رونمایی از اوکرانیزه کردن ایران

دیپلماسی ایرانی: تفاوت عمده جنگ‌های ترکیبی نسبت به جنگ‌های کلاسیک در شیوه‌ها و زمان‌بندی جنگ خلاصه می‌شود. زمان در جنگ‌های کلاسیک آغاز و پایانی دارد، شیوه‌های جنگ عمدتأ به مقابله نظامی، اطلاعاتی و روانی منحصر است و از همه مهمتر در جنگ کلاسیک، یک طرف پیروز و  طرف دیگر شکست می‌خورد به گونه‌ای که همه بازیگران دخیل و غیر دخیل در جنگ در مورد طرف پیروز و شکست‌خورده، اجماع نظر دارند. در جنگ ترکیبی اما زمان معنی ندارد، جنگ آغاز و پایانی ندارد، حملات نظامی و آتس‌بس ادواری است، شیوه‌های جنگ علاوه بر مقابله‌های عریان نظامی و اطلاعاتی، جنگ سایبری، جنگ اقتصادی، جنگ‌های نیابتی در مناطق خاکستری و نقش‌آفرینیِ برجسته افکار عمومی را در بر می‌گیرد. در این نوع از جنگ هر یک از طرفین می‌توانند ادعای پیروزی کند و اجماع نظری هم در مورد طرف پیروز و شکست خورده وجود ندارد. مَثَل جنگ ترکیبی به مثابه ضربات چاقویی است که عمیق و کاری نیستند اما می‌توانند در بلند‌مدت یک طرف را زودتر از دیگری از پا درآورد.

با این مقدمه و بر اساس دیدبانی جنگ ایران با امریکا و رژیم صهیونیستی می‌توانیم این جنگ را جنگ ترکیبی بنامیم که زمان ندارد، بازیگران آشکار و پنهان در آن مداخله دارند، شیوه‌های جنگ از برخوردهای نظامی تا جنگ اطلاعاتی، روانی، اقتصادی، سایبری و نیابتی را در بر می‌گیرد، نقش افکار عمومی داخلی، منطقه‌ای و بین‌المللی بسیار برجسته است و هم طرف ایرانی و هم طرف امریکایی خود را پیروز در جنگ می‌خوانند. رئیس جمهوری امریکا بارها اعلام کرده که به عمده اهداف خود در جنگ رسیده است و مسئولین جمهوری اسلامی نیز بارها اعلام کرده‌اند دشمن را از تحقق اهدافش باز داشته‌اند. در میان این دو ادعا، تاکنون افکار عمومی بین‌المللی و نخبگان و تحلیل‌گران برجسته بین‌المللی با تحسین مقاومت ایران، ادعای ایران مبنی بر پیروزی در جنگ را تأیید کرده‌اند. همین باعث شده تا فشار روانی بر دولت ترامپ افزایش یابد و انگیزه او برای تداوم بحران بیشتر شود تا در آینده در قالب توافق یا تداوم جنگ، ورق را به سود خود برگرداند.

اما آنچه این روزها در جنوب کشور شاهد هستیم؛ نه جنگ است و نه زد و خورد بلکه شبه جنگی است که در جغرافیای حائل زد و خورد و جنگ تعریف می‌شود و می‌تواند مقدمه‌ای برای یک جنگ طولانی و «اوکرانیزه کردن جنوب ایران» باشد.

چه وجه تشابهی میان جنگ ایران وبا جنگ اوکراین وجود دارد و علائمی که نشان از اوکرانیزه کردن جنگ ایران است، کدامند؟

۱) جنگ ایران نیز مانند جنگ اوکراین در قالب جنگ ترکیبی قابل فهم است.

۲) برنامه‌ریزی روسیه برای جنگ اوکراین، (مطابق اسناد آزاد شده) ۱۰ الی ۱۴ روزه بود اما اکنون روسیه به جنگ فرسایشی وارد شده که از فوریه ۲۰۲۲ تا امروز ادامه داشته است و علامتی از پایان جنگ نیز تاکنون دیده نمی‌شود. دولت ترامپ نیز در مواجهه نظامی با ایران به صخره سخت مقاومت ایران برخورد کرده است که اصلأ انتظار آن را نداشت و نمی‌تواند به‌راحتی جنگ را به پایان ببرد.

۳) حمایت امریکا و اروپا از اوکراین و اراده آنها برای تداوم جنگ، نقش کلیدی در تداوم جنگ اوکراین داشته است، نقشی که اکنون رژیم اسرائیل و احتمالأ برخی از کشورهای دیگر ایفاء می‌‌کنند و از دست کشیدن امریکا از جنگ مانع می‌شوند.

۴) نتیجه جنگ اوکراین تأثیر بلافصلی بر نظم آتی بین‌المللی خواهد داشت؛ چنانچه نتیجه جنگ ایران نیز هم اثر بلافصلی در نظم آتی منطقه‌ای و حتی بین‌المللی خواهد داشت.

۵) شکست روسیه در جنگ اوکراین، هیمنه روسیه را فروخواهد ریخت؛ ایضأ شکست امریکا در جنگ با ایران، هیمنه قدرت هژمونی را خواهد ریخت.

۶) کشورهای اروپایی، اوکراین را به خاکریز نخست خود تبدیل کرده‌اند و شکست اوکراین را با توسعه ارضی روسیه در اروپا مساوی می‌دانند؛ ایضأ کشورهای عربی نیز پیروزی ایران در جنگ را برای منافع حیاتی و منطقه‌ای خود بسیار خطرناک می‌دانند.

۷) ابزار بلوک غرب برای مواجهه با روسیه علاوه بر مقابله نظامی از طریق تجهیز اوکراین، ابزار تحریم اقتصادی نیز هست؛ در مورد ایران نیز راهبرد بلوک غرب مهار نظامی و اعمال تحریم‌های فلج‌کننده است.

۸) تمرکز روسیه بر مناطق شرقی اوکراین است؛ شبیه جنگ این روزهای امریکا در حمله به جنوب ایران از زاهدان تا اهواز نشان می‌دهد؛ غیرنظامی کردن جنوب ایران از اهداف دشمن است.

۹) انهدام پل‌ها و مسیرهای ارتباطی و عدم حمله به تأسیسات نفتی (تاکنون) نشان می‌دهد، دشمن به دنبال «سرزمین سوخته» در جنوب نیست.

۱۰) علائم موجود نشان می‌دهد یکی از سناریوهای دشمن، تضعیف شدید نهادهای حاکمیتی در جنوب، تحریک عناصر ضد حکومتی در استان‌های جنوبی، حمایت از گروه‌های شورشی و ایجاد منطقه حائل در جنوب ایران است. سناریویی که مورد حمایت کشورهای عربی خواهد بود و وضعیت شرق اوکراین را در ذهن تداعی می‌کند...

هشداری که باید جدی گرفت