پوریا لوایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: اگر قرار بر صلح و امنیت پایدار در منطقه باشد، دیگر دوران «پناهگاه امن» برای دشمنان ایران به سر آمده است و این لانه باید فرو بریزد.
ادامه مطلب
الیون آبرامز در یادداشتی در شورای روابط خارجی مینویسد: توافق آمریکا و ایران، اسرائیل، متحدی حیاتی برای امریکا، را در مورد مسائلی که بر منافع اصلی امنیتی آن تأثیر می گذارد، به حاشیه می برد. این ممکن است از نظر تاکتیکی قابل دفاع باشد، اما روشی که واشنگتن با آن برخورد کرده است، اینطور نیست.
ادامه مطلب
سید محمدکاظم سجادپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در کنار سخنان ونس، صحنه نظامی لبنان و تداوم عملیات رژیم صهیونیستی بعد از امضای تفاهمنامه ایران و آمریکا و توئیتها و پیامهای شخصی ترامپ در مورد نتانیاهو، پرسشی جدّی و قابل ملاحظه را به ذهن متبادر میکند و آن اینکه روابط آمریکا و اسرائیل چگونه قابل تجزیه و تحلیل است؟
ادامه مطلب
بهاءالدین بازرگانی گیلانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: شاید بتوان گفت که جنگهای یک ساله اخیر ایالات متحده و اسرائیل با ایران ولو که در مقاطع زمانی کوتاه انجام شد، نقطه عطفی در تقلیل موقعیت جهانی ایالات متحده بوده است. رخدادی که آرایش سیاسی، امنیتی بین المللی را دگرگون و حتی آن را به آشوب و سردرگمی دچار کرد و پارادایم امنیتی – نظامی تازهای را به دنیا معرفی کرد.
ادامه مطلب
محمدمهدی اسدزاده در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: از همان هنگام ایران ما در یک جنگ ۴۰ روزه، کربلایی و عاشورایی ایستاد و به گفته رهبر شهید، مبعوث شد تا شور و شعور و شعر و شمشیر برآمده از خون خود را بر ناو و جنگنده و پهپاد و .... جنگافزارهای مدرن دشمن ددمنش، به پیروزی برساند و بار دیگر بانگ عاشورای حسین را برآورد که: تا خون مظلومان به جوش است آوای عاشورا به گوش است و این راز و رمزی است که از عاشورای رمضان تا عاشورای محرم، ۱۱۵ روز حماسه ایستادگی را به گوش جهانیان رساند.
ادامه مطلب
اعظم ملایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: بر اساس قواعد حاکم بر نظام بینالمللی، هنگامی که یک قدرت منطقهای ناهمساز میتواند فرایند تحمیل اراده هژمون را متوقف کند، بنیانهای اعتباری آن ابرقدرت دچار فرسایش ساختاری میشود.
ادامه مطلب
سیروس حاجیزاده در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: ایران با تکیه بر مفاهیمی نظیر بازدارندگی دفاعی (Defensive Deterrence)، امنیت هویتمحور و ژئوپلیتیک مقاومت، توانست هزینههای اقدام تهاجمی آمریکا را به مرزی فراتر از آستانه تحمل آن ارتقا دهد. این نگاشت بر آن است تا با بسط ادبیات نظری نظم بینالملل و با نگاهی کاملاً منصفانه و طرفدار منافع ملی ایران، نشان دهد که چگونه استراتژی آشوبساز ترامپ نه تنها امنیت ملی ایران را تضعیف نکرد، بلکه با تبدیل تهدیدات وجودی به فرصتهای استراتژیک، جایگاه ایران را به عنوان یک قدرت مسلط با نفوذ جهانی در نظم نوظهور چندقطبی تثبیت کرد.
ادامه مطلب
هدف اسرائیل صرفاً مجازات حزبالله، نیروهای مسلح متحد ایران در لبنان نیست. به نظر میرسد برنامهریزان نظامی اسرائیل بر ایجاد یک منطقه حائل امنیتی بلندمدت در امتداد مرز شمالی اسرائیل متمرکز شدهاند.
ادامه مطلب
علی پیروز در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: برای نخستین بار در تاریخ معاصر، ایران نه از موضع ضعف و تمنای توافق، که از جایگاه یک «قدرت ضروری» پای میز مذاکره نشسته است. قدرتی که پیششرط تعیین میکند، ضربالاجل میدهد، و «نه» گفتنش به همان اندازه «آری» گفتنش، برای نظم جهانی پیامدهای راهبردی دارد.
ادامه مطلب
این توافق تسکین بزرگی برای کشورهای عرب خلیج فارس است که بار عمده حملات مداوم ایران را متحمل شدهاند و با اختلالات شدید اقتصادی روبهرو بودهاند. بحرین، عراق، کویت و قطر هیچ جایگزینی برای صادرات دریایی برای تنگه هرمز نداشتند و بهویژه از ازسرگیری جریان نفت و گاز بسیار سود خواهند برد. این توافق ضربه بزرگی برای اسرائیل و بهویژه بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر است که ایران را یک تهدید وجودی میداند.
ادامه مطلب
روح الله سوری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: اگر بخواهیم یکی از اهداف حائز اهمیت مقامات نظامی ایران از حمله موشکی چند روز گذشته به اسرائیل را بیان کنیم آن هدف چیزی جز تلاش ایران برای افزایش اهرمهای در اختیار خود در مذاکره با آمریکا نیست.
ادامه مطلب
سید علی موسوی خلخالی مینویسد: اگر بهطور جدی به فکر موفقیت در مذاکرات پیش رو هستیم، طرف ایرانی چارهای ندارد جز اینکه مذاکرات را از دریچه برد – برد ببیند.
ادامه مطلب
فرهاد قادری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در خاورمیانه، گاهی امضای یک سند از آغاز صلح خبر نمیدهد؛ فقط نشان میدهد که طرفها فعلاً تصمیم گرفتهاند بهجای شلیک، مذاکره کنند.
ادامه مطلب
اسلام ذوالقدرپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: جنگهای دوگانه ۱۴۰۴ علیه ایران، نشان داد که دشمنان منطقهای و جهانی، دههها برای چنین تهاجمی برنامهریزی و تمرین داشتند. بنابراین نامیدن این جنگها با عنوان ۱۲ روزه و ۴۰ روزه، گونهای سادهسازی راهبرد دشمنان و گرفتاری ایران در مرداب سیاست تهاجمی دیگر بازیگران نظام جهانی است.
ادامه مطلب
سید علی موسوی خلخالی مینویسد: امضای تفاهمنامه ایران و امریکا که قرار است روز جمعه انجام شود، پایان کار نیست بلکه در حقیقت آغاز یک فرایند سخت برای رسیدن به توافق میان ایران و امریکاست. همان توافقی که ناامیدی از دستیابی به آن، دو جنگ یک سالهی اخیر امریکا و اسرائیل علیه ایران را سبب شد.
ادامه مطلب
محمدعلی مهتدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: واقعیت این است که ما هرچند در زمینه جنگ سخت، خوب عمل کرده و پیشرفت چشمگیری داشته ایم اما در زمینه عملیات نرم، کوتاهی و کم کاری کرده ایم و لذا برای مقابله با دشمن مجبور به قطع اینترنت شده ایم، که هرچند لازم بوده اما عوارض خود را نیز داشته است.
ادامه مطلب
سید حجت سیداسماعیلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: جمهوری اسلامی ایران در موقعیتی قرار گرفته است که بسیاری از تحلیلگران آن را متفاوت از گذشته ارزیابی میکنند. کشوری که طی چهار دهه گذشته همزمان با تحریمهای گسترده اقتصادی، فشارهای سیاسی، جنگهای نیابتی، عملیاتهای امنیتی و تهدیدهای مکرر نظامی مواجه بوده، نه تنها از معادلات منطقه حذف نشده، بلکه به یکی از اضلاع اصلی هرگونه نظم امنیتی جدید در غرب آسیا تبدیل شده است.
ادامه مطلب
ترامپ و نتانیاهو مدتهاست که دیدگاههای مشترکی در مورد ایران، بازدارندگی منطقهای و تردید نسبت به تعامل دیپلماتیک با تهران دارند. در طول هر دو دوره ریاست جمهوری ترامپ، رابطه بین این دو رهبر اغلب به طور غیرمعمول شخصیسازی شده به نظر میرسید و تقویت سیاسی متقابل، سیاست منطقهای را شکل میداد. این پویایی با نقش جارد کوشنر، داماد ترامپ، که در دولت اول ترامپ، در کنار چهرههایی مانند استیو ویتکاف در ابتکارات دیپلماتیک بعدی، وظیفه عناصر اصلی پرونده اسرائیل – فلسطین و خاورمیانه را بر عهده داشت، تقویت شد.
ادامه مطلب
علی رحیمیپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در این میان، آنچه معادلات را به نفع ایران تغییر داده، «سیاست پلنگسواری» تهران است. ایران به جای رویارویی مستقیم در نقطـه قوت دشمن (جنگ هوایی)، میدان نبرد را به نقطه ضعف او منتقل کرده است. بستن تنگه هرمز، اقتصاد جهانی را در رکود و تورم فروبرده، والاستریت از شعار معروف «تاکو» (ترامپ عقب مینشیند) به «ناچو» (هیچ شانسی برای باز شدن تنگه هرمز وجود ندارد) رو آورده، و مهمتر از همه، ترامپ مجبور شده برای خروج از باتلاق، دست نیاز به سوی چین دراز کند.
ادامه مطلب
نیروانا مهرآیین در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: اکنون خاورمیانه بیش از هر زمان دیگری به دریایی شباهت دارد که سطح آن آرام به نظر میرسد، اما در عمق آن جریانهای قدرتمندی در حرکت هستند. از لیطانی تا هرمز، از اتاقهای فرماندهی نظامی تا تریبونهای سیاسی، همه نشانهها حکایت از آن دارند که منطقه وارد مرحلهای تازه از رقابتها و تنشهای راهبردی شده است.
ادامه مطلب
حسین دلیر در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: به نظر میرسد تهران، اینک بیش از همیشه به وسوسه جدایی آمریکا از اسرائیل، دستکم در برخی حوزهها میاندیشد؛ تعبیری که فراتر از سطح شعار، نمود عینی دارد.
ادامه مطلب
عرفان ابراهیمی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در حال حاضر میتوان ادعا کرد که انباشت اورانیوم تنها یک کارکرد و بازدارندگی بسیار خاص را حفظ کرده و آن، «بازدارندگی از حملات هستهای تاکتیکی توسط اسرائیل» است. به عبارت دقیقتر، تا زمانی که این حجم از اورانیوم در کشور وجود دارد، رژیم صهیونیستی نمیتواند از سلاح هستهای تاکتیکی علیه اهداف خود در ایران استفاده کند؛ چراکه اعمال چنین حملاتی، منطقاً و بهصورت راهبردی، توجیهی کامل و بینقص برای تصمیمگیران جمهوری اسلامی فراهم میآورد تا دکترین هستهای خود را به طور کامل تغییر دهند و همان اورانیوم را به بمب هستهای تبدیل کنند.
ادامه مطلب
وحید کریمی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: مقایسه رفتاری در مناقشه تایوان بین امریکا و چین میتواند کمککننده به رفتار سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران در رابطه با امریکا باشد.
ادامه مطلب
رضا معصومی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: ناسیونالیسم مسیحی، برخلاف رویکردهای کلاسیک واقعگرایانه، سیاست خارجی را تنها عرصه تأمین منافع ملی تلقی نمیکند، بلکه آن را بخشی از مأموریت تاریخی آمریکا برای حفاظت از تمدن یهودی – مسیحی میداند. در چنین چارچوبی، تهدیدات خارجی نیز نه صرفاً بر اساس تواناییهای مادی، بلکه بر مبنای میزان تعارض با نظم ارزشی و هویتی مطلوب آمریکا تعریف میشوند.
ادامه مطلب
در سایه جنگ ایران، کارزار مجدد اسرائیل در لبنان خطر تکرار درسها و اشغالهای شکست خورده گذشته را در پی دارد.
ادامه مطلب
فاطمه خادم شیرازی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: از نگاه امنیت ملی، حاکمیت با یک تله طراحیشده مواجه است؛ طرف مقابل با حملات نقطهای و تحریکآمیز، در پی وادار کردن ایران و جبهه مقاومت به خروج رسمی از توافق است تا بتواند مسئولیت انسانی و قانونی ویرانیهای گستردهتر بعدی را به گردن طرف لبنانی و حامیان آن بیندازد.
ادامه مطلب
جلال خوشچهره در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: درواقع آنچه ترامپ از مفهوم توافق با تهران دنبال میکند وادار ساختن آن به تن دادن به همه آن چیزی است که مفهومی جز تسلیم ندارد.
ادامه مطلب
کیمیا ملکیان اصفهانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: تحولات امنیتی سالهای اخیر—از حملات پهپادی و موشکی تا بی ثباتی در مسیرهای دریایی—به امارات یادآوری کرد که حتی بازیگران ثروتمند نیز می توانند در خط مقدم ریسک قرار گیرند.
ادامه مطلب
آندریاس کریگ، دانشیار کالج کینگز لندن، گفت که کشورهای خلیج فارس از میزان محافظت واشینگتن از اسرائیل در برابر پهپادها و موشکهای ایران، علیرغم تریلیونها دلار سرمایهگذاری خلیج فارس که به ایالات متحده سرازیر شده است، شوکه شدهاند.
ادامه مطلب
عباس عبدالخانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: تجربه نظام بینالملل نشان میدهد که میانجیگری در عصر چندقطبی شدن قدرتها، دیگر یک کنش خنثی و فنی نیست، بلکه بخشی از معماری رقابت ژئوپلیتیک است.
ادامه مطلب