بازیگران جدید جنگ و امنیت
سجاد عبادی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: همانگونه که شرکتهای نفتی در قرن بیستم بخشی از نظم قدرت جهانی بودند، شرکتهای فناوری نیز در حال تبدیل شدن به بازیگران راهبردی قرن بیستویکم هستند.
ادامه مطلب
سجاد عبادی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: همانگونه که شرکتهای نفتی در قرن بیستم بخشی از نظم قدرت جهانی بودند، شرکتهای فناوری نیز در حال تبدیل شدن به بازیگران راهبردی قرن بیستویکم هستند.
ادامه مطلب
علی موسوی خلخالی در یادداشتی مینویسد: اگر وضعیت کنونی را بنبست بدانیم که تمامی شواهد نشان میدهد هست، تعمیق آن یا خروج از آن، بدون در نظر گرفتن دیگر عوامل ممکن نیست. اگر جنگهای خاورمیانه از سر گرفته شوند یا اسرائیل و امریکا و اروپا برای رسیدن به اهدافشان به تشدید تنشها تا رسیدن به نقطه جوش رو آورند، بیشک بدون در نظر گرفتن دیگر عوامل ممکن نیست، عواملی که میتواند به جنگ روسیه در اوکراین یا مصالحه آن در این کشور، تشدید تنش چین با جامعه غربی و همچنین در نظر گرفتن شبکه تعاملات بینالمللی ایران در منطقه و فرامنطقه مرتبط باشد.
ادامه مطلب
اسلام ذوالقدرپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: تهاجم اسرائیل به ایران و کشتار وحشیانه بیش از ۱۱۰۰ شهروند ایرانی را میتوان جلوه برجسته رهیافت بقای اصلح جهان غرب دانست که به جای محکومیت متجاوز و فشار بر اسرائیل برای پایان تجاوز به ایران، پشتیبانی سیاسی، اقتصادی و نظامی خود از اسرائیل را افزایش داد و در نهایت ایالات متحده امریکا در یک تهاجم آشکار، مراکز هستهای ایران را بمباران کرد! حمایت فراگیر جهان غرب بهویژه ایالات متحده از تهاجم اسرائیل به ایران را باید بخشی از سیاست راهبردی بقای اصلح در چارچوب اصلاح و بهسازی نژادی جهان محسوب کرد که تلاش دارد بازیگران، نژادها و حوزههای تمدنی ناسازگار با هژمون غرب را سرکوب و سرنگون سازد.
ادامه مطلب
نیروانا مهرآیین در معرفی کتاب خود در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: این کتاب از دل دوازده روزی سر برآورده که در تقویمها به سطرهایی خشک تقلیل یافت، اما در جان مردمان، به زخمی ماندگار و حافظهای خونین بدل شد. روزهایی که در آن خانه به سنگر، کلاس درس به بیمارستان و خیابان به میدان مرگ و زندگی تبدیل گشت. نویسنده، نیروانا مهرآیین ــ پژوهشگر حقوق بینالملل و فعال صلح ــ از میان دود، آوار و شلیکها نه فقط صدای گلوله، که زمزمههای مادران، نامههای نیمهنوشته، خندههای ناتمام کودکان و عشقهای محاصرهشده در دل جنگ را بازتاب داده است.
ادامه مطلب
مسلم عباسیفر در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: این درگیری نه تنها معادلات خاورمیانه بلکه موازنههای سیاسی و اقتصادی در آفریقا را نیز تحت تأثیر قرار داده است. هرچند ج.ا.ایران در مقایسه با رژیم صهیونیستی شبکه دیپلماتیک محدودتری در قاره دارد، اما ظرفیت نفوذ ایدئولوژیک و جایگاهش به عنوان بازیگری مستقل و ضد سلطه غرب، میتواند در بلندمدت برای بسیاری از ملتها و دولتهای آفریقایی جذابیت بیشتری ایجاد کند؛ بهویژه در شرایطی که افکار عمومی قاره همچنان نسبت به مسئله فلسطین حساس و همدل است.
ادامه مطلب
مهمترین سوالات این است که آیا برنامه تسلیحات هستهای ایران همچنان پابرجا مانده است یا خیر. ادعاها و ادعاهای متقابل همچنان ادامه دارد؛ اسرائیل مدعی نابودی برنامه هستهای ایران است، اما در حالی که ایران به خسارات گسترده اذعان میکند، پیروزی خود را نیز اعلام میکند.
ادامه مطلب
محمدعلی قنامی زاده فلاحی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: جنگ دوازده روزه، صحنه تقابل دو منطق نظامی نامتقارن بود. از یک سو، ایران با اتکا به دکترین بازدارندگی تهاجمی، توانایی خود را در وارد آوردن ضربات موشکی و پهپادی دقیق و اشباعکننده به عمق استراتژیک اسرائیل به اثبات رساند. عبور موفقیتآمیز بخشی از پرتابهها از سپرهای چندلایه دفاعی اسرائیل، واقعیتی انکارناپذیر بود که لرزه بر اندام ستادهای فرماندهی منطقه انداخت. این نمایش قدرت، به آنکارا یادآور شد که در همسایگی شرقی، قدرتی ظهور کرده که قادر است معادلات را نه با نیروی کلاسیک هوایی یا زرهی، که با تکیه بر زرادخانهای مدرن از موشکهای بالستیک و کروز بازتعریف کند. این توانمندی، برای ترکیه که خود را در میانه یک قرن ترک میبیند و داعیه رهبری منطقهای دارد، هم یک تهدید بالقوه و هم یک الگوی قابل تامل بود.
ادامه مطلب
سید محمدمهدی سیدناصری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: حتی اگر وسیعترین برداشت ممکن (و از نظر حقوقی قابل دفاع) از دفاع مشروع پیشدستانه پذیرفته شود، استفاده اسرائیل از زور علیه ایران غیرقانونی خواهد بود. دلیل آن، نبود شواهد کافی مبنی بر تعهد غیرقابل بازگشت ایران به حمله به اسرائیل با سلاح هستهای در صورت دستیابی به این توانایی است. حتی اگر چنین نیتی فرض شود، باز هم اسرائیل باید شواهد بیشتری در این خصوص ارائه کند، بهسختی میتوان استدلال کرد که استفاده از زور در حال حاضر، تنها گزینه ممکن بوده است.
ادامه مطلب
محمد راه پیما در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: این نبرد، آزمونی برای ارزیابی توان بازدارندگی ایران و نمایش انسجام درونی نظام جمهوری اسلامی بود. ایران توانست با تلفیق فناوریهای نوین، فرماندهی دادهمحور و مدیریت افکار عمومی از فروپاشی راهبردی جلوگیری و روایت سیاسی خود را تثبیت کند.
ادامه مطلب
در واقع، در طول جنگ ۱۲ روزه، هر شش کشور عضو شورای همکاری خلیج فارس (GCC) نگرانی خود را از سرایت خشونت به سرزمینهای خود ابراز کردند، اسرائیل را به شدت محکوم کردند و بر موضع بیطرفانهی خود تأکید کردند. این محکومیتها – از جمله از سوی کشورهایی که امضاکنندهی پیمان ابراهیم هستند – نشاندهندهی همسویی با تهران نبود، بلکه تمایل آشکار آنها برای حفظ امنیت خود و ارسال پیام عدم دخالت بود.
ادامه مطلب
سید محمدمهدی سیدناصری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: تجاوز نظامی، علاوه بر آسیب فیزیکی، آثار روانی عمیق و بلندمدتی بر کودکان ایرانی گذاشته و امنیت روانی و اجتماعی آنان را مختل کرده است. کودکان ایرانی، همانند همتایان فلسطینی خود، تحت تأثیر مستقیم خشونت، ترس و بیثباتی قرار دارند و این نقض گسترده حقوق، مستوجب پاسخگویی فوری در سطح بینالمللی است.
ادامه مطلب
هرچند گروههای همسو با ایران در عراق، در زمان جنگ ۱۲ روزه تا حد زیادی بیطرف ماندند ولی این ملاحظهکاری عملگرایانه موجب توقف رقابت فزاینده بین امریکا و ایران بر سر آسمان عراق و شراکت اقتصادی با این کشور و دیگر عرصههای حیاتی نشد.
ادامه مطلب
شکست مذاکرات آتشبس غزه و محدودیتهای همکاری ایران با آژانس، همراه با عدم پیشرفت در مذاکرات هستهای، خطر تشدید تنشها را افزایش داده است. با این حال، اندیشکده کارنگی و سیاست خارجی اروپا بر این باورند که تمایل اروپا، چین و برخی کشورهای عربی به ویژه قطر، عمان و عربستان سعودی به دیپلماسی، احتمال سناریوی بنبست یا دیپلماسی محدود را محتملتر از جنگ تمامعیار میکند.
ادامه مطلب
صادق ملکی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: ما به عنوان ایران پس از جنگ تحمیلی اسرائیل علیه ایران و روشن شدن ظرفیت های خود، هیچ راه حلی نداریم جز اینکه از سیاست سلبی دور شویم و به سیاست ایجابی رو آوریم.
ادامه مطلب
سید محمدمهدی سیدناصری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: مطابق اعلامیه استکهلم (۱۹۷۲)، منشور زمین و معاهده پاریس (۲۰۱۵)، دولتها موظفاند اقدامات مؤثری برای کاهش آسیبهای محیط زیستی و جلوگیری از تخریبهای ناشی از درگیریهای مسلحانه انجام دهند. استفاده از سلاحهایی که تأثیر بلندمدت و گسترده بر محیط زیست دارند، مصداق «جنایت علیه محیط زیست» شناخته میشود و بهطور مستقیم، مصداق نقض حقوق کودک نیز تلقی میشود. حمله موشکی به ایران و آسیب به تأسیسات حیاتی، نقض آشکار این تعهدات بینالمللی است و بار دیگر نشان داد که کودکان، اصلیترین قربانیان خاموش جنگ و محیط زیست آلوده هستند.
ادامه مطلب
علی بختیاری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در ادبیات «دیپلماسی عمومی نوین»، بازیگران دولتی و غیردولتی در چنین محیطی، برای کسب «قدرت نرم»، به جای تبلیغات یکسویه، به تعامل دوسویه و ایجاد اعتمادِ پایدار روی میآورند. در این چارچوب، دستگاه دیپلماسی فرهنگی جمهوری اسلامی ایران با استفاده از شبکهٔ رایزنان فرهنگی، ضمن رصد به موقع روایتها، تهدیدها را بهموقع تشخیص و در راستای تولید روایت بدیل نقش مهمی ایفا کنند.
ادامه مطلب
شرمین نروانی در گفتوگویی که در اختیار دیپلماسی ایرانی قرار گرفته است، میگوید: جنگ ۱۲ روزه اخیر میان ایران و اسرائیل نشان داد که فقدان عمق جغرافیایی، این رژیم را در برابر ضربات به زیرساختهای نظامی، راهبردی، اقتصادی و خدماتیاش بهشدت آسیبپذیر کرده است. به همین دلیل، تلآویو اکنون در تلاش است بهطور ناامیدانهای دست به گسترش سرزمینی بزند، غافل از آنکه حفظ این مناطق بدون دسترسی دائمی و مستقیم به خزانه آمریکا—که خود در بحران بهسر میبرد—غیرممکن است.
ادامه مطلب
محمد علی قنامی فلاحی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: ترکیه نبرد ۱۲ روزه ایران و اسرائیل را به چشم یک آزمون و آمایش توان هر دو طرف در پی جنگ مستقیم و نیز قابلیتهای وسیع تر و وضاح تر توان موشکی و اطلاعاتی ایران میدید. همچنین مسئله افکار عمومی و پایگاههای اجتماعی داخلی که رجب طیب اردوغان، رئیس جمهوری ترکیه در جهان اسلام و ترک دارد از جمله متغییرهای دیگر برای سنجش نوع و میزان اقدام دستگاه سیاست خارجی ترکیه علیه اسرائیل و در حمایت از ایران بود.
ادامه مطلب
محمدصادق محفوظی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در گسترهای وسیع و متنوع از اندیشهها، ندایی مشترک برخاست: در موضوع وطن مألوف، همگان با غیرت و شجاعت در برابر دشمن غدار و نابکار ایستادند.
ادامه مطلب
صادق ملکی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در عرصه سیاست و خصوصا در صحنه بینالمللی دنبال عدالت نگردیم. دنیای واقعی دنیای قدرت و ظلم است. این سخن به معنای تسلیم نیست. می شود ایران از این دنیای ناعادلانه سهم خود را دریافت کند، همان گونه که دیگران دریافت کردهاند. بپذیریم که ما تافته جدا بافته نبوده و نیستم.
ادامه مطلب
کشورهای عربی حوزه خلیج فارس که همواره ایران را به عنوان رقیب راهبردی میدیدند، اکنون در حال بازنگری در معادلات امنیتی خود هستند. از نگاه آنها، یک ایران مقاوم و دارای قدرت بازدارندگی، بهتر از اسرائیلی است که بدون مانع به دنبال تحقق پروژههای توسعهطلبانه خود در منطقه باشد.
ادامه مطلب
ایلبر ارتایلی در یادداشتی که در صفحه اینستاگرام خود منتشر کرده است، مینویسد: امروز با صد اسف، تهی مغزانی مانند نتانیاهوی نادان، شهری را که میراث مشترک بشریت است، آماج حملات خویش قرار دادهاند. همان گونه که سوریه – این کشور کهن را – ناجوانمردانه برای مطامع خود بمباران کردند اکنون عزم دارند ایران را نیز ویران کنند. نباید و نشاید در برابر این حملات غیر انسانی سکوت کنیم.
ادامه مطلب
منابع اسرائیلی به اکسیوس گفتهاند که نتانیاهو به دنبال بحث درباره شرایطی است که میتواند حملات نظامی جدید علیه تأسیسات هستهای ایران را توجیه کند. در اینجا دو سناریوی اصلی مطرحشده است که عبارتاند از نخست تلاش ایران برای انتقال اورانیوم غنیشده: هرگونه اقدام ایران برای خارج کردن اورانیوم با غنای بالا از تأسیسات آسیبدیده در فردو، نطنز یا اصفهان. دیگر بازسازی برنامه هستهای: آغاز بازسازی تأسیسات غنیسازی یا سایر زیرساختهای هستهای توسط ایران.
ادامه مطلب
سید محمدمهدی سیدناصری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: این یادداشت، یک هشدار خشک امنیتی نیست؛ این یک نعره بیدارباش است. هر ایرانی یک سنگر است، یک مرز نامرئی. اما مرزها تنها با سیمخاردار حفظ نمیشوند؛ با آگاهی، با تیزبینی، با دانستن شگردهای دشمن حفظ میشوند. دشمن، دیگر از پنجره نمیپرد، از در نمیشکند؛ او با یک ایمیل، یک دعوت علمی، یک سفر تجاری یا یک نگاه به ظاهر دوستانه وارد میشود.
ادامه مطلب
رامین فخاری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: باید به این موضوع اشاره کرد که امروز ترامپ دقیقاً نمیداند که چه خواهد کرد و آیا در رابطه با ایران راهحل سیاسی را در پیش خواهد گرفت یا از راهحل نظامی استفاده خواهد کرد، اما میتوان حدس زد که ترجیح ترامپ بر راه حل سیاسی است.
ادامه مطلب
وحید افراسیابان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: مصاحبه دکتر پزشکیان با تاکر کارلسون حول پنج محور اصلی شکل گرفته است: موضوع هستهای، روابط با آمریکا، تفسیر شعارها و مواضع ایدئولوژیک، مسئله اسرائیل و منطقه، و وحدت ملی. در این مصاحبه، دکتر پزشکیان تلاش کرده است تا تصویری میانهرو و گفتگومحور از ایران ارائه دهد.
ادامه مطلب
ترامپ این موضوع را اینگونه خلاصه کرد: ترامپ روز چهارشنبه در اجلاس ناتو در لاهه به خبرنگاران گفت: «اسرائیل ضربه سختی خورد. آن موشکهای بالستیک، پسر، آنها ساختمانهای زیادی را ویران کردند.».
ادامه مطلب
علی اصغر بصیریجم در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در این یادداشت بر آنیم تا به مشروعیت یا عدم مشروعیت این اقدام از منظر حقوق بینالملل بپردازیم و بررسی کنیم که آیا این شاخه از حقوق، اساساً در برابر چنین اقداماتی مقررهای مشخص، دستورالعملی الزامآور و یا حتی رویهای قابل استناد دارد یا خیر؟ پرسش محوری آن است که آیا میتوان کشتار هدفمند افراد، صرفنظر از منصب، درجه یا جایگاه آنان، را با استناد به اسناد حقوق بینالملل توجیهپذیر دانست؟ و در نهایت، آیا سکوت مجامع بینالمللی در برابر چنین اقداماتی، خود به معنای نوعی رضایت ضمنی و پذیرش عملی این رویه نیست؟
ادامه مطلب
عثمان عباسی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی می نویسد: قدردانی از مردم فقط با بیان نیست، با اصلاح است. اگر این همبستگی، نتیجه درک و وفاداری مردم است، پایداری آن منوط به احترام، شفافیت و مشارکت دادن مردم در تصمیمهاست.
ادامه مطلب
اگر بریکس قادر به عمل به عنوان یک بلوک نیست (متحدان نزدیک امریکا، مانند امارات متحده عربی را نیز شامل میشود) حداقل کشورهای عضو میتوانند به جای حرفهای توخالی، ابتکار عمل نشان دهند. اگر اینطور نیست، به نظر میرسد زمان خوبی برای کاهش انتظاراتمان از بریکس است.
ادامه مطلب