اسلام ذوالقدرپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: روند و رویکرد دولت ترکیه در سیاست منطقهای که بر ژئوپلیتیک بازآفرینی امپراتوری پیشین بنا شده، بقای راهبردی هژمونی ترکیه را با مؤلفههای بسیاری از الگوی بقای تاکتیکی نشان میدهد که برخلاف نمای فریبنده آن در تقابل با اسرائیل، گونهای از خدمات متقابل اردوغان و اسرائیل را برساخته است.
ادامه مطلب
رسول سوری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: شواهد نشان میدهد که دو طرف در حال مدیریت رقابت در چارچوب بازدارندگی متقابل هستند و اگرچه لفاظیها تند است، اما احتمال رویارویی نظامی مستقیم در کوتاهمدت اندک به نظر میرسد.
ادامه مطلب
سید احمد کاظمی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: برخلاف تصور برخی مقامات ترکیه، محور مقاومت نه تنها رقیبی علیه ترکیه نبوده، بلکه مهمترین عامل در مهار اسرائیل و جلوگیری از تجزیه کشورهایی مانند سوریه، لبنان، اردن و حتی مصر بوده که آنکارا معتقد است امنیت اش از آنها شروع می شود.
ادامه مطلب
احمد رشیدی نژاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: آیا حمایت آنکارا از مخالفان سوری، بهناخواسته توپ راهبردی را از زمین ایران به زمین خود انداخته و ترکیه را بهجای جمهوری اسلامی، در صف مقدم رویارویی با اسرائیل قرار داده است؟
ادامه مطلب
احمد کاظمی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: اگرچه موضع گیری ضد اسرائیلی رئیس جمهور ترکیه هم به عنوان رهبر یک کشور اسلامی و هم به عنوان یک مسلمان از اهمیت فراوانی دارد اما در خصوص کیفیت روابط ترکیه و رژیم اسرائیل و همچنین انگیزه های این رویکرد آنکارا، دیدگاه های متعددی مطرح است.
ادامه مطلب
سیروس حاجیزاده در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: ارزیابیها نشان میدهد که سیاست ترکیه در قبال سوریه جدید نه بر مبنای «مهندسی ایدئولوژیک نظم»، بلکه بر اساس مدیریت تهدیدات فوری، جلوگیری از بدترین سناریوها و بیشینهسازی (Maximization) اهرمهای نفوذ در یک محیط نامطمئن شکل گرفته است. به بیان دقیقتر، آنکارا در پی ساختن یک دولت تابع یا کاملاً همسو در دمشق نیست، بلکه هدف اصلی آن جلوگیری از ظهور ترتیباتی است که بهطور مستقیم یا غیرمستقیم امنیت سرزمینی، انسجام داخلی و موقعیت منطقهای ترکیه را تضعیف کند.
ادامه مطلب
پروژه ژئوپلیتیکی اردوغان بر یک ایده ساده استوار است: ترکیه، چیزی بیش از یک قدرت متوسط صرف، قرار است رهبری خاورمیانه بزرگ را بر عهده بگیرد.
ادامه مطلب
احمد کاظمی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: ارکان اصلی سیاست خارجی ترکیه به طور عام از سال ۲۰۰۲ و به خاص از سال ۲۰۱۱ بر مبنای نئوعثمانیم، پان ترکیسم، ارائه الگویی از مدل اسلام ترکیهای بوده است؛ که این رویکرد، یادآور اصول مطرح شده در کتاب «سه طرز سیاست» یوسف آکچورا در اواخر دوره عثمانی بود که بر انتخاب یکی از سه سیاست (عثمانیگرایی، اسلامگرایی و پانترکیسم) تاکید داشت؛ اما اکنون، سیاست عملی معاصر ترکیه، سنتزی از این سه طرز سیاست است که البته از محتوای اسلامگرایی آن کاسته و بر ظواهر تبلیغاتیاش افزوده شده است.
ادامه مطلب
علی موسوی خلخالی مینویسد: اسرائیل گمان میکند با اثرگذاری بر طایفهها و اقلیتهای منطقه مثل دروزیها و کردها میتواند ضمن رسیدن به آرمانهای سرزمینی خود صاحب عمق استراتژیک نیز بشود و دایره نفوذ خود را تا مرزهای ایران و ترکیه گسترش دهد.
ادامه مطلب
آمریکا همزمان از اسرائیل برای مقابله با ایران و از ترکیه برای تثبیت سوریه حمایت میکند، که این دو هدف در تضادند و میتوانند به تنشهای بیشتر منجر شوند.
ادامه مطلب
محمد علی قنامی فلاحی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: ترکیه نبرد ۱۲ روزه ایران و اسرائیل را به چشم یک آزمون و آمایش توان هر دو طرف در پی جنگ مستقیم و نیز قابلیتهای وسیع تر و وضاح تر توان موشکی و اطلاعاتی ایران میدید. همچنین مسئله افکار عمومی و پایگاههای اجتماعی داخلی که رجب طیب اردوغان، رئیس جمهوری ترکیه در جهان اسلام و ترک دارد از جمله متغییرهای دیگر برای سنجش نوع و میزان اقدام دستگاه سیاست خارجی ترکیه علیه اسرائیل و در حمایت از ایران بود.
ادامه مطلب
نیوشا مرادی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: ترکیه در مواجهه با حملات نظامی اسرائیل به ایران، در بزنگاهی حساس قرار گرفت؛ وضعیتی که این کشور را ناگزیر به بازاندیشی در مورد خطرات امنیتی، اقتصادی و ژئوپلیتیکی نوظهور کرد. برخلاف تصور برخی ناظران، موضع ترکیه نه از روی انفعال، بلکه حاصل یک محاسبهی استراتژیک بود؛ موضعی که ترکیه را در نقش «ناظری فعال» و «موازنهگری محتاط» قرار داد.
ادامه مطلب
کلید درک رویکرد آنکارا در این مسئله، توجه به ماهیت غیردوقطبی آن است. هرچند ترکیه در طول قرون متمادی دوره هایی از خصومت یا رقابت آشکار با ایران را تجربه کرده، اما بیش از یک دهه است که با اسرائیل نیز تنشهای عمیقی دارد. بنابراین، در حال حاضر به هیچ یک از این دو کشور گرایش ندارد.
ادامه مطلب
رسول عبدالهیان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: دو قدرت منطقهای یعنی ترکیه و اسرائیل بیش از پیش درگیر رقابت برای نفوذ، سهمخواهی و اعمال قدرت در سوریه شدهاند. ترکیه بهدنبال ایجاد عمق استراتژیک در جنوب خود و اسرائیل در تلاش برای تثبیت امنیت مرزهای شمالی است. در این مقاله تلاش میشود با بررسی دقیق منافع هر دو طرف، نقاط تضاد راهبردی و سناریوهای محتمل آینده، تصویری جامع از این رقابت پیچیده ارائه شود.
ادامه مطلب
یک مقام اسرائیلی، که خواست نامش فاش نشود، به ریسپانسیبل استیتکرفت گفت که ارتش اسرائیل (IDF) آماده است تا «هر اقدام لازم» را برای جلوگیری از نقض توافقهای دوجانبهای که سالها پیش بین اسرائیل و ترکیه امضا شده بود، انجام دهد.
ادامه مطلب
احسان موحدیان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: اگرچه دولت ترکیه به طور رسمی در مورد برنامه های نظامی و اطلاعاتی خود در سوریه اطلاع رسانی نکرده، اما دولت اردوغان قصد دارد با استفاده از زیرساخت های فرودگاه های سوریه در منطقه پالمیرا، جایی که فرودگاه های پالمیرا و تی ۴ در آن قرار دارد، پایگاه های نظامی متعددی ایجاد کند.
ادامه مطلب
هیثم الخزعلی در یادداشتی اختصاصی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: ترکیه همچنین بار اقتصادی جدید سوریه و مهاجرت معکوس از آن را نیز به دوش می کشد و خواسته یا ناخواسته پایه های تجزیه سوریه را می گذارد که مقدمه ای برای تجزیه ترکیه نیز می تواند باشد. اینجاست که بر این باورم حماقت ترکی به پای خود شلیک کرده است. ترکیه به ایالات متحده کمک کرد تا پروژه خاورمیانه جدید را به هزینه امنیت ملی خودش اجرا کند.
ادامه مطلب
روابط ترکیه و اسرائیل پس از جنگ غزه به پایینترین سطح خود رسیده است. بر اساس این گزارش، مقامات ارشد اسرائیل به آمریکا هشدار دادهاند که رهبران جدید سوریه، که از حمایت آنکارا برخوردارند، تهدیدی جدی برای مرزهای اسرائیل محسوب میشوند.
ادامه مطلب
ترکیه به دلیل ارتقاء توانمندی های موشکی و هوایی، تهدیدی مستقیم برای اسرائیل است. با این حال، آنها ممکن است برای پایین آوردن خطر رویارویی مستقیم با اسرائیل، گروههای نیابتی سنی جهادی را مانند ایران تقویت و برای مبارزه با اسرائیل تجهیز کنند. همچنین ممکن است آنها حتی از ارتش جدید سوریه برای درگیری با اسرائیل حمایت کنند.
ادامه مطلب
اکنون آنکارا قصد دارد در سوریه جدید نقش اصلی را ایفا کند و خلاء ایجاد شده با خروج ایران، متحد اصلی بشا اسد را خود پر کند. این اقدام ممکن است باعث رقابت با کشورهای عربی حوزه ی خلیج فارس و نگرانی اسرائیل شود.
ادامه مطلب
بررسی دقیقتر نشان میدهد که ترکیه تهدیدی حتی بزرگتر برای امنیت اسرائیل به شمار میآید. این تهدید نه تنها ناشی از جاهطلبیهای منطقهای ترکیه است، بلکه با همسویی ایدئولوژیک آن با گروههایی مانند اخوانالمسلمین شکل گرفته است که بهطور مستقیم ثبات اسرائیل را به چالش میکشد.
ادامه مطلب
اکبر فیجانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: اسرائیل و حامیانش، بهویژه آمریکا و انگلیس، همواره با تشدید اختلافات قومی و مذهبی تلاش می کنند دستیابی به اهدافشان را تسهیل کنند. آنها با استفاده از ترفندهای رسانه ای، از یک طرف ایده های تنش آفرین را در سطح یک کشور یا منطقه مطرح یا ترویج می کنند و از طرف دیگر علیه آن تبلیغ می کنند و با نفوذ در افکار عمومی و مراکز تصمیم گیری، طرف های ذینفع را تحریک و تشویق به واکنش می کنند.
ادامه مطلب
می توان انتظار ادامه تنش های قومی و فرقه ای در سوریه را در سال های آینده داشت که ممکن است اسرائیلی ها (از طرف دروزی ها)، ایرانی ها (از طرف علویان) و ترک ها (از طرف اکثریت سنی ها) را درگیر کند. همزمان، دونالد ترامپ، رئیسجمهور منتخب آمریکا، که از سوی بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل برای پیوستن به اسرائیل در حمله به تأسیسات هستهای ایران تحت فشار قرار گرفته است، احتمالاً تصمیم خواهد گرفت که دعوت برای افزایش حضور نیروهای نظامی آمریکا در منطقه و بسیاری از درگیری های آنها را رد کند.
ادامه مطلب
سرنوشت نتانیاهو همانند اردوغان به نظر میرسد. یک بازمانده سیاسی که بی رحمانه تلاش میکند تا به میدان برگردد. هر دوی آنها از دو دهه پیش به قدرت رسیدند و خودشان را به عنوان انسانی سرنوشت ساز معرفی کردند.
ادامه مطلب
اسلام ذوالقدرپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: دولت اردوغان در بیش از دو دهه حکمرانی مطلق در ترکیه، نمونه برجسته سیاستگذاری دوگانه و ناسازی سیاست خارجی بوده است. سیاستهای دوگانه دولت ترکیه در تحولات بهار عربی، قفقاز، شمال آفریقا، جنگ اوکراین، مسئله فسطین و ... جلوههای آشکار تجارتگرایی سیاست خارجی دولت اردوغان را نمایان میکند.
ادامه مطلب
علی اکبر دارینی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: روشن است که میان آمریکا، اسرائیل و ترکیه برای اشغال «حلب» و «حما» هماهنگی وجود داشته است. هدف اصلی آنها قطع ارتباط زمینی ایران با لبنان و سرانجام سرنگونی دولت «بشار اسد» است. اسرائیل با حمله به مواضع نیروهای دولت سوریه و متحدان ایران راه را برای پیشروی تروریستها هموار میکند و تروریستها با ضربه زدن به دولت اسد و «محور مقاومت» دشمنان اسرائیل را تضعیف میکنند. تقسیم کار میان آنها وجود دارد. ترکیه آشکارا با اسرائیل و آمریکا همدست است. ترکیه به همراه اسرائیل و آمریکا سه پایه «محور شرارت» در منطقه هستند.
ادامه مطلب
دادههای تجارت خارجی اسرائیل در ۹ ماه سال جاری حاکی از رشد تجارت دولت اشغالگر با کشورهای عربی و ۱۴ کشور دیگر عضو سازمان همکاری اسلامی است.
ادامه مطلب
جمیله کدیور در یادداشتی می نویسد: چند ساعت پس از آن که اردوغان اعلام کرد همه روابط خود را با اسرائیل قطع کرده، وزارت امور خارجه اسرائیل تغییر در روابط دیپلماتیک خود با ترکیه را تکذیب و اعلام کرد این وزارتخانه «از تغییر در وضعیت روابط با ترکیه آگاه نیست.» تا زمان نگارش این مقاله، گزارشها حاکی از آن است که سفارت ترکیه در اسرائیل طبق معمول کار میکند و نمایندگی دیپلماتیک اسرائیل در آنکارا نیز باز است.
ادامه مطلب
حامیان اردوغان به یک طرح بزرگ که ترکیه را تهدید میکند متقاعد شدهاند. اما برخی دیگر از جمله منتقدانش میگویند که او از آن برای توجیه موضع ضد اسرائیلی خود و منحرفکردن توجه ترکها از مشکلات اقتصادی و هزینههای بالای زندگی استفاده میکند.
ادامه مطلب
اسلام ذوالقدرپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: اگر محیط ژئوپلیتیک منطقه را تا چند صد سال پیش بررسی کنیم، به صراحت میشود ادعا کرد که تنها دو کشور ایران و ترکیه را میتوان کشورهای واقعی در بستر آنارشیک منطقه غرب آسیا قلمداد کرد. این دو کشور واقعی اما دارای رگههای از اختلاف، ستیز منافع و سیاستها هستند که بهویژه با پیروزی انقلاب ۱۳۵۷ ایران و برآمدن الگوی حکمرانی ایرانی در جهان اسلام، شدت گرفت.
ادامه مطلب