ایالات متحده امریکا
ترامپ در بن بست جنگ تعرفه ها
جنگ تعرفه ها یا جنگ گمرکی که از آن با عنوان Tariff war یا Customs War نیز یاد می شود در واقع اشاره به سیاست ضد رقابتی جدید ترامپ در قبال رقبای اقتصادی آمریکا دارد و در جریان آن آمریکا در راستای کاهش توان رقابتی دیگر کشورها، روی کالاهای صادراتی آنها تعرفه وارداتی یا مالیات گمرکی سنگین وضع می کند تا در نتیجه قیمت نهایی آنها افزایش یافته و در نتیجه اقبال به خریدشان کم شود!
ادامه مطلب
آخرین بخت در میانجیگری اروپا!
جلال خوشچهره در یادداشتی مینویسد: گام تازه اروپا برای میانجیگری در بحران روابط ایران و امریکا به تفاوت ابتکاری بستگی خواهد داشت که ماکرون از جانب طرفهای اروپایی امضاء کننده برجام با خود به تهران میآورد. گمانهها در اینباره توأم با خوشبینی و بدبینی است.
ادامه مطلب
جنگ با ایران به مثابه مرگ سیاسی ترامپ خواهد بود
خانم گلازووا می نویسد: «ترامپ جنگ با ایران را نمی خواهد. هر گونه درگیری نظامی دیگری که ایالات متحده را درگیر کند رئیس جمهوری فعلی امریکا را از لحاظ سیاسی خواهد کُشت. این چیزی است که ترامپ خود در ابتدای تبلیغات انتخاباتی اش به طور تلویحی به آن اعتراف کرد. این مساله را تهران به خوبی درک می کند. در نتیجه رهبران ایران زیاد عجله ندارند پشت میز مذاکره با ایالات متحده بنشینند، این چیزی است که غرب نیز نسبت به آن هشدار می دهد.»
ادامه مطلب
کتاب: شیوه جدید جنگ غرب
مریم السادات امیرشاکرمی، در کتابی که برای دیپلماسی ایرانی ارسال کرده به بررسی رویکرد نوین غرب بعد از جنگ سرد پرداخته است، او می نویسد: پایان جنگ سرد منازعات دوقطبی را تغییر داد. دیگر زمان آن رسیده بود که غرب به جای تحمل هزینه های نظامی فراوان و تلفات انسانی بی شمار شکلی جدید از نبرد را تجربه و به عبارتی بر جامعه جهانی تحمیل کند. این تغییر رویکرد به جنگ در قالب های نوینی پدیدار شد. جنگ روانی، جنگ های نیابتی و استفاده از برخی تسلیحات مدرن به شکل جنگ هایبریدی اصلی ترین نمودهای این تغییر بودند. حتی حمایت از گروه های تروریستی و تامین هزینه های نظامی و انسانی آنها را می توان در این قالب گنجاند. به این ترتیب نه تنها غرب بعد از جنگ سرد به صلح جهانی کمک نکرد بلکه دامنه آن را به صورتی کاملا مدرن توسعه بخشید.
ادامه مطلب
بی انصافی در «عادی خواندن» امریکا و عربستان و «غیرعادی» خواندن ایران!
حمیدرضا جلایی پور در یادداشتی می نویسد: هر نقدی به سیاست داخلی و خارجی ایران داشته باشیم، واقعا حیرتانگیز است که دولت آمریکا با کارنامه تجاوزکارانه و شرمآور بالا و دولت عربستان (که فقط در آخرین فقره منجر به مرگ ناشی از گرسنگیِ ۸۵ هزار کودک یمنی شده است) را دولتهای «عادی» بخوانیم و دولت ایران را که حتی یک نمونه حمله نظامی به هیچ کشوری در دو سده گذشته نداشته است را «غیرعادی» بخوانیم و همسو با تبلیغاتِ ایرانستیزان آن را در کنار «کره شمالی» قرار دهیم. زهی انصاف!
ادامه مطلب
تلاش های مغرضانه برای احیای دوباره داعش
بیان جبر الزبیدی می نویسد: اروپا از پذیرفتن داعشی های اروپایی سر باز می زند، و دولت امریکا دائما تهدید می کند که آنها را آزاد می کند تا خودشان به هر جا که می خواهند بروند. این اقدام ما را به یاد زمانی می اندازد که عناصر القاعده از زندان ها در بوکا و ابوغریب فرار می کردند که البته روشن شد پشت فرار بسیاری از آنها خود امریکایی ها بوده اند. هدف آن موقع این بود که آنها طوری خود را بازسازی کنند تا بتوانند نیمی از عراق را در آن روزهای نکبت وار اشغال عراق توسط نیروهای داعش به تاریکی ببرند. آیا این بار نیز چنین نقشه شومی کشیده شده است؟!
ادامه مطلب
ترامپ به اندازه کافی تاریخ نخوانده است
جهاد الخازن می نویسد: ترامپ در گفت وگو با شبکه تلویزیونی فاکس نیوز گفت که جنگ با ایران طولانی نخواهد بود و نیروهای زمینی در آن مشارکت نخواهند داشتند. تحلیلگران امریکایی همگی مواضع رئیس جمهوری امریکا را محکوم کردند.
ادامه مطلب
اس – ۴۰۰ و دو انتخاب ترکیه که یکی از دیگری تلخ تر است
استراتژی ای که بیشتر منطقی برای ایالات متحده محسوب می شود این است که ترکیه که سامانه اس – ۴۰۰ را خریداری کرده تضمین دهد آن را به کشور سومی نمی دهد یا این که بدون فعال سازی آن، رهایش کند تا بلااستفاده شود. آیا در چنین وضعیتی ترکیه مجبور خواهد شد دست از خرید سامانه اس – ۴۰۰ بردارد؟
ادامه مطلب
تحرکات دیپلماتیک در شبه جزیره کره در پرتو زورآزمایی چین و آمریکا
احسان صادقی چیمه در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: در تحلیل روابط میان چین و کره شمالی مسائلی همچون دوستی و اتحاد دیرینه میان این دو کشور و یا حتی نفوذ و نقش حایز اهمیت چین در حل و فصل بحران شبه جزیره کره اگرچه قابل اعتنا و مهم هستند اما صرف قراردادن روابط میان دو کشور در این چارچوب و بهدنبال آن تحلیل سفر شی به پیونگ یانگ نمیتواند متغیر اصلی تحلیل سفر اخیر وی باشد. در واقع انجام این سفر در این مقطع زمانی را میتوان دارای اهمیتی ویژه برای هر دو کشور دانست.
ادامه مطلب
توسعه به چه بهایی؟!
محمد مهدی مظاهری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: به جز مشکل فلسطین و اسرائیل، در بحران هسته ای کره شمالی و پرونده هسته ای جمهوری اسلامی ایران نیز دولت آمریکا همواره یک پیشنهاد داشته؛ تسلیم شوید، از حقوق، دستاوردها و فناوری های بومی خود صرف نظر کنید تا آمریکا به شما اجازه رونق، توسعه اقتصادی و زندگی در صلح را بدهد! البته از ابرقدرتی که ریاست جمهوری آن به دست یک تاجر بی تجربه سپرده شده شاید نتوان بیش از این انتظار داشت، اما آنچه ترامپ به دلیل ناآگاهی از عرصه سیاست و دیپلماسی و بی اطلاعی از تاریخ قادر به درک آن نیست، این است که «ملتها را نمی توان خرید» و «استقلال» و «اعتبار» ارزشهایی هستند که قابل معاوضه با هیچ ارزش دیگری از جمله امتیازات اقتصادی نیستند.
ادامه مطلب
چرا نباید ترامپ را جدی گرفت؟
نوید کمالی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: پر واضح است که ترامپ در آخرین سال و ماه های ریاست جمهوری خود همین روند دوگانه را دنبال خواهد کرد اما تشدید گرفتاری های اقتصادی و سیاسی او مانع از این خواهد شد که وی تن به ریسک گرفتار شدن در تنش نظامی با ایران بدهد زیرا همچنان پروندههای پر حجم و حساس تری از جمله تجارت با چین و تقویت اقتصاد ملی آمریکا روی میز او در کاخ سفید گشوده است و تا برای حل آن به برجامی نرسد توان ورود جدی به پرونده های دیگر را نخواهد داشت!
ادامه مطلب
چرا سفر ماس و آبه دستاورد مطلوب را نداشت؟
علی اکبر فرازی در گفت وگو با دیپلماسی ایرانی پیرامون نتیجه تلاش های دیپلماتیک بر تنش تهران – واشنگتن بر این نکته تاکید دارد: چون تنش ایران و ایالات متحده آمریکا، تنشی با سابقه طولانی و در عین حال در بردارنده فاکتورهای متعدد است، لذا هرگونه تلاش دیپلماتیک برای کاهش تنش باید یک تلاش طولانی مدت و در عین حال با ارزیابی دقیق از این فاکتورها باشد. یعنی تمام این تلاش ها باید فاکتورهای متعددی را در نظر بگیرد تا به نتیجه مطلوب برسد.
ادامه مطلب
رویای شوم «تیم بی» برای ایران
در حالی که کشورهای منطقه هر کدام با تهدیدهای امنیتی و نظامی گوناگونی دست به گریبان هستند و خود دوره ای از زوال را می گذرانند، ایران توانسته به قدرتی بلامنازع تبدیل شود. برای همین است که عربستان و امارات و اسرائیل در کنار ایالات متحده بسیج شده اند تا جلوی آن را بگیرند.
ادامه مطلب
انفعال تحقیرآمیز اروپا، از برجام تا جنگ تجاری چین و امریکا
بهاء الدین بازرگانی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: ماه های آتی شاهد کشمکش بر سرِتعیین پست های کلیدی اتحادیه از جمله تعیین رئیس کمیسیون در بروکسل خواهد بود و اروپا در قبال شکل گیری نظامات نوین جهانی که با سرشاخ جدید میان چین و آمریکا درحال ظهور است، همچنان دست کوتاه و در حاشیه باقی خواهد ماند.
ادامه مطلب
نشست مکه، نشستی برای ایران هراسی
مصطفی مطهری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در واقع چالش دوحه برای سعودی را باید در کنار چالش سنتی ایران برای ریاض در عرصه خارجی مورد تحلیل قرار داد. اگر چه از نظر مقامات سعودی میزان تهدیدهای بالقوه و بالفعل دوحه برای ریاض به مراتب کمتر و اندک تر از تهدیداتی است که از سوی تهران وجود دارد، اما در نگاه کلیت نگر تصمیم گیرندگان سعودی ایده واکنشی همراه سازی دوستان و متحدین منطقه ای و فرا منطقه ای علیه جریانات ضد سعودی در منطقه، می تواند به میزان قابل توجهی کارساز و راه گشا باشد.
ادامه مطلب
چین، نفت خاورمیانه و نقش تخریبی امریکا
محمد حسین ادیب می نویسد: طی بیست سال اخیر، مرکز ثقل اقتصاد جهانی از آمریکا به چین و کشورهای نفتی منتقل شد، اگر اقتصاد جهان با همین فرمان پیش برود به زودی آمریکا به قدرت اقتصادی درجه دو تبدیل می شود و این کشور تبدیل شدن به قدرت اقتصادی درجه دو را بر نمی تابد. هدف آمریکا، بازگرداندن مرکز ثقل اقتصاد جهانی از چین و کشورهای نفتی به آمریکاست.
ادامه مطلب