محمدعلی مهتدی در یادداشتی مینویسد: قبلا هم گفتهایم که اکثر جنگهای نامتقارن در نتیجه خطای محاسباتی به شکست آنجامیده است. خودکامگان جنگافروز، عناصر قدرت نظامی و اقتصادی را با فرمولهای ریاضی محاسبه میکنند.
ادامه مطلب
مقصود عهدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: جمهوری اسلامی ایران با ایستادگی مقابل آمریکا و اسرائیل علاوه بر حفظ تمامیت ارضی خود به نوعی جلوی فروپاشی و تجزیه سایر کشورهای منطقه در آینده را نیز گرفته است.
ادامه مطلب
اسلام ذوالقدرپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: انتخاب الگوی مدیریت بحران بسیار فراتر از الگوی مقابله با بحران است، زیرا مقابله با بحران به بستر پیشابحران و ابزارها، تاکتیکها و سیاستهای بیشماری میپردازد که منابع فراوان در دسترس است و میتوانند شکلگیری بحران را کاهش یا برطرف سازند، اما الگوهای مدیریت بحران به شرایط درون بحران و پسابحران یا همان فاجعه میپردازد که سیاستگذاری را بسیار سخت و بسیاری از ابزارها و منابع را نابود کرده است.
ادامه مطلب
بسیاری از تحلیلگران و سیاستگذاران شروع به پرسیدن همین سوال کردهاند: آیا مسیری برای خروج از این وابستگی دوگانه وجود دارد – مسیری که هم از اهرم مسکو و هم از نوسانات خلیج فارس عبور کند؟
ادامه مطلب
بشیر اسماعیلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: جنگ اخیر ما، میتواند تلنگری برای تقویت میهن پرستی و شناخت دوباره هویت ما باشد. هویتی که سالها با خود تحقیری و دیگرنژادپرستی برخی از افراد، لطمه دیده اینک وقت ترمیم آن است.
ادامه مطلب
حسن فتاحی در یادداشتی مینویسد: ترامپ میتواند به «زمین تخت» در سیاست بینالمللی بارو داشته باشد و تصور کند که با بمباران هوایی و تحریم و تحقیر میتواند بحرانها را ناپدید کند؛ اما واقعیت این است همانطور که کرهی زمین به باورهای تختگرایان اهمیتی نمیدهد و در طی چند میلیارد سال از پیدایشش همواره گرد بوده است، جهان واقعبینانهی ژئوپلیتیک هم به باورهای تختگرایانهی ترامپ اهمیت نمیدهند؛ هرچند به گفتهی خودش رئیسجمهور قویترین ارتش جهان باشد.
ادامه مطلب
محمد بیدگلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در حالی که وضعیت جنگ آمریکا و اسرائیل علیه کشورمان در هالهای از ابهام قرار دارد و هر لحظه ممکن است آتشبس ناپایدار در هم شکسته و جنگ بار دیگر آغاز شود و مشخص نیست این بار دشمن متجاوز چه صدمه و لطماتی به میهن عزیزمان وارد میکند، میتوان گفت به هیچ عنوان نمیتوان روی حضور تیم ملی در جام جهانی آمریکا نظر قطعی و صدرصد داد. البته بدیهی است که با توجه به حساسیتهای این دوره جام جهانی، حضور مقتدرانه ایران در این دوره از مسابقات را باید در عرصهای فراتر از فوتبال و ورزش مدیریت کرد.
ادامه مطلب
اگرچه انسدادها و افزایش تورم به شدت اقتصاد ایران را تحت فشار قرار میدهد، اما به نظر میرسد تهران در موقعیت بهتری برای تحمل فشار ناشی از این بنبست نسبت به ایالات متحده یا اقتصاد جهانی قرار دارد.
ادامه مطلب
محمدمهدی سیدناصری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: میناب میتواند صرفاً به یکی از دهها نامی بدل شود که در حافظۀ جمعی جهان ثبت و سپس فراموش میشوند؛ یا میتواند به نقطهای برای بازاندیشی جدی در نسبت میان قدرت و قاعده در حقوق بینالملل تبدیل شود. انتخاب میان این دو، نه فقط یک انتخاب سیاسی، بلکه آزمونی برای اعتبار اخلاقی و حقوقی نظام بینالمللی است.
ادامه مطلب
رویا حکیمی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: این گلوگاه حیاتی انرژی دنیا، امروز نه با کنش ایران، که با ماجراجوییهای مکرر آمریکا و اسرائیل به هم ریخته است. وقتی پایگاههای لجستیک این بازیگران، آبراه را به منطقهای ملتهب گره زده، طبیعی است که امنیت ناوبری نابود شود و مدیریت فعال دولت ساحلی، نه یک انتخاب، که یک ضرورت فوری باشد.
ادامه مطلب
تنگه هرمز صرفاً یک مسیر دریایی دیگر نیست، بلکه یک شریان حیاتی برای جریانهای انرژی جهانی است. تقریباً ۲۰درصد از عرضه نفت جهان، یا حدود ۲۰ تا ۲۱ میلیون بشکه در روز، از این گذرگاه باریک که خلیج فارس را به دریای عرب متصل میکند، عبور میکند. هرگونه اختلال، حتی موقت، عواقب فوری و گستردهای برای بازارهای جهانی دارد.
ادامه مطلب
سید محمدکاظم سجادپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در ادامه بحث روانشناسی سیاسی این تجاوز و شناخت روانشناسانه ترامپ، پرسش محوری این نوشتار آن است که ترامپ چگونه تصمیم به جنگ گرفت؟
ادامه مطلب
سیروس حاجی زاده در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: این نگاشت با بهرهگیری از چارچوب مفهومی «واقعگرایی ساختاری» و «نظریه بازیها»، به تحلیل محاسبات منطقی مسکو میپردازد و استدلال میکند که موضع روسیه نه حکایت از همپیمانی توخالی، بلکه بازتابی از ارزیابی دقیق «هزینه-فایده» (Cost-Benefit Analysis) در شرایط تضاد منافع و محدودیتهای ساختاری است.
ادامه مطلب
محمدمهدی عمادی مقدم در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: رژیم جدید تنگه هرمز دقیقاً در همین نقطه حساس به آمریکا ضربه وارد کرده و با ایجاد سازوکاری برای دریافت پرداخت عوارض، بیمه، مالیات و ... در قالب ارز غیرغربی یوان، جریان تحریمها را مختل میکند.
ادامه مطلب
اسما نجیبی باهر در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی میکوشد نشان دهد گذار از تصمیمگیری انسانی به فرآیندهای الگوریتمی چگونه دینامیسم تشدید بحران و مدیریت منازعه را در خاورمیانه دگرگون کرده است.
ادامه مطلب
مهمت پرینچک گفت: «یکی از درسهایی که میتوان از این جنگ گرفت، اهمیت داشتن فناوریهای نظامی مستقل از ناتو و ایالات متحده است. بگذارید از شما سوالی بپرسم: اگر ایران F-۳۵، F-۱۶ یا سیستمهای پاتریوت داشت، آیا میتوانست به این موفقیت در برابر ایالات متحده دست یابد؟ یا اگر سلاحها و سیستمهای دفاعی آمریکایی داشت، آیا میتوانست در برابر ایالات متحده و اسرائیل مقاومت کند؟
ادامه مطلب
فریدون علیمازندرانی، حسن فتاحی و مصطفی روستایی در سلسله یادداشتهای مشترک خود برای دیپلماسی ایرانی مینویسند: از دست دادن قدرت تنبیه فقط یک تغییر عملیاتی نیست؛ یک تغییر روانی هم هست. بازدارندگی واقعی زمانی موفق است که دشمن از پاسخ طرف مقابل بترسد، حتی اگر آن پاسخ عملاً هرگز اجرا نشود. ترس دشمن از «نااطمینانی» نسبت به قدرت ایران، خود یکی از مهمترین ابزارهای بازدارندگی بوده است.
ادامه مطلب
اسلام ذوالقدرپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: گذار ایران از راهبرد مصلحت و دست بسته در مناسبات ژئوپلیتیک به راهبرد تهاجمی دست باز مقابل دشمنان که پیامد اصلی تهاجم اسفند ۱۴۰۴ امریکا و اسرائیل به ایران است را میتوان نبرد الگوهای راهبردی ژئوپلیتیک دانست که نهتنها موازنه با الگوی دست بلند اسرائیل را برقرار، بلکه دست بلند ایالات متحده امریکا در منطقه و جهان را نیز ناکارامد نشان داده، انگارهها و اهداف ژئوپلیتیک برخی بازیگران منطقهای رقیب و دشمن ایران را به شدت سرکوب کرده است.
ادامه مطلب
در ۳۹ روز عملیات هوایی و موشکی قبل از آتشبس، نیروهای آمریکایی به شدت از هفت مهمات تاماهاوک (Tomahawk)، جسم (JASSM )، پیآراسام (PrSM)، اسام۳ (SM-۳)، اسام۶ (SM-۶)، تاد (THAAD) و پاتریوت (Patriot) استفاده کردند. برای چهار روز از این مدت، ایالات متحده ممکن است بیش از نیمی از موجودی قبل از جنگ را مصرف کرده باشد. بازسازی این هفت نوع مهمات به سطح قبل از جنگ، با تحویل موشکهای در حال ساخت، از یک تا چهار سال طول خواهد کشید.
ادامه مطلب
فرهاد قادری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: آتشبس فعلی که در بستر مذاکرات گستردهتر میان آمریکا و ایران شکل گرفته، بیش از آنکه پاسخی به درخواست صلح از سوی طرفین درگیر باشد، زائیده محاسبات ژئوپلیتیک واشنگتن و تهران است.
ادامه مطلب
جمیله کدیور در یادداشتی مینویسد: احتمال جنگ مجدد همچنان بالاست؛ حتی اگر دور جدید مذاکره انجام شود و توقف جنگ تمدید شود و ترامپ بگوید « دو طرف حالا بیش از هر زمان دیگری به یک توافق جامع نزدیک شدهاند» ولی آمریکا همچنان به دنبال توافق مورد نظر خود مبتنی بر شروطی است که اگر ایران زیر بار آن نرود، و «توافقی حاصل نشود، احتمال ازسرگیری درگیریها وجود دارد.»
ادامه مطلب
مجید افشانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: همانطور که رو برگرداندن سربازان از جبههی نبرد، خیانت به وطن تعبیر میشود؛ سکوت، کوتاهی و اهمالکاری افراد مؤثر در جنگ روایتها نیز گناهی نابخشودنی است.
ادامه مطلب
سجاد عابدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: جهان با نفسهای حبس شده، منتظر است تا ببیند آیا «دیپلماسی در زمین پاکستان» میتواند آتش جنگی را که چهل روز پیش شعلهور شد، برای همیشه خاموش کند یا خیر.
ادامه مطلب
احسان موحدیان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: آمریکا قصد داشت ایران را از جنوب محاصره دریایی کند که به بنبست خورد و حالا طرح محاصره ایران از خشکی را با همدستی اسرائیل در قفقاز در دستور کار قرار داده است.
ادامه مطلب
صادق ملکی در گپوگفتی دوستانه با دیپلماسی ایرانی درباره جنگ رمضان میگوید: علایم تغییر سیاستها باید از امروز آشکار شود تا به فردا امیدوار بود و بدان دل بست. جنگ ۱۲ روزه نشان داد که مدار سیاست داخلی و خارجی همچنان بر برخواسته از تسلط اندیشهای بسته و دور باطل و مسدود عدهای خویشحقپندار و دور از خرد جمعی و عقلانیتی که نوید بخش زندگی باشد چرخیده است و این عده قلیل همچنان بر دمیدن و اصرار بر سیاستهای غلط و شکست خورده گذشته خود اصرار دارند. مردم ما خوبند. در بنبستهای انتخابهای محدود و تحمیلی در سالیان دراز راهی را انتخاب کردند که مرکز ثقل آن ایران باشد. این مردم در سطح بالاتری از مقامات میاندیشند و دل در گرو ایران دارند.
ادامه مطلب
محمدمهدی سیدناصری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: اگر جامعه بتواند آرامش، امید و اعتماد را در ذهن کودکان حفظ کند، در حقیقت پایههای فردایی پایدار و انسانی را بنا نهاده است. کودکان امروز، معماران فردای ایراناند؛ حفظ آرامش روانی آنان، سرمایهگذاری برای آیندهای امنتر، آگاهتر و انسانیتر است.
ادامه مطلب
علی رحیمیپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: ایران با آگاهی از هزینههای جنگ و نیز نقاط قوت راهبردی خود، چارچوبی چهارگانه را برای هر گونه مذاکره یا پایان بحران تعریف کرده است که این چارچوب نه خواستهای تاکتیکی، بلکه خطوط قرمز راهبردی محسوب میشود و هرگونه ترتیبات امنیتی جدید در منطقه باید بر اساس آن شکل بگیرد.
ادامه مطلب
محمد بیدگلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: بزرگترین ضربه محسوس دونالد ترامپ به ایالات متحده آمریکا و جهان: افزایش نفوذ جمهوری اسلامی ایران بر اقتصاد جهان با تسلط بر تنگه هرمز، تضعیف جایگاه نظامی آمریکا در جهان، بی اعتمادی و عدم همراهی متحدان آمریکا از جمله کشورهای عضو ناتو و در نهایت فروپاشی اخلاقی آمریکا دانست که تهدیداتی را درباره نابود کردن تمدن ایران زمین مطرح کرد.
ادامه مطلب
فاطمه خادم شیرازی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: جنگ ۱۴۰۴ نشان داد که در جهان امروز، امنیت تنها با سامانههای دفاعی ساخته نمیشود؛ بلکه با روایتهایی شکل میگیرد که مردم و دولتها درباره قدرت، مقاومت و آینده خود میسازند و باور میکنند.
ادامه مطلب
احسان اقبال سعید در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: دفاع ملی و میهنی و این قدرتی که نیروهای مسلح در برابر یک ابرقدرت نشان دادند و پیوستگی ملی ما و درجهای از تمدن و مدنیت که نشان دادیم آتیه حکمرانی در ایران را چابکتر و جوانتر و متناسب با ظرفیتها و البته پیچیدگیهای یک کشور کهن در خاورمیانهای تازه خواهد کرد؛ خاورمیانهای که معمارش نه کیسینجر و نه پایان تاریخ فوکویاما و نه البته معمارش منسفیلد و برنارد لوئیس صهیونیست خواهند بود.
ادامه مطلب