از کارول دوکِ روان‌شناس، نقل است که: «به‌تعویق انداختن ارضای خواسته‌ها، مسیر رسیدن به همة چیزهای خوب است.» بااین‌حال، دقیقاً همین ویژگی است که بیش از یک ربع قرن در جوامع اروپایی فراموش شده است.
ادامه مطلب
پیروز غفرانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می‌نویسد: این مقاله ضمن تشریح راهبردها و رویکردهای چین در عرصه بنگاه داری و کسب و کار بین المللی، سیاست های این کشور را در قبال پیشران های تغییر و شکل دهی نظم نوین جهانی، تشریح می کند و نشان می دهد که چین را می توان نقطه مقابل رویکرد اولویت مدیران ارشد و نظم نوین سرمایه داری تلقی کرد.
ادامه مطلب
مجتبی لشکربلوکی در یادداشتی می نویسد: چرخه یادگیری و تحلیل تجارب (عقلانیت ابزاری)، گفت وگو (عقلانیت تفاهمی) و انتخاب (عقلانیت جمعی) همواره باید ادامه داشته باشد. به جای آنکه درگیر توهین و تهمت شویم، چرخه تحلیل و تفاهم را شروع کنیم.
ادامه مطلب
نظم بین المللی قدیمی در حال جان کندن است و نظمی نوین در حال زایش. دست به دست شدن قدرت هرگز به آرامی انجام نپذیرفته است.
ادامه مطلب
مهدی تدینی در یادداشتی می نویسد: خاویر میلی از جمله کسانی است که از کسب‌وکار و دنیای تجارت آزاد وارد سیاست شده است. مقایسۀ او با ترامپ و بولسونارو دست‌کم از جهت سواد اقتصادی دقیق نیست. میلی سواد دانشگاهی اقتصاد دارد و تخصصش امور مالی است.
ادامه مطلب
نئولیبرالیسم هر نیاز اجتماعی را به کالا تبدیل می کند و به سوداگری در مورد سلامتی، مسکن و غذا ادامه می دهد. چند میلیونر، بدون هیچ گونه دلسوزی ای، آینده کل جامعه را به دست گرفته اند. سرمایه داری در حالی که از نیروی کار و منابع کره زمین استفاده می کند، کلیت درد و رنج های جهانی را برنامه ریزی می کند. در واقع، گذار از این ساختار درنده برای بقا و تکامل بشریت ضروری است.
ادامه مطلب
محمدرضا لشینی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: ایران کشوری بسیار ثروتمند است که با وجود داشتن یک درصد جمعیت جهان ۹ درصد معادن دنیا را در خود جای داده است. نقاط قوت ایران در آینده جهان می‌توانند انرژی خورشیدی، داشتن ذخایر نفت، معدن، گاز و همچنین ژئوپولتیک خاص ایران باشند.
ادامه مطلب
سید رحمان موسوی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: به نظر می رسد رهبر چین نیاز به تغییر مدل اقتصادی سرمایه‌محور خود را به مدلی مبتنی بر مصرف‌کننده تشخیص داده است. اما تصمیمات سیاسی او، که شامل دو برابر کردن اعتبارات بخش دولتی است، به توانایی پکن برای بازسازی اقتصاد آسیب می رساند.
ادامه مطلب
بشیر اسماعیلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی در نقد فیلم «عاشق بانو چترلی» می نویسد: نظام سرمایه داری در این فیلم، نه تنها قاتل عشق و شادی است، که خلاقیت هنری و ادبی را هم از بین می‌برد؛ آن جا که شوهر «کنی» برای اعاده سود معادنش، دست از نویسندگی بر می‌دارد و بر کسب و کار تمرکز می‌کند. کارگران معدن در فیلم، به طور تمثیلی، نماینده قشر کارگر استثمار شده در نظام سرمایه‌داری هستند که بر اساس قاعده عدالت «هر کس به اندازه استحقاق خود» در لیبرالیسم، شایسته همین زندگی سخت و درآمد بخور و نمیر هستند و در نگاه از بالای صاحب معدن به طبقه فرودست، اگر همین شغل طاقت فرسای کم درآمد هم نباشد، کارگران باید بروند و گدایی کنند!
ادامه مطلب
بیژن اشتری در یادداشتی می نویسد: در ونزوئلای امروز، کشوری که مردمش در فقر مطلق غوطه می خورند و تورم وتحریم ها امانشان را بریده است. اما نیکولاس ارنستو مادورو، پسر سی و چهار ساله نیکولاس مـادورو، رئیـس جمهوری کمونیست ونـزوئلا، بی توجه به مصـائب مـردم کشورش حسابی خوش می گذراند. مـردم اسـم این آقا را گذاشته اند "نیکولاسیتو" کـه معـنایش می شود "نیکـولاس کوچولو". ایشان که خودش را کمونیستی مومن و متعـهد می نامد، رئیس بخش فلزات گرانبهای ونزوئلاست و کارش خرید طلا به قیمت ارزان از معدنکاران مستقل و فروش آن به قیمت های تورمی به بانک مرکزی ونزوئلا است.
ادامه مطلب
ناصرقلی سارلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: گوستابو پترو که روزگاری چریکی شورشی به شمار می‌رفت و برای همین، به زندان نیز افتاده بود، از دهه ۹۰ میلادی وارد مبارزات سیاسی شد. ابتدا به‌همراه گروهی از رفیقان پیشین وارد مجلس نمایندگان شد و بعد از آن به سنا راه یافت. سپس در سال ۲۰۱۰ وارد کارزار انتخابات ریاست‌جمهوری شد اما ناکام ماند. بعد از آن، در انتخابات محلّی به‌عنوان شهردار بوگوتا، پایتخت کلمبیا انتخاب شد و دو دوره در این مقام بود. در انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۲۰۱۸ در دور دوم درمقابل ایوان دوکه متحمل شکست سنگینی شد و بالاخره در دور دوم انتخابات ۲۰۲۲ با تفاضل اندکی توانست نخستین رئیس‌جمهور چپ‌گرای کلمبیا شود. این سابقه نشان می‌دهد کلمبیایی‌ها به‌تدریج و با احتیاط فراوان به گوستابو پترو اعتماد کرده‌اند.
ادامه مطلب
موسی غنی نژاد در یادداشتی می نویسد: دولت سیزدهم اقتصاد را آن‌گونه تفسیر می‌کند که سیاستمداران شوروی در دهه ۱۹۷۰ می‌کردند و ایده‌هایی که در این دولت برای سیاستگذاری اقتصادی مطرح می‌شود از جنس سیاست های شوروی سابق است. در این چارچوب، به نظر می رسد تئوریسین های دولتی توصیه می‌کنند دولت به طرف خودکفایی و بستن اقتصاد گام بردارد.
ادامه مطلب
مهدی تدینی در یادداشتی می نویسد: بوسۀ برژنف – هونکر داستان درازی دارد و در سنت «بوسۀ برادری سوسیالیستی» ریشه دارد. پیشینۀ «بوسۀ برادری سوسیالیستی» به بوسۀ برادری کارگری می‌رسد که از میانۀ قرن نوزدهم در طبقۀ کارگر پدید آمد؛ به نشانۀ همبستگی و تعلق متقابل اعضا به یکدیگر. پس از انقلاب روسیه این رسم در میان دوستداران این انقلاب که خود را به روسیه می‌رساندند باب شد.
ادامه مطلب
صلاح الدین خدیو در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: در نظام توتالیتر که اکنون کره شمالی تنها نمونه آن در جهان است، هیچ گونه قرارداد و میثاق اجتماعی میان دولت و شهروندان وجود ندارد و افراد هر لحظه در معرض دستگیری و خشونت دولتی قرار دارند. نمونه شاخص آن، امحای کولاک ها – طبقه دهقان متوسط الحال – در روسیه و نابودی یهودی ها و کولی ها و توان خواهان در آلمان رایش سوم است. به بیان دیگر در دو کشور یاد شده یک طبقه اجتماعی و یک گروه قومی، بخاطر منویات ایدئولوژیک طبقه حاکم، به طور کامل نابود شدند.
ادامه مطلب
صلاح الدین خدیو در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: امروزه به سختی می توان از چیزی بنام میراث کمون پاریس سخن گفت. سوسیالیسم واقعا موجود شوروی و اقمارش به تاریخ دوردست تعلق دارد و چین هم با تبدیل به بزرگترین سرمایه داری دولتی تاریخ و پلیسی ترین تجربه ممکن دولتی، عملا به آرمان های گذشته پشت کرده است.
ادامه مطلب
صلاح الدین خدیو در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: اردوکشی چپ های جهانگرا و مدافع آزادی و راست های محافظه کار ضد مهاجران، چالشی گذرا نیست، چه بسا آینده زیست دموکراتیک این کشور به آن بستگی دارد. فوکویاما برای رهایی از این چالش نفسگیر و تعالی دوباره امر سیاسی، خواهان بازگشت سیاست به دوگانه چپ و راست و اردوکشی بر اساس آرمان های برابری و آزادی است.
ادامه مطلب
از آنجایی که پاندمی کرونا در سراسر امریکا بیداد می کند و ممکن است به بدترین بحران اقتصادی از زمان رکود بزرگ تبدیل شود، ترامپ تهدید می کند که در صورت امتناع از استفاده از نیروی پلیس برای سرکوب اعتراضات (و همچنین عدم پذیرش نیروهای امنیتی فدرال و یا هر دلیل دیگر از سوی وزارت دادگستری) از تفویض بودجه فدرال مورد نیاز برای ایالات و شهرها دریغ می کند.
ادامه مطلب
مرتضی مردیها در یادداشتی می نویسد: برخی عاقلان و دلسوزان در همان ابتدا اعلام خطر کردند ولی کسی جدی نگرفت، تا جهان به خود آمد و دید ویروس مساواتِ زوری تمام جهان را آلوده کرده است. لجاج در حدی است که بعضی از این قوم شادی می‌کنند از این‌که چرخ اقتصاد و سیاست و زندگی اینطور جدی تهدید شده است؛ کسانی که حاضرند جهان نابود شود و آنها در این نسوزند که چرا تمام پیش‌بینی‌های‌شان از بینی به دیوار خورد؟ غرب لیبرال روزبه‌روز بر شوکت و برکت خود افزود و هم اخلاق و فرهنگ را ارتقا داد و حاصل کمونیسم شد کوبا و کره شمالی و کامبوج و ووهان.
ادامه مطلب
بشیر اسماعیلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: اگر چه گسترش ویروس کرونا و بحران های ناشی از آن بخشی از پیش بینی های سندرز درباره آسیب پذیری فاجعه بار نظام درمان در آمریکا را خیلی زود عیان کرد، اما به نظر چیزهایی بسیار بیشتر برای قانع شدن توده مردم در آمریکا برای یک انقلاب سیاسی لازم باشد.
ادامه مطلب
خانواده پاتریشیا راکر در دهه ۱۹۸۰ ونزوئلا را با این تصور که پدر خانواده به طور موقت در ایالات متحده مشغول به کار می شود، ترک کردند. او می گوید: «به یاد دارم که ونزوئلا از نظر من بهترین کشور روی زمین بود.» اما برنامه های این خانواده تغییر کرد و ونزوئلا هم اساسا دستخوش تغییرات شد. راکر که اکنون یک شهروند آمریکایی شده و سناتور ایالت ویرجینیای غربی است، در جلسه سالانه شورای تبادلات قانونی آمریکایی (الِک) در گفت و گو با دنیل دیویس، از خطرات سوسیالیسم می گوید.
ادامه مطلب
خانواده پاتریشیا راکر در دهه ۱۹۸۰ ونزوئلا را با این تصور که پدر خانواده به طور موقت در ایالات متحده مشغول به کار می شود، ترک کردند. راکر که اکنون یک شهروند آمریکایی شده و سناتور ایالت ویرجینیای غربی است، در جلسه سالانه شورای تبادلات قانونی آمریکایی (الِک) در گفت و گو با دنیل دیویس، از خطرات سوسیالیسم می گوید...
ادامه مطلب
موسی غنی نژاد در یادداشتی می نویسد: تفاوت لیبرالیسم و سوسیالیسم در این است: لیبرالیسم انسان را آن گونه که هست می‌پذیرد و تلاش می‌کند برای مشکلات وی واقع‌بینانه و با شیوه‌ای صلح‌آمیز چاره‌جویی کند؛ اما سوسیالیسم درصدد تغییر دادن ماهیت انسان و آفرینش نوع جدیدی است، اقدامی ناممکن که عملا نتیجه‌ای جز نابودی میلیون‌ها نفر ندارد.
ادامه مطلب
جوامع سرمایه داری و پیشرفته اروپایی و ایالات متحده در سال های اخیر ظهور پوپولیسم و گسترش سریع آن را شاهد بوده اند که به نوعی، پاسخی به کاهش استانداردهای زندگی طبقات کارگر بوده است. هدف از این مقاله اول تحلیل این مساله است که آیا همه این جنبش هایی که پوپولیستی خوانده می شوند، با یکدیگر وجه اشتراک دارند و دوم، تحلیل استراتژی ها و محدودیت های پوپولیسم در مقایسه با جنبش عمده ضد سازمانی (سوسیالیسم) قرن گذشته است.
ادامه مطلب
جوامع سرمایه داری و پیشرفته اروپایی و ایالات متحده در سال های اخیر ظهور پوپولیسم و گسترش سریع آن را شاهد بوده اند که به نوعی، پاسخی به کاهش استانداردهای زندگی طبقات کارگر بوده است. هدف از این مقاله اول تحلیل این مساله است که آیا همه این جنبش هایی که پوپولیستی خوانده می شوند، با یکدیگر وجه اشتراک دارند و دوم، تحلیل استراتژی ها و محدودیت های پوپولیسم در مقایسه با جنبش عمده ضد سازمانی (سوسیالیسم) قرن گذشته است.
ادامه مطلب
ونزوئلا به تجسم آشکار شکست سوسیالیسم تبدیل شده، اما نظرسنجی ها نشان می دهد که این تفکر در ایالات متحده هم منسوخ نشده و حتی آسیب های شدیدی به جوامع آمریکایی رسانده است.
ادامه مطلب
بیژن اشتری: در شوروی، اصلاح‌طلبان واقعی در داخل حکومت حضور داشتند. نمونه‌ی بارز آن گورباچف است. اما در ایران چنین نیروهایی وجود ندارد. ناامیدی من از نیروهای اصلاح‌طلب در ایران است که شباهت با ونزوئلا را برای من جدی‌تر می‌کند تا شباهت با شوروی. پس وقتی اصلاح‌طلب واقعی وجود ندارد، الگوی شوروی از دور خارج می‌شود و مصداق پیدا نمی‌کند.
ادامه مطلب
دکتر عبدالرحمان ولایتی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: البته ظاهرا آنچه فوکویاما به آن اعتراف کرده نه دال مرکزی سوسیالیسم یعنی مالکیت اجتماعی بر ابزار تولید بلکه نظام بازتوزیع عادلانه ثروت و منابع و ترمیم و تعدیل شکاف کارفرما و کارگر است که شواهد گویای آن است به نوعی در اعتراف تمام و کمال به سوسیالیسم در منگنه گرفتار آمده و گرنه به احتمال به عمق اندیشه های کارل مارکس پی برده است جایی که اظهار می دارد لیبرال دموکراسی درست است.
ادامه مطلب
صلاح الدین خدیو در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: خرس قطبی البته دوباره از خواب زمستانی برخواسته ولی بیشتر شمایل یک قدرت اروپایی قرن نوزدهمی را دارد تا روسیه شوروی که در قرن بیستم بود. چین و هند نیز بدون شک قدرتهای آتی هستند.
ادامه مطلب
حسین قریب مدیرعامل گروه مشاوران مدیریت و مطالعات راهبردی تدبیر: ارتقای منزلت استراتژیک چین سبب شد جذب سرمایه‌گذاری خارجی از 320 میلیون دلار در سال 1979 به 44 میلیارد دلار در سال 1997 ارتقا یابد و همچنین در این بازه زمانی صادرات این کشور از 21 میلیارد دلار به 83 میلیارد دلار افزایش یابد.
ادامه مطلب
بر اساس نظرسنجی انجام شده از سوی دانشگاه هاروارد در آوریل 2016 حمایت از سرمایه داری در آمریکا به پایین ترین میزان خود در طول تاریخ رسیده است.
ادامه مطلب