رهبر جدید حزب دموکرات کیست؟
این سادهلوح تمامعیار جدید
الکساندریا اُکاسیو کُرتِز، عضو مجلس نمایندگان ایالات متحده از حوزه انتخابیه ۱۴ ایالت نیویورک تجسم حزب دموکراتِ امروز محسوب میشود.
ادامه مطلبامریکا
الگویی که برای فرار از مشکلات داخلی در پیش گرفتهاند
بقای رهبران ناامید در چشم انداز جنگ ایران
اسلام ذوالقدرپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: بقا و اقتدار، انگاره هر سیاستگذار و حکمران در نظام جهانی است. انگارهای که برای بقا و اقتدار خود به هر ابزار، تاکتیک و سیاستی متوسل شده، هزینههای سنگین بر خود و دیگر بازیگران وارد میکنند. بخش مهمی از این همبستگی بقا و اقتدار را میتوان با عنوان الگوی راهبران ناامید در بسیاری از کشورها دید و ترسیم کرد.
ادامه مطلب
شواهدی از ویتنام، عراق، لیبی و ایران
نقش عوامل غیرعقلانی در تصمیمگیریهای نظامی آمریکا
آرش رضایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: این مقاله استدلال میکند که هرچند تصمیمگیرندگان آمریکایی غالباً دلایل «عقلانی» را برای توسل به زور ارائه میدهند – از جمله مقابله با تهدیدهای امنیتی، حفظ اعتبار، یا منافع بشردوستانه – اما موفقیت پایدار سیاسی و استراتژیک، نیازمند بیش از یک توجیه عقلانی اولیه است. شواهد از این موارد نشان میدهد که فقدان راهبرد سیاسی منسجم پس از مداخله، ابهام در هدفگذاری، و اتکای بیش از حد به فرضهای اثباتنشده دربارهی پیامدهای سیاسی، اغلب مانع از دستیابی به نتایج مطلوب بلندمدت شده است. این مقاله با بررسی تطبیقی این موارد، محدودیتهای مدل بازیگر عقلانی را برجسته میکند و بر ضرورت درک عمیقتر از تعامل میان محاسبات نظامی، واقعیتهای سیاسی و هدفگذاری استراتژیک تأکید میکند.
ادامه مطلب
آغاز راه سخت دیپلماسی برای رسیدن به توافق
امضای تفاهمنامه همهچیز نیست
سید علی موسوی خلخالی مینویسد: امضای تفاهمنامه ایران و امریکا که قرار است روز جمعه انجام شود، پایان کار نیست بلکه در حقیقت آغاز یک فرایند سخت برای رسیدن به توافق میان ایران و امریکاست. همان توافقی که ناامیدی از دستیابی به آن، دو جنگ یک سالهی اخیر امریکا و اسرائیل علیه ایران را سبب شد.
ادامه مطلب
پیوند قدرت سخت، قدرت مالی و قدرت نهادی
تسلیحات، دلار و سازوکار وتو در شورای امنیت
بهرام مرادی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی میکوشد نشان دهد که چرا همزمانی این سه مؤلفه، صرفاً یک حمایت دوجانبه نیست بلکه به تولید نوعی محرکهای پایدارِ مصونیت ساختاری انجامیده که پیامدهای آن هم برای بازیگران منطقهای و هم برای معماری حقوقی نظم بینالملل قابل رصد است.
ادامه مطلب
بررسی عوامل تصمیم به حمله به ایران (بخش ششم)
رهبری، ادراک و محاسبه اشتباه
ترامپ ممکن است مقاومت را به عنوان نشانهای مبنی بر نیاز به فشار بیشتر ببیند، نه به عنوان نشانهای از تمایل حریف برای تحمل هزینهها. این امر خطر سوءتفاهم را ایجاد میکند، به ویژه در برخورد با حکومتهایی مانند ایران، جایی که مقاومت جزء جداییناپذیر مشروعیت سیاسی است.
ادامه مطلب
بررسی عوامل تصمیم به حمله به ایران (بخش چهارم)
سیاست بوروکراتیک و اقدامات صرفا محدود به خواستههای آقای رئیس جمهور
به نظر میرسد کابینه دوره دوم ترامپ نسبت به دوره اول او در برابر غرایز ریاست جمهوری مقاومت کمتری داشته است. در حالی که هشدارهایی در مورد تلافیجویی و تشدید تنشهای منطقهای ارائه شد، اما به یک مانع نهادی قاطع تبدیل نشد. در مقایسه با دولت اول ترامپ، جایی که چهرههایی مانند جیمز متیس، اچ. آر. مک مستر و جان کلی گهگاه به عنوان نیروهای تعدیلکننده عمل میکردند، به نظر میرسد ساختار دوره دوم از نظر ایدئولوژیکی بیشتر با غرایز رئیس جمهوری همسو بوده و کمتر مایل به بهچالش کشیدن مستقیم ترجیحات استراتژیک اوست.
ادامه مطلب
از دشمن خارجی تا دشمن درونی: تغییر ماهیت تهدید در دموکراسیهای مدرن
دشمنان خود ما: آمریکا در عصر پوپولیسم خشونتبار
عباس عبدالخانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی درباره کتاب «دشمنان خود ما: در عصر پوپولیسم خشونتبار» مینویسد: در کتاب «دشمنان خود ما»، تمرکز تحلیل پیپ از بیرون به درون تغییر میکند. مسئله اصلی دیگر تروریسم فراملی یا دشمن خارجی نیست، بلکه این پرسش است که چگونه در یک دموکراسی پیشرفته مانند ایالات متحده، خشونت سیاسی میتواند در درون جامعه ریشه بدواند و بخشی از شهروندان را به پذیرش یا حتی توجیه آن سوق دهد. پیپ برای توضیح این پدیده از مفهوم «پوپولیسم خشونتبار» استفاده میکند.
ادامه مطلب
ایروان همچنان درگیر جبر تاریخی است
اشباح صلح و جنگ ارمنستان
در حال حاضر، ارمنستان حرکت برای باز شدن به روی جهان گستردهتر را آغاز کرده است. ایروان شروع به متعادل کردن روابط در حال فروپاشی خود با مسکو با یک حرکت پراگماتیک به سمت واشینگتن کرده است. این کشور روابط دفاعی شگفتانگیزی را با هند نیز آغاز کرده است و همسویی ارزشی فزایندهای را با اروپا نشان میدهد. با هر معیاری، دولت ارمنستان یک انتقال منطقهای چالشبرانگیز و خشونتآمیز را مدیریت کرده است، همانطور که میتوان انتظار داشت.
ادامه مطلب
تاملی برای فهم دینامیک قدرت در نظم نوین جهانی (۴)
چین و ترامپ
پیروز غفرانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: رویکرد چین که عمدتا با منطق محوریت دخالت و نظارت دولت بر بنگاه داری شکل گرفته، علیرغم تمامی تلاش ها و کارشکنی های متعدد نظام سرمایه داری غربی برای نشان دادن برتری مدل حاکمیت بخش خصوصی، تاکنون نشان داده است که رویکردی موفق بوده و توان پشت سرگذاشتن بزرگترین قدرت اقتصادی جهان را در آینده ای نه چندان دور دارد.
ادامه مطلب
هژمونی بدون شناخت
چرا آمریکا در خاورمیانه ناکام میشود
مرتضی بنانژاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: مشکل اساسی سیاست خارجی آمریکا صرفاً «استفاده از زور» نیست، بلکه تصور نادرستی است که از ماهیت خاورمیانه دارد. بخش مهمی از دستگاه سیاست خارجی آمریکا، منطقه را با الگوهای ذهنی غربی تحلیل میکند؛ در حالی که خاورمیانه دارای ساختارهای تاریخی، مذهبی، قومی و هویتی پیچیدهای است که با
ادامه مطلب
وزیر جنگ آمریکا در ترازو
افراطگرایی و جنگسالاری
سید محمدکاظم سجادپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: تردیدی نیست و همه گزارشها این موضوع را تائید میکنند که در تیم امنیت ملی ترامپ، پیت هگست، بیشترین نقش و حمایت از تصمیم ترامپ در تجاوز به کشور ما را داشته و علاوه بر حمایت همهجانبه از تصمیم ترامپ، طی دوران جنگ عمدهترین حامی، توجیهکننده و اجراکننده تصمیمات جنگی بوده است. اما این پرسش مطرح است که هگست کیست و از چه سابقهای برخوردار است؟ مروری کوتاه بر سرگذشت او، فاجعهای که از آن بعنوان «پدیده ترامپ و نه صرفاً شخص ترامپ» در آمریکا و جهان ایجاد کرده را روشن میکند.
ادامه مطلب
قاتل خودشیفته
ترامپ؛ دیوانهای که انسانیت را تهدید میکند
امیر بیپروا در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: ترامپ مثال یک قاتل خود شیفته و دارای اختلال شخصیتی و با رفتارهای غیر انسانی است. او به نماد نوعی سیاست تبدیل شد که در آن حقیقت، اخلاق، حقوق بشر و کرامت انسانی قربانی قدرتطلبی، پوپولیسم و خودمحوری سیاسی میشوند.
ادامه مطلب
اشتباهی که به بازتولید رفتار غیردیپلماتیک منجر شده است
خطای ادراکی آمریکا در فهم ایران
جهانبخش رشیدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: احترام به واقعیت ایران، پذیرش وزن منطقهای آن، پایبندی واقعی به اصول مذاکره و کنار گذاشتن ابزارهای غیردیپلماتیک، شرط اولیه هر تحول مثبت در این مسیر است. در غیر این صورت، آنچه تکرار خواهد شد نه دیپلماسی، بلکه چرخهای فرساینده از سوء فهم، فشار، واکنش و بیاعتمادی است؛ چرخهای که طی دهه های گذشته تاکنون بارها آزموده شده و ناکارآمدی آن بر کسی پوشیده نیست.
ادامه مطلب
تحلیل تطبیقی دو الگوی رهبری ابرقدرتی در نظام بینالملل ۲۰۲۶:
موردکاوی سیاست خارجی دونالد ترامپ و شی جینپینگ
سعیدرضا طاهرخانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: این پژوهش با روش تحلیلی – تطبیقی، دو الگوی متضاد اعمال قدرت در نظام بینالملل پساجنگ سرد را بررسی میکند. الگوی نخست، «هژمونی فرسایشی» در دوره دوم ریاستجمهوری دونالد ترامپ است که بر قدرت سخت، تهدید نظامی و یکجانبهگرایی مبتنی است. الگوی دوم، «هژمونی اتصالی» در دوره شی جینپینگ است که بر نفوذ اقتصادی، اتصال زیرساختی و صبوری استراتژیک استوار است. یافتههای پژوهش نشان میدهد که با وجود برتری کمی و کیفی ارتش آمریکا، شاخصهای نفوذ نرم، ثبات داخلی و اتصال اقتصادی چین باعث شده است تا موازنه قدرت در آسیا – پاسفیک به نفع پکن تغییر کند. دادهها تا مه ۲۰۲۶ جمعآوری شده و از ۴۷ منبع انگلیسی و ۲۳ منبع فارسی استفاده شده است.
ادامه مطلب
نقدی بر نژادپرستی غربی
جنگی که میتواند تلنگری به شناخت دوباره هویت ما باشد
بشیر اسماعیلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: جنگ اخیر ما، میتواند تلنگری برای تقویت میهن پرستی و شناخت دوباره هویت ما باشد. هویتی که سالها با خود تحقیری و دیگرنژادپرستی برخی از افراد، لطمه دیده اینک وقت ترمیم آن است.
ادامه مطلب
چرا روشهای حل بحران رئیسجمهور آمریکا سبب تولید بحران بیشتر میشود
ترامپِ زمینتختگرا
حسن فتاحی در یادداشتی مینویسد: ترامپ میتواند به «زمین تخت» در سیاست بینالمللی بارو داشته باشد و تصور کند که با بمباران هوایی و تحریم و تحقیر میتواند بحرانها را ناپدید کند؛ اما واقعیت این است همانطور که کرهی زمین به باورهای تختگرایان اهمیتی نمیدهد و در طی چند میلیارد سال از پیدایشش همواره گرد بوده است، جهان واقعبینانهی ژئوپلیتیک هم به باورهای تختگرایانهی ترامپ اهمیت نمیدهند؛ هرچند به گفتهی خودش رئیسجمهور قویترین ارتش جهان باشد.
ادامه مطلب
نماد بحران روانی
روانپریشی که دنیا را تهدید میکند
محمدعلی مهتدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: ترامپ که خود را فردی کارآزموده و ویژه در اداره کشور معرفی میکند، مدتی است به عنوان نماد یک بحران روانی در سیاست آمریکا و جهان شناخته میشود.
ادامه مطلب
نگاهی به آنچه در جنگ علیه ایران گذشت
چین در چنبره هرمز
محمدحسین عمادی نوشت: تجاوز نظامی آمریکا و اسرائیل به ایران و عواقب آن باعث شد بار دیگر نقش تنگه هرمز بهعنوان یکی از مهمترین گلوگاههای ژئوپلیتیکی بر جهانیان ملموس و آشکار شود.
ادامه مطلب
تصاویر تظاهرات ضد ترامپ در سراسر آمریکا
تظاهرات ضد ترامپ در شهرهای مختلف آمریکا برگزار شد.
ادامه مطلب
احتمال شکلگیری پیمان نظامی جدید
حمله امریکا به ایران و گسست در ناتو
بر اساس ارزیابیهای بررسیشده توسط دارک باکس، این درگیری در نهایت ممکن است در خدمت یک هدف استراتژیک بسیار گستردهتر باشد: بازسازی معماری امنیتی غرب و ظهور بالقوه یک اتحاد نظامی جدید برای جایگزینی یا به حاشیه راندن سازمان پیمان آتلانتیک شمالی.
ادامه مطلب
صرفا محکوم کردن بدون کمک موثر
چرا روسیه فقط سوختن ایران را میبیند
مسکو ممکن است به متن معاهده که شامل بند دفاع متقابل نمیشود، وفادار مانده باشد، اما این معاهده برای کمک به یک شریک کلیدی در خاورمیانه و یک همدست مهم در جنگ پوتین علیه اوکراین، کار چندانی انجام نداده است.
ادامه مطلب
زلزلهای به نام جنگ که حتی عوامل را لرزاند
خاورمیانه در جستجوی نظم گمشده
رضا حاجی محمدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: حمله مشترک آمریکا و اسرائیل به خاک ایران، که ضربات هدفمند به زیرساختهای هستهای، موشکی و پهپادی جمهوری اسلامی را شامل بوده، از منظر حقوق بینالملل رویدادی بیسابقه در نوع خود است.
ادامه مطلب
قالب کهن و ظریف نوین
سیاست و وانمودگرایی
سید محمدکاظم سجادپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: اغراق نیست اگر گفته شود که نطق ترامپ در سنا، تئاتر سیاسی بسیار دقیقی بود که ترامپ نقش خود را مانند یک هنرپیشه برجسته به خوبی ایفا کرد. اجرای این تئاتر سالانه سیاسی، موضوع بسیار مهمی از نظر مفهومی و عملیاتی را به پیش میکشد و آن وانمودگرائی است.
ادامه مطلب
شکستن تمامی مرزهای اخلاق و انسانیت
ترامپ بزهکاری که جهان را به قرن نوزدهم بازمیگرداند
امیر بی پروا در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: امروز دنیا با یک بزهکار مو زرد مواجه است که با شکستن مرزهای اخلاق پیشرفتهای انسانی مربوط به حقوق بشر، حقوق بشردوستانه، حقوق بین الملل و صلح جهانی را یکی پس از دیگری نابود می کند و جهان را به دوران قرن نوزدهم می برد.
ادامه مطلب
از ونزوئلا تا گرینلند و پاناما
بازگشت روح استعمار آمریکا در دولت ترامپ
علی اکبر رضایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: پس از حمله نظامی آمریکا در ۱۳ دی ماه ۱۴۰۴ به ونزوئلا و دستگیری رئیسجمهور آن و عدم توجه این کشور به منشور سازمان ملل متحد در زمینه لزوم احترام به تمامیت ارضی و حاکمیت ملی سایر کشورها، ترامپ اعلام کرد که شرکتهای نفتی آمریکایی راهی ونزوئلا خواهند شد تا نفت آن را استخراج کنند.
ادامه مطلب
تهدید رئیس جمهوری امریکا ترامپ به قطع روابط تجاری با اسپانیا
ترامپ درباره آینده ایران: باید یکی از داخل باشد که محبوبیت داشته باشد
دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا نشست خبری با فریدریش مرتس، صدراعظم آلمان را با توصیف روابط خود با آن کشور آغاز کرد و گفت که این کشور «همبستگی بزرگی» با ایالات متحده دارد.
ادامه مطلب
تحول قدرت در قرن ۲۱:
آیا رقابت آمریکا و چین به جنگ بزرگ منجر میشود؟
فرهاد قادری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: آیا این جابهجایی قدرت به طور طبیعی به سمت یک درگیری بزرگ، حتی جنگ، حرکت میکند؟ یا میتوان از تکرار الگوهای خونین تاریخ جلوگیری کرد؟
ادامه مطلب
در حالی که نیروهای امریکایی در منطقه افزایش یافته است
نگرانی مردم از شکست مذاکرات و آغاز جنگ
در حالی که ایرانیان منتظر نتیجه مذاکرات ژنو هستند، بسیاری از وقوع جنگی که میتواند از جنگ خونین دهه ۱۹۸۰ ایران با عراق پیشی بگیرد، میترسند.
ادامه مطلب
تهاجم امریکا به ایران: فشار روانی یا برنامه عملیاتی برای تسلیم
تاب آوری ایران در موج دوم حملات، آتش جنگ را به میز گرم مذاکره تحویل میدهد؟!
مجید صیادنورد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: صراحتاً اگر امریکا طی این مدت – از فردای آتشبس تیرماه تا یک ماه اخیر – که کابوس جنگ را بر سرزمین اهورایی ایران زمین برافراشته و بر طبل جنگ میکوبد، راه نفوذی برای تهاجم و وارد کردن ضربهای به دولتمردان و مناطق هدفگذاری شده خویش پیدا کرده بود؛ در حمله تردیدی روا نمی داشت!؟ آنچه تردید استراتژیست های ایالات متحده را باعث شده، موج دوم حملات ایران است!
ادامه مطلب