علی رضوانپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: این تصمیم را می توان در چارچوب گسترش سیاستهای مهارکننده (Containment Policy) اتحادیه اروپا و متحدان غربی آن علیه ایران تحلیل کرد.
ادامه مطلب
علی مفتح در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: به واقع، رفتار اروپا از تلاش آن برای شلیک تیرهای خود به منظور بازپسگیری نفوذ رو به زوال خود در ایران نشان دارد که هم از فرسودگی راهبردی و هم از نیاز مبرم به کنترل روایتی که از چنگ آن خارج میشود، سرچشمه میگیرد.
ادامه مطلب
سیاوش قدوسی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در ادبیات راهبردی غرب، ایران نه بهعنوان یک دشمن مطلق و نه بهمثابه شریک بالقوه تعریف میشود. مفهومی که بهویژه در تحلیلهای RAND و ECFR قابل ردیابی است، Managed Adversary است؛ بازیگری که نه باید به نقطه فروپاشی رانده شود و نه اجازه عادیسازی کامل یابد. هدف، «مدیریت» است، نه «حل». قطعنامههای حقوق بشری دقیقاً در همین چارچوب معنا پیدا میکنند.
ادامه مطلب
بقایی درباره گزارش الجزیره مبنی بر تلاش های سایبری رژیم صهیونیستی و امریکا علیه ایران گفت: «ما از ابتدای تحملات اخیر شاهد بودیم رسانههای غربی تحت تاثیر نگاه یک سویه کاملاً خط خبری دروغی را دنبال میکنند. همین اعدام هشتصد نفر را شنیدید که دروغ بود اما متاسفانه توسط برخی ها باور شده است. گزارش الجزیره نشان داد که حساب های هدفمند چگونه محتوا علیه ایران منتشر میکنند.»
ادامه مطلب
محمدرضا بارز در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: ایران دیگر «کارت بازی ژئوپلتیک» میان روسیه، چین و غرب نیست؛ بلکه خود به میدان اصطکاک مستقیم نظمهای جهانی قدرت و بازیگری جدید در منطقه تبدیل شده است. این جابهجایی مفهومی، اگر درک نشود، هرگونه تحلیل دیپلماتیک را به تکرار کلیشههای منقضیشده محکوم میکند.
ادامه مطلب
امیر سعید مومن در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در پی فعالسازی مکانیسم ماشه و تشدید فشارهای سیاسی و نظامی غرب، بحث درباره آینده تعاملات هستهای ایران وارد مرحله جدیدی شده است. در این بین، خروج مشروط از NPT به عنوان یک اقدام سیاسی بازدارنده میتواند معادلات قدرت را تغییر و ایران را در موقعیت چانهزنی متفاوتی قرار دهد.
ادامه مطلب
عابد اکبری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: ایران طی دو دهه گذشته از نزدیک تجربه کرده که برخی دادههای فنی و اطلاعات حساس ارائهشده به آژانس نهایتاً در اختیار سرویسهای اطلاعاتی آمریکا و اسرائیل قرار گرفته و برای عملیات خرابکارانه یا فشار سیاسی استفاده شده است. بنابراین وقتی اروپا در فضایی سیاسیشده و بدون تضمینهای لازم، درخواست دسترسی گسترده را مطرح میکند، واکنش طبیعی ایران – محدودکردن دادههای غیرضروری و افزایش کنترل بر همکاریها – نه رفتار خصمانه، بلکه پاسخی منطقی به نااطمینانی تحمیلشده است.
ادامه مطلب
محمد محمودی کیا در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: تحمیل موضوعات مرتبط با توان نظامی و به طور مشخص قدرت و برد موشکی ایران به عنوان پیششرطی برای ورود به گفتوگوی هستهای تنها به پیچیدهتر شدن منازعه منجر میشود و دستیابی به یک الگوی تعامل را به افقی دورتر – یا حتی غیرقابل انتظار – موکول میکند.
ادامه مطلب
محمد مونسان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: عُقلای سیاسی، اُمرای نظامی، علمای دانشگاهی و قُدمای حکمرانی باید بنشینند و تفکر کنند که برای بقای کشور، کدام تفکر را برای ادامه نحوه حکمرانی برگزینند.
ادامه مطلب
کیوان محلهای در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: توسعه روابط اقتصادی با اروپای شرقی، در چارچوب «سیاست نگاه به شرق»، میتواند نقش سپر مقاومتی در برابر شوکهای خارجی و تحریمها را برای اقتصاد ایران ایفا کند.
ادامه مطلب
هیچکدام از بازیگران کلیدی علاقهای به از سرگیری مذاکرات نشان نمیدهند، زیرا شرط میبندند که اهرم فشار آنها در نهایت دیگران را به تسلیم مجبور خواهد کرد. ایران اکنون آژانس بینالمللی انرژی اتمی و سه کشور اروپایی را به عنوان نمایندگان دورو و متخاصم آمریکا و اسرائیل به تصویر میکشد.
ادامه مطلب
وی در پاسخ به پرسشی درباره احتمال ازسرگیری مذاکرات با طرفهای مقابل، گفت: هرگاه به این جمعبندی برسیم که شرایط و زمینه لازم برای مذاکرهای که تأمینکننده منافع و حقوق ملت ایران باشد فراهم است، در استفاده از ابزار دیپلماسی تردید نخواهیم کرد.
ادامه مطلب
احمد ذوالفقاری در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: خروج ایران از معاهده NPT بواسطه هزینه بسیار بالای آن برای طرفهای غربی به عنوان واکنشی قاطع به حساب میآید که تغییر در محاسبات طرفهای غربی را سبب میشود و مجدد ایران را به موجودیتی غیرقابل پیشبینی در ساحت سیاسی تبدیل میکند. با این وجود اگر اقدامی فعال، بازدارنده و قانونی در مقابل کنشهای سیاسی کشورهای غربی انجام نشود، ادراک آنها از بازیگری ایران تغییری نخواهد یافت. این موضوع باعث میشود چرخه جنگ – تحریم – مذاکره – امتیازگیری ادامه پیدا کند.
ادامه مطلب
علی اکبر رضایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در مجموع میتوان گفت، ایران در شرایطی قرار دارد که از یک سو با فشار هماهنگ اروپا، اسرائیل، آمریکا مواجه است و از سوی دیگر، انتظار دارد که چین با ایجاد بازدارندگی راهبردی در برابر آمریکا، بخشی از این فشار را تعدیل کند.
ادامه مطلب
بهنام آزاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: نتیجه اجماع جهانی علیه ایران در سالهای احمدینژاد، بیش از آنکه نتیجه همسویی قدرتهای بزرگ باشد، محصول خطاهای دیپلماتیک داخلی بود.
ادامه مطلب
سخنگویوزارت خارجه در مورد انتقادات به عدم حضور ایران در نشست شرم الشیخ، بیان کرد: بازیگری در تحولات منطقهای با مشارکت فیزیکی و یا عدم مشارکت در رویداد شکل نمیگیرد. قطعاً نفوذ و اثر گذاری ایران چیزی نیست که بخواهیم به شرکت یا عدم شرکت در نشست بین المللی محدود کنیم. در دو سال گذشته ایران یکی از فعالترین کشورها برای اعمال فشار بر رژیم صهیونیستی و همدستانش برای توقف نسلکشی بوده است. در سطح منطقه تعاملات زیادی داشتیم و در سطح سازمان ملل و سازمان همکاری اسلامی تلاش کردیم و فعالانه کار خود را ادامه خواهیم داد و مطمئن هستیم اثرگذاری لازم را داریم.
ادامه مطلب
وی درباره وضعیت بازرسان در کشورمان نیز گفت: «ما هیچ بازرسی در حال حاضر در ایران نداریم. آخرین بازرسیها حدود ۱۰ روز قبل از نیروگاه بوشهر در چارچوب قرارداد مربوطه با روسیه انجام شد. اینکه در آینده چه میکنیم باید توسط مجلس و شورای عالی امنیت ملی تصمیمگیری شود. اما بدون تردید تفاهم قاهره به دلیل شرایطی که طرفهای غربی اعمال کردند دیگر کارایی ندارد و قابل اجرا شدن نیست.»
ادامه مطلب
سید احمد حسینی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: با تمسک به ریسمان لایزال الهی و تکیه بر اصول عزت، حکمت و مصلحت، باید شرایط را به گونهای پیش برد که دشمن از خیال امکان دستیابی به اهدافش از طریق تهدید و فشار مایوس شده و بفهمد که تنها راه تعامل با ایران، تجدیدنظر در روش تحکمی خود و توجه به خواستههای این ملت بزرگ است.
ادامه مطلب
مسعد سلیتی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: سابقه تعاملات غرب و اسرائیل با ایران نشاندهنده الگویی از ترکیب تحریمها با اقدامات تهاجمی است. در ژوئن ۲۰۲۵، پس از قطعنامه شورای حکام آژانس بینالمللی انرژی اتمی که ایران را به عدم همکاری متهم کرد، اسرائیل و آمریکا حملات گستردهای به تأسیسات هستهای و نظامی ایران انجام دادند. این حملات، که به عنوان اقدامات "پیشگیرانه" توجیه شدند، خسارات سنگینی به زیرساختهای ایران وارد کردند و نشاندهنده عزم غرب برای استفاده از نیروی نظامی در صورت ناکامی دیپلماسی هستند. اکنون، با بازگشت تحریمها، احتمال تشدید اقدامات علیه ایران افزایش یافته است. اگر ایران در کوتاهمدت به توافقی جامع با غرب نرسد که خواستههای آنها را تا حدی برآورده کند، خطر سناریوهای تهاجمیتر بسیار جدی است.
ادامه مطلب
علی رضوانپور در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: فعالسازی مکانیسم ماشه، صفحه شطرنج روابط ایران و اروپا را به کلی تغییر داده است. این رابطه اکنون در تاریکترین و پیچیدهترین مرحله خود در دهههای اخیر قرار دارد. آینده این رابطه نه تنها به اقدامات و عکسالعملهای تهران و بروکسل، بلکه به تحولات گستردهتری مانند نتیجه انتخابات آینده در آمریکا، تحولات امنیتی در خاورمیانه و همچنین تحولات داخلی در ایران وابسته است. با این حال، یک واقعیت غیرقابل انکار است: اروپا و ایران به عنوان همسایگان ژئوپلیتیکی، ناگزیر از همزیستی در یک جهان پرآشوب هستند.
ادامه مطلب
شهرام پیشوایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: فعال کردن مکانیسم ماشه توسط آمریکا را باید در چارچوب سیاست کلان ایالات متحده تحلیل کرد. از زمان پایان جنگ سرد، آمریکا خود را قدرت بلامنازع جهانی میپندارد و معتقد است قواعد بینالمللی باید در خدمت منافعش باشد.
ادامه مطلب
این رویه که به عنوان «مکانیسم بازگشت سریع» شناخته میشود، به معنای بازگرداندن مجموعهای از محدودیتهاست که میتواند به اقتصاد ایران که از قبل با مشکل مواجه بوده است، ضربه بزند.
ادامه مطلب
سید رضا تقوینژاد در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: وقتی یک کشور در «شرایط اضطرار» قرار میگیرد — وضعیتی که فشارهای اقتصادی، سیاسی، امنیتی و اجتماعی همراه هم رخ میدهند — میل به اقدامات هیجانی و شتابزده (سلبی یا ایجابی) افزایش مییابد. در این چهارچوب هم اقدامات سلبی (مثلاً قطع یا تعلیق همکاریهای فنی) و هم اقدامات ایجابی (مثلاً ارائه بستههای پیشنهادی سریع برای مذاکره) اگر بدون زیرساخت فنی، ضمانتهای اجرایی و چارچوبهای اعتبارسنجی طراحی شوند، معمولاً شکست میخورند. اینگونه ابتکارات نه تنها بحران را حل نمیکنند، بلکه موانع ساختاری را عمیقتر و هزینههای سیاسی، حقوقی و اقتصادی را سنگینتر میسازند.
ادامه مطلب
علی بمان اقبالی زارچ در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: افکار عمومی در مناطق وسیعی از جهان از عملکرد رهبران سیاسی و سازمان ملل متحد در پیشگیری از بحران و یافتن راه حل برای جنگ های موجود ناراضی هستند و معلوم نیست آیا اجلاس هشتادم خواهد توانست تا حدودی دیدگاه جهانیان را نسبت به مجامع بینالمللی و ارزشهای انسانی و حقوق بشری بهبود ببخشد؟
ادامه مطلب
جمشید پرویزی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: در پیچاپیچ بازی سایهها و مهار پلکانی یک حقیقت تلخ و پایدار خود را نمایان کرده است که خروج بی هزینه از پرونده هستهای ایران برای هیچ یک از طرفین متصور نیست. هرچه زمان میگذرد نه تنها هزینهها کاهش نمییابد، بلکه بازیگران این صحنه پرچالش ناچارند در عمق عمیقتری از پیچیدگیها، با فاکتورهای جدید و بهای سنگین تری به توافق دست یابند.
ادامه مطلب
این واقعیت که مکانیسم ماشه در حال اجرا در ۱۸ اکتبر ۲۰۲۵ منقضی میشود، یادآوری میکند که زمان برای کشورهای غربی رو به اتمام است. دلیل این امر این است که اگر تا آن تاریخ راهحل دائمی پیدا نشود، دوره تمدید این مکانیسم برای ایران منقضی شده و تمدید نخواهد شد، به این معنی که استفاده قانونی از آن متوقف میشود.
ادامه مطلب
علی اکبر رضایی در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: فعالسازی مکانیسم ماشه توسط سه کشور اروپایی و بیانیه زودهنگام گروه G۷ در حمایت از فعالسازی مکانیسم ماشه و بازگرداندن تحریم ها علیه ایران، از هماهنگی و اجماع علیه ایران نشان دارد.
ادامه مطلب
سید علی موسوی خلخالی در یادداشتی مینویسد: آنچه از مواضع اروپاییها برداشت میشود از عزم آنها برای فعال شدن مکانیسم ماشه حکایت دارد. در این راستا به نظر میرسد که آنها با امریکا و اسرائیل نیز هماهنگ هستند. برای همین میتوانیم بگوییم آنچه اروپاییها از شروط خود برای خودداری از فعال شدن مکانیسم ماشه میگویند بیشتر بهانهجوییهایی است برای پافشاری بر تصمیم خود که از قبل گرفتهاند و اکنون فقط ژست دیپلماتیک برای آن نمایش میدهند.
ادامه مطلب
بقائی، سخنگوی وزارت امور خارجه، درباره شایعات مربوط به معرفی کشوری بهعنوان میانجی برای مذاکرات غیرمستقیم ایران و آمریکا اظهار داشت: در ماههای اخیر، کشورهای مختلف منطقه با هدف تسهیل روند گفتوگوهای غیرمستقیم میان ایران و آمریکا تلاشهایی انجام دادهاند. ایران از این اقدامات مثبت قدردانی میکند، اما تاکنون هیچ کشوری بهعنوان میانجی رسمی معرفی نشده است.
ادامه مطلب
نسرین محمدیان در یادداشتی برای دیپلماسی ایرانی مینویسد: رویکرد بدون تسلیم در مسائل هستهای، اهرم ایران را حفظ میکند و میتواند به یک «توافق موقت» منطقهای منجر شود که فشارهای غربی را کاهش دهد. در واقع استقبال گرم مقامات سعودی در فرودگاه ریاض، نشاندهنده آمادگی برای چنین تعاملی است و میتواند پنجرهای برای مذاکرات هستهای باز کند.
ادامه مطلب