بازگشت به نقطه صفر! جدید
صابر گلعنبری در یادداشتی مینویسد: نتانیاهو و ترامپ به صورت جدی به یک اقدام نظامی دیگر میاندیشند چه با مشارکت دو طرف و چه فقط اسرائیل.
ادامه مطلب
صابر گلعنبری در یادداشتی مینویسد: نتانیاهو و ترامپ به صورت جدی به یک اقدام نظامی دیگر میاندیشند چه با مشارکت دو طرف و چه فقط اسرائیل.
ادامه مطلب
کوروش احمدی در یادداشتی مینویسد: در پی انتقادات گسترده از ترامپ به خاطر امضای یادداشت تفاهم و مسیر راحتی که برای خروج او از آن توافق فراهم شد، ظاهرا اکنون ترامپ خواستار توافق متفاوتی است که هر امتیازی از جانب آمریکا را به دریافت امتیازی در مورد برنامه هستهای از جانب ایران موکول کند. ایران ظاهرا با چنین فرمولی موافق نیست؛ چراکه معنای آن بیارزششدن کارت تنگه است.
ادامه مطلب
علی مفتح در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: به این نبرد تاریخی باید هم جنگ انقلابی نام داد چرا که نقطه عطفی در تاریخ بوده است، نه فقط در تاریخ ملی بلکه در تاریخ جهانی. ایران ثابت کرد که می توان در برابر نیرومندترین ارتش های جهان ایستاد و پیروز شد.
ادامه مطلب
علی اصغر بصیری جم در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: اگرچه در فضای خشم و ناامیدی ناشی از مشاهده نقض قواعد حقوق بینالملل قابل درک است، اما بر یک نتیجهگیری شتابزده استوار است: اینکه ناکامی یک نهاد در یک یا چند بحران، به معنای بیفایدگی کلی آن باشد.
ادامه مطلب
اسلام ذوالقدرپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: روند رویدادهای جهان آشفته و مناسبات جدید قدرت که مورد پسند قدرتهای بزرگ نیست، وحشت از جنگ اتمی را بر افکار عمومی چیره کرده است و سیاستگذاران را سرگردان میسازد. عادیسازی تهاجم اتمی به اوکراین یا ایران در افکار عمومی را میتوان در اخبار و تحلیلهای روزمره رسانههای بینالملل دنبال کرد که در چارچوب هشدارهایی از سوی سیاستمداران یا کارشناسان مطرح میشوند.
ادامه مطلب
محمود فاضلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: شواهد نشان میدهد خانوارهای یونانی همچنان آسیبپذیرترین بخش اقتصاد محسوب میشوند. تورم پایدار، افزایش هزینههای انرژی و بحران هزینههای زندگی کاهش اعتماد مصرفکنندگان و افت سرعت رشد مصرف خصوصی را موجب شده است.
ادامه مطلب
نبی سنبلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: جنگ ها در ابتدا شکل یک بحران غیر منتظره دا رند اما کم کم از حالت بحران خارج می شوند و به یک نظم تبدیل می شوند.
ادامه مطلب
محمدعلی مهتدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: جمهوری اسلامی ایران، صرفنظر از خسارتهایی که متحمل شده، تاکنون توانسته است قدرت پاسخگویی و بازدارندگی خود را حفظ کند و اجازه ندهد اهداف اعلامی رقیب بهطور کامل محقق شود. اگر این روند ادامه یابد و ایران همچنان بتواند ضمن حفظ انسجام داخلی، توان دفاعی و ابتکار عمل سیاسی خود را حفظ کند، احتمال آنکه سرنوشت این رویارویی نه در میدان نبرد، بلکه در عرصه محاسبات سیاسی و اقتصادی رقم بخورد، بیش از هر زمان دیگری وجود دارد.
ادامه مطلب
مسعد سلیتی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: هدف این تحلیل، بررسی ابعاد این شرطبندی استراتژیک و ارائه دیدگاهی واقعبینانه و علمی است تا افکار عمومی ایران آگاهتر شود و سیاستمداران کشور در تصمیمگیریهای راهبردی، پویاییهای قدرت منطقهای را دقیقتر در نظر بگیرند.
ادامه مطلب
حجت حدیدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در این نوشتار با وامگیری از فرانظریه «نوواقعگرایی تدافعی/تهاجمی » و مفهوم «موازنه تهدید » استدلال میکنیم که خاورمیانه از عصر «بازدارندگی از طریق پنهانکاری و ابهام» عبور کرده و وارد فرآیند شکنندهای از «بازدارندگی عریان و پویا» شده است؛ وضعیتی که در آن بازدارندگی دیگر به معنای ممانعت از وقوع ضربه نیست، بلکه به معنای تنظیم، مدیریت و مهار سطح و جغرافیای ضربه متقابل در درون یک «موازنه وحشت متعارف» تعریف میشود.
ادامه مطلب
پوریا لوایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: اگر قرار بر صلح و امنیت پایدار در منطقه باشد، دیگر دوران «پناهگاه امن» برای دشمنان ایران به سر آمده است و این لانه باید فرو بریزد.
ادامه مطلب
جهانبخش رشیدی در این یادداشت به بررسی تحولات اخیر در روابط ایران با قدرتهای جهانی، بهویژه حمله ایالات متحده و اسرائیل، در پرتو راهبرد «تهاجم معکوس» تهران میپردازد.
ادامه مطلب
استیون کوک، کارشناس ارشد مطالعات خاورمیانه در شورای روابط خارجی (CFR) گفت: «ما قبلاً اینجا بودهایم تا بفهمیم طرفها نمیتوانند شکافهای باقیمانده را پر کنند. مذاکرات در مورد مسائل باقیمانده، بهویژه در مورد برنامه هستهای ایران، طولانی و دشوار خواهد بود.»
ادامه مطلب
سجاد عابدی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: حوادث خونین فوریه ۲۰۲۶ (اسفند ۱۴۰۴) و تهاجم مشترک رژیم صهیونیستی و آمریکا که به شهادت مقام معظم رهبری فقید، آیتالله علی خامنهای منجر شد، نه تنها معماری امنیتی منطقه را دگرگون کرد، بلکه هر گونه مسیر سنتی دیپلماسی را با بنبستی استراتژیک مواجه ساخت
ادامه مطلب
محسن مهدیزاده در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: یادداشت پیش رو را میتوان تلاشی برای حل یک معمای شخصی دانست: چرا آمریکا و اسرائیل گمان کردند که فروریختن چنین حجمی از درد و ویرانی بر کشور من تصمیمی منطقی است؛ آن هم در شرایطی که واقعیتهای موجود نشان میداد ضرورتی برای انتخاب این مسیر اشتباه وجود ندارد.
ادامه مطلب
ذوالفقار صادقی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: این نوشتار قضاوتی را در پیروزی یا شکست ارائه نخواهد داد، اکثراً متکی بر نظرات کارشناسی غیر ایرانی و البته به مضمون است، اگر دنبال معرفی پیروز این جنگ هستیم باید این قاعده را بپذیریم که آغاز کننده جنگ به اهداف اعلامی خود رسیده یا برعکس، قضاوت با مخاطبی است که این نوشتار را منتقدانه مورد مطالعه قرار میدهد.
ادامه مطلب
سید حجت سیداسماعیلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: جمهوری اسلامی ایران در موقعیتی قرار گرفته است که بسیاری از تحلیلگران آن را متفاوت از گذشته ارزیابی میکنند. کشوری که طی چهار دهه گذشته همزمان با تحریمهای گسترده اقتصادی، فشارهای سیاسی، جنگهای نیابتی، عملیاتهای امنیتی و تهدیدهای مکرر نظامی مواجه بوده، نه تنها از معادلات منطقه حذف نشده، بلکه به یکی از اضلاع اصلی هرگونه نظم امنیتی جدید در غرب آسیا تبدیل شده است.
ادامه مطلب
عرفان ابراهیمی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در حال حاضر میتوان ادعا کرد که انباشت اورانیوم تنها یک کارکرد و بازدارندگی بسیار خاص را حفظ کرده و آن، «بازدارندگی از حملات هستهای تاکتیکی توسط اسرائیل» است. به عبارت دقیقتر، تا زمانی که این حجم از اورانیوم در کشور وجود دارد، رژیم صهیونیستی نمیتواند از سلاح هستهای تاکتیکی علیه اهداف خود در ایران استفاده کند؛ چراکه اعمال چنین حملاتی، منطقاً و بهصورت راهبردی، توجیهی کامل و بینقص برای تصمیمگیران جمهوری اسلامی فراهم میآورد تا دکترین هستهای خود را به طور کامل تغییر دهند و همان اورانیوم را به بمب هستهای تبدیل کنند.
ادامه مطلب
وحید کریمی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: مقایسه رفتاری در مناقشه تایوان بین امریکا و چین میتواند کمککننده به رفتار سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران در رابطه با امریکا باشد.
ادامه مطلب
محمد مونسان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: تفاوت خواستههای طرفین در موضوع تنگه هرمز، توانمندی هستهای، موشکی و محور مقاومت از زمین تا آسمان است لذا هیچ قوه عاقلهای نمیتواند هیچ نوع همگرایی را بین این دو حتی تصور کند. از طرفی متوجه نیستید که هرچه فشار بر کشورهای جهان بیشتر میشود، آنها را برای «جنایت نهایی!» علیه مردم ایران، همسوتر و متحدتر میکند. پس باید به موازات بسته نگه داشتن تنگه هرمز، به حال بازدارندگی مطلق نیز فکری کرد.
ادامه مطلب
فاطمه خادم شیرازی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: از نگاه امنیت ملی، حاکمیت با یک تله طراحیشده مواجه است؛ طرف مقابل با حملات نقطهای و تحریکآمیز، در پی وادار کردن ایران و جبهه مقاومت به خروج رسمی از توافق است تا بتواند مسئولیت انسانی و قانونی ویرانیهای گستردهتر بعدی را به گردن طرف لبنانی و حامیان آن بیندازد.
ادامه مطلب
محمد مونسان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: اروپا از این پس تهدید ایران را بالای سر خود احساس خواهد کرد بهطوریکه همانند کشورهای عربی به اصلاح رفتار خصمانه خود علیه ایران مجبور خواهد شد.
ادامه مطلب
محمد محمودی کیا در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: آنچه تشیع را به یک کنشگر تأثیرگذار در عرصه سیاست جهانی رفعت مقام بخشید از درونمایههای گفتمانی و مؤلفههای معرفتی آن برمیخیزد. از این رو، برای فهم دقیقتر آنچه امروز در جنگ رمضان در حال خودنمایی است موجب شده تا بزرگترین قدرت اقتصادی، نظامی، فناورانه و سیاسی جهان را با گذشت بیش از یک ماه از آغاز یک جنگ تمامعیار، در دستیابی به اهداف خود ناکام گذاشته را باید در این خواستگاه معرفتی جستوجو کرد.
ادامه مطلب
برخی از تحلیلگران میگویند ادعاهای مکرر او مبنی بر پیروزی کامل، توخالی به نظر میرسد، زیرا دو طرف بین دیپلماسی نامطمئن و تهدیدهای مکرر او برای از سرگیری حملات، که مطمئناً انتقام ایران را در سراسر منطقه به دنبال خواهد داشت، در نوسان هستند.
ادامه مطلب
فقط زمان مشخص خواهد کرد که آیا ایران ظرفیت مقاومت خود را بیش از حد و عزم مخالفان خود را دست کم میگیرد یا خیر. با این حال، آنچه امروز مشخص است این است که تهران استراتژی خود را تا بن دندان اجرا میکند.
ادامه مطلب
اسلام ذوالقدرپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: پیروزی نسبی ایران در جنگ ۴۰ روزه اسفند ۱۴۰۴ اسرائیل و ایالات متحده امریکا را میتوان در چارچوب همین تک بیت حماسی و راهبرد همسازی میدان و خیابان با نقش آفرینی زنان ایرانی بررسی کرد.
ادامه مطلب
تهدیدات ناشی از تهران و بیثباتیهای منطقهای، چهره امنیت در خاورمیانه را دگرگون ساخته است اما برای مقابله با این تهدیدات، تمام کشورهای عربی مسیر واحدی را برنگزیدهاند.
ادامه مطلب
اردال گوزل، روزنامهنگار ترکیهای در یادداشتی که در اختیار دیپلماسی ایرانی قرار گرفته است، مینویسد: بازگشت تعداد زیادی از ایرانیان به کشورشان با وجود مخالف بودنشان با بسیاری از مسائل جاری در کشورشان، یادآور این جمله است که: «اگر موضوع وطن باشد، بقیه، جزئیات است.»
ادامه مطلب
نیروانا مهرآیین در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: جنگ رمضان را میتوان فراتر از یک بحران نظامی، بهعنوان لحظهای برای بازاندیشی در نسبت ایران با نظم جهانی دانست. این رخداد پرسشی بنیادین را پیش روی سیاست خارجی ایران قرار داده است: آیا امنیت و پیشرفت در چارچوب اعتماد به سازوکارهای موجود بینالمللی قابل تحقق است، یا باید الگوی تازهای از خوداتکایی و استقلال راهبردی شکل گیرد؟
ادامه مطلب
حسین اصبغی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: تسلط اقتصادی چین بر یکی از بحرانی ترین نقاط جهان و پیشی گرفتن اقتصاد این کشور از آمریکا و مخاطرات مربوط به افول ایالات متحده در سلسله مراتب قدرت و حاکمیت جهانی، مهمترین دلایل تهاجم آمریکا و اسرائیل به ایران به شمار میرود.
ادامه مطلب