چرا و به چه علت؟
همگرایی رژیم صهیونیستی با اعراب در برابر جمهوری اسلامی ایران
نویسنده: دکتر محمد بیدگلی، دکترای علوم سیاسی و کارشناس مسائل ایران
دیپلماسی ایرانی: عادیسازی رابطه اعراب و رژیم منحوس صهیونیستی از زمان انور سادات کلید خورد و برخی از کشورهای عرب رابطه پنهانی با رژیم صهیونیستی با فراز و نشیب و در مقاطع مختلف را آغاز کردند، تأمین منافع نظام سلطه، ضربه زدن به جبهه مقاومت، سرکوب نیروهای فلسطینی و مشروعیت بخشی به اشغالگری رژیم منحوس صهیونیستی از اهداف عادیسازیهای کشورهای عربی با این رژیم جعلی است.
ناکارآمدی و بلکه سکوت و بیارادگی سازمان همکاری اسلامی در مقابل روند عادیسازی کشورهای عربی با رژیم صهیونیستی و حتی سکوت در مقابل رویکرد ستیزهجویانه رژیم صهیونیستی علیه شهروندان فلسطینی را میتوان مؤلفهای مهم از سیاست تغییر یا چرخش روند سیاستگذاری سازمان همکاری اسلامی برای تعامل با رژیم صهیونیستی قلمداد کرد که روند عادیسازی روابط میان کشورهای اسلامی نیز در نهایت به چرخش بزرگ سیاستگذاری جهان اسلام مقابل رژیم صهیونیستی کمک خواهد کرد.
اقدام بدون محاسبه دو کشور حوزه خلیج فارس در عادیسازی روابط با رژیم اشغالگر قدس، فضا را برای بازی سیاسی و دیپلماتیک این رژیم در جهان عرب و خاورمیانه باز خواهد کرد و کشورهای عربی را در باتلاق اختلافات میان خود با سوء استفاده این رژیم از این فرصت فرو خواهد برد.
پیش از این، فقط مصر و اردن با رژیم صهیونیستی قرارداد صلح امضا کرده بودند و عمده کشورهای عربی فاقد رابطه دیپلماتیک با رژیم صهیونیستی بودند. اما رژیم صهیونیستی حالا با تعداد بیشتری از کشورهای عربی روابط برقرار می کند و به آن معنا که مقامات و دیپلماتهای رژیم صهیونیستی در خاورمیانه تحرک بیشتری خواهند داشت. تبدیل شدن امارات متحده عربی به پایگاه رسمی عملیات موساد و دیگر سرویس های اطلاعاتی رژیم صهیونیستی که در واقع تحول بزرگی در روند اقدامات جاسوسی، امنیتی و تخریبی رژیم صهیونیستی در منطقه به وجود خواهد آورد و دامنه اقدامات تخریبی آن در شعاع قابل توجه کشورهای پیرامونی امارات، بهویژه جمهوری اسلامی ایران را هم در بر خواهد گرفت. این توافق آرایشی جدید در موازنه قوای منطقه ای ایجاد خواهد کرد که سطح تنش ها در منطقه را به ویژه با ایران دو چندان خواهد کرد و مسابقه تسلیحاتی سنگین از پیامدهای آن خواهد بود.
یکی از دلایل عمده تشدید روند عادیسازی روابط رژیم صهیونیستی با کشورهای عربی حوزه خلیج فارس، حمایت گسترده واشینگتن است. همان طور که در گذشته روابط ایران با رژیم صهیونیستی در مسیر عکس روابط این رژیم با اعراب قرار داشت. به دلیل حضور ایران عصر پهلوی در بلوک غرب و وابستگی آن به آمریکا، این کشور به همراه ترکیه از معدود کشورهای جهان اسلام بودند که رابطه مناسبی با رژیم صهیونیستی داشتند. رهبران عرب به دلیل هراس از دستدادن تاج و تخت خود خواهان رابطه با رژیم صهیونیستی به منظور جلب حمایت و کسب رضایت ایالات متحده آمریکا هستند. در واقع انگیزه کشورهای عربی برای عادیسازی روابط با تلآویو به این تفکر اشتباه باز میگردد که راضی کردن رژیم صهیونیستی به معنای رضایت آمریکا و کسب حمایت آن است. به همین جهت کشورهای عربی نسبت به اقدام آمریکا برای انتقال سفارت خود از تلآویو به قدس سکوت نمودند و برخی دیگر نیز از این اقدام حمایت کردند.
در بحرین و امارات، خانواده خاصی از صد سال پیش در آنجا حکومت میکنند و تصمیمگیریها در خصوص مسائل کشور و روابط خارجی بهصورت خانوادگی و فردی است و مردم هیچ نقشی در تصمیم گیری ندارند. از نظر کشورهای حاشیه خلیج فارس، رژیم صهیونیستی گزینه مناسبی برای جلوگیری از کاهش نقش ایالات متحده در منطقه و همچنین یک شریک تجاری ثروتمند که دارای اقتصادی با فناوری پیشرفته است که می تواند برای موازنه سازی بر علیه ایران به آنها کمک شایانی نماید، خواهد بود. از نظر رژیم صهیونیستی نیز، برقراری روابط حسنه با کشورهای عرب خلیج فارس انزوای این رژیم را کاهش؛ و راهی برای مقابله با فشار فلسطینیان برای مذاکره درباره یک کشور جدید است، زیرا حمایت اعراب هم ردیف اصلی این کارزار طولانی مدت بوده است. این روابط در دهه گذشته قویتر شده است، زیرا رژیم صهیونیستی و اعراب خلیج فارس به یک هدف مشترک بر سر ایران رسیدند که هر دو طرف آن را تهدید جدی برای امنیت ملی خود قلمداد می کنند. تشدید روند عادیسازی روابط میان تلآویو و پایتختهای عربی به وجود بحرانهای داخلی در کشورهای عربی مرتبط دانست. عربستان سعودی به منظور تضمین چتر حمایت غرب و کسب حمایت و پشتیبانی آمریکا از برنامهها و جاهطلبیهای خود سعی دارد از طریق عادیسازی روابط با رژیم صهیونیستی حمایت کنگره و لابیهای متنفذ و قدرتمند صهیونیستی در آمریکا، اروپا و سایر کشورها را جذب کند. هماکنون بحرین با برقراری روابط رسمی با رژیم صهیونیستی و روابط نامحدود با آمریکا میخواهند با دست بازتر و آزادی عمل بیشتری به سرکوب مردم ادامه دهند.
بر اساس نگرش ایدئولوژیکی، تهدیدهای رژیم صهیونیستی ضد امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران ناشی از تقابل ایدئولوژیکی و فکری است و این تهدیدها مستمر بوده و تنها شکل تهدید است. تهدید دیگر عادیسازی به ایدئولوژی ضد صهیونیستی ایران مربوط میشود. ایدئولوژی اساسی جمهوری اسلامی ایران در مورد موجودیت رژیم صهیونیستی و ویژگی درگیریهای دایر در فلسطین اشغالی برای جمهوری اسلامی ایران یک مسئله اسلامی مرکزی و مهم محسوب میشود. از اینرو مطرحشدن رژیم صهیونیستی در افکار عمومی منطقه به عنوان شریک سیاسی و راهبردی کشورهای عربی میتواند باعث مشروعیتبخشی به سیاستهای تلآویو شده و ایدئولوژی ضد صهیونیستی جمهوری اسلامی را تضعیف کند.
در همین راستا، این احتمال وجود دارد که عادیسازی روابط با رژیم صهیونیستی و خارجشدن آن از حالت تابو ممکن است به انزوای نسبی جمهوری اسلامی ایران در جامعه بینالمللی منجر شود. از طرف دیگر یکی از اهداف مهم رژیم صهیونیستی از عادی سازی روابط با امارات و بحرین فراموشی موضوع فلسطین است. آنها از هر فرصتی برای تثبیت رژیم صهیونیستی در منطقه و فراموشی حقوق فلسطینیان استفاده می کنند. مسلما عادی سازی روابط اعراب و رژیم صهیونیستی شکاف دیرینه را در منطقه غرب آسیا آشکار کرد. بدین سان، در طول دهه ها، بسیاری از کشورهای عربی در گفتار و تبلیغات به رژیم صهیونیستی حمله کردند، اما در واقع رویکردهای دو جانبه فردی را در روابط با این کشور دنبال کردند.


نظر شما :