بازگشت به استراتژی هزار ضربه چاقو

دیپلماسی ایرانی: نفتالی بنت، نخست وزیر سابق رژیم صهیونیستی در سال ۲۰۲۱ در دیدار با جو بایدن، رئیس جمهور امریکا، راهبرد اسرائیل علیه ایران را با عنوان «مرگ با هزاران ضربه چاقو»مطرح کرد. در آن دیدار که دو سال پیش از وقوع حادثه ۷ اکتبر انجام شده بود؛ نفتالی بنت تلاش کرد تا احساس فوریت برای مقابله با پیشرفت چشمگیر برنامه هسته‌ای ایران را ایجاد کند. راهبردی که بنت به بایدن ارائه داده بود شامل مقابله با ایران از طریق ترکیب اقدامات کوچک بسیار در جبهه‌های متعدد نظامی؛ سیاسی؛ اقتصادی، اطلاعاتی و سایبری بود که این اقدامات کوچک، جایگزین یک حمله شدید به ایران را می‌گرفت.

حالا پس از پنج سال و آزمون «تاب آوری ایران» در بحران های داخلی؛ تحریم‌های شدید و تحمیل دو جنگ خارجی؛ شواهد و علائم نشان می‌دهند ائتلاف اسرائیل- امریکا، استراتژی هزار ضربه چاقو را مجددأ در دستور کار گذاشته اند.

نشانه ها و علائم راهبرد هزار ضربه چاقو عبارتند از:

۱) تعلیق مذاکرات و تداوم شرایط نه جنگ و نه صلح؛

۲) تداوم جنگ های ادواری و کنترل شده با اهداف محدود؛

۳) تداوم خراب کاری های سایبری توسط عوامل نفوذی دشمن در حوزه های خدماتی مانند بانک ها؛

۴) افزایش تحریم ها و همراه کردن کشورهای بی طرف با رژیم تحریمی علیه ایران؛

۵) راهبرد تضعیف نهادهای حاکمیتی در جنوب ایران به منظور ایجاد منطقه حائل با خلیج فارس و در صورت امکان، تجهیز عوامل شورشی و ایجاد منطقه پرواز ممنوع توسط امریکا در حمایت از گروه های شورشی؛

۶) عادی سازی و دائمی کردن جنگ علیه ایران مانند عادی سازی و دائمی کردن تحریم ها علیه ایران؛

۷) ترویج گفتمان « آزادی دریانوردی در خطر» از طریق برجسته سازی مسئله تنگه هرمز به منظور فعال سازی پرونده ایران در شورای امنیت سازمان ملل متحد؛

۸) تلاش برای یارگیری از اعضای ناتو برای مشارکت در جنگ علیه ایران با تاکید بر همراه سازی انگلستان و فرانسه در آینده نزدیک؛

۹) تلاش برای پیوند دادن ایران با انصارالله یمن و بالمال پیوند ناامنی تنگه هرمز با ناامنی در باب المندب؛

۱۰) بازنمایی از ایران به عنوان تهدیدی علیه صلح و امنیت بین المللی.

توصیه های سیاستی

۱) پرهیز از هرگونه اقدامی سیاسی یا نظامی که زمینه ساز جنگ از داخل کشور شود؛

۲) فعال کردن چین و روسیه به عنوان کشورهای میانجی و آغاز مذاکرات صلح؛

۳) فعال کردن عراق برای گفتگوی های ایرانی - عربی؛

۴) فعال کردن اروپا برای گفتگوهای ایرانی- اروپایی؛

۵) اعلام صریح مبنی بر جدا بودن جبهه ایرانی از جبهه یمنی؛

۶) تعیین دو رژیم ترانزیتی هرمز برای زمان جنگ و برای زمان صلح؛

۷) اجازه دریانوردی آزاد به همه کشورها در زمان صلح به استثنائ امریکا و رژیم صهیونیستی؛

۸) تقویت دیپلماسی عمومی؛ بهره مندی راهبردی از همراهی افکار عمومی جهانی و منطقه ای با ایران؛ 

۹) گذار از شعار وحدت به نظریه وحدت با محوریت دانشگاه ها و اندیشکده ها و شخصیت های معتبر داخلی؛

۱۰) تقویت کارگزاران سیاسی و دیپلماتیک در داخل ایران.