تحلیلگران سفر مارکو روبیو، وزیر امور خارجه آمریکا، به کشورهای حوزه خلیج فارس را با آنچه «ترتیبات جدید منطقهای» در حال بررسی میدانند، مرتبط دانسته و معتقدند هدف این سفر، اطمینانبخشی به کشورهای منطقه درباره روند مذاکرات میان آمریکا و ایران است.
ادامه مطلب
فاطمه خادم شیرازی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: یکی از این سناریوها که در برخی تحلیلهای اروپایی – بهویژه در محافل پژوهشی فرانسه – با عنوان «مسئله سه دریا» مطرح شده، ایجاد کریدوری انرژی و ترانزیتی است که خلیج فارس را از طریق عراق و سوریه به دریای مدیترانه متصل کند. هدف اصلی چنین طرحی تنوعبخشی به مسیرهای انتقال انرژی است تا بخشی از صادرات انرژی منطقه بتواند بدون عبور از تنگه هرمز به بازارهای جهانی برسد.
ادامه مطلب
غیبت امارات و بحرین در محکومیت جمعی شورای همکاری خلیج فارس بلافاصله توجه را به خود جلب کرد زیرا هر دو کشور از زمان امضای توافقنامههای عادیسازی در سالهای اخیر به طور فزایندهای با برنامههای منطقهای اسرائیل همسو شدهاند.
ادامه مطلب
کیمیا ملکیان اصفهانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: تحولات امنیتی سالهای اخیر—از حملات پهپادی و موشکی تا بی ثباتی در مسیرهای دریایی—به امارات یادآوری کرد که حتی بازیگران ثروتمند نیز می توانند در خط مقدم ریسک قرار گیرند.
ادامه مطلب
ابوالفضل حسینی نیک در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در دنیای سیاست، جنگ از جمله تحولاتی است که به حرکت سریع در سیاست و وانکشهای جدید منجر میشود، یکی از اثرات مهم جنگ اخیر این بود که نشان دادن اتحادها، منافع و دورنگار کشورهای منطقه خاورمیانه و خلیجفارس چقدر می تواند باهم متفاوت و حتی متضاد باشد
ادامه مطلب
سید محمد شفیعی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در فضای رسانهای، گاه چنین القا شد که اهمیت هرمز در حال کاهش است و کشورهای عربی خلیج فارس طی سالهای اخیر خود را برای «جهانِ پساهرمز» آماده کردهاند. اما بررسی دقیق ظرفیتها، محدودیتهای فنی، جغرافیایی، امنیتی و اقتصادی این پروژهها نشان میدهد که فاصلهای جدی میان «کاهش نسبی وابستگی به هرمز» و «جایگزینی واقعی هرمز» وجود دارد.
ادامه مطلب
آندریاس کریگ، دانشیار کالج کینگز لندن، گفت که کشورهای خلیج فارس از میزان محافظت واشینگتن از اسرائیل در برابر پهپادها و موشکهای ایران، علیرغم تریلیونها دلار سرمایهگذاری خلیج فارس که به ایالات متحده سرازیر شده است، شوکه شدهاند.
ادامه مطلب
محمد علی مهتدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: مشاهده می شود که امارات نقشی بسیار فراتر از حجم ژئوپلیتیک خویش بازی می کند و خود را به شکل خط اول جبهه جنگ تحمیلی آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه جمهوری اسلامی ایران در آورده است.
ادامه مطلب
جنگ ایران بار دیگر روند تصمیمگیری پادشاهی را کند کرده، زیرا رهبری در حال ارزیابی مجدد استراتژی بلندمدت خود است. عربستان به خوبی میداند که نتیجه این درگیری هرچه باشد، آینده منطقه را حداقل برای دو دهه آینده تعیین خواهد کرد.
ادامه مطلب
رضا حاجیمحمدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: امارات متحده عربی در یک نقطه عطف تاریخی قرار دارد. این کشور که خود را بهعنوان الگویی از ثبات و توسعه در خاورمیانه معرفی کرده است، اکنون باید ثابت کند که میتواند با چالشهای داخلی خود نیز بهخوبی کنار بیاید.
ادامه مطلب
ابوالفضل حسینی نیک در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: آن چنان که میتوان از آینده خاورمیانه برداشت کرد، درصورت باقی ماندن خاورمیانه در وضعیت فعلی و تبدیل شدن به یک صلح مسلحانه در منطقه، البته باتوجه به سختی دسترسی به اطلاعات، باید گفت آینده خاورمیانه بهخصوص برای عربستان و امارات در مسیری جدید خواهد بود.
ادامه مطلب
تحقیقات جعبه تاریک نشان میدهد که چگونه فشار دریایی ایران، حمایت امارات از نیروهای پشتیبانی سریع سودان را همزمان با پیشروی ارتش سودان متوقف کرد.
ادامه مطلب
هشدارهای صادر شده توسط ایران به هسته استراتژی ملی امارات متحده عربی ضربه زده است. کشوری که شهرت جهانی خود را بر اساس وعده ایمنی بنا کرده، اکنون با احتمال تبدیل شدن به عرصه خط مقدم در یک رویارویی منطقهای گستردهتر روبهروست.
ادامه مطلب
مسکو ممکن است به متن معاهده که شامل بند دفاع متقابل نمیشود، وفادار مانده باشد، اما این معاهده برای کمک به یک شریک کلیدی در خاورمیانه و یک همدست مهم در جنگ پوتین علیه اوکراین، کار چندانی انجام نداده است.
ادامه مطلب
سپاه هشدار داد که همگان از تأسیسات نفتی در عربستان، امارات و قطر فاصله بگیرند.
ادامه مطلب
عباس عبدالخانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: همجواری این منطقه با تنگه بابالمندب، آن را در مجاورت یکی از حیاتیترین شریانهای تجارت جهانی قرار داده؛ مسیری که اتصالدهنده دریای سرخ به اقیانوس هند است و بخش قابل توجهی از تجارت انرژی و کالا میان آسیا، اروپا و آفریقا از آن عبور میکند.
ادامه مطلب
به گفته منابع دارک باکس، ریاض به سرعت برای تغییر چارچوب درگیری به عنوان یک مسئله نظم منطقهای اقدام کرد و یک کمپین رسانهای و سیاسی پایدار را آغاز کرد که امارات را به عنوان یک بازیگر بیثباتکننده معرفی میکرد. رسانههای همسو با دولت سعودی، ابوظبی را به سرمایهگذاری در هرج و مرج، حمایت از جنبشهای جداییطلب و تضعیف حاکمیت کشورهای عربی در راستای منافع محدود همسو با قدرتهای خارجی متهم کردند. این روایت به هسته اصلی تصویر با دقت پرورشیافته امارات متحده عربی به عنوان نیرویی برای ثبات و توسعه ضربه زد. پاسخ امارات، آسیبپذیری دیگری را آشکار کرد. ابوظبی به جای مقابله مستقیم با اتهامات عربستان سعودی از طریق اکوسیستم رسانهای خود، به شدت به دفاع غیرمستقیم از طریق همپیمانانش، بهویژه شبکههای طرفدار اسرائیل در ایالات متحده، متکی بود.
ادامه مطلب
شکاف تشدید شده بین عربستان سعودی و امارات متحده عربی در سالنهای سیاسی منامه طنینانداز شده و تهدیدی برای تعریف مجدد وفاداریها، وابستگیها و ثبات داخلی بحرین است.
ادامه مطلب
فرهاد قادری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: پرسش اصلی این یادداشت این است: اسرائیل چگونه تلاش کرده بازدارندگی آسیبدیده خود را احیا کند؟ و آیا این تلاشها واقعاً به «بازگشت تعادل قوا» منجر شده یا سیاستهای جدید به «ناامنی بیشتر» انجامیده است؟ تعادل قوا در خلیج فارس چگونه شکل گرفته و امروز چه تغییراتی را تجربه میکند؟ و مهمتر: واقعگرایی تا چه حد میتواند این تحولات را تبیین کند.
ادامه مطلب
رستم ضیائی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: نمونه موفق رویکرد هجینگ در سالهای اخیر در میان قدرتهای میانه، کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس از جمله عربستان سعودی و امارات هستند. این کشورها به طور آشکار تمایل بیشتری به گشایش روابط با کشورهای غیرغربی نشان دادهاند و در راستای تقویت مصون سازی اقتصادی و امنیتی خود، درحال توسعه همکاری های چندجانبه با قدرت های آسیایی هستند.
ادامه مطلب
فرهاد قادری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: اقدامات امارات در یمن و سودان بازتابی واضح از منطق قدرت واقعگرایانه است: یک دولت کوچک در منطقهای ناامن که تلاش میکند با گسترش نفوذ منطقهای، کنترل نقاط استراتژیک، استفاده از جنگ نیابتی و بهرهبرداری از خلأ قدرت، امنیت خود را تأمین و قدرت نسبی خود را در برابر رقبای بزرگتر افزایش دهد.
ادامه مطلب
رضا حاجی محمدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: عربستان، به عنوان رهبر ائتلاف، همواره بر حفظ وحدت یمن تأکید داشته، در حالی که امارات با حمایت از نیروهای جداییطلب جنوبی، به دنبال منافع استراتژیک خود در بنادر، جزایر و مسیرهای تجاری کلیدی است.
ادامه مطلب
انصارالله و ارتش یمن با درک دقیقی از تحولات اعلام کرده اند اگر رژیم صهیونیستی پایگاهی در شاخ آفریقا بزند، آنها این پایگاه را منهدم خواهند کرد. ایران، مصر، ترکیه و چین نیزدر این ماجرا بیکار نخواهند نشست.
ادامه مطلب
احمد رشیدی نژاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: ریاض حضور امارات و متحد محلی آن (شورای انتقالی جنوب) در شرق یمن را تهدیدی برای آخرین کریدور خشکی خود به سوی اقیانوس هند میداند.
ادامه مطلب
فرصتی واقعی برای عربستان وجود دارد تا با مشارکت مصر و ترکیه، نقش منطقهای خود را توسعه دهد و رهبری کشورهای عربی را به دست بگیرد. اما تحقق این امر مستلزم آن است که سه کشور مصر، ترکیه و عربستان عناصر قدرت خود را به درستی بشناسند و تلاشهایشان را برای مقابله با پروژههای تجزیه و مقابله با گسترش نفوذ اسرائیل که متاسفانه در موارد زیادی با سیاستهای امارات همراستا شده است، یکپارچه کنند.
ادامه مطلب
حمیدرضا سیدناصری و محمدمهدی سیدناصری در یادداشت مشترکی برای دیپلماسی ایرانی مینویسند: دو پرسش اساسی برای بررسی حقوقی مطرح است: آیا رابطه حقوقی ایران و جزایر در برههای قطع شده است؟ و آیا تصرفات امارات یا انگلیس به اندازهای آشکار و مؤثر بوده که انقطاع حاکمیت ایران را موجب شود؟
ادامه مطلب
سید محمد حسینی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: وابط عربستان سعودی و امارات متحده عربی در حال گذار از الگوی «همکاری – رقابت پنهان» به سمت الگوی «رقابت – همکاری» است. رقابتی که گاه وجه پنهان و گاه وجه آشکار به خود می گیرد.
ادامه مطلب
حامد نقیلو می نویسد: چین پای ادعاهای امارات را امضا کرد تا پرونده جزایر سهگانه از سطح ادعاهای تکراری در منطقه به سطح مناقشه جهانی ارتقا یابد. معنای این امضا روشن است؛ حتی قدرتهای بزرگ حاضرند حاکمیت ایران را در معاملههای ژئوپلیتیک خرج کنند. پاسخ ایران نیز باید به همان اندازه روشن باشد؛ هر امضا و هر همراهی باید به هزینهای محسوس و بازدارنده بدل شود تا هیچ بازیگری نتواند تمامیت سرزمینی ایران را به کالای قابل معامله تبدیل کند.
ادامه مطلب
علی مفتح در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: سخن گفتن از «ادعای امارات» درباره جزایر ایرانی، اساسا نادرست است. واژه «ادعا» در دو حالت معنا پیدا میکند. حالت اول، زمانی است که یک فرد در چارچوب قانون و نهادهای قضایی مطرح میکند: «این چند متر از خانه یا زمین متعلق به من است.» این را میتوان یک ادعا نامید، چرا که مدعی با دلایل و مستندات خود اقدام به ارائه دعوی کرده و مرجع قانونی آن را بررسی میکند. مدعی علیه، در این چارچوب، موظف به پاسخگویی است و اگر دادگاه با شواهد ارائه شده قانع شود، ممکن است بخشی از ملک به مدعی واگذار شود؛ در غیر این صورت، عدم تمکین نه تنها غیرقانونی، بلکه غیراخلاقی خواهد بود. اما آیا همین استدلال در عرصه بینالمللی برقرار است؟ پاسخ روشن است: خیر.
ادامه مطلب
با افزایش شکاف میان عربستان سعودی و امارات متحده عربی در یمن، تمامیت ارضی این کشور کوچک، جنگزده و فقیر، بیش از هر زمان دیگری در خطر قرار گرفته است. میتوان گفت یمن فاصله اندکی با وضعیتی دارد که پیش از دهه ۹۰ میلادی به آن دچار بود. نقشه جنگ در یمن روزبهروز پیچیدهتر میشود و کشورهای ذینفع و سازمانهای بینالمللی، راهکاری برای برقراری آرامش در آن ندارند.
ادامه مطلب