خطرات جنگ احتمالی بر برنامه هستهای ایران جدید
ایران طیف گستردهای از فناوریها و تأسیسات هستهای را دارد که در سناریوهای بد ازجمله آشوب، خطر ایجاد میکنند و اورانیوم بسیار غنیشده (HEU) گم شده، نگرانکنندهترین آنهاست.
ادامه مطلب
ایران طیف گستردهای از فناوریها و تأسیسات هستهای را دارد که در سناریوهای بد ازجمله آشوب، خطر ایجاد میکنند و اورانیوم بسیار غنیشده (HEU) گم شده، نگرانکنندهترین آنهاست.
ادامه مطلب
تجربه استراتژیک خلیج فارس نشان میدهد که بزرگترین خطر در بحرانهای منطقهای کمتر در وقوع جنگ و بیشتر در عادیسازی لفاظیهای قبل از آن نهفته است. وقتی گفتمان رویارویی به امری عادی تبدیل میشود، خویشتنداری استراتژیک تضعیف میشود و حاشیه محاسبات اشتباه گسترش مییابد. با این حال، ارزیابی هوشیارانه از پویاییهای فعلی نشان میدهد که اکثر بازیگران کلیدی تشخیص میدهند که هزینههای جنگ امروز بسیار فراتر از هرگونه دستاورد استراتژیک قابل قبول است.
ادامه مطلب
وحید افراسیابان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: این گزارش، در مقام تحلیلی جامع و استراتژیک، با تمرکز بر پیامدهای میانمدت و بلندمدت، به واکاوی لایههای درهمتنیده قدرت، ادراک و تقابل در یکی از حساسترین مقاطع تاریخ معاصر خاورمیانه میپردازد. مقطعی که در آن، تغییرات محیطی و محاسبات بازیگران، چشمانداز امنیتی منطقه را بیش از هر زمان دیگر پیچیده ساخته است.
ادامه مطلب
اکبر فیجانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: فشار اقتصادی و تأثیرگذاری بر معیشت مردم به یکی از محورهای اصلی سیاستهای واشینگتن تبدیل شده است. بسیاری از تصمیمها، بهویژه در سالهای اخیر، با هدف محدود کردن رشد اقتصادی ایران اتخاذ شدهاند. برخی تحلیلگران معتقدند این رویکرد از درک ظرفیتهای اقتصادی ایران و نقش ثبات اقتصادی در قدرت و امنیت ملی کشورها ناشی میشود.
ادامه مطلب
محمد بیدگلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: بی تردید ظرفیتهای دو کشور ایران و ژاپن در زمینههای مختلف سیاسی، تجاری و فرهنگی به ضرورتی انکارناپذیر تبدیل شده است. در واقع این دو کشور بزرگ با روابط دیرینه و تاریخی که همواره مورد احترام و علاقه مندی ملت و مردم هر دو کشور بوده است بستر ساز توسعه در همه زمینهها در طول تاریخ بوده اند.
ادامه مطلب
علی رحیمیپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی با بررسی جامع یادداشتهای تحلیلی ارائهشده در سایت دیپلماسی ایرانی، به این نتیجه میرسد که آنچه ایران با آن مواجه است، صرفاً یک تهدید خطی یا مجموعهای از بحرانهای منفصل نیست، بلکه اجرای یک «راهبرد فرسایش ترکیبی» هوشمندانه و چندلایه از سوی ایالاتمتحده و متحدانش است.
ادامه مطلب
سید محمد حسینی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: دیدبانی عرصه دیپلماسی منطقهای نشان میدهد، ترکیه، عراق، عربستان، قطر، عمان و مصر، کنشگران صلح یا بازدارنده جنگ هستند و اسرائیل آشکار و برخی از زیرقدرتها در منطقه، به صورت پنهانی، کنشگران جنگ و یا شتابدهندگانِ جنگ محسوب میشوند. منافع و انگیزههای هر یکی از این کنشگران چیست؟
ادامه مطلب
مسعد سلیتی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: ساعت شنی دیپلماسی رو به اتمام است. درک ضرورت این وضعیت چندلایه – که ترکیبی از فشارهای خارجی، نارضایتی و ضعف داخلی و زمان محدود – میتواند شهروندان ایران را از لبه پرتگاه نجات دهد.
ادامه مطلب
سید محمد عیسینژاد و پرهام مداح در یادداشت مشترکی برای دیپلماسی ایرانی مینویسند: این نوشتار میکوشد با شناسایی و تحلیل مجموعهای از پیشرانهای تعیینکننده، چارچوبی تحلیلی برای فهم بهتر آینده روابط ایران و آمریکا و ارتقای کیفیت تصمیمسازی راهبردی ارائه دهد. از این رو در ادامه به معرفی و تبیین پیشرانهای کلیدی پرداخته خواهد شد.
ادامه مطلب
سید حجت سیداسماعیلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: یکی از نقطهعطفهای این راهبرد، بازتعریف دکترین دفاعی ایران از «دفاع صرف» به «بازدارندگی فعال و جنگ منطقهای» بوده که به رغم تهدیدات مکرر آمریکا، موازنه را به نفع ایران تغییر داده است و نهایتاً زمینهساز گفتوگوهای غیرمستقیم و ورود ایالات متحده به میز مذاکره در مسقط عمان شد.
ادامه مطلب
محمدرضا حاجی کریم جباری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: این مقاله بر سر محور متمرکز است: - تحلیل روایتهای کشورها و گروههای بازیگر درباره اقتصاد ایران - شناسایی عوامل ریشهای بیاعتمادی نسبت به اقتصاد ایران - ارائه راهکارهای تغییر ادراکات، شناخت و ذهن بازیگران و فعلان اقتصادی بینالمللی از طریق دیپلماسی اقتصادی روایی و اقدامات بخش خصوصی.
ادامه مطلب
عقل سلیم میگوید که هرچه خواستههای ترامپ حداکثریتر باشد، احتمال پذیرش تهران کمتر است. در این صورت، بنابراین، احتمال رویارویی نظامی بیشتر میشود. از سوی دیگر، هرچه ترامپ انعطافپذیرتر باشد، احتمال همکاری تهران بیشتر میشود و در نتیجه، احتمال جنگ کمتر میشود.
ادامه مطلب
ری تکیه در یادداشتی مینویسد: تیم مذاکره کننده ایران سعی میکند خلاق باشد. این کشور تلاش میکند تا خطوط قرمز خود، از جمله عدم توقف غنیسازی و عدم توافق بدون کاهش تحریمها، را حفظ کند و در عین حال برخی از خواستههای ایالات متحده را نیز بپذیرد. مذاکرات، همانطور که ایران اصرار داشته، به موضوع هستهای محدود شده است.
ادامه مطلب
نیروانا مهرآیین در یادداشتی برای دپیلماسی ایرانی مینویسد: ادامه و تقویت مذاکرات میان ایران و آمریکا از اهمیت ویژهای برخوردار است. ترامپ اخیراً تأکید کرده که مسیر گفتوگو هنوز باز است و امکان انجام آن به شکل مستقیم یا از طریق میانجیگری کشورهای سوم وجود دارد. این پیام اهمیت ویژهای دارد، زیرا نشاندهنده تمایل آمریکا به یافتن راهحل دیپلماتیک است، هرچند اختلافات اساسی هنوز پابرجا هستند.
ادامه مطلب
عابد اکبری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: خطا در سیاستگذاری قابل فهم است، اما اصرار بر مسیری که پیامدهای آن بارها آشکار شده، دیگر خطا نیست، بلکه نوعی لجاجت راهبردی است.
ادامه مطلب
مجید صیادنورد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: نکته حائز اهمیت اینکه طی ماه های اخیر و بعد از تهاجم رژیم صهیونی سایه تعلیق جنگ بر متغیرهای پیش گفته نیز ضریب بسیار بیشتری اعمال کرده و این ناامیدی به بنبست روانی – ذهنیشده منتهی شده است.
ادامه مطلب
تهران چه موضوعی را بیشتر از مقدسترین مقدسات خود، یعنی برنامه هستهای، برای بحث در مورد آن مردد است و حتی نمیپذیرد؟پاسخ ممکن است سادهتر و واضحتر از آن چیزی باشد که اکثر ما فکر میکردیم. این پاسخ در برنامه موشکهای بالستیک ایران نهفته است.
ادامه مطلب
سید علی موسوی خلخالی مینویسد: در حالی که تنش میان ایران و امریکا در اوج است و به نقطه جوش نزدیک میشود و تهران به تهدیدهای نظامی واشینگتن پاسخهای تند و صریح میدهد، احتمال موفقیت مذاکرات پیش رو چقدر میتواند باشد؟ از شکل و محتوای مذاکرات پیش رو چه میتوان برداشت کرد؟
ادامه مطلب
رسول عبدالهیان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: اگر انسجام نخبگان تضعیف شود و شکاف درون ساختار قدرت افزایش یابد، هر سناریوی تقابل از مذاکره تحمیلی تا برخورد محدود با مقاومت کمتری مواجه خواهد شد.
ادامه مطلب
مایکل کارپنتر، عضو سابق شورای امنیت ملی ایالات متحده، در زمان جو بایدن، معتقد است که محتملترین گزینه نظامی، حمله به عالیترین مقامات ایران است. احتمالا در این عملیات از ونزوئلا نیز الگوبرداری خواهد شد. وی افزود که هدف قرار دادن سایر سایتهای نظامی کلیدی ایران، آشکارا جمهوری اسلامی ایران را به طور قابل توجهی تضعیف نخواهد کرد. وی گفت: «بعید میدانم که این اقدامات اثرات استراتژیک مورد نظر را داشته باشند.» کارپنتر استدلال میکند که چنین عملیاتی «عملیاتی بسیار پرمخاطره با نتیجهای مشکوک» خواهد بود.
ادامه مطلب
علی مفتح در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: به واقع، رفتار اروپا از تلاش آن برای شلیک تیرهای خود به منظور بازپسگیری نفوذ رو به زوال خود در ایران نشان دارد که هم از فرسودگی راهبردی و هم از نیاز مبرم به کنترل روایتی که از چنگ آن خارج میشود، سرچشمه میگیرد.
ادامه مطلب
سید حجت سیداسماعیلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در چنین شرایطی، مسئله اصلی ترامپ نه «جمهوری اسلامی» بهعنوان یک ساختار سیاسی، بلکه خود «ایران مستقل» است. و اگر این بزنگاه تاریخی بهدرستی مدیریت شود، همانها که امروز زبان تهدید به کار میبرند، فردا ناچار خواهند شد بدون پیششرط پای میز مذاکره بنشینند و ایران را بهعنوان یک قدرت تعیینکننده به رسمیت بشناسند.
ادامه مطلب
سید حجت سیداسماعیلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: امروز ملت ایران در یکی از بزنگاههای خطیر تاریخی خود ایستاده است. جنگ شناختی، اقتصادی و روانی که از سالها پیش آغاز شده بود، اکنون با اشکالی پیچیدهتر و خشنتر ادامه یافته است. دشمنی که پس از شکست در جنگ نظامی ۱۲روزه اخیر و التماس برای آتشبس، نتوانست به اهداف خود دست یابد، اینبار مسیر تروریسم کور و ناامنسازی داخلی را در پیش گرفت؛ جنگی ناجوانمردانه که مستقیماً مردم عادی را هدف قرار داده است.
ادامه مطلب
همانطور که گاهی اوقات در خاورمیانه اتفاق میافتد، اتفاق غیرمنتظرهای رخ داد. همزمان با اینکه ایران با ناآرامیهای گسترده ناشی از تورم بالا و نارضایتی عمومی مواجه شد، نتانیاهو، که مدتها طرفدار سرسخت جنگ با ایران بود، از این موضع خود عقبنشینی کرد.
ادامه مطلب
علی رحیمیپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: ایران نه با یک دشمن واحد، بلکه با یک آرایش سیال از فشارها مواجه است: نهادی، نیابتی، شناختی و ژئوپلیتیکی.
ادامه مطلب
محمد محمودی کیا در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: ایران ستون نظم خاورمیانه و عامل توزانبخش قدرت درون آن است؛ بیثباتی و تهدید علیه ایران، تمام منطقه را بیثباتی خواهد کشاند؛ حقیقتی که هاکان فیدان به دقت آن را گوشزد کرد.
ادامه مطلب
سفیران، دیپلماتها و کارگزاران وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران بیانیهای در حمایت قاطع از مقام معظم رهبری حضرت آیتالله العظمی امام خامنهای (مدظلهالعالی) و محکومیت اظهارات موهن، مداخلهجویانه و خلاف حقوق بینالملل «دونالد ترامپ» رئیس جمهور آمریکا صادر کردند.
ادامه مطلب
تلاش برای یافتن انگیزههای عقلانی و منطقی در پس پرده تصمیم احتمالی امریکا برای آغاز جنگی فراگیر علیه ایران، راه به جایی نخواهد برد و به نتایج واقعی منجر نخواهد شد.
ادامه مطلب
رستم ضیائی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: نمونه موفق رویکرد هجینگ در سالهای اخیر در میان قدرتهای میانه، کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس از جمله عربستان سعودی و امارات هستند. این کشورها به طور آشکار تمایل بیشتری به گشایش روابط با کشورهای غیرغربی نشان دادهاند و در راستای تقویت مصون سازی اقتصادی و امنیتی خود، درحال توسعه همکاری های چندجانبه با قدرت های آسیایی هستند.
ادامه مطلب
محمد بیدگلی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: سیاست واژهای است که همیشه در ایران به آن منفی نگاه میشده، «سیاست پدر و مادر ندارد» جملهای است که حتی در این سالها به یکی از ضربالمثل ایرانیها تبدیل شده است. در لغتنامه دهخدا سیاست به معنی تدبیر، مصلحت و دوراندیشی آمده است. موریس دوورژه از علمای علم سیاست، سیاست را علم قدرت نامیده است، اما اکثر مردم برای این واژه بار منفی قائل هستند، بسیاری بر این باورند، کسانی که با سیاست سر و کار دارند، رابطهای با اخلاق ندارند. برای این ادعای خود هم مثالهای فراوانی میآورند که یکی از آنها جنگهای بیشمار تاریخ بشریت از جمله جنگ اول و دوم جهانی است، جنگهایی که حاصل زیادهخواهی سیاستمداران بوده است. در جامعه امروز ما حداقل در بین عوام واژه سیاست و واژه سیاستزدگی به یک معناست و تفاوت چندانی باهم ندارند، برای تبیین مسئله میتوان دلایل زیادی را لیست کرد، از جمله اینکه در ایران هنوز حزب به معنای واقعی آن شکل نگرفته و عرصه سیاست عمدتاً براساس تمایلات فردی استوار است تا قاعده و قانون یا آییننامه، البته نه اینکه قانون نباشد، بلکه جنبه تزئینی پیدا میکند و بیشتر منافع شخص یا اشخاص ملاک عمل قرار میگیرد و در کل کارها سیستمی پیش نمیرود.
ادامه مطلب