژیم اسرائیل در جمهوری آذربایجان و دریای کاسپین، این سوال راهبردی در افکار عمومی مطرح است که آیا بین اقدام تجاوزکارانه رژیم اسرائیل یعنی حمله به تاسیسات راهبردی پارس جنوبی و تلاش برای تضعیف توان نظامی ایران در دریای کاسپین ارتباطی وجود دارد؟
ادامه مطلب
مجید صیادنورد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: شوک شهادت مقام معظم رهبری که برخلاف یاوهگوییها در دفتر کار خویش با همراهی تعدادی از فرماندهان و خانواده خود توسط صهیونیسم انجام شد، نه تنها فروپاشی روحیه مردم و نیروهای نظامی ایران را باعث نشد بلکه با تکیه بر باورها و انگارههای ایرانی – شیعی، خون شهید زمینه جوش و خروشی را فراهم کرد که انسجام ملی – میهنی را موجب شد.
ادامه مطلب
وزارت اطلاعات از انجام عملیات مشترک با سپاه پاسداران خبر داد و اعلام کرد: مقر و زاغه مهمات تجزیهطلبان تروریست منهدم شد.
ادامه مطلب
جمعیت هلال احمر در اطلاعیه شماره چهار خود اعلام کرد که در حملات تروریستی تجاوزکارانه صهیونیستی-آمریکایی به خاک کشورمان تاکنون ۵۵۵ نفر از شهروندان به شهادت رسیدند.
ادامه مطلب
محمد مونسان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: ار به جایی رسیده که دیگر موضوع هستهای را «پیش غذا» هم نمیدانند و میگویند نه تنها هیچ تحریمی رفع نمیشود، بلکه ایران برای بمباران نشدن باید قدرت موشکی و منطقهای و امنیت داخلی خود (در برابر مشتی زامبیهای وحشی آموزش دیده) را نیز واگذار کند.
ادامه مطلب
علی مفتح در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: یکی از پیامدهای هرجومرج، تاثیر آن بر لایههای هویتی و روایتی جوامع هدف است. در شرایط ثبات، جوامع قادر به تولید و بازتولید روایتهای ملی، خاطرات جمعی، و الگوهای هویتی نسبتا پایدار هستند. اما هرجومرج این توانایی را از بین میبرد. آشوب داخلی، مرزهای «ما» و «آن ها» را محو و بازتعریف میکند. دشمن، دیگر نه آن قدرت خارجی دور، که همسایه، همشهری، یا حتی خویشاوندی است که به جناح یا قطب رقیب پیوسته است.
ادامه مطلب
ایران طیف گستردهای از فناوریها و تأسیسات هستهای را دارد که در سناریوهای بد ازجمله آشوب، خطر ایجاد میکنند و اورانیوم بسیار غنیشده (HEU) گم شده، نگرانکنندهترین آنهاست.
ادامه مطلب
طبق شایعات، جنجالهای جلسه چهارشنبه گذشته در کاخ سفید بسیار پرشور بود، زیرا نتانیاهو آشفته شد، اما ترامپ کوتاه نیامد. این در حالی است که مفسران پیشبینی میکردند ترامپ، مانند بسیاری از رهبران جهان امروز، در برابر باجگیری موساد بر سر ماجرای اپستین آسیبپذیر است.
ادامه مطلب
علی رحیمیپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی با بررسی جامع یادداشتهای تحلیلی ارائهشده در سایت دیپلماسی ایرانی، به این نتیجه میرسد که آنچه ایران با آن مواجه است، صرفاً یک تهدید خطی یا مجموعهای از بحرانهای منفصل نیست، بلکه اجرای یک «راهبرد فرسایش ترکیبی» هوشمندانه و چندلایه از سوی ایالاتمتحده و متحدانش است.
ادامه مطلب
سید محمد حسینی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: دیدبانی عرصه دیپلماسی منطقهای نشان میدهد، ترکیه، عراق، عربستان، قطر، عمان و مصر، کنشگران صلح یا بازدارنده جنگ هستند و اسرائیل آشکار و برخی از زیرقدرتها در منطقه، به صورت پنهانی، کنشگران جنگ و یا شتابدهندگانِ جنگ محسوب میشوند. منافع و انگیزههای هر یکی از این کنشگران چیست؟
ادامه مطلب
اسرائیل علیرغم محکومیت فزاینده از سوی متحدان غربی خود به دلیل تاکتیکهای خشن خود، عموماً در صدر قرار گرفته و «محور مقاومت» ایران متحمل شکستهای متعددی شده است. در پایان دوره گزارش، اسرائیل و ایران در یک جنگ هوایی ۱۲ روزه مستقیماً با هم جنگیدند.
ادامه مطلب
احمد کاظمی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: این تصور باکو که رژیم صهیونی یا کشور دیگری می تواند در جنگ آتی مانع حق مشروع ایران برای پاسخ به مبادی و متحدان تجاوز نظامی باشد، شبیه تصور قماربازی است که فکر می کند در هر قماری، بلاتردید برنده خواهد شد.
ادامه مطلب
واشینگتن نباید تهدیدهای ترامپ برای حمله به ایران را عملی کند. در این مرحله، چنین حملاتی، که چند هفته پس از خشونتها انجام میشود، کمتر به سرنگونی نظام مربوط میشود و بیشتر به آرام کردن منتقدان تندروی دولت در داخل امریکا مربوط میشود. هیچ کس، از جمله ترامپ، نمیداند که حملات چه تأثیری بر روان کسانی که در برابر جمهوری اسلامی مقاومت میکنند و کسانی که از آن حمایت میکنند، خواهد داشت. حملات ایالات متحده شاید معترضان را تحریک کند، اما این حملات در عین حال میتوانند هم بهراحتی به چرخهای از خشونت منجر شوند که میتواند هرج و مرج را نیز تسریع کند. یک نتیجهی نامشخص علیه یک نظام آسیبدیده و در تنگنا قرار گرفته، میتواند شرایطی را که به جنگ داخلی سوریه منجر شد، تکرار کند و کشور و منطقه را بیشتر بیثبات کند.
ادامه مطلب
سید حجت سیداسماعیلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: امروز ملت ایران در یکی از بزنگاههای خطیر تاریخی خود ایستاده است. جنگ شناختی، اقتصادی و روانی که از سالها پیش آغاز شده بود، اکنون با اشکالی پیچیدهتر و خشنتر ادامه یافته است. دشمنی که پس از شکست در جنگ نظامی ۱۲روزه اخیر و التماس برای آتشبس، نتوانست به اهداف خود دست یابد، اینبار مسیر تروریسم کور و ناامنسازی داخلی را در پیش گرفت؛ جنگی ناجوانمردانه که مستقیماً مردم عادی را هدف قرار داده است.
ادامه مطلب
فریدون علیمازندرانی، حسن فتاحی و مصطفی روستایی در یادداشت مشترکی برای دیپلماسی ایرانی مینویسند: واقعیت ژئوپلیتیک خاورمیانه نشان میدهد که این تلاشها بسیار فراتر از یک دغدغهی فنی یا امنیتی هستند. ایالات متحده، بهعنوان معماری که دهههاست نظم امنیتی خاورمیانه را شکل داده، انگیزههایی چندلایه برای تحمیل محدودیت موشکی بر ایران دارد. این انگیزهها را میتوان در دو دستهی بزرگ تحلیل کرد: «انگیزههای آشکار» که در سطح دیپلماسی بیان میشوند، و «انگیزههای پنهان و راهبردی».
ادامه مطلب
فرهاد قادری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: پرسش اصلی این یادداشت این است: اسرائیل چگونه تلاش کرده بازدارندگی آسیبدیده خود را احیا کند؟ و آیا این تلاشها واقعاً به «بازگشت تعادل قوا» منجر شده یا سیاستهای جدید به «ناامنی بیشتر» انجامیده است؟ تعادل قوا در خلیج فارس چگونه شکل گرفته و امروز چه تغییراتی را تجربه میکند؟ و مهمتر: واقعگرایی تا چه حد میتواند این تحولات را تبیین کند.
ادامه مطلب
همانطور که گاهی اوقات در خاورمیانه اتفاق میافتد، اتفاق غیرمنتظرهای رخ داد. همزمان با اینکه ایران با ناآرامیهای گسترده ناشی از تورم بالا و نارضایتی عمومی مواجه شد، نتانیاهو، که مدتها طرفدار سرسخت جنگ با ایران بود، از این موضع خود عقبنشینی کرد.
ادامه مطلب
تلاش برای یافتن انگیزههای عقلانی و منطقی در پس پرده تصمیم احتمالی امریکا برای آغاز جنگی فراگیر علیه ایران، راه به جایی نخواهد برد و به نتایج واقعی منجر نخواهد شد.
ادامه مطلب